Book 1: General Principles

ภาค ๑ บทเบ็ดเสร็จทั่วไป

Book 1 establishes the foundational principles of Thai private law. It defines legal personality, capacity, and the rules governing juristic acts. These 193 articles provide the framework upon which all other provisions of the Civil and Commercial Code operate, including rules on prescription (limitation periods), agency relationships, and how legal documents are interpreted.

Searchable Bilingual Thai/English Supreme Court Annotations

▸ Title I: General Provisions (Sections 1-14)

Section 1-14: General Provisions

▸ Title II: Persons (Sections 15-73)

Chapter 1: Natural Persons (15-64) Chapter 2: Juristic Persons (65-73)

▸ Title III: Things (Sections 137-148)

Sections 137-148: Classification of Things

▸ Title IV: Juristic Acts (Sections 149-193)

Chapter 1: General Provisions (149-156) Chapter 2: Declaration of Intention (157-171) Chapter 3: Void and Voidable Acts (172-181) Chapter 4: Conditions and Time Clauses (182-193)

Title I: General Provisions

ลักษณะ ๑ บทเบ็ดเสร็จทั่วไป | Sections 1-14

Section 1 🔗

This law shall be called the Civil and Commercial Code.

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

Section 2 🔗

This Code shall come into force on the first day of January B.E. 2468 (1925 A.D.).

มาตรา ๒ ให้ใช้ประมวลกฎหมายนี้ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๖๘ เป็นต้นไป

Section 3 🔗

From the day this Code comes into force, all other laws, regulations and customs in so far as they deal with matters herein provided for, or are contrary to the provisions of this Code, shall be repealed.

มาตรา ๓ ตั้งแต่วันที่ใช้ประมวลกฎหมายนี้สืบไป ให้ยกเลิกบรรดากฎหมาย กฎและข้อบังคับอื่นๆ ในส่วนที่มีบัญญัติไว้แล้วในประมวลกฎหมายนี้ หรือซึ่งแย้งกับบทแห่งประมวลกฎหมายนี้

Section 4 🔗

The law must be applied in all cases which come within the letter or the spirit of any of its provisions. Where no provision is applicable, the case shall be decided according to the local custom. If there is no such custom, the case shall be decided by analogy to the provision most nearly applicable, and, in default of such provision, by the general principles of law.

มาตรา ๔ กฎหมายนั้น ต้องใช้ในบรรดากรณีซึ่งต้องด้วยบทบัญญัติใดๆ แห่งกฎหมายตามตัวอักษร หรือตามความมุ่งหมายของบทบัญญัตินั้นๆ เมื่อไม่มีบทกฎหมายที่จะยกมาปรับคดีได้ ให้วินิจฉัยคดีนั้นตามจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่น ถ้าไม่มีจารีตประเพณีเช่นว่านั้น ให้วินิจฉัยคดีอาศัยเทียบบทกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่ง และถ้าบทกฎหมายเช่นนั้นก็ไม่มีด้วย ให้วินิจฉัยตามหลักกฎหมายทั่วไป

Supreme Court Annotation | คำพิพากษาศาลฎีกา:

English: Section 4 establishes the hierarchy of legal sources in Thai civil law. When a dispute arises, the court must first apply the written text of the law. If no provision is directly applicable, the court must decide by local custom. If no such custom exists, the court must apply the provision most nearly applicable by analogy. Only in default of such analogous provision may the court resort to general principles of law. This hierarchy, derived from the Civil Law tradition adopted when the Code was enacted in B.E. 2468 (1925), confirms the supremacy of the Code over judicial discretion. Courts cannot skip to "general principles" if a written provision or analogous provision exists.

ภาษาไทย: มาตรา 4 วางลำดับชั้นของแหล่งที่มาของกฎหมายในระบบกฎหมายแพ่งไทย เมื่อมีข้อพิพาทเกิดขึ้น ศาลต้องใช้ตัวบทกฎหมายลายลักษณ์อักษรก่อน หากไม่มีบทบัญญัติที่ใช้ได้โดยตรง ศาลต้องวินิจฉัยตามจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่น หากไม่มีจารีตประเพณีดังกล่าว ศาลต้องใช้บทกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่งโดยอนุโลม และหากไม่มีบทกฎหมายดังกล่าว จึงจะวินิจฉัยตามหลักกฎหมายทั่วไปได้ ลำดับชั้นนี้มาจากระบบกฎหมายซีวิลลอว์ที่ประเทศไทยรับมาใช้เมื่อประกาศใช้ประมวลกฎหมายในปี พ.ศ. 2468 ซึ่งยืนยันความเป็นสูงสุดของประมวลกฎหมายเหนือดุลพินิจของศาล ศาลไม่อาจข้ามไปใช้ "หลักกฎหมายทั่วไป" ได้หากยังมีบทบัญญัติลายลักษณ์อักษรหรือบทกฎหมายที่ใกล้เคียงอยู่

Section 5 🔗

Every person must, in the exercise of his rights and in the performance of his obligations, act in good faith.

มาตรา ๕ ในการใช้สิทธิแห่งตนก็ดี ในการชำระหนี้ก็ดี บุคคลทุกคนต้องกระทำโดยสุจริต

Supreme Court Annotation | คำพิพากษาศาลฎีกา:

Section 6 🔗

Every person is presumed to act in good faith.

มาตรา ๖ ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่า บุคคลทุกคนกระทำการโดยสุจริต

Section 7 🔗

Whenever interest is to be paid and the rate of interest is not fixed by a juristic act or by an express provision of law, the rate shall be three per cent per annum.

มาตรา ๗ ถ้าจะต้องเสียดอกเบี้ยแก่กัน และมิได้กำหนดอัตราดอกเบี้ยไว้โดยนิติกรรมหรือโดยบทกฎหมายอันชัดแจ้ง ให้ใช้อัตราร้อยละสามต่อปี

Amendment Notice | หมายเหตุการแก้ไข:

English: Amended by the Emergency Decree Amending the Civil and Commercial Code B.E. 2564 (2021), effective April 11, 2021. The statutory interest rate was reduced from 7.5% to 3% per annum. Crucially, this rate is no longer permanently fixed: the law empowers the Ministry of Finance to review and adjust the rate every three years by Royal Decree, to align with an average of commercial deposit and lending rates. Parties remain free to agree to different contractual rates, subject to the usury cap of 15% per annum under Section 654. For debts where interest accrued before April 11, 2021, the former rate of 7.5% applies to the period before that date.

ภาษาไทย: แก้ไขโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พ.ศ. 2564 มีผลบังคับใช้วันที่ 11 เมษายน 2564 อัตราดอกเบี้ยตามกฎหมายลดลงจากร้อยละ 7.5 เป็นร้อยละ 3 ต่อปี ที่สำคัญ อัตรานี้ไม่ได้คงที่อีกต่อไป กฎหมายให้อำนาจกระทรวงการคลังทบทวนและปรับอัตราทุกสามปีโดยพระราชกฤษฎีกา เพื่อให้สอดคล้องกับอัตราดอกเบี้ยเงินฝากและเงินกู้เฉลี่ยของธนาคารพาณิชย์ คู่สัญญายังมีเสรีภาพในการตกลงอัตราดอกเบี้ยตามสัญญาที่แตกต่างกันได้ ภายใต้เพดานดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปีตามมาตรา 654 สำหรับหนี้ที่ดอกเบี้ยเกิดก่อนวันที่ 11 เมษายน 2564 ให้ใช้อัตราเดิมร้อยละ 7.5 สำหรับช่วงก่อนวันดังกล่าว

Section 8 🔗

"Force majeure" denotes any event the happening or pernicious result of which could not be prevented even though the person who is liable to perform, or who is affected thereby, had exercised such care as might be expected from him in his situation and in such circumstances.

มาตรา ๘ คำว่า "เหตุสุดวิสัย" หมายความว่า เหตุใดๆ อันจะเกิดขึ้นก็ดี จะให้ผลพิบัติก็ดี เป็นเหตุที่ไม่อาจป้องกันได้แม้ทั้งบุคคลผู้ต้องประสบหรือใกล้จะต้องประสบเหตุนั้น จะได้จัดการระมัดระวังตามสมควรอันพึงคาดหมายได้จากบุคคลในฐานะและภาวะเช่นนั้น

Supreme Court Annotation | คำพิพากษาศาลฎีกา:

Section 9 🔗

When the law requires that there shall be evidence in writing, there must be a document signed by the person liable. If he cannot write, a thumb-print, a cross-mark or other mark made by him and certified by the signatures of two witnesses may be substituted for his signature.

มาตรา ๙ เมื่อมีกฎหมายบังคับให้ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือ หลักฐานนั้นต้องมีลายมือชื่อของฝ่ายที่ต้องรับผิดหรือตัวแทนของเขา ถ้าฝ่ายที่ต้องรับผิดหรือตัวแทนเขียนชื่อไม่ได้ ลายพิมพ์นิ้วมือ แกงได หรือเครื่องหมายอื่นที่ทำต่อหน้าพยานสองคน ย่อมใช้แทนลายมือชื่อได้

Section 10 🔗

If a clause in a contract is susceptible of several meanings, it shall be construed in the sense that gives it some effect, rather than in a sense which gives it no effect.

