คู่มือฉบับสมบูรณ์เกี่ยวกับวีซ่า Non-Immigrant ในประเทศไทย

ตรวจสอบโดย ThaiLawOnline สำนักงานกฎหมายไทยที่ได้รับใบอนุญาตและดำเนินกิจการในประเทศไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 ทนายความผู้รับผิดชอบสำนวน: Wichuda Atthamethakon, น.ม., ใบอนุญาตให้เป็นทนายความ เลขที่ 3149/2556.

ปรับปรุงล่าสุดเมื่อ 4 ตุลาคม 2569

ระบบวีซ่า Non-Immigrant ของประเทศไทยช่วยให้ชาวต่างชาติสามารถเดินทางเข้าประเทศได้ด้วยเหตุผลอื่นนอกเหนือจากการท่องเที่ยว การเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบเมื่อเร็วๆ นี้ ความต้องการด้านดิจิทัลใหม่ๆ และกระบวนการตรวจคนเข้าเมืองที่เปลี่ยนแปลงไป ทำให้การทำความเข้าใจเกี่ยวกับวีซ่า Non-Immigrant เป็นสิ่งสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่วางแผนจะพำนักระยะยาวในประเทศไทย คู่มือนี้มีชื่อว่า คู่มือฉบับสมบูรณ์เกี่ยวกับวีซ่า Non-Immigrant ในประเทศไทย: ประเภท ซึ่งครอบคลุมวีซ่าทุกประเภท วิธีการสมัคร การขยายระยะเวลาพำนัก และกฎระเบียบล่าสุด ซึ่งรวมถึงข้อมูลเกี่ยวกับ บัตรเข้าเมืองดิจิทัล ระบบ.

เพื่อให้ทราบหมวดหมู่ที่ตรงกับสถานการณ์ของคุณมากที่สุด โปรดลอง เครื่องมือ Thai Visa Finder.

ทำความเข้าใจเกี่ยวกับวีซ่า Non-Immigrant ในประเทศไทย

วีซ่าประเภทคนอยู่ชั่วคราว (Non-immigrant visa) ออกให้แก่ชาวต่างชาติที่เดินทางเข้ามาในประเทศไทยเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะอื่นๆ นอกเหนือจากการท่องเที่ยวหรือกิจกรรมพักผ่อน วีซ่าเหล่านี้เป็นรากฐานสำหรับการพำนักระยะยาวอย่างถูกกฎหมาย การอนุญาตทำงาน และกิจกรรมอื่นๆ ภายในราชอาณาจักร ซึ่งแตกต่างจากวีซ่าท่องเที่ยว วีซ่า Non-Immigrant โดยทั่วไปจะอนุญาตให้มีการขยายระยะเวลาพำนักได้ และเปิดช่องทางไปสู่รูปแบบการพำนักที่มีความถาวรมากขึ้น.

ระบบตรวจคนเข้าเมืองของไทยแบ่งประเภทวีซ่าชั่วคราวโดยใช้รหัสตัวอักษร ซึ่งสอดคล้องกับวัตถุประสงค์และกิจกรรมเฉพาะต่างๆ แต่ละประเภทมีข้อกำหนด ระยะเวลาที่ใช้ได้ และตัวเลือกในการต่ออายุที่แตกต่างกัน การเลือกประเภทวีซ่าที่ถูกต้องสำหรับกิจกรรมที่คุณวางแผนไว้ในประเทศไทยจึงเป็นสิ่งสำคัญ

ประเภทของวีซ่า Non-Immigrant

วีซ่าประเภท non-immigrant “B” (ธุรกิจและการทำงาน)

วีซ่าประเภท Non-Immigrant “B” ทำหน้าที่เป็นเครื่องมือหลักสำหรับกิจกรรมทางธุรกิจและการจ้างงานในประเทศไทย วีซ่าประเภทนี้ประกอบด้วยประเภทย่อยหลายประเภทที่ออกแบบมาเพื่อตอบสนองความต้องการทางธุรกิจและการจ้างงานที่แตกต่างกัน.

กิจกรรมทางธุรกิจ (Non-B ธุรกิจ)

วีซ่าประเภทธุรกิจอนุญาตให้ชาวต่างชาติประกอบธุรกิจ สร้างความสัมพันธ์ทางการค้า หรือลงทุนได้ ผู้สมัครต้องยื่นเอกสารครบถ้วน รวมถึงจดหมายโต้ตอบกับหุ้นส่วนทางธุรกิจชาวไทย เอกสารบริษัท และหลักฐานแสดงความสามารถทางการเงิน วีซ่านี้อนุญาตให้พำนักได้ครั้งแรก 90 วัน และสามารถต่ออายุได้สูงสุดหนึ่งปี

การจ้างงาน (Non-B ทำงาน)

การทำงานในประเทศไทยต้องใช้ใบอนุญาตสองส่วนที่แยกจากกัน และได้รับอนุมัติภายใต้กฎหมายคนละฉบับ วีซ่าคือฝั่งของตรวจคนเข้าเมือง: ข้อ 5(2) ของกฎกระทรวงระบุไว้ว่า ธุรกิจ เป็นวัตถุประสงค์ของการเข้ามาอยู่ชั่วคราว (Non-Immigrant) สิทธิในการทำงานคือด้านแรงงาน ภายใต้พระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. 2560 ซึ่งมาตรา 8 ห้ามมิให้คนต่างด้าวทำงานโดยไม่มี ใบอนุญาตทำงาน และตามมาตรา 59 ของกฎหมายดังกล่าว อนุญาตให้มีใบอนุญาตเฉพาะผู้ที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในประเทศด้วยวัตถุประสงค์อื่นนอกเหนือจากการท่องเที่ยวหรือการเดินทางผ่าน (transit) เท่านั้น ในทางปฏิบัติ สถานเอกอัครราชทูตหรือสถานกงสุลจะต้องการหลักฐานจากนายจ้างที่ประสงค์จะจ้างงานก่อนที่จะออกวีซ่าให้ และการยื่นขอใบอนุญาตทำงานจะดำเนินการต่อเมื่อเดินทางมาถึงแล้ว. วีซ่าไม่ได้อนุญาตให้ทำงาน และใบอนุญาตทำงานก็ไม่ใช่วีซ่า, ซึ่งเป็นความสับสนที่ก่อให้เกิดปัญหามากที่สุดในเรื่องนี้.