มาตรา ๑๐ เมื่อความข้อใดข้อหนึ่งในสัญญาอาจตีความได้หลายนัย ให้ถือเอาความหมายที่ทำให้ข้อความนั้นมีผลบังคับ ดีกว่าถือเอาความหมายที่ทำให้ไม่มีผลบังคับ

Section 11 🔗

In case of doubt, a clause shall be construed in favour of the person who is bound by it.

มาตรา ๑๑ ในกรณีมีข้อสงสัย ให้ตีความไปในทางที่เป็นคุณแก่ฝ่ายผู้ต้องเสียในมูลหนี้นั้น

Supreme Court Annotation | คำพิพากษาศาลฎีกา:

Section 12 🔗

In legal transactions where the sum of money or the quantity of things is mentioned in words as well as in figures, in case of discrepancy between them, the amount in words shall be taken.

มาตรา ๑๒ ในนิติกรรม ถ้าจำนวนเงินหรือปริมาณแห่งทรัพย์สินแสดงออกไว้ทั้งตัวอักษรและตัวเลข และตัวอักษรกับตัวเลขไม่ตรงกัน ให้ถือเอาตัวอักษรเป็นประมาณ

Section 13 🔗

In legal transactions where the sum of money or the quantity of things is mentioned more than once in words or in figures, in case of discrepancy between them, the lesser amount or quantity shall be taken.

มาตรา ๑๓ ในนิติกรรม ถ้าจำนวนเงินหรือปริมาณแห่งทรัพย์สินแสดงออกไว้หลายแห่งด้วยตัวอักษรก็ดี ด้วยตัวเลขก็ดี และตรงกันไม่ตลอดไป ให้ถือเอาจำนวนหรือปริมาณน้อยที่สุดเป็นประมาณ

Section 14 🔗

A writing supplementing or correcting an original writing, if signed or initialed by the parties concerned, has the same effect as the original writing.

มาตรา ๑๔ ถ้าได้เขียนเพิ่มเติมหรือแก้ไขข้อความในหนังสือ การเพิ่มเติมหรือการแก้ไขนั้นย่อมมีผลเสมอกันกับหนังสือเดิม เมื่อผู้มีส่วนได้เสียได้ลงลายมือชื่อหรือลงชื่อย่อกำกับไว้

Title II: Persons

ลักษณะ ๒ บุคคล | Sections 15-73

Chapter 1: Natural Persons - Part 1: Personality

หมวด ๑ บุคคลธรรมดา - ส่วนที่ ๑ สภาพบุคคล | Sections 15-18

Section 15 🔗

Personality begins with the complete birth of the child as a living being, and ends with death.

มาตรา ๑๕ สภาพบุคคลย่อมเริ่มแต่เมื่อคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารก และสิ้นสุดลงเมื่อตาย

Supreme Court Annotation | คำพิพากษาศาลฎีกา:

Section 16 🔗

In computing the age of a person, the day of birth shall be included. If the date of birth cannot be ascertained, the first day of the month in which the birth occurred shall be taken as the date of birth. If neither the date nor the month of birth can be ascertained, the first day of January of the year in which the birth occurred shall be taken as the date of birth.

มาตรา ๑๖ การนับอายุของบุคคล ให้เริ่มนับตั้งแต่วันเกิด ถ้าไม่รู้วันเกิด ให้นับตั้งแต่วันที่หนึ่งของเดือนที่เกิด ถ้าไม่รู้วันและเดือนเกิด ให้นับตั้งแต่วันที่หนึ่งของเดือนมกราคมในปีที่เกิด

Section 17 🔗

If two or more persons perish in the same peril, and it cannot be proved which died first, they are deemed to have died at the same moment.

มาตรา ๑๗ ถ้าบุคคลสองคนขึ้นไปตายพร้อมกัน หรือตายในเหตุอันตรายร่วมกันโดยมิอาจพิสูจน์ได้ว่าผู้ใดตายก่อนหลัง ให้ถือว่าตายพร้อมกัน

Supreme Court Annotation | คำพิพากษาศาลฎีกา:

Section 18 🔗

Rights which are legally vested in a person before his birth shall belong to the child only if he is subsequently born as a living being.

มาตรา ๑๘ สิทธิใดๆ ที่ทารกในครรภ์มารดาจะได้รับตามกฎหมาย ทารกนั้นจะได้รับสิทธินั้นต่อเมื่อคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารก

Chapter 1: Natural Persons - Part 2: Capacity

หมวด ๑ บุคคลธรรมดา - ส่วนที่ ๒ ความสามารถ | Sections 19-36

Section 19 🔗

A person, on completion of twenty years of age, ceases to be a minor and becomes sui juris.

มาตรา ๑๙ บุคคลย่อมพ้นจากภาวะผู้เยาว์และบรรลุนิติภาวะเมื่อมีอายุยี่สิบปีบริบูรณ์

Supreme Court Annotation | คำพิพากษาศาลฎีกา:

Section 20 🔗

A minor becomes sui juris upon marriage, provided that the marriage is made in accordance with Section 1448.

มาตรา ๒๐ ผู้เยาว์ย่อมบรรลุนิติภาวะเมื่อทำการสมรส หากการสมรสนั้นได้ทำตามมาตรา ๑๔๔๘

Section 21 🔗

A minor cannot perform any juristic act without the consent of his legal representative, except in cases where he is entitled by law to do so himself. A juristic act performed by a minor without such consent is voidable.

มาตรา ๒๑ ผู้เยาว์จะทำนิติกรรมใดๆ ต้องได้รับความยินยอมของผู้แทนโดยชอบธรรมก่อน การใดๆ ที่ผู้เยาว์ได้ทำลงปราศจากความยินยอมเช่นว่านั้นเป็นโมฆียะ เว้นแต่จะบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น

Supreme Court Annotation | คำพิพากษาศาลฎีกา:

Section 22 🔗

A minor may, without the consent of his legal representative, perform any juristic act by which he acquires a right or is released from a duty, solely for his benefit.

มาตรา ๒๒ ผู้เยาว์อาจทำการใดๆ ได้ทั้งสิ้นซึ่งเป็นการต้องทำเองเฉพาะตัว

Section 23 🔗

A minor may, without the consent of his legal representative, perform any juristic act which is strictly personal to himself.

มาตรา ๒๓ ผู้เยาว์อาจทำการใดๆ ได้ทั้งสิ้น ซึ่งเป็นการสมแก่ฐานานุรูปแห่งตนและเป็นการอันจำเป็นในการดำรงชีพตามสมควร

Section 24 🔗

A minor may, without the consent of his legal representative, perform any juristic act which is appropriate to his condition in life and actually necessary for his reasonable needs.

มาตรา ๒๔ ผู้เยาว์อาจทำพินัยกรรมได้เมื่อมีอายุสิบห้าปีบริบูรณ์

Section 25 🔗

A minor having completed his fifteenth year of age may make a will.

มาตรา ๒๕ ผู้เยาว์อาจทำพินัยกรรมได้เมื่อมีอายุสิบห้าปีบริบูรณ์

Section 26 🔗

The legal representative may permit the minor to dispose of property for a purpose specified or unspecified. In the latter case, the minor may dispose of the property in such manner as he thinks fit.

มาตรา ๒๖ ถ้าผู้แทนโดยชอบธรรมอนุญาตให้ผู้เยาว์จำหน่ายทรัพย์สินเพื่อการอันใดอันหนึ่งโดยเฉพาะหรือไม่เฉพาะเจาะจง ผู้เยาว์จะจำหน่ายทรัพย์สินนั้นตามแต่ใจก็ได้ ภายในขอบเขตที่จะพึงคาดหมายได้ว่าเป็นการสมควร

Section 27 🔗

The legal representative may, with the approval of the Court, permit the minor to engage in a business or an occupation. In such case, the minor has the same capacity as a sui juris person with respect to any act connected with such business or occupation. If such permission has injurious effect upon the minor, the legal representative may revoke or restrict it; but such revocation or restriction cannot be set up against third persons acting in good faith.

มาตรา ๒๗ ผู้แทนโดยชอบธรรมอาจอนุญาตให้ผู้เยาว์ประกอบธุรกิจทางการค้าหรืออาชีพได้ ในกรณีเช่นนั้น ผู้เยาว์ย่อมมีความสามารถเสมือนหนึ่งบรรลุนิติภาวะแล้ว ในการกระทำใดๆ อันเกี่ยวกับธุรกิจหรืออาชีพนั้น ถ้าการอนุญาตนั้นให้ผลร้ายแก่ผู้เยาว์ ผู้แทนโดยชอบธรรมจะถอนหรือจำกัดการอนุญาตเสียก็ได้ แต่จะยกการถอนหรือจำกัดนั้นขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกผู้กระทำการโดยสุจริตหาได้ไม่

Section 28 🔗

If a person is of unsound mind, the Court may, on the application of any interested person or the Public Prosecutor, adjudge such person to be incompetent.

มาตรา ๒๘ บุคคลวิกลจริตผู้ใด ศาลจะสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถก็ได้ เมื่อมีผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ

Section 29 🔗

Any juristic act performed by a person adjudged incompetent is voidable.

มาตรา ๒๙ การใดๆ อันบุคคลผู้ถูกศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถได้กระทำลง การนั้นเป็นโมฆียะ

Section 30 🔗

Any juristic act performed by a person of unsound mind during a lucid interval, or at a time when the order of incompetency has not yet been made, is voidable only if such act was done while that person was in a state of unsoundness of mind and the other party knew that such person was of unsound mind.

มาตรา ๓๐ การใดๆ อันบุคคลวิกลจริตผู้ที่ศาลยังมิได้สั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถได้กระทำลง การนั้นจะเป็นโมฆียะต่อเมื่อได้กระทำในขณะจริตวิกลและคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งได้รู้อยู่แล้วว่าผู้กระทำเป็นคนวิกลจริต

Section 31 🔗

The Court shall, on the application of any interested person or the Public Prosecutor, revoke the adjudication of incompetency when the cause thereof has ceased.

มาตรา ๓๑ เมื่อเหตุที่ทำให้บุคคลวิกลจริตถูกสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถได้สิ้นสุดลงแล้ว ศาลจะสั่งเพิกถอนคำสั่งนั้นก็ได้ เมื่อมีผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ

Section 32 🔗

When a person, although not of unsound mind, has a mental infirmity, is a spendthrift, or has other cause impairing his capacity to manage his own affairs or his property, the Court may, on the application of any interested person or the Public Prosecutor, adjudge such person to be quasi-incompetent.

มาตรา ๓๒ บุคคลใดมีจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ หรือมีกายพิการ หรือมีความประพฤติสุรุ่ยสุร่ายเสเพลเป็นอาจิณ หรือติดสุรายาเมา หรือมีเหตุอื่นใดทำนองเดียวกันนั้น จนไม่สามารถจะจัดทำการงานโดยตนเองได้ หรือจัดกิจการไปในทางที่อาจจะเสื่อมเสียแก่ทรัพย์สินของตนเองหรือครอบครัว ศาลจะสั่งให้บุคคลผู้นั้นเป็นคนเสมือนไร้ความสามารถก็ได้ เมื่อมีผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ

Section 33 🔗

If a person adjudged incompetent becomes merely quasi-incompetent, the Court may, on the application of any interested person or the Public Prosecutor, revoke the previous adjudication and substitute an adjudication of quasi-incompetency. If a person adjudged quasi-incompetent becomes incompetent, the Court may revoke the previous adjudication and substitute an adjudication of incompetency.

มาตรา ๓๓ ในกรณีที่บุคคลผู้ถูกศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถกลายเป็นเสมือนไร้ความสามารถ ศาลอาจเพิกถอนคำสั่งเดิมและสั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถแทน หรือถ้าบุคคลผู้ถูกสั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถกลายเป็นคนไร้ความสามารถ ศาลอาจเพิกถอนคำสั่งเดิมและสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถแทน เมื่อมีผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ

Section 34 🔗

A person adjudged quasi-incompetent must obtain the consent of his curator to any of the following acts: (1) Bringing or defending an action; (2) Making a compromise or submitting to arbitration; (3) Receiving or using capital; (4) Borrowing or lending money; (5) Guaranteeing performance of an obligation; (6) Engaging in any business connected with letting immovable property for more than three years; (7) Donating, except for charitable, social or moral purposes; (8) Accepting or refusing a gift which is encumbered or subject to conditions; (9) Constructing or making substantial repairs on a building; (10) Entering into a partnership or co-operative; (11) Any other acts as the Court may order.

มาตรา ๓๔ คนเสมือนไร้ความสามารถ จะทำการอย่างหนึ่งอย่างใดต่อไปนี้มิได้ เว้นแต่จะได้รับความยินยอมจากผู้พิทักษ์ก่อน (๑) นำคดีไปฟ้องศาลหรือยื่นเป็นคู่ความ (๒) ประนีประนอมยอมความหรือยอมตามที่มีผู้เรียกร้อง (๓) รับเงินต้นหรือใช้เงินต้น (๔) กู้ยืมเงินหรือให้กู้ยืมเงิน (๕) ค้ำประกันการชำระหนี้ (๖) เช่าอสังหาริมทรัพย์เกินสามปี (๗) ให้โดยเสน่หา เว้นแต่เป็นการให้เพื่อการกุศลสาธารณะ หรือตามหน้าที่ทางศีลธรรม (๘) รับการให้โดยเสน่หาที่มีภาระผูกพันหรือที่มีเงื่อนไข (๙) ก่อสร้างหรือซ่อมแซมใหญ่ (๑๐) เข้าเป็นหุ้นส่วนหรือเป็นสมาชิกสหกรณ์ (๑๑) การอื่นใดตามที่ศาลจะสั่ง

Section 35 🔗

The provisions of Sections 21 and 27 apply mutatis mutandis to quasi-incompetent persons.

มาตรา ๓๕ ให้นำบทบัญญัติแห่งมาตรา ๒๑ และมาตรา ๒๗ มาใช้บังคับแก่คนเสมือนไร้ความสามารถโดยอนุโลม

Section 36 🔗

The Court shall, on the application of any interested person or the Public Prosecutor, revoke the adjudication of quasi-incompetency when the cause thereof has ceased.

มาตรา ๓๖ เมื่อเหตุที่ทำให้บุคคลถูกสั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถได้สิ้นสุดลงแล้ว ศาลจะสั่งเพิกถอนคำสั่งนั้นก็ได้ เมื่อมีผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ

Chapter 1: Natural Persons - Part 3: Domicile

หมวด ๑ บุคคลธรรมดา - ส่วนที่ ๓ ภูมิลำเนา | Sections 37-47

Section 37 🔗

The domicile of a person is the place where he has his principal residence.

มาตรา ๓๗ ภูมิลำเนาของบุคคลธรรมดา ได้แก่ถิ่นอันบุคคลนั้นมีสถานที่อยู่เป็นแหล่งสำคัญ

Section 38 🔗

If there is no principal residence, the habitual residence shall be deemed to be the domicile. If no habitual residence can be ascertained, the place where the person is actually found shall be deemed to be his domicile.

มาตรา ๓๘ ถ้าภูมิลำเนาไม่ปรากฏ ให้ถือว่าถิ่นที่อยู่เป็นภูมิลำเนา ถ้าไม่มีถิ่นที่อยู่ก็ให้ถือว่าที่ซึ่งพบตัวนั้นเป็นภูมิลำเนา

Section 39 🔗

A person whose business or occupation is habitually carried on in a certain place shall be deemed to be domiciled in such place with respect to matters connected with his business or occupation.

มาตรา ๓๙ ถ้าบุคคลประกอบกิจการหรือมีอาชีพประจำในที่ใด ถิ่นนั้นย่อมเป็นภูมิลำเนาของบุคคลนั้นในเรื่องที่เกี่ยวกับกิจการหรืออาชีพนั้นๆ

Section 40 🔗

A person may have more than one domicile.

มาตรา ๔๐ บุคคลอาจมีภูมิลำเนาได้หลายแห่ง

Section 41 🔗

A person changes his domicile by transferring his principal residence to another place, with the intention of establishing his new domicile at such other place.

มาตรา ๔๑ ภูมิลำเนาย่อมเปลี่ยนไปด้วยการย้ายถิ่นที่อยู่ พร้อมด้วยเจตนาจะเปลี่ยนภูมิลำเนา

Section 42 🔗

A person may select a special domicile for a particular juristic act. Such domicile has effect only for acts done with the purpose for which it was selected.

มาตรา ๔๒ ถ้าบุคคลได้เลือกเอาถิ่นใดถิ่นหนึ่งเป็นภูมิลำเนาเฉพาะการ เพื่อการใดโดยเจาะจง ถิ่นนั้นย่อมเป็นภูมิลำเนาสำหรับการนั้น

Section 43 🔗

The domicile of spouses is their place of cohabitation as spouses, or the place of domicile they have chosen. [Amended by the Marriage Equality Act (No. 24) B.E. 2567, effective 22 January 2025 — gender-neutral language replacing "husband and wife."]

มาตรา ๔๓ ภูมิลำเนาของคู่สมรสได้แก่ถิ่นที่อยู่ที่คู่สมรสอยู่กินด้วยกันฉันคู่สมรส หรือถิ่นที่อยู่ที่เลือกไว้ [แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ ๒๔) พ.ศ. ๒๕๖๗ มีผลใช้บังคับ ๒๒ มกราคม ๒๕๖๘]

Section 44 🔗

The domicile of a minor is the same as the domicile of his legal representative.

มาตรา ๔๔ ภูมิลำเนาของผู้เยาว์ได้แก่ภูมิลำเนาของผู้แทนโดยชอบธรรม

Section 45 🔗

The domicile of an incompetent person is the same as the domicile of his guardian.

มาตรา ๔๕ ภูมิลำเนาของคนไร้ความสามารถได้แก่ภูมิลำเนาของผู้อนุบาล

Section 46 🔗

A government official whose office is in a certain place shall be deemed to be domiciled in such place, if his office is of a permanent nature.

มาตรา ๔๖ ข้าราชการผู้ใดมีตำแหน่งประจำอยู่ในที่ใด ให้ถือว่าที่นั้นเป็นภูมิลำเนาของผู้นั้น

Section 47 🔗

The domicile of a person sentenced to imprisonment is the place where he is imprisoned.

มาตรา ๔๗ ภูมิลำเนาของบุคคลผู้ถูกจำคุกตามคำพิพากษาได้แก่เรือนจำที่ถูกจำคุกอยู่ ตราบเท่าที่ยังมิได้พ้นโทษหรือถูกปล่อยตัว

Chapter 1: Natural Persons - Part 4: Disappearance

หมวด ๑ บุคคลธรรมดา - ส่วนที่ ๔ การสาบสูญ | Sections 48-64

Section 48 🔗

If a person is absent from his domicile or residence without having appointed an agent to manage his property, and it is not known whether he is living or dead, the Court may, on the application of any interested person or of the Public Prosecutor, make an order for the management of his property.