การสอน (Non-B สำหรับครู)

มีหมวดหมู่ย่อยเฉพาะสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษาที่ทำงานต่ำกว่าระดับมหาวิทยาลัย ครูต้องยื่นหนังสือรับรองจากสถาบันที่จ้างงานและมีคุณสมบัติตรงตามข้อกำหนดเฉพาะที่กำหนดโดยหน่วยงานทางการศึกษาของไทย

ค่าธรรมเนียมวีซ่าและอายุของวีซ่า

วีซ่าประเภท Non-B แบบเข้าครั้งเดียวมีราคา 2,000 บาท และมีอายุใช้งานสามเดือน วีซ่าแบบเข้าได้หลายครั้งมีราคา 5,000 บาท และมีอายุใช้งานหนึ่งปี นอกจากนี้ยังมี วีซ่าธุรกิจแบบเข้า-ออกได้หลายครั้ง อายุ 3 ปี ราคา 10,000 บาท, และแบบสามปีในราคา 5,000 บาท สำหรับผู้ถือบัตรเดินทางสำหรับนักธุรกิจเอเปค ซึ่งกำหนดไว้ในกฎกระทรวงกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมฉบับเดียวกันและมักถูกมองข้ามทั้งสองกรณี ระยะเวลาการพำนักเริ่มต้นคือ 90 วัน สามารถต่ออายุได้ทุกปีตามความจำเป็นด้านการจ้างงานหรือธุรกิจ.

วีซ่าประเภทคนอยู่ชั่วคราว “O” (วัตถุประสงค์อื่นๆ)

​ วีซ่าประเภท Non-O หมวดหมู่นี้ครอบคลุมวัตถุประสงค์ที่ไม่เข้าข่ายตัวอักษรอื่น ๆ ทำให้เป็นหมวดหมู่ที่มีความยืดหยุ่นมากที่สุด วัตถุประสงค์เหล่านั้นไม่ได้เปิดกว้างอย่างไร้ขีดจำกัด แต่มีการระบุไว้ใน ข้อ 14 ของกฎกระทรวง พ.ศ. 2545, ซึ่งออกตามความในมาตรา 34(15) แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง และมีอยู่แปดประการ ได้แก่ หน้าที่ทางครอบครัวหรือการติดตามคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้เข้าเมืองตามมูลฐานอื่น ในฐานะบิดามารดา คู่สมอง หรือบุตรในความอุปการะที่อยู่ในครัวเรือนของบุคคลนั้น หรือในฐานะผู้รับใช้ส่วนตัว การอุปการะหรือได้รับการอุปการะจากบุคคลสัญชาติไทย หรือโดยบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศไทย, ในความสัมพันธ์ทางเครือญาติเดียวกัน; หน้าที่สำหรับรัฐวิสาหกิจหรือองค์การการกุศลสาธารณะ; การเข้าไปในฐานะผู้สูงอายุเพื่อใช้ชีวิตบั้นปลาย; การกลับมาของอดีตคนสัญชาติไทย เพื่อไปเยี่ยมญาติหรือกลับมาอาศัยอยู่ในราชอาณาจักรอีกครั้ง การรักษาพยาบาล การฝึกสอนกีฬาตามคำขอของทางการ และ การเข้าร่วมกระบวนการพิจารณาคดีในฐานะคู่ความหรือพยาน. สามรายการสุดท้ายคือเส้นทางจริงที่คู่มือส่วนใหญ่ละไว้.

การสมรสกับพลเมืองไทย

คู่สมรสชาวต่างชาติของคนไทยสามารถขอวีซ่าประเภท Non-O เพื่อพำนักเริ่มต้นได้ 90 วัน การขอขยายเวลาต้องใช้หลักฐานการสมรส เอกสารทางการเงิน และการต่ออายุประจำปี แนวทางนี้มักนำไปสู่ ถิ่นที่อยู่ถาวร การยื่นคำร้องหลังจากปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านการมีถิ่นพำนักครบถ้วนแล้ว.

การเกษียณอายุ (อายุ 50 ปีขึ้นไป)

ข้อ 14(4) ของกฎกระทรวงระบุไว้อย่างง่ายๆ ว่าการเข้า ใช้ชีวิตบั้นปลาย และไม่ได้กำหนดอายุหรือจำนวนเงินไว้. อายุ 50 ปีและจำนวนเงินมาจากกฎเกณฑ์อีกฉบับหนึ่ง: ข้อ 2.22 ของตารางที่แนบท้าย คำสั่งสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง ที่ 12/2568 ลงวันที่ 23 มกราคม 2025, ซึ่งกำหนดเกณฑ์รายปีสำหรับ การขออยู่ต่อในราชอาณาจักร ภายใต้มาตรา 35 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง เกณฑ์เหล่านั้นคือ มีอายุครบ 50 ปีบริบูรณ์ และมีรายได้ไม่น้อยกว่า 65,000 บาทต่อเดือน หรือมีเงินฝากในธนาคารพาณิชย์ในประเทศไทยเป็นจำนวนเงิน 800,000 บาท. เงินฝากมีกฎเกณฑ์เรื่องระยะเวลาการถือครอง ซึ่งบทสรุปนี้สั้นเกินไปที่จะนำไปใช้อย่างปลอดภัยเงินจำนวนดังกล่าวจะต้องอยู่ในบัญชีเป็นเวลาอย่างน้อยสองเดือนก่อนยื่นคำขอ และเป็นเวลาสามเดือนหลังจากได้รับอนุญาต ซึ่งหลังจากนั้นจึงจะสามารถถอนออกได้ แต่ต้องไม่ลดลงต่ำกว่า 400,000 บาท คู่มือของเราสำหรับ การขออยู่ต่อเพื่อการเกษียณอายุ ระบุไว้ในรายละเอียดอย่างครบถ้วน หมวดหมู่นี้ไม่มีสิทธิทำงานได้.

ผู้ที่อยู่ในอุปการะของคนทำงานหรือนักเรียน

สมาชิกในครอบครัวของผู้ถือวีซ่า Non-B หรือ Non-ED สามารถขอวีซ่า Non-O แบบผู้ติดตามได้ ซึ่งรวมถึงคู่สมรส บิดามารดา และบุตรที่ยังไม่สมรสที่มีอายุต่ำกว่า 20 ปี โดยทั่วไปวีซ่าผู้ติดตามจะได้รับอนุมัติให้มีระยะเวลาเท่ากับการอนุญาตให้อยู่ ภายในราชอาณาจักรของผู้ถือวีซ่าหลัก.

งานอาสาสมัคร

ถ้อยคำของกฎระเบียบในที่นี้มีความจำกัดมากกว่าที่คำว่า “อาสาสมัคร” จะสื่อความหมาย: ข้อ 14(3) ครอบคลุมถึง การปฏิบัติหน้าที่ให้แก่รัฐวิสาหกิจหรือองค์การการกุศลสาธารณะ. งานที่ไม่ได้รับค่าจ้างให้กับสมาคมเอกชนซึ่งไม่เข้าข่ายทั้งสองกรณีนั้นไม่เข้าเกณฑ์ดังกล่าว ไม่ว่าองค์กรจะเรียกตำแหน่งนั้นว่าอะไรก็ตาม และการสมัครจะได้รับการตัดสินจากการยืนยันขององค์กรและการอนุมัติจากผู้มีอำนาจหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง.

การรักษาทางการแพทย์

การรักษาพยาบาลระยะยาวในประเทศไทยสามารถช่วยให้คุณได้รับวีซ่าประเภท Non-O ได้ คุณต้องมีใบรับรองแพทย์และแผนการรักษาจากสถานพยาบาลที่ได้รับการรับรองในประเทศไทย

วีซ่าประเภทคนอยู่ชั่วคราว “ED” (การศึกษา)

ประเภทวีซ่าการศึกษามุ่งให้บริการแก่นักเรียน นักวิจัย และผู้เข้าร่วมโครงการด้านการศึกษา.