มาตรา ๔๘ ถ้าบุคคลใดไปจากภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่โดยมิได้ตั้งตัวแทนผู้จัดการทรัพย์สินไว้ และไม่มีใครรู้แน่ว่าบุคคลนั้นยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ เมื่อมีผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ ศาลจะสั่งให้ทำการอันจำเป็นเพื่อจัดการทรัพย์สินของผู้ไม่อยู่ก็ได้

Section 49 🔗

In case of necessity, and if an agent is not at hand or unwilling to act, any person who is managing the property of the absentee under Section 48 may perform any act as is required under the circumstances for the preservation of his property.

มาตรา ๔๙ ในกรณีที่ผู้ไม่อยู่ตั้งตัวแทนผู้จัดการทรัพย์สินไว้ แต่ตัวแทนไม่ยอมรับหรือปฏิเสธที่จะจัดการ หรือตัวแทนไม่อยู่หรือไม่สามารถจะจัดการได้ ศาลจะสั่งให้ทำการอันจำเป็นเพื่อจัดการทรัพย์สินของผู้ไม่อยู่ก็ได้ เมื่อมีผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ

Section 50 🔗

The Court may, on the application of any interested person or of the Public Prosecutor, appoint a manager of the property of the absentee, when there is an agency, but the agent's powers are found to be insufficient.

มาตรา ๕๐ ในกรณีที่ผู้ไม่อยู่ตั้งตัวแทนผู้จัดการทรัพย์สินไว้ แต่อำนาจของตัวแทนยังไม่พอ ศาลจะตั้งผู้จัดการทรัพย์สินของผู้ไม่อยู่ขึ้นก็ได้ เมื่อมีผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ

Section 51 🔗

The manager of property appointed by the Court shall make an inventory of the absentee's property.

มาตรา ๕๑ ผู้จัดการทรัพย์สินที่ศาลตั้งจะต้องจัดทำบัญชีทรัพย์สินของผู้ไม่อยู่

Section 52 🔗

The Court may order the manager of property to give security and to submit his accounts at stated intervals.

มาตรา ๕๒ ศาลจะสั่งให้ผู้จัดการทรัพย์สินจัดหาประกันตามจำนวนที่ศาลเห็นสมควรก็ได้

Section 53 🔗

The manager of property may perform only acts of management. He cannot perform acts of disposition without the authority of the Court.

มาตรา ๕๓ ผู้จัดการทรัพย์สินจะทำได้แต่เฉพาะการอันเป็นการจัดการ เว้นแต่จะได้รับอำนาจจากศาล จะทำการอันเป็นการจำหน่ายจ่ายโอนหาได้ไม่

Section 54 🔗

The manager of property shall be responsible for his acts. If appointed by the Court, he shall be entitled to remuneration to be fixed by the Court.

มาตรา ๕๔ ผู้จัดการทรัพย์สินต้องรับผิดในการกระทำของตน และมีสิทธิได้รับบำเหน็จตามจำนวนที่ศาลกำหนดให้

Section 55 🔗

When there is no further need for management of the property of the absentee, or when it is ascertained that he is dead, the management shall end.

มาตรา ๕๕ เมื่อหมดความจำเป็นที่จะจัดการทรัพย์สินของผู้ไม่อยู่ต่อไป หรือเมื่อมีหลักฐานแน่นอนว่าผู้ไม่อยู่ได้ถึงแก่ความตาย การจัดการทรัพย์สินย่อมสิ้นสุดลง

Section 56 🔗

When the absentee returns or when it is ascertained that he is dead, the manager shall deliver the property to the person entitled thereto, together with an account of his management.

มาตรา ๕๖ เมื่อผู้ไม่อยู่กลับมาหรือมีหลักฐานแน่นอนว่าผู้ไม่อยู่ได้ถึงแก่ความตาย ผู้จัดการทรัพย์สินต้องส่งมอบทรัพย์สินพร้อมทั้งบัญชีให้แก่ผู้มีสิทธิ

Section 57 🔗

The provisions concerning agency shall apply, mutatis mutandis, to a manager of property in so far as not otherwise provided by this Title.

มาตรา ๕๗ ให้นำบทบัญญัติว่าด้วยตัวแทนมาใช้บังคับแก่ผู้จัดการทรัพย์สินโดยอนุโลม เว้นแต่จะมีบทบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่นในลักษณะนี้

Section 58 🔗

The Court may, on the application of any interested person or of the Public Prosecutor, remove the manager of property and appoint another manager in his place, if there is sufficient reason.

มาตรา ๕๘ เมื่อมีเหตุอันสมควร ศาลจะถอดผู้จัดการทรัพย์สินออกจากตำแหน่งและตั้งผู้จัดการทรัพย์สินขึ้นใหม่แทนก็ได้ เมื่อมีผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ

Section 59 🔗

A third person who deals in good faith with the manager of property is protected, even if it is subsequently found that the manager had no authority.

มาตรา ๕๙ บุคคลภายนอกซึ่งได้ทำการโดยสุจริตกับผู้จัดการทรัพย์สินย่อมได้รับความคุ้มครอง แม้ภายหลังจะปรากฏว่าผู้จัดการทรัพย์สินไม่มีอำนาจ

Section 60 🔗

Any interested person or the Public Prosecutor may apply to the Court to adjudge that a person has disappeared.

มาตรา ๖๐ ผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการจะร้องขอต่อศาลให้สั่งให้บุคคลใดเป็นคนสาบสูญก็ได้

Section 61 🔗

A person may be adjudged to have disappeared when: (1) He has been absent from his domicile or residence for five years without any information as to whether he is living or dead; (2) He has been absent for two years in case of war or hostilities and it is known that he was in or near the area of the war or hostilities; (3) He was in a vehicle which was lost, or was in a position of danger to life, and has been missing for two years after the loss of the vehicle or the occurrence of the danger.

มาตรา ๖๑ ศาลจะสั่งให้บุคคลใดเป็นคนสาบสูญก็ได้ ถ้า (๑) บุคคลนั้นไปจากภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ และไม่มีใครรู้แน่ว่าบุคคลนั้นยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ตลอดระยะเวลาห้าปี (๒) บุคคลนั้นหายไปในระหว่างสงครามหรือการสู้รบและไม่ได้กลับมาตลอดระยะเวลาสองปีนับแต่วันที่สงครามหรือการสู้รบยุติลง (๓) บุคคลนั้นตกอยู่ในอันตรายแห่งชีวิตนอกจากที่ระบุไว้ใน (๒) และไม่ได้กลับมาตลอดระยะเวลาสองปีนับแต่วันที่อันตรายผ่านพ้นไป

Supreme Court Annotation | คำพิพากษาศาลฎีกา:

Section 62 🔗

A person adjudged to have disappeared is deemed to be dead at the expiration of the period specified in Section 61.

มาตรา ๖๒ บุคคลที่ศาลสั่งให้เป็นคนสาบสูญ ให้ถือว่าตายเมื่อครบระยะเวลาที่กำหนดไว้ในมาตรา ๖๑

Section 63 🔗

When the cause for the adjudication has ceased, the Court may, on the application of the person adjudged to have disappeared or of any interested person or of the Public Prosecutor, revoke the adjudication. However, acts done in good faith after the adjudication and before the revocation remain valid.

มาตรา ๖๓ เมื่อเหตุที่ทำให้บุคคลถูกสั่งให้เป็นคนสาบสูญได้สิ้นสุดลงแล้ว ศาลจะถอนคำสั่งให้บุคคลเป็นคนสาบสูญก็ได้ เมื่อบุคคลผู้ถูกสั่งให้เป็นคนสาบสูญนั้นหรือผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ แต่การถอนคำสั่งนั้นหาเป็นเหตุให้กระทบกระเทือนต่อผลแห่งการใดๆ อันได้ทำไปโดยสุจริตในระหว่างที่คำสั่งให้เป็นคนสาบสูญมีผลอยู่ไม่

Section 64 🔗

An adjudication of disappearance and its revocation shall be published in the Government Gazette.

มาตรา ๖๔ คำสั่งให้เป็นคนสาบสูญและการถอนคำสั่งนั้นให้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา

Chapter 2: Juristic Persons - Part 1: General Provisions

หมวด ๒ นิติบุคคล - ส่วนที่ ๑ บทเบ็ดเสร็จทั่วไป | Sections 65-77

Section 65 🔗

Juristic persons may exist only by virtue of this Code or other laws.

มาตรา ๖๕ นิติบุคคลจะมีขึ้นได้ก็แต่ด้วยอาศัยอำนาจแห่งประมวลกฎหมายนี้หรือกฎหมายอื่น

Supreme Court Annotation | คำพิพากษาศาลฎีกา:

Section 66 🔗

A juristic person enjoys rights and is subject to duties within the scope of its powers and objects as provided by or in pursuance of the law, regulations, or its constituting act.

มาตรา ๖๖ นิติบุคคลย่อมมีสิทธิและหน้าที่ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้หรือกฎหมายอื่น ภายในขอบแห่งอำนาจหน้าที่หรือวัตถุประสงค์ดังได้บัญญัติหรือกำหนดไว้ในกฎหมาย ข้อบังคับ หรือตราสารจัดตั้ง

Section 67 🔗

A juristic person has the same rights and duties as a natural person, except such as by reason of their nature may be enjoyed or borne only by natural persons.

มาตรา ๖๗ ภายใต้บังคับมาตรา ๖๖ นิติบุคคลย่อมมีสิทธิและหน้าที่เช่นเดียวกับบุคคลธรรมดา เว้นแต่สิทธิและหน้าที่ซึ่งโดยสภาพจะพึงมีพึงเป็นได้เฉพาะแก่บุคคลธรรมดาเท่านั้น

Section 68 🔗

A juristic person must have a domicile. The domicile of a juristic person is the place where its principal office or establishment is situated.

มาตรา ๖๘ นิติบุคคลต้องมีภูมิลำเนา ภูมิลำเนาของนิติบุคคลได้แก่ถิ่นอันเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่หรือถิ่นอันเป็นที่ตั้งที่ทำการ

Section 69 🔗

In respect of acts connected with a branch of a juristic person, the domicile of such juristic person may be taken as the place where the branch is situated.

มาตรา ๖๙ ในกรณีเกี่ยวกับกิจการของสาขาใดของนิติบุคคล จะถือเอาถิ่นที่สาขานั้นตั้งอยู่เป็นภูมิลำเนาก็ได้

Section 70 🔗

A juristic person must have one or more representatives. If there are several representatives, a majority of them must concur to take any action, unless otherwise provided by law, regulations, or the constituting act.

มาตรา ๗๐ นิติบุคคลต้องมีผู้แทนคนหนึ่งหรือหลายคน ในกรณีที่นิติบุคคลมีผู้แทนหลายคน กิจการใดจะตกลงได้ก็แต่ด้วยเสียงข้างมากของผู้แทนนั้น เว้นแต่จะมีข้อกำหนดไว้เป็นประการอื่นโดยกฎหมาย ข้อบังคับ หรือตราสารจัดตั้ง

Section 71 🔗

Any change in the representatives, regulations, or constitution of a juristic person shall not affect third persons acting in good faith, until registration or notification thereof has been made.

มาตรา ๗๑ ในกรณีที่มีการเปลี่ยนตัวผู้แทน หรือเปลี่ยนแปลงข้อบังคับหรือตราสารจัดตั้ง จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกผู้กระทำการโดยสุจริตมิได้ จนกว่าจะได้จดทะเบียนหรือประกาศแล้วแต่กรณี

Section 72 🔗

If a juristic person remains without a representative and there is risk of damage, the Court may, on the application of any interested person or of the Public Prosecutor, appoint a temporary representative.

มาตรา ๗๒ ถ้านิติบุคคลไม่มีผู้แทนและมีเหตุอาจเกิดความเสียหาย ศาลจะแต่งตั้งผู้แทนชั่วคราวขึ้นก็ได้ เมื่อมีผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ

Section 73 🔗

The representative of a juristic person cannot represent it in a matter where his own interest is in conflict with that of the juristic person.

มาตรา ๗๓ ผู้แทนของนิติบุคคลจะเป็นตัวแทนของนิติบุคคลในกิจการใดซึ่งตนมีส่วนได้เสียขัดกับประโยชน์ของนิติบุคคลหาได้ไม่

Section 74 🔗

If the representative of a juristic person cannot act because of a conflict of interest, or for any other reason, the Court may, on the application of any interested person or of the Public Prosecutor, appoint a special representative.

มาตรา ๗๔ ถ้าผู้แทนของนิติบุคคลไม่อาจทำการเป็นผู้แทนได้เพราะประโยชน์ของตนขัดกับประโยชน์ของนิติบุคคล หรือเพราะเหตุอื่นใด ศาลจะแต่งตั้งผู้แทนเฉพาะการขึ้นก็ได้ เมื่อมีผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ

Section 75 🔗

A juristic person is liable for any damage caused to third persons by an act of the representative within the scope of his duties. If such act is wrongful, the representative who committed the act shall be jointly liable with the juristic person.

มาตรา ๗๕ นิติบุคคลต้องรับผิดในความเสียหายที่ผู้แทนได้ก่อขึ้นแก่บุคคลภายนอกในการปฏิบัติหน้าที่ของผู้แทน ถ้าในการนั้นผู้แทนได้กระทำละเมิด ผู้แทนก็ต้องรับผิดร่วมกับนิติบุคคลด้วย

Supreme Court Annotation | คำพิพากษาศาลฎีกา:

Section 76 🔗

If the representative exceeds the scope of his powers or acts beyond the objects of the juristic person, such juristic person shall be bound only if it has ratified the act or has given the third person reasonable cause to believe that the act was within the scope of the representative's powers.

มาตรา ๗๖ ถ้าผู้แทนได้กระทำการเกินขอบอำนาจของตน หรือเกินขอบวัตถุประสงค์ของนิติบุคคล นิติบุคคลนั้นจะผูกพันก็แต่เมื่อได้ให้สัตยาบันแก่การนั้น หรือได้ทำให้บุคคลภายนอกมีมูลเหตุอันสมควรจะเชื่อว่าการนั้นอยู่ภายในขอบอำนาจของผู้แทน

Section 77 🔗

The provisions concerning agency shall apply mutatis mutandis to the relationship between a juristic person and its representative.

มาตรา ๗๗ ให้นำบทบัญญัติว่าด้วยตัวแทนมาใช้บังคับแก่ความเกี่ยวพันระหว่างนิติบุคคลกับผู้แทนของนิติบุคคล และระหว่างนิติบุคคลหรือผู้แทนของนิติบุคคลกับบุคคลภายนอกโดยอนุโลม

Chapter 2: Juristic Persons - Part 2: Associations

หมวด ๒ นิติบุคคล - ส่วนที่ ๒ สมาคม | Sections 78-109

Section 78 🔗

An association may be formed with objects relating to literature, science, charity, recreation, or any other object not connected with the sharing of profits.

มาตรา ๗๘ การก่อตั้งสมาคมเพื่อกระทำการใดๆ อันมีลักษณะต่อเนื่องร่วมกันและมิใช่เป็นการหาผลกำไรหรือรายได้มาแบ่งปันกัน ต้องมีข้อบังคับและจดทะเบียนตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้

Section 79 🔗

An association must have regulations containing at least the following particulars: (1) Name of the association; (2) Objects of the association; (3) Address of the principal office and of all branch offices; (4) Rules concerning membership, including admission, withdrawal, and expulsion of members, as well as rights and duties of members; (5) Rules concerning the committee, including appointment, powers, term of office, and removal; (6) Rules concerning meetings of members; (7) Rules concerning accounts; (8) Rules concerning amendment of regulations; (9) Rules concerning dissolution.

มาตรา ๗๙ ข้อบังคับของสมาคมอย่างน้อยต้องมีรายการดังต่อไปนี้ (๑) ชื่อสมาคม (๒) วัตถุประสงค์ของสมาคม (๓) ที่ตั้งสำนักงานใหญ่และสาขาทั้งปวง (๔) วิธีรับสมาชิก และการขาดจากสมาชิกภาพ ตลอดจนสิทธิและหน้าที่ของสมาชิก (๕) วิธีการตั้งกรรมการ อำนาจหน้าที่ของกรรมการ และการพ้นตำแหน่งของกรรมการ (๖) วิธีการประชุมใหญ่ (๗) วิธีการบัญชี (๘) ข้อกำหนดเกี่ยวกับการแก้ไขข้อบังคับ (๙) ข้อกำหนดเกี่ยวกับการเลิกสมาคม

Section 80 🔗

An association becomes a juristic person upon registration.

มาตรา ๘๐ สมาคมย่อมได้เป็นนิติบุคคลต่อเมื่อได้จดทะเบียนแล้ว

Section 81 🔗

At least three persons must apply for registration of an association. The application must be accompanied by the regulations and the list of persons applying for registration.

มาตรา ๘๑ การขอจดทะเบียนสมาคมนั้น ผู้ขอจดทะเบียนต้องมีจำนวนไม่น้อยกว่าสามคน ยื่นคำขอจดทะเบียนต่อนายทะเบียน พร้อมกับข้อบังคับและรายชื่อผู้ขอจดทะเบียน

Section 82 🔗

The Registrar shall consider the application. If the application complies with Section 81 and is not contrary to law, good morals, or public order, the Registrar shall register the association.

มาตรา ๘๒ เมื่อได้รับคำขอจดทะเบียน นายทะเบียนจะพิจารณาว่าคำขอถูกต้องตามมาตรา ๘๑ และไม่ขัดต่อกฎหมาย ความสงบเรียบร้อย หรือศีลธรรมอันดีของประชาชนหรือไม่ ถ้าถูกต้องและไม่ขัด ก็ให้รับจดทะเบียน

Section 83 🔗

If the Registrar refuses to register the association, the applicants may, within thirty days from the receipt of notice of refusal, appeal to the Court.

มาตรา ๘๓ ถ้านายทะเบียนไม่รับจดทะเบียน ผู้ขอจะอุทธรณ์ต่อศาลก็ได้ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งการไม่รับจดทะเบียน

Section 84 🔗

Persons applying for registration become members of the association upon registration. After registration, the committee shall manage the affairs of the association.