การศึกษาเต็มเวลา

นักเรียนที่ลงทะเบียนเรียนในสถาบันการศึกษาที่ได้รับการรับรองของไทยจะได้รับวีซ่าประเภท Non-ED สำหรับระยะเวลาเริ่มต้น 90 วัน การต่ออายุวีซ่าจะขึ้นอยู่กับหลักสูตรการศึกษาและสามารถต่ออายุได้สูงสุดหนึ่งปี มหาวิทยาลัยและสถาบันการศึกษาส่วนใหญ่มักให้ความช่วยเหลือในการยื่นขอต่ออายุวีซ่า

วีซ่า Non-ED Plus

นักศึกษาต่างชาติในระดับปริญญาตรีขึ้นไปสามารถขอวีซ่า Non-ED Plus ได้ วีซ่าเวอร์ชันปรับปรุงนี้ช่วยให้นักศึกษาสามารถเดินทางออกนอกประเทศและกลับเข้ามาได้โดยไม่ต้องใช้ ใบอนุญาตกลับเข้าประเทศ. โรงเรียนจะจัดการคำขอขยายเวลาสำหรับนักเรียน ผู้สำเร็จการศึกษาจะได้รับการขยายเวลาหนึ่งปีสำหรับการหางานทำ.

การศึกษาพุทธศาสนา

พระภิกษุและนักศึกษาศาสนาชาวต่างชาติสามารถขอวีซ่าประเภท Non-ED พิเศษสำหรับการศึกษาธรรมะได้ โดยต้องได้รับการอนุมัติจากหน่วยงานทางศาสนาและสถาบันการศึกษาที่เกี่ยวข้อง

การฝึกอบรมและสัมมนา

โปรแกรมการศึกษาระยะสั้น การประชุม และหลักสูตรฝึกอบรมต่างๆ มีคุณสมบัติเหมาะสมสำหรับวีซ่า Non-ED ซึ่งรวมถึงการสัมมนาที่จัดโดยรัฐบาล โปรแกรมขององค์กรระหว่างประเทศ และโครงการฝึกอบรมเฉพาะทาง

วีซ่าประเภทคนอยู่ชั่วคราว “F” (การปฏิบัติหน้าที่ราชการ)

วีซ่าประเภท Non-F มีไว้สำหรับชาวต่างชาติที่ปฏิบัติหน้าที่ราชการที่เกี่ยวข้องกับงานของรัฐ ซึ่งรวมถึงเจ้าหน้าที่สถานทูต ข้าราชการ และบุคลากรขององค์การระหว่างประเทศที่ปฏิบัติงานร่วมกับทางการไทย.

วีซ่าประเภทคนอยู่ชั่วคราว ชนิด “M” (สื่อมวลชน)

ผู้เชี่ยวชาญด้านสื่อมวลชน นักข่าว และทีมงานภาพยนตร์จำเป็นต้องขอวีซ่าประเภท Non-M เพื่อใช้ในการปฏิบัติงานในประเทศไทย โดยประเภทดังกล่าวประกอบด้วย:

วารสารศาสตร์และการรายงานข่าว

นักข่าวและผู้สื่อข่าวที่ได้รับการรับรองจะต้องได้รับอนุมัติจากกรมสารนิเทศ กระทรวงการต่างประเทศ เอกสารที่ต้องยื่นประกอบด้วยบัตรประจำตัวสื่อมวลชนและหนังสือมอบหมายงานจากองค์กรสื่อต่างๆ

การผลิตภาพยนตร์

ทีมงานถ่ายทำภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์ และบุคลากรด้านการผลิตสื่อ ต้องได้รับการอนุมัติล่วงหน้าจากสำนักงานภาพยนตร์แห่งประเทศไทย ซึ่งรวมถึงงานผลิตเชิงพาณิชย์ สารคดี และโครงการโฆษณาต่างๆ

วีซ่าประเภทคนอยู่ชั่วคราว (Non-Immigrant) “R” (การประกอบศาสนกิจ)

เจ้าหน้าที่ทางศาสนา นักเผยแผ่ศาสนา และพระสงฆ์จะได้รับวีซ่าประเภท Non-R เพื่อใช้ในการดำเนินกิจกรรมทางศาสนาที่ได้รับอนุญาต.

งานศาสนกิจทั่วไป (Non-R)

กิจกรรมทางศาสนาขั้นพื้นฐานต้องได้รับการอนุมัติจากกรมการศาสนา ซึ่งรวมถึงงานเผยแผ่ศาสนา การศึกษาศาสนา และการบริการชุมชนภายใต้กรอบของศาสนา

งานศาสนกิจขั้นสูง (Non-R-A)

วีซ่าเข้าออกหลายครั้งสำหรับผู้ปฏิบัติศาสนกิจที่ได้รับการยอมรับจากกระทรวงมหาดไทยและกระทรวงวัฒนธรรมจะต้องมีทั้ง สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง การอนุมัติ การกระทรวงการต่างประเทศต้องอนุมัติวีซ่าเฉพาะกลุ่มเหล่านี้ด้วย.

วีซ่าประเภท “RS” (Research and Science) สำหรับบุคคลที่ไม่ใช่ผู้มีถิ่นที่อยู่ถาวร

ประเภทวีซ่า Non-RS มีไว้สำหรับนักวิจัย นักวิทยาศาสตร์ และผู้เชี่ยวชาญทางวิชาการที่ทำงานวิจัยหรือสอนที่สถาบันในประเทศไทย ซึ่งรวมถึงนักวิจัยจากมหาวิทยาลัย นักพัฒนาเทคโนโลยี และผู้เข้าร่วมความร่วมมือทางวิทยาศาสตร์.

วีซ่า Non-Immigrant ประเภท “EX” (ผู้เชี่ยวชาญ)

ผู้เชี่ยวชาญที่มีความสามารถสูงที่ทำงานในประเทศไทยจะได้รับวีซ่าประเภท Non-EX ซึ่งกลุ่มนี้ครอบคลุมถึงที่ปรึกษาด้านเทคนิค ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง และผู้เชี่ยวชาญที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านที่องค์กรในประเทศไทยต้องการ.

วีซ่าที่เกี่ยวข้องกับการลงทุน

วีซ่าประเภท Non-Immigrant Visa “IM” (การลงทุน, กระทรวงมหาดไทย)

โครงการลงทุนที่ได้รับอนุมัติจากกระทรวงที่เกี่ยวข้องของไทยมีสิทธิ์ได้รับวีซ่าประเภท Non-IM ซึ่งสนับสนุนการลงทุนจากต่างประเทศในภาคส่วนยุทธศาสตร์ และโดยทั่วไปจะให้ระยะเวลาต่ออายุที่ยาวนานกว่า

วีซ่าประเภท Non-Immigrant Visa “IB” (การลงทุน และคณะกรรมการการลงทุน)

BOI-โครงการลงทุนที่ได้รับการอนุมัติจะได้รับวีซ่าประเภท Non-IB ซึ่งออกแบบมาเพื่อส่งเสริมการลงทุนจากต่างประเทศในระดับมหาศาล คณะกรรมการการลงทุนจะส่งเสริมกิจกรรมส่งออก การสร้างงาน การถ่ายทอดเทคโนโลยี และการพัฒนาของจังหวัดผ่านประเภทวีซ่านี้.

โครงการที่ได้รับการส่งเสริมจาก BOI โดยทั่วไปจะต้องมีมูลค่าการลงทุนอย่างน้อย 1,000,000 บาท ไม่รวมค่าที่ดินและทุนหมุนเวียน และต้องเป็นไปตามข้อกำหนดของประเภทกิจกรรมนั้นๆ บางภาคส่วนมีข้อจำกัดเกี่ยวกับการถือครองหุ้นของชาวต่างชาติ โดยจำเป็นต้องมีการจัดโครงสร้างการลงทุนอย่างรอบคอบ.

วีซ่าเกษียณอายุระยะยาว

หนึ่งในสามเส้นทางเพื่อการเกษียณคือวีซ่าที่ออกในต่างประเทศ ซึ่งจะกล่าวถึงในส่วนต่อไป ส่วนเส้นทางที่สามคือวีซ่าประเภท Non-Immigrant O ที่ออกภายในประเทศไทยและต่ออายุทุกปี ซึ่งเป็นประเภทที่เกษียณอายุส่วนใหญ่จะถือครอง ข้อกำหนดทางการเงินของแนวทางการเกษียณอายุทั้งสามแบบ กำหนดค่าเงินทุนขั้นต่ำสามด้าน การผูกเงินไว้กับระยะเวลาและประกัน.

วีซ่าประเภท Non-Immigrant Visa “O-A” (การเกษียณอายุ 1 ปี)

วีซ่าประเภท Non-OA ออกแบบมาสำหรับผู้เกษียณอายุที่มีอายุ 50 ปีขึ้นไป โดยอนุญาตให้เข้าออกประเทศได้หลายครั้งเป็นเวลาหนึ่งปี ข้อกำหนดต่างๆ ได้แก่ การตรวจสอบประวัติอาชญากรรม ใบรับรองแพทย์ และเอกสารทางการเงินที่ครบถ้วน ประกันสุขภาพที่ครอบคลุมตลอดระยะเวลาการพำนักเป็นสิ่งจำเป็น

วีซ่าประเภท Non-Immigrant Visa “O-X” (การเกษียณอายุ 10 ปี)

ค่าธรรมเนียม วีซ่าเกษียณอายุ มีอายุการใช้งาน 5 ปี พร้อมความสามารถในการต่ออายุได้อีก 5 ปี มีให้แก่พลเมืองจาก 14 ประเทศเฉพาะราย วีซ่าประเภทนี้กำหนดเกณฑ์รายได้ขั้นต่ำที่สูงขึ้น และต้องมีประกันสุขภาพที่ครอบคลุม ระยะเวลาการเข้าเมืองรวมสูงสุด 10 ปี ทำให้เป็นตัวเลือกที่น่าสนใจสำหรับผู้เกษียณอายุที่จริงจัง.

ความแตกต่างพื้นฐานระหว่างวีซ่าและการต่ออายุวีซ่า

การเข้าใจความแตกต่างระหว่างวีซ่าและขยายระยะเวลาการอยู่ต่อเป็นหนึ่งในประเด็นสำคัญที่สุดของกฎหมายการเข้าเมืองของไทย.

วีซ่า: ใบอนุญาตเข้าประเทศ

วีซ่าไทยคือใบอนุญาตให้เดินทางเข้าประเทศไทย และขอรับการเข้าเมือง ส่วนใหญ่แล้วคุณจะได้รับวีซ่าดังกล่าวที่ต่างประเทศ โดยที่สถานทูตหรือสถานกงสุลของไทยเป็นผู้ออกให้ และนั่นก็คือเส้นทางปกติ. มันไม่ใช่เรื่องเดียว และกรณีพิเศษนั้นถูกกำหนดไว้ในกฎระเบียบ ไม่ใช่ปล่อยให้เป็นไปตามความเหมาะสม. ข้อ 5 ของกฎกระทรวงว่าด้วยหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการออกวีซ่า การยกเว้นการตรวจลงตรา และการเปลี่ยนประเภทวีซ่า พ.ศ. 2545 ระบุว่า การขอวีซ่าประเภทคนอยู่ชั่วคราวให้ยื่น ไปยังสถานทูตไทย สถานกงสุลไทย หรือสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง ตามกรณีที่เหมาะสม. มาตราที่ 11 อนุญาตให้เจ้าหน้าที่ของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองออกวีซ่าประเภทไม่ให้เข้าเมืองแก่ชาวต่างชาติที่ได้รับอนุญาตให้เข้าเมืองแล้วแต่ยังอยู่ในประเทศไทย และต้องการที่จะอยู่ในประเทศเพื่อใช้ประโยชน์ตามวัตถุประสงค์ของมาตราที่ 5 และมีอำนาจในการ เปลี่ยนวีซ่าท่องเที่ยวหรือวีซ่าผ่านแดนให้เป็นวีซ่าประเภทไม่ประสงค์จะย้ายถิ่นฐาน; ข้อ 12 ทำเช่นเดียวกันสำหรับผู้ที่ตั้งสำนักงานตัวแทนหรือสำนักงานภูมิภาค ข้อ 6 วรรคสองคือวีซ่าเมื่อเดินทางมาถึง ซึ่งออกที่จุดตรวจคนเข้าเมืองโดยตรง ดังนั้นคำแถลงที่ถูกต้องคือวีซ่ามักจะได้รับที่ต่างประเทศ และการเปลี่ยนประเภทภายในประเทศไทยนั้นเป็นอำนาจที่กำหนดโดยสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง ไม่ใช่การให้สิทธิพิเศษ.

อายุของวีซ่าเทียบกับระยะเวลาที่อนุญาตให้พำนัก

ระยะเวลาการมีวีซ่ามีผลแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากระยะเวลาที่อนุญาตให้เข้าประเทศ โดยระยะเวลาการมีวีซ่าแสดงถึงระยะเวลาที่สามารถใช้เพื่อเข้าประเทศได้ โดยปกติแล้วจะแสดงเป็นระยะเวลาสามเดือนนับจากวันที่ออกวีซ่า เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองที่ท่าเข้าประเทศจะเป็นผู้กำหนดระยะเวลาที่ท่านสามารถเข้าประเทศได้ ระยะเวลาดังกล่าวอาจแตกต่างจากระยะเวลาที่ระบุในวีซ่าของคุณ.