มาตรา ๘๔ เมื่อได้จดทะเบียนแล้ว ผู้ขอจดทะเบียนย่อมกลายเป็นสมาชิกของสมาคม และคณะกรรมการของสมาคมย่อมเป็นผู้ดำเนินกิจการของสมาคมตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นไป

Section 85 🔗

An association must use the word "Samakhom" (สมาคม) in its name.

มาตรา ๘๕ สมาคมต้องใช้ชื่อซึ่งมีคำว่า "สมาคม" ประกอบอยู่ด้วย

Section 86 🔗

Only an association registered as a juristic person may use the word "Samakhom" in its name.

มาตรา ๘๖ ห้ามมิให้ผู้ใดนอกจากสมาคมที่ได้จดทะเบียนเป็นนิติบุคคลแล้วใช้คำว่า "สมาคม" ประกอบชื่อ

Section 87 🔗

The committee of an association shall be composed of not less than three members. Committee members hold office for two years if the regulations do not provide otherwise.

มาตรา ๘๗ คณะกรรมการของสมาคมต้องมีจำนวนไม่น้อยกว่าสามคน กรรมการอยู่ในตำแหน่งได้สองปี เว้นแต่ข้อบังคับจะกำหนดไว้เป็นอย่างอื่น

Section 88 🔗

The committee shall appoint one of their number to be chairman.

มาตรา ๘๘ คณะกรรมการต้องเลือกกรรมการคนหนึ่งขึ้นเป็นนายกสมาคม

Section 89 🔗

The committee shall, within thirty days of appointment, notify the Registrar of the names and addresses of the committee members.

มาตรา ๘๙ ให้คณะกรรมการแจ้งชื่อและที่อยู่ของกรรมการทุกคนต่อนายทะเบียนภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแต่งตั้ง

Section 90 🔗

A committee member vacates his office upon: (1) Expiration of term; (2) Resignation; (3) Death; (4) Removal by resolution of a general meeting; (5) Removal by Court order under Section 94.

มาตรา ๙๐ กรรมการพ้นจากตำแหน่งเมื่อ (๑) ถึงคราวออกตามวาระ (๒) ลาออก (๓) ตาย (๔) ที่ประชุมใหญ่มีมติให้ออก (๕) ศาลมีคำสั่งให้ออกตามมาตรา ๙๔

Section 91 🔗

Subject to provisions in the regulations, the quorum for a meeting of the committee is half the total number of committee members.

มาตรา ๙๑ ถ้าข้อบังคับมิได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่น องค์ประชุมของคณะกรรมการต้องมีกรรมการมาประชุมไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนกรรมการทั้งหมด

Section 92 🔗

Subject to provisions in the regulations, resolutions of the committee shall be carried by a majority of votes. In case of equal votes, the chairman shall have a casting vote.

มาตรา ๙๒ ถ้าข้อบังคับมิได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่น มติของคณะกรรมการให้ถือเอาเสียงข้างมาก ถ้าคะแนนเสียงเท่ากัน ให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงชี้ขาด

Section 93 🔗

Any committee member who has an interest in a matter under consideration shall disclose the nature of his interest and shall not vote on that matter.

มาตรา ๙๓ ในการประชุมคณะกรรมการ กรรมการคนใดมีส่วนได้เสียในเรื่องที่พิจารณา ต้องเปิดเผยถึงส่วนได้เสียนั้นและห้ามลงคะแนนเสียงในเรื่องนั้น

Section 94 🔗

If a committee member has acted dishonestly or done serious harm to the interests of the association, the Court may, on the application of one-fifth of the total members or of the Public Prosecutor, order the removal of such committee member.

มาตรา ๙๔ ถ้ากรรมการคนใดได้กระทำโดยไม่สุจริตหรือได้ก่อความเสียหายอย่างร้ายแรงแก่สมาคม ศาลจะสั่งถอดถอนกรรมการคนนั้นก็ได้ เมื่อสมาชิกของสมาคมจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในห้าของจำนวนสมาชิกทั้งหมดหรือพนักงานอัยการร้องขอ

Section 95 🔗

The rights and duties of members are as provided in the regulations of the association. No new liability may be imposed on a member without his consent.

มาตรา ๙๕ สิทธิและหน้าที่ของสมาชิกย่อมเป็นไปตามที่ข้อบังคับของสมาคมกำหนดไว้ สมาชิกคนใดจะต้องมีหน้าที่เพิ่มขึ้นโดยตนมิได้ยินยอมหาได้ไม่

Section 96 🔗

No member is entitled to any share of the property or income of the association, except as provided in the regulations.

มาตรา ๙๖ สมาชิกไม่มีสิทธิใดๆ ในทรัพย์สินของสมาคม เว้นแต่จะกำหนดไว้ในข้อบังคับ

Section 97 🔗

A member may withdraw from an association at any time, unless the regulations otherwise provide. Notice of withdrawal must be given in writing to the committee at least thirty days in advance.

มาตรา ๙๗ สมาชิกจะลาออกจากสมาคมเมื่อใดก็ได้ เว้นแต่ข้อบังคับจะกำหนดไว้เป็นอย่างอื่น การลาออกต้องแจ้งเป็นหนังสือต่อคณะกรรมการล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสามสิบวัน

Section 98 🔗

A member who owes any sum to the association may not withdraw before payment of such sum.

มาตรา ๙๘ สมาชิกที่ค้างชำระเงินแก่สมาคมจะลาออกก่อนชำระเงินนั้นหาได้ไม่

Section 99 🔗

The membership of a member is not transferable and does not pass to his heirs, unless the regulations otherwise provide.

มาตรา ๙๙ สมาชิกภาพย่อมโอนกันไม่ได้และไม่ตกทอดไปถึงทายาท เว้นแต่ข้อบังคับจะกำหนดไว้เป็นอย่างอื่น

Section 100 🔗

An ordinary general meeting shall be held at least once a year.

มาตรา ๑๐๐ ให้มีการประชุมใหญ่สามัญอย่างน้อยปีละครั้งหนึ่ง

Section 101 🔗

An extraordinary general meeting may be convened by the committee when it thinks fit or when not less than one-fifth of the total members request such meeting in writing stating the objects thereof.

มาตรา ๑๐๑ การประชุมใหญ่วิสามัญอาจมีได้เมื่อคณะกรรมการเห็นสมควร หรือเมื่อสมาชิกจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในห้าของจำนวนสมาชิกทั้งหมดได้ร้องขอเป็นหนังสือต่อคณะกรรมการ

Section 102 🔗

The notice convening a general meeting must specify the place, date, time, and agenda of the meeting.

มาตรา ๑๐๒ หนังสือนัดประชุมใหญ่ต้องระบุสถานที่ วัน เวลา และระเบียบวาระการประชุม

Section 103 🔗

Subject to provisions in the regulations, the quorum for a general meeting is half the total number of members.

มาตรา ๑๐๓ ถ้าข้อบังคับมิได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่น องค์ประชุมของการประชุมใหญ่ต้องมีสมาชิกมาประชุมไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมด

Section 104 🔗

Subject to provisions in the regulations, resolutions of a general meeting shall be carried by a majority of the votes of the members present. Each member shall have one vote. In case of equal votes, the chairman shall have a casting vote.

มาตรา ๑๐๔ ถ้าข้อบังคับมิได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่น มติของที่ประชุมใหญ่ให้ถือเอาเสียงข้างมากของสมาชิกที่มาประชุม สมาชิกคนหนึ่งมีเสียงหนึ่ง ถ้าคะแนนเสียงเท่ากัน ให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงชี้ขาด

Section 105 🔗

An association is dissolved: (1) By reason as specified in the regulations; (2) When the objects have been achieved or become impossible; (3) When the association becomes bankrupt; (4) By resolution of a general meeting; (5) By order of the Registrar under Section 107; (6) By order of the Court under Section 108.

มาตรา ๑๐๕ สมาคมย่อมเลิกด้วยเหตุอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้ (๑) เมื่อมีเหตุตามที่กำหนดไว้ในข้อบังคับ (๒) เมื่อบรรลุวัตถุประสงค์ของสมาคมแล้วหรือเมื่อวัตถุประสงค์ไม่อาจกระทำได้ (๓) เมื่อสมาคมล้มละลาย (๔) เมื่อที่ประชุมใหญ่มีมติให้เลิก (๕) เมื่อนายทะเบียนถอนทะเบียนตามมาตรา ๑๐๗ (๖) เมื่อศาลมีคำสั่งให้เลิกตามมาตรา ๑๐๘

Section 106 🔗

Any amendment of the regulations must be registered. The amendment has effect only upon registration.

มาตรา ๑๐๖ การแก้ไขข้อบังคับต้องจดทะเบียน การแก้ไขมีผลก็ต่อเมื่อได้จดทะเบียนแล้ว

Section 107 🔗

If the committee or any member of the association commits any act prejudicial to public safety, public order, or good morals, the Registrar may cancel the registration of such association, after giving the committee an opportunity to state its defense.

มาตรา ๑๐๗ ถ้าคณะกรรมการหรือสมาชิกของสมาคมกระทำการอันเป็นภยันตรายต่อความสงบสุขของประชาชนหรือความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน นายทะเบียนจะถอนทะเบียนสมาคมก็ได้ เมื่อได้ให้โอกาสคณะกรรมการชี้แจงข้อเท็จจริงแล้ว

Section 108 🔗

If the activities of the association are contrary to law or the regulations, or if the association systematically deviates from its registered objects, the Court may, on the application of the Public Prosecutor, any interested person, or the Registrar, order the dissolution of such association.