ตัวอย่างเช่น วีซ่าท่องเที่ยวอาจมีอายุการใช้งานได้ 3 เดือน อย่างไรก็ตาม วีซ่าดังกล่าวจะอนุญาตให้เข้าพักได้เพียง 60 วันเท่านั้น การเข้าใจความแตกต่างนี้จะช่วยลดความสับสนและปัญหาที่อาจเกิดขึ้น อยู่เกินกำหนดวีซ่า การละเมิด.

การต่ออายุการพำนัก: การขออนุญาตพำนักต่อ

การขอต่ออายุวีซ่าสามารถดำเนินการได้เฉพาะภายในประเทศไทยที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองเท่านั้น การยื่นขอวีซ่าประเภทนี้จะช่วยให้ชาวต่างชาติสามารถอยู่ในประเทศไทยต่อไปได้หลังจากสิ้นสุดระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตเดิม โดยไม่ต้องเดินทางออกจากประเทศ.

ขั้นตอนและข้อกำหนดในการขอต่ออายุใบอนุญาต

การยื่นขอต่ออายุวีซ่าตามปกติ ต้องใช้แบบฟอร์ม TM.7 เอกสารหนังสือเดินทาง รูปถ่าย และค่าธรรมเนียม 1,900 บาท สำหรับวีซ่าประเภทอื่น ๆ อาจมีข้อกำหนดเพิ่มเติมขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ในการต่ออายุ การต่ออายุวีซ่าเพื่อการทำงานต้องใช้เอกสารการจ้างงาน ในขณะที่การต่ออายุวีซ่าเพื่อความสัมพันธ์ในครอบครัวต้องใช้หลักฐานแสดงความสัมพันธ์ทางครอบครัว

ข้อจำกัดในการขยายระยะเวลาพำนัก

การต่ออายุวีซ่าไม่ได้สร้างวีซ่าใหม่ แต่เพียงแค่ขยายระยะเวลาการเข้าเมืองที่ได้รับอนุญาตอยู่เดิมไว้เท่านั้น บางประเภทของวีซ่าอนุญาตให้ต่ออายุได้หลายครั้ง ในขณะที่ประเภทอื่น ๆ อนุญาตให้ต่ออายุได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น วีซ่าท่องเที่ยวโดยทั่วไปจะอนุญาตให้ต่ออายุได้สูงสุด 30 วัน ในขณะที่วีซ่าที่ไม่ใช่เพื่อการพลัดถิ่นสามารถได้รับการต่ออายุเป็นปีได้ตามเงื่อนไขที่กำหนด.

การเปลี่ยนแปลงล่าสุดและกฎระเบียบใหม่

บัตรเข้าประเทศแบบดิจิทัลของประเทศไทย (TDAC)

การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญที่สุดเมื่อเร็ว ๆ นี้ส่งผลกระทบต่อผู้เดินทางชาวต่างชาติทุกคนที่เดินทางเข้าประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2025 เป็นต้นไป ชาวต่างชาติทุกคนจะต้องใช้ บัตรเข้าประเทศแบบดิจิทัลของประเทศไทย (TDAC) เพื่อเข้าประเทศ

ภาพรวมของ TDAC
TDAC ได้เปลี่ยนบัตรเข้าเมืองแบบกระดาษ TM6 เดิม มาเป็นระบบดิจิทัล ระบบใหม่นี้ทำให้ขั้นตอนการตรวจคนเข้าเมืองง่ายขึ้นและเพิ่มความปลอดภัย ระบบนี้รองรับการเข้าเมืองทางอากาศ ทางบก และทางทะเล

ใครบ้างที่ต้องกรอกแบบสอบถาม TDAC
ผู้ที่เดินทางเข้าประเทศไทยจากประเทศที่ไม่ใช่ไทยทุกคนต้องลงทะเบียนกับ TDAC ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะวีซ่าใดก็ตาม ซึ่งรวมถึงผู้ที่เดินทางโดยไม่มีวีซ่า นักท่องเที่ยว และผู้ที่มีประเภทวีซ่าที่ไม่ใช่ผู้ลี้ภัย ยกเว้นกรณีผู้โดยสารที่เดินทางผ่านการควบคุมการเข้าออกของศุลกากรและผู้ที่ถือบัตรผ่านแดนเฉพาะ.

ข้อกำหนดในการส่งเอกสารของ TDAC
ผู้เดินทางต้องส่งข้อมูล TDAC ภายในสามวันก่อนเดินทางมาถึงประเทศไทย กระบวนการลงทะเบียนประกอบด้วย:

• ข้อมูลส่วนบุคคลและรายละเอียดหนังสือเดินทาง
• ข้อมูลเกี่ยวกับการเดินทาง รวมถึงรายละเอียดเที่ยวบินหรือวิธีการเดินทาง
• ข้อมูลที่พักและที่อยู่
• การแจ้งสถานะสุขภาพตามที่กระทรวงสาธารณสุขกำหนด

กระบวนการ TDAC
การลงทะเบียนต้องดำเนินการผ่านเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองเท่านั้น ที่ tdac.immigration.go.thระบบนี้ช่วยให้สามารถอัปเดตข้อมูลก่อนการเดินทาง และให้การยืนยันทางอิเล็กทรอนิกส์เพื่อแสดงต่อเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองเมื่อเดินทางมาถึง

ข้อควรพิจารณาที่สำคัญของ TDAC
TDAC ไม่ใช่วีซ่า และไม่มอบสิทธิ์การเข้าประเทศ ผู้เดินทางยังต้องมีวีซ่าที่เหมาะสมสำหรับกิจกรรมที่ตั้งใจทำอยู่ โดยระบบดิจิทัลนี้สามารถใช้งานได้ฟรี คุณควรเก็บหลักฐานการยืนยันไว้เพื่อใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในภายหลัง.

การเปลี่ยนแปลงการยกเว้นวีซ่า

ในเดือนกรกฎาคมปี 2024 ประเทศไทยได้ขยายระยะเวลาการเข้าพักโดยไม่ต้องขอวีซ่าจาก 30 เป็น 60 วันสำหรับพลเมืองของ 93 ประเทศ โดยมาตรการดังกล่าวสิ้นสุดลงในวันที่ 14 กันยายนปี 2026: ประกาศฉบับใหม่นั้นได้เผยแพร่ในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 31 สิงหาคมปี 2026 และนับตั้งแต่วันที่ 15 กันยายนปี 2026 การเข้าเมืองโดยไม่ต้องขอวีซ่าจะอยู่ที่ 30 วันสำหรับ 60 ประเทศและดินแดน สถานการณ์ปัจจุบันนั้นระบุไว้ด้านล่าง.

เหตุผลที่ตัดส่วนนั้นออกไป
เหตุผลที่ระบุคือการใช้การเข้าเมืองโดยไม่ต้องขอวีซ่าเพื่อทำงานที่ไม่ได้รับอนุญาต การเข้าพัก 30 วันยังคงเป็นประโยชน์ต่อการท่องเที่ยว แต่กลับทำให้เรื่องนี้ยากขึ้น การต่ออายุวีซ่าเพียง 30 วันที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองยังคงเปิดให้บริการอยู่ (1,900 บาท).

การขยายระบบวีซ่าอิเล็กทรอนิกส์

วันที่ 1 มกราคม 2025 เป็นจุดเริ่มต้นของการขยายตัวทั่วโลกของระบบวีซ่าอิเล็กทรอนิกส์ (e-visa) ของไทย โดยก่อนหน้านี้ระบบนี้มีให้บริการเฉพาะประเทศที่เลือกไว้เท่านั้น แต่ในปัจจุบันแพลตฟอร์ม e-visa ได้ให้บริการแก่ทุกประเทศที่มีสถานทูตไทยอยู่แล้ว การประกาศออกใบอนุญาตเดินทางอิเล็กทรอนิกส์สำหรับผู้ที่ได้รับยกเว้นวีซ่าเป็นหลายครั้งและถูกเลื่อนออกไปหลายครั้ง โดยยังไม่ได้รับการบังคับใช้เมื่อหน้าเว็บนี้ได้รับการตรวจสอบล่าสุด และบัตรเข้าเมืองดิจิทัลที่อธิบายไว้ข้างต้นเป็นเรื่องที่แตกต่างกัน โปรดตรวจสอบสถานะปัจจุบันก่อนที่จะวางแผนการเดินทางของคุณ.

สิทธิประโยชน์ของวีซ่าอิเล็กทรอนิกส์
ระบบที่ได้รับการขยายตัวนี้ช่วยลดความจำเป็นต้องเดินทางมาติดต่อที่สถานทูตเพื่อยื่นขอวีซ่า โดยการประมวลผลทางไกลช่วยลดระยะเวลาในการยื่นขอวีซ่า และช่วยให้เจ้าหน้าที่วีซ่าสามารถช่วยเหลือผู้ขอวีซ่าได้ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็ตาม ระบบนี้รองรับประเภทวีซ่าหลักส่วนใหญ่ ทำให้กระบวนการขอวีซ่าราบรื่นยิ่งขึ้นอย่างมาก.

การปรับปรุงกระบวนการ
การยื่นขอวีซ่าแบบอิเล็กทรอนิกส์มักจะดำเนินการได้เร็วกว่าการยื่นขอแบบใช้กระดาษแบบเดิม ระบบดิจิทัลช่วยลดข้อผิดพลาดในการจัดการเอกสาร และให้การติดตามสถานะการยื่นขอที่ชัดเจนตลอดกระบวนการ.

ข้อกำหนดการรายงานตัว 90 วัน (TM47)

ชาวต่างชาติที่อาศัยอยู่ในประเทศไทยมานานกว่า 90 วันจะต้องแจ้งที่อยู่โดยใช้ระบบ TM47.

ใครบ้างที่ต้องรายงานตัว

บุคคลที่มีคุณสมบัติเหมาะสม
ชาวต่างชาติที่ถือวีซ่าประเภทไม่ประสงค์จะย้ายถิ่นฐานและอยู่ในประเทศเกิน 90 วันต้องยื่นแบบรายงาน TM47 ซึ่งรวมถึง:

• ผู้ถือวีซ่า Non-B (ธุรกิจ/ทำงาน)
• ผู้ถือวีซ่าประเภท Non-O (วีซ่าแต่งงาน/เกษียณอายุ/ผู้ติดตาม)
• ผู้ถือวีซ่า Non-ED (เพื่อการศึกษา)
• ผู้ถือวีซ่าผู้พำนักระยะยาว (LTR)
• ผู้ถือวีซ่าไทย พรีวิลเลจ (เดิมคือ เอลิท)

การยกเว้น
นักท่องเที่ยวที่ได้รับวีซ่ายกเว้นหรือวีซ่าระยะสั้นที่เดินทางออกนอกประเทศก่อนครบ 90 วัน ไม่ต้องรายงานตัว การนับระยะเวลา 90 วันจะถูกรีเซ็ตเมื่อเดินทางออกและเดินทางเข้าประเทศอีกครั้ง ซึ่งจะทำให้ผู้เดินทางบ่อยๆ ได้รับการยกเว้นจากกฎหมายนี้.

เรามีบทความฉบับเต็มเกี่ยวกับ การแจ้งที่พักอาศัยในประเทศไทยทุก 90 วันได้ที่นี่.

ระบบลงทะเบียน TM30

ระบบ TM30 กำหนดให้เจ้าของบ้านและเจ้าของทรัพย์สินต้องรายงานข้อมูลผู้พักอาศัยชาวต่างชาติให้แก่หน่วยงานตรวจคนเข้าเมือง เราขอแนะนำให้คุณอ่านบทความของเราเกี่ยวกับ การแจ้ง TM30 ในประเทศไทยได้ที่นี่.

ข้อกำหนดใบอนุญาตกลับเข้าประเทศ

ชาวต่างชาติที่วางแผนจะเดินทางออกจากประเทศไทยชั่วคราวต้องเข้าใจข้อกำหนดการขอใบอนุญาตเข้าออกเพื่อรักษาสถานะวีซ่า.

ทำความเข้าใจเกี่ยวกับใบอนุญาตกลับเข้าประเทศ

ใบอนุญาตกลับเข้าประเทศช่วยให้ผู้ถือวีซ่าสามารถเดินทางออกและกลับเข้ามาในประเทศไทยได้โดยไม่ทำให้สถานะวีซ่าปัจจุบันเป็นโมฆะ หากไม่มีใบอนุญาตกลับเข้าประเทศ วีซ่าส่วนใหญ่จะหมดอายุเมื่อเดินทางออกนอกประเทศ ทำให้ต้องยื่นขอวีซ่าใหม่ในต่างประเทศ เรามีข้อมูลฉบับสมบูรณ์ใน บทความเกี่ยวกับใบอนุญาตกลับเข้าประเทศ และเราขอแนะนำให้คุณศึกษาเอกสารดังกล่าวเพื่อรับข้อมูลเพิ่มเติม

ค่าธรรมเนียมและขั้นตอนการขอวีซ่า

โครงสร้างค่าธรรมเนียมปัจจุบัน

ค่าธรรมเนียมวีซ่ากำหนดเป็นเงินบาทโดยกฎกระทรวง มิใช่โดยสถานเอกอัครราชทูตหรือสถานกงสุล ข้อ 1(1)(c) ของกฎกระทรวง พ.ศ. 2523 ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง และที่แก้ไขเพิ่มเติม กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมสำหรับวีซ่าประเภทคนอยู่ชั่วคราวไว้ดังนี้: ค่าเข้าครั้งเดียว 2,000 บาท, ค่าเข้าหลายครั้ง 5,000 บาท ภายในหนึ่งปี และค่าเข้าหลายครั้ง 10,000 บาท ภายในสามปี สำหรับชาวต่างชาติที่เดินทางมาเพื่อประกอบธุรกิจ (5,000 บาท สำหรับวีซ่าสามปีเทียบเท่าที่ออกให้ผู้ถือบัตร APEC Business Travel Card) Visa Destination Thailand มีค่าใช้จ่าย 10,000 บาท สถานทูตหรือสถานกงสุลจะเรียกเก็บค่าธรรมเนียมตามอัตราที่ประกาศไว้ ดังนั้นตัวเลขในสกุลเงินของคุณจะมีการเปลี่ยนแปลง ตัวเลขในสกุลเงินบาทจะเป็นตัวเลขที่กฎระเบียบกำหนดไว้.