มาตรา ๑๐๘ ถ้าการดำเนินกิจการของสมาคมขัดต่อกฎหมายหรือข้อบังคับ หรือสมาคมประพฤติปฏิบัติออกนอกวัตถุประสงค์ที่จดทะเบียนไว้เป็นปกติ ศาลจะสั่งให้เลิกสมาคมก็ได้ เมื่อพนักงานอัยการ ผู้มีส่วนได้เสีย หรือนายทะเบียนร้องขอ

Section 109 🔗

Upon dissolution of an association, after payment of debts, any property remaining shall be disposed of as provided in the regulations. In default of such provision, the property shall become the property of the State.

มาตรา ๑๐๙ เมื่อสมาคมเลิกแล้ว ภายหลังที่ได้ชำระหนี้แล้ว ทรัพย์สินที่เหลืออยู่จะจัดการไปอย่างไรให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้ในข้อบังคับ ถ้าข้อบังคับมิได้กำหนดไว้ ทรัพย์สินนั้นตกเป็นของแผ่นดิน

Chapter 2: Juristic Persons - Part 3: Foundations

หมวด ๒ นิติบุคคล - ส่วนที่ ๓ มูลนิธิ | Sections 110-136

Section 110 🔗

A foundation is property devoted for charitable, religious, educational, scientific, literary, artistic, or other purposes for the public benefit and not for sharing among any persons.

มาตรา ๑๑๐ มูลนิธิ ได้แก่ ทรัพย์สินที่จัดสรรไว้โดยเฉพาะสำหรับวัตถุประสงค์เพื่อการกุศลสาธารณะ การศาสนา การศึกษา วิทยาศาสตร์ วรรณคดี ศิลปะ หรือเพื่อสาธารณประโยชน์อย่างอื่นโดยมิได้มุ่งหาผลประโยชน์มาแบ่งปันกัน

Section 111 🔗

A foundation becomes a juristic person upon registration.

มาตรา ๑๑๑ มูลนิธิย่อมได้เป็นนิติบุคคลต่อเมื่อได้จดทะเบียนแล้ว

Section 112 🔗

A foundation may be established by one or more persons. The establishment of a foundation may be by will or by juristic act inter vivos.

มาตรา ๑๑๒ การก่อตั้งมูลนิธิจะก่อตั้งโดยบุคคลหนึ่งหรือหลายคนก็ได้ และจะก่อตั้งโดยพินัยกรรมหรือโดยนิติกรรมที่มีผลระหว่างมีชีวิตก็ได้

Section 113 🔗

A foundation must have regulations containing at least the following particulars: (1) Name of the foundation; (2) Objects of the foundation; (3) Address of the principal office and of all branch offices; (4) Property initially devoted to the foundation; (5) Rules concerning the committee, including appointment, powers, term of office, meetings, and removal; (6) Rules concerning accounts and the disposition of the property of the foundation upon dissolution.

มาตรา ๑๑๓ ข้อบังคับของมูลนิธิอย่างน้อยต้องมีรายการดังต่อไปนี้ (๑) ชื่อมูลนิธิ (๒) วัตถุประสงค์ของมูลนิธิ (๓) ที่ตั้งสำนักงานใหญ่และสาขาทั้งปวง (๔) ทรัพย์สินที่จัดสรรให้แก่มูลนิธิเมื่อแรกก่อตั้ง (๕) ข้อกำหนดเกี่ยวกับคณะกรรมการของมูลนิธิ (๖) ข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดการทรัพย์สินเมื่อเลิกมูลนิธิ

Section 114 🔗

An application for registration of a foundation must be accompanied by the regulations and the list of committee members.

มาตรา ๑๑๔ การขอจดทะเบียนมูลนิธิต้องยื่นคำขอต่อนายทะเบียน พร้อมกับข้อบังคับและรายชื่อกรรมการ

Section 115 🔗

The Registrar shall consider the application. If the application complies with Section 114, the objects of the foundation are for public benefit, and the property is sufficient for the objects, the Registrar shall register the foundation.

มาตรา ๑๑๕ เมื่อได้รับคำขอจดทะเบียน นายทะเบียนจะพิจารณาว่าคำขอถูกต้องตามมาตรา ๑๑๔ วัตถุประสงค์ของมูลนิธิเป็นไปเพื่อประโยชน์สาธารณะ และทรัพย์สินที่จัดสรรเพียงพอแก่วัตถุประสงค์หรือไม่ ถ้าถูกต้องและเพียงพอ ก็ให้รับจดทะเบียน

Section 116 🔗

If the Registrar refuses to register the foundation, the applicant may, within thirty days from the receipt of notice of refusal, appeal to the Court.

มาตรา ๑๑๖ ถ้านายทะเบียนไม่รับจดทะเบียน ผู้ขอจะอุทธรณ์ต่อศาลก็ได้ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งการไม่รับจดทะเบียน

Section 117 🔗

A foundation must use the word "Munithi" (มูลนิธิ) in its name.

มาตรา ๑๑๗ มูลนิธิต้องใช้ชื่อซึ่งมีคำว่า "มูลนิธิ" ประกอบอยู่ด้วย

Section 118 🔗

Only a foundation registered as a juristic person may use the word "Munithi" in its name.

มาตรา ๑๑๘ ห้ามมิให้ผู้ใดนอกจากมูลนิธิที่ได้จดทะเบียนเป็นนิติบุคคลแล้วใช้คำว่า "มูลนิธิ" ประกอบชื่อ

Section 119 🔗

Upon registration, the property devoted to the foundation becomes the property of the foundation.

มาตรา ๑๑๙ เมื่อได้จดทะเบียนแล้ว ทรัพย์สินที่จัดสรรไว้ย่อมตกเป็นของมูลนิธิ

Section 120 🔗

The committee of a foundation shall be composed of not less than three members.

มาตรา ๑๒๐ คณะกรรมการของมูลนิธิต้องมีจำนวนไม่น้อยกว่าสามคน

Section 121 🔗

The committee shall manage the foundation in accordance with the law and the regulations. If the regulations do not provide for certain matters, the committee shall have all powers necessary for achieving the objects of the foundation.

มาตรา ๑๒๑ คณะกรรมการต้องจัดการมูลนิธิตามกฎหมายและข้อบังคับ ถ้าข้อบังคับมิได้กำหนดไว้ในเรื่องใด คณะกรรมการมีอำนาจทั้งปวงอันจำเป็นเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของมูลนิธิ

Section 122 🔗

The committee shall appoint one of their number to be chairman. If the regulations so provide, a vice-chairman may also be appointed.

มาตรา ๑๒๒ คณะกรรมการต้องเลือกกรรมการคนหนึ่งขึ้นเป็นประธานกรรมการ และถ้าข้อบังคับกำหนดไว้ จะเลือกรองประธานกรรมการขึ้นด้วยก็ได้

Section 123 🔗

The provisions of Sections 89 to 94 shall apply mutatis mutandis to foundations.

มาตรา ๑๒๓ ให้นำบทบัญญัติมาตรา ๘๙ ถึงมาตรา ๙๔ มาใช้บังคับแก่มูลนิธิโดยอนุโลม

Section 124 🔗

Any amendment of the regulations must be registered. The amendment has effect only upon registration.

มาตรา ๑๒๔ การแก้ไขข้อบังคับต้องจดทะเบียน การแก้ไขมีผลก็ต่อเมื่อได้จดทะเบียนแล้ว

Section 125 🔗

The objects of the foundation may not be amended, unless the regulations expressly permit such amendment.

มาตรา ๑๒๕ วัตถุประสงค์ของมูลนิธิจะแก้ไขเปลี่ยนแปลงไม่ได้ เว้นแต่ข้อบังคับจะอนุญาตไว้โดยชัดแจ้ง

Section 126 🔗

If the objects of the foundation become impossible, or if the property of the foundation becomes insufficient for the objects, or if the circumstances change so that it would be more beneficial to alter the administration of the foundation or the manner in which the property is utilized, the Court may, on the application of the committee or the Public Prosecutor, order any alteration in the administration or the manner in which the property is utilized, provided that the altered administration or manner of utilization is similar to the original.

มาตรา ๑๒๖ ถ้าวัตถุประสงค์ของมูลนิธิไม่อาจกระทำได้ หรือทรัพย์สินของมูลนิธิไม่เพียงพอแก่วัตถุประสงค์ หรือพฤติการณ์เปลี่ยนแปลงไปจนเป็นการเหมาะสมกว่าที่จะเปลี่ยนแปลงวิธีจัดการหรือวิธีใช้ทรัพย์สินของมูลนิธิ ศาลจะสั่งเปลี่ยนแปลงวิธีจัดการหรือวิธีใช้ทรัพย์สินก็ได้ เมื่อคณะกรรมการหรือพนักงานอัยการร้องขอ แต่วิธีจัดการหรือวิธีใช้ทรัพย์สินที่เปลี่ยนแปลงนั้นต้องใกล้เคียงกับวิธีเดิม

Section 127 🔗

A foundation is dissolved: (1) By reason as specified in the regulations; (2) When the objects become impossible; (3) When the foundation becomes bankrupt; (4) By order of the Registrar under Section 128; (5) By order of the Court under Section 129.

มาตรา ๑๒๗ มูลนิธิย่อมเลิกด้วยเหตุอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้ (๑) เมื่อมีเหตุตามที่กำหนดไว้ในข้อบังคับ (๒) เมื่อวัตถุประสงค์ไม่อาจกระทำได้ (๓) เมื่อมูลนิธิล้มละลาย (๔) เมื่อนายทะเบียนถอนทะเบียนตามมาตรา ๑๒๘ (๕) เมื่อศาลมีคำสั่งให้เลิกตามมาตรา ๑๒๙

Section 128 🔗

If the committee of a foundation commits any act prejudicial to public safety, public order, or good morals, the Registrar may cancel the registration of such foundation, after giving the committee an opportunity to state its defense.

มาตรา ๑๒๘ ถ้าคณะกรรมการของมูลนิธิกระทำการอันเป็นภยันตรายต่อความสงบสุขของประชาชนหรือความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน นายทะเบียนจะถอนทะเบียนมูลนิธิก็ได้ เมื่อได้ให้โอกาสคณะกรรมการชี้แจงข้อเท็จจริงแล้ว

Section 129 🔗

If the activities of the foundation are contrary to law, good morals, or the objects of the foundation, or if the foundation systematically deviates from its registered objects, the Court may, on the application of the Public Prosecutor, any interested person, or the Registrar, order the dissolution of such foundation.

มาตรา ๑๒๙ ถ้าการดำเนินกิจการของมูลนิธิขัดต่อกฎหมาย ศีลธรรมอันดี หรือวัตถุประสงค์ของมูลนิธิ หรือมูลนิธิประพฤติปฏิบัติออกนอกวัตถุประสงค์ที่จดทะเบียนไว้เป็นปกติ ศาลจะสั่งให้เลิกมูลนิธิก็ได้ เมื่อพนักงานอัยการ ผู้มีส่วนได้เสีย หรือนายทะเบียนร้องขอ

Section 130 🔗

Upon dissolution of a foundation, after payment of debts, any property remaining shall be disposed of as provided in the regulations. If the regulations do not provide or cannot be applied, the Court shall determine the disposition of the property for an object similar to the original object of the foundation.

มาตรา ๑๓๐ เมื่อมูลนิธิเลิกแล้ว ภายหลังที่ได้ชำระหนี้แล้ว ทรัพย์สินที่เหลืออยู่จะจัดการไปอย่างไรให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้ในข้อบังคับ ถ้าข้อบังคับมิได้กำหนดไว้หรือนำมาใช้ไม่ได้ ให้ศาลสั่งให้ทรัพย์สินตกไปยังมูลนิธิหรือนิติบุคคลอื่นที่มีวัตถุประสงค์คล้ายคลึงกัน

Section 131 🔗

When a foundation has been established by a will and the testator has not appointed any person to apply for registration, or the person appointed is unwilling or unable to apply, the executor or any interested person or the Public Prosecutor may apply for registration.

มาตรา ๑๓๑ ในกรณีที่มีการก่อตั้งมูลนิธิโดยพินัยกรรม ถ้าผู้ทำพินัยกรรมมิได้ตั้งผู้ใดไว้เป็นผู้ขอจดทะเบียน หรือผู้ที่ได้รับตั้งไว้ไม่ยอมหรือไม่สามารถดำเนินการ ผู้จัดการมรดกหรือผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการจะขอจดทะเบียนมูลนิธิก็ได้

Section 132 🔗

If the will is deficient, the Court may, on the application of the executor, any interested person, or the Public Prosecutor, make an order supplementing the will so as to permit registration of the foundation, provided that the intention of the testator can reasonably be inferred from the will.

มาตรา ๑๓๒ ถ้าพินัยกรรมบกพร่อง ศาลจะสั่งเพิ่มเติมพินัยกรรมเพื่อให้จดทะเบียนมูลนิธิได้ก็ได้ เมื่อผู้จัดการมรดก ผู้มีส่วนได้เสีย หรือพนักงานอัยการร้องขอ แต่ต้องพอที่จะอนุมานได้ว่าเจตนาของผู้ทำพินัยกรรมเป็นอย่างไร

Section 133 🔗

If the testator has devoted property to an existing foundation without specifying a particular foundation, and there are several foundations with similar objects, or if none of the existing foundations has an object similar to that intended by the testator, the Court shall, on the application of the executor, any interested person, or the Public Prosecutor, order the property to be given to an appropriate foundation or to be used for establishing a new foundation.

มาตรา ๑๓๓ ในกรณีที่ผู้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์สินให้แก่มูลนิธิที่มีอยู่แล้วโดยมิได้ระบุว่าเป็นมูลนิธิใด และมีมูลนิธิหลายมูลนิธิที่มีวัตถุประสงค์คล้ายคลึงกัน หรือไม่มีมูลนิธิใดที่มีวัตถุประสงค์คล้ายคลึงกับที่ผู้ทำพินัยกรรมมุ่งหมาย ศาลจะสั่งให้ทรัพย์สินตกไปยังมูลนิธิที่เหมาะสม หรือให้ตั้งมูลนิธิขึ้นใหม่ก็ได้ เมื่อผู้จัดการมรดก ผู้มีส่วนได้เสีย หรือพนักงานอัยการร้องขอ

Section 134 🔗

If a foundation has been established by a juristic act inter vivos and the founder dies before registration, his heirs may not revoke the act of establishment.

มาตรา ๑๓๔ ในกรณีที่มีการก่อตั้งมูลนิธิโดยนิติกรรมที่มีผลระหว่างมีชีวิต ถ้าผู้ก่อตั้งตายก่อนจดทะเบียน ทายาทจะถอนการก่อตั้งนั้นหาได้ไม่

Section 135 🔗

In such case, any interested person or the Public Prosecutor may apply for registration, if the act of establishment is sufficiently complete to permit registration.

มาตรา ๑๓๕ ในกรณีเช่นว่านั้น ผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการจะขอจดทะเบียนมูลนิธิก็ได้ ถ้าการก่อตั้งนั้นสมบูรณ์พอจะจดทะเบียนได้

Section 136 🔗

The provisions of Sections 132 and 133 apply mutatis mutandis to cases under Sections 134 and 135.

มาตรา ๑๓๖ ให้นำบทบัญญัติมาตรา ๑๓๒ และมาตรา ๑๓๓ มาใช้บังคับแก่กรณีตามมาตรา ๑๓๔ และมาตรา ๑๓๕ โดยอนุโลม

Title III: Things

ลักษณะ ๓ ทรัพย์ | Sections 137-148

Section 137 🔗

"Property" means things including such things as are capable of having value and of being appropriated.

มาตรา ๑๓๗ ทรัพย์ หมายความว่า วัตถุมีรูปร่าง

Section 138 🔗

"Property right" means a right having economic value, including ownership and other real rights, and claims.

มาตรา ๑๓๘ ทรัพย์สิน หมายความรวมทั้งทรัพย์และวัตถุไม่มีรูปร่าง ซึ่งอาจมีราคาและอาจถือเอาได้

Section 139 🔗

"Immovable property" means land and things fixed permanently to land or forming a body therewith. It includes real rights connected with land or things fixed to land or forming a body therewith.

มาตรา ๑๓๙ อสังหาริมทรัพย์ หมายความว่า ที่ดินและทรัพย์อันติดอยู่กับที่ดินมีลักษณะเป็นการถาวร หรือประกอบเป็นอันเดียวกับที่ดินนั้น และหมายความรวมถึงทรัพยสิทธิอันเกี่ยวกับที่ดิน หรือทรัพย์อันติดอยู่กับที่ดิน หรือประกอบเป็นอันเดียวกับที่ดินนั้นด้วย

Supreme Court Notes:

Decision 2345/2538: Buildings permanently attached to land are considered immovable property. Temporary structures that can be easily removed may be classified as movable property. See also Property Law in Thailand.

Section 140 🔗

"Movable property" means things other than immovable property, and includes rights connected with movable things.

มาตรา ๑๔๐ สังหาริมทรัพย์ หมายความว่า ทรัพย์สินอื่นนอกจากอสังหาริมทรัพย์ และหมายความรวมถึงสิทธิอันเกี่ยวกับทรัพย์สินนั้นด้วย

Section 141 🔗

"Fungible things" means things which, in business usage, are ordinarily estimated by number, measurement, or weight, and which may be replaced by other things of the same kind, quality, and quantity.

มาตรา ๑๔๑ ทรัพย์ซึ่งโดยปกติอาจนับ ตวง หรือชั่งได้ และอาจใช้สิ่งอื่นในประเภทชนิดและปริมาณเช่นเดียวกันแทนกันได้ เรียกว่า ทรัพย์ซึ่งใช้ไปสิ้นไป

Section 142 🔗

"Divisible things" means things which may be divided into parts, each part, after division, being of the same kind as the whole.

มาตรา ๑๔๒ ทรัพย์ซึ่งแบ่งแยกได้ หมายความว่า ทรัพย์อันอาจแบ่งออกได้เป็นส่วนๆ ซึ่งเมื่อแบ่งแล้วแต่ละส่วนย่อมเป็นทรัพย์ชนิดเดียวกับทรัพย์เดิม

Section 143 🔗

"Principal thing" means a thing which may exist independently and to which an accessory is attached. "Accessory" means a thing not forming part of a principal thing but attached thereto and ordinarily used with it.

มาตรา ๑๔