วิธีการชำระเงิน

การยื่นขอวีซ่าแบบอิเล็กทรอนิกส์จำเป็นต้องชำระเงินด้วยบัตรเครดิตผ่านทางแพลตฟอร์มออนไลน์ที่ปลอดภัย การยื่นขอวีซ่าแบบดั้งเดิมที่สถานทูตอาจรับเงินสด การโอนเงินผ่านธนาคาร หรือเช็คเงินสด ขึ้นอยู่กับนโยบายของหน่วยงานการทูตแต่ละแห่ง.

ระยะเวลาดำเนินการ

การประมวลผลมาตรฐาน
การพิจารณาขอวีซ่าส่วนใหญ่ใช้เวลาประมาณ 5-7 วันทำการ การขอวีซ่าที่ซับซ้อนที่ต้องใช้เอกสารเพิ่มเติมหรือการอนุมัติเพิ่มเติมอาจใช้เวลานานกว่านี้.

ประสิทธิภาพของวีซ่าอิเล็กทรอนิกส์

โดยทั่วไปแล้ว การยื่นคำขอผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์จะได้รับการประมวลผลเร็วกว่าการยื่นเอกสารที่เป็นกระดาษ ระบบดิจิทัลช่วยลดข้อผิดพลาดในการจัดการ และช่วยให้สามารถติดตามสถานะได้อย่างชัดเจนตลอดกระบวนการ

การปฏิบัติตามกฎระเบียบและข้อพิจารณาทางกฎหมาย

ค่าปรับสำหรับการอยู่เกินกำหนด

สิ่งสองอย่างที่เรียกว่าค่าปรับสำหรับการอยู่เกินกำหนดนั้นต่างกัน และควรแยกออกจากกัน. มาตรา 81 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 เป็นความผิดผู้ที่เข้ามาอยู่ในประเทศโดยไม่ได้รับอนุญาต หรือเมื่ออนุญาตสิ้นสุดลงหรือถูกเพิกถอน จำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ. สิ่งที่คนส่วนใหญ่พบเจอแทนคือการยื่นขอเอกสารการตั้งถิ่นฐานตามระเบียบที่ต้องยื่นเมื่อเดินทางออกนอกประเทศ, 500 บาทต่อวัน สูงสุด 20,000 บาท, ศาลที่ตัดสินคดีโดยไม่ดำเนินคดีใดๆ ก็จะกำหนดค่าปรับเท่ากัน ดังนั้นจึงมักเกิดความสับสนระหว่างทั้งสองกรณีนี้ แต่การตกลงค่าปรับนั้นเป็นแนวปฏิบัติ และการลงโทษจำคุกนั้นเป็นกฎหมาย ส่วนการอยู่เกินกำหนดที่พบได้จากการจับกุมแทนที่จะแจ้งต่อเจ้าหน้าที่เมื่อเดินทางออกนอกประเทศนั้นถือเป็นกรณีที่ต้องถูกลงโทษตามกฎหมาย.

ข้อกำหนดด้านเอกสาร

อายุของหนังสือเดินทาง
ควรเตรียมเอกสารที่ระบุว่ามีอายุการใช้งานของหนังสือเดินทางเหลืออีกอย่างน้อย 6 เดือน ซึ่งเป็นข้อกำหนดที่หน่วยงานรับเรื่องและหน่วยงานตรวจคนเข้าเมืองใช้บังคับในทางปฏิบัติ โดยประเภทการเข้าพักระยะยาวมักจะขอเอกสารเพิ่มเติม และจำนวนเงินจะถูกกำหนดโดยหน่วยงานนั้นๆ ไม่ใช่ตามกฎหมายหรือระเบียบ ดังนั้นควรตรวจสอบกับหน่วยงานรับเรื่องหรือหน่วยงานตรวจคนเข้าเมืองที่รับเรื่องของคุณโดยตรง เพื่อยืนยันข้อมูลดังกล่าว แทนที่จะพึ่งพาข้อมูลในคู่มือ.

เอกสารประกอบ

วีซ่าแต่ละประเภทมีเอกสารประกอบที่เฉพาะเจาะจง เอกสารแสดงฐานะการเงิน หลักฐานแสดงความสัมพันธ์ ใบอนุญาตทำงาน และจดหมายตอบรับการศึกษา เป็นเอกสารที่จำเป็นต้องใช้ร่วมกันในทุกประเภทวีซ่า

ความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญ

เนื่องจากกฎหมายการเข้าเมืองของไทยมีความซับซ้อนและมีการเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบอยู่บ่อยครั้ง ผู้ยื่นขอวีซ่าจำนวนมากจึงได้รับประโยชน์จากบริการช่วยเหลือด้านวีซ่าจากผู้เชี่ยวชาญ ตัวแทนที่ได้รับอนุญาตและบริษัทกฎหมายมีประสบการณ์และความเชี่ยวชาญในการจัดทำเอกสารการยื่นขอวีซ่าและการจัดการตามข้อกำหนดต่างๆ.

บทสรุป

ระบบวีซ่าสำหรับผู้ที่ไม่ใช่ผู้พำนักถาวรของประเทศไทยมอบทางเลือกที่หลากหลายสำหรับชาวต่างชาติที่ต้องการอยู่ในราชอาณาจักรเป็นระยะเวลานาน ระบบนี้ตอบสนองความต้องการและสถานการณ์ที่แตกต่างกัน โดยเสนอโอกาสทางธุรกิจและงานด้วยวีซ่าประเภท Non-B ระบบนี้ยังสนับสนุนการเชื่อมโยงกับครอบครัวด้วยวีซ่าประเภท Non-O การปรับปรุงทางเทคโนโลยีที่ผ่านมา รวมถึงระบบ e-visa และข้อกำหนด TDAC ทำให้กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองมีความทันสมัย พร้อมทั้งรักษามาตรฐานความปลอดภัยไว้.

เพื่อประสบความสำเร็จในระบบการเข้าเมืองของประเทศไทย คุณจำเป็นต้องทราบความแตกต่างที่สำคัญระหว่างวีซ่าและขยายระยะเวลาการอยู่ต่อ คุณต้องปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ในการรายงาน และติดตามการเปลี่ยนแปลงใดๆ ที่เกิดขึ้นกับกฎระเบียบต่างๆ ระบบการรายงานตัว 90 วัน ข้อกำหนดการลงทะเบียน TM30 และขั้นตอนการขออนุญาตเข้าเมืองใหม่ เป็นส่วนประกอบที่สำคัญในการจัดการการพำนักอย่างถูกต้องตามกฎหมาย.

เนื่องจากประเทศไทยยังคงพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านการตรวจคนเข้าเมืองอย่างต่อเนื่อง การติดตามข่าวสารเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงนโยบายและข้อกำหนดต่างๆ จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับชาวต่างชาติทุกคน การเลือกวีซ่าที่ถูกต้องมีความสำคัญทั้งสำหรับการทำธุรกิจระยะสั้นและการเกษียณอายุระยะยาวในประเทศไทย การปฏิบัติตามกฎระเบียบจะช่วยให้คุณอาศัยอยู่ในประเทศไทยได้อย่างถูกกฎหมายและปราศจากปัญหา

ตรวจสอบครั้งล่าสุด: 5 กันยายน 2026. หมวดหมู่ต่างๆ ซึ่งบุคคลที่สามารถออกวีซ่าได้ และสถานที่ที่สามารถออกวีซ่าได้ รวมถึงค่าธรรมเนียมต่างๆ ได้ถูกอธิบายไว้ในหน้านี้ โดยอ้างอิงจากเอกสารฉบับจริง ไม่ใช่จากสรุปข้อมูล ประกาศคณะรัฐมนตรีว่าด้วยเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการออกวีซ่า การยกเว้น และการเปลี่ยนแปลงประเภท B.E. 2545, ในมาตราการปรับปรุงที่นำมาใช้กับมาตราที่ 5 ของปีพุทธศักราช 2559 ข้อ 2, 5, 6, 9, 11, 12 และ 14 ซึ่งเป็นที่มาของประเภทวีซ่าแปดประเภท วัตถุประสงค์ที่ไม่ใช่เพื่อการพลัดถิ่นสิบประการ วัตถุประสงค์ “อื่น ๆ” อีกแปดประการที่อยู่เบื้องหลังคำว่า Non-O และอำนาจของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองในการออกและเปลี่ยนแปลงประเภทวีซ่าทั้งหมด กฎกระทรวง พ.ศ. 2523 ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง, ตามที่แก้ไขเพิ่มเติมเป็นข้อ 30 ของปีพุทธศักราช 2559 วรรค 1 สำหรับค่าธรรมเนียมทุกรายการ; มาตรา 35 และ 81 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522; มาตรา 8 และ 59 แห่งพระราชบัญญัติฉุกเฉินว่าด้วยการบริหารงานของชาวต่างชาติ พ.ศ. 2560; และ ข้อ 2.22 ของตารางแนบท้ายคำสั่งสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง ที่ 12/2568 ลงวันที่ 23 มกราคม 2568 สำหรับเกณฑ์การพิจารณาการลาออก (ในเวอร์ชันก่อนหน้านี้ของบทความนี้ได้อ้างอิงจากคำสั่งของตำรวจแห่งชาติฉบับที่ 654/2564 ซึ่งมีเกณฑ์เดียวกันนั้น) คำสั่งดังกล่าวได้แก้ไขข้อกำหนดในคำสั่งตำรวจฉบับที่ 327/2557 ซึ่งถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 26 กันยายน 2023 พร้อมกับการแก้ไขเพิ่มเติมต่างๆ ตัวเลขที่ระบุไว้ในนั้นยังคงถูกต้องอยู่ และยังคงถูกต้องอยู่เพียงแต่เครื่องมือที่ระบุไว้ในนั้นเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลงไป สิ่งต่างๆ ที่ได้รับการแก้ไขได้แก่: หน้าเว็บระบุว่าไม่สามารถขอวีซ่าภายในประเทศไทยได้ ซึ่งกฎระเบียบดังกล่าวขัดแย้งกับข้อกำหนดใน 4 ประเด็น และขัดแย้งกับคำถามที่พบบ่อยของหน้าเว็บดังกล่าวด้วย; รายชื่อเป้าหมายทางกฎหมายที่ไม่อนุญาตให้เข้าประเทศแปดประการ; การระบุอายุเกษียณและเงินเป็นกฎสำหรับวีซ่าเมื่อเป็นเกณฑ์สำหรับการต่ออายุประจำปี และการตัดทิ้งช่วงพักผ่อน; การเผยแพร่อัตราค่าปรับสำหรับการเข้าพักเกินกำหนดราวกับว่าเป็นค่าปรับทั้งหมด; การแปลงค่าธรรมเนียมเป็นเงินดอลลาร์สหรัฐฯ ตามอัตราที่คลาดเคลื่อนจากความเป็นจริงประมาณหนึ่งในสาม; และการระบุข้อความเกี่ยวกับใบอนุญาตเดินทางอิเล็กทรอนิกส์ที่เขียนในรูปปัจจุบันในเดือนกรกฎาคมปี 2025.

สิ่งที่บทวิจารณ์นี้ไม่ได้ครอบคลุม กล่าวไว้อย่างตรงไปตรงมาแทนที่จะปล่อยให้คาดเดาเอาเอง. ทุกอย่างในหน้านี้ที่มาจากแนวปฏิบัติการเข้าเมือง ไม่ใช่จากกฎหมายใดๆ ถูกตรวจสอบแล้ว และควรได้รับการยืนยันจากหน่วยงานหรือสำนักงานที่รับดูแลเรื่องของคุณ: ข้อกำหนดด้านเอกสารที่ระบุไว้สำหรับแต่ละประเภท หน่วยงานที่รับรองตามสื่อมวลชน และหมวดหมู่ทางศาสนาและภาพยนตร์ รายละเอียดการจัดทำเอกสาร Non-ED Plus รายการประเทศ O-X และเกณฑ์ทางการเงิน เวลาการดำเนินการ วิธีการชำระเงิน และ TM.30 และ TM.47 ซึ่งคู่มือแยกต่างหากของเราได้กล่าวถึงแล้ว ข้อเรียกร้องเฉพาะสองข้อถูกยกเลิกไปแทนที่จะได้รับการแก้ไข เพราะไม่มีแหล่งข้อมูลใดที่สามารถยืนยันได้ว่าถูกต้อง: จดหมายรับรองก่อนการอนุมัติ “WP.32” และการยกเว้นการขอวีซ่าสำหรับพลเมืองญี่ปุ่น ข้อกำหนดค่าธรรมเนียมระบุเป็นบาท เพราะนั่นคือค่าธรรมเนียมที่ระบุไว้ในกฎระเบียบ อ่านเพิ่มเติมในวันที่ 4 ตุลาคม 2026: ส่วนที่เกี่ยวกับวีซ่าได้รับการยกเลิกไปแล้วในประโยคปัจจุบัน หลังจากวันที่ 15 กันยายน 2026 และเกณฑ์ BOI ถูกอธิบายว่าเป็นเงินลงทุนขั้นต่ำ ไม่ใช่เงินทุนที่ได้มาด้วยตนเอง ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง.

คำถามที่พบบ่อย

ลองด้วยตัวคุณเองก่อน ฟรี

คุณไม่ต้องจองอะไรเพื่อเริ่มต้นใช้งาน สิ่งเหล่านี้ทำงานในเบราว์เซอร์ของคุณ และคุณจะจ่ายเงินให้เราก็ต่อเมื่อคุณตัดสินใจว่าต้องการให้มีทนายความเข้ามาเกี่ยวข้องเท่านั้น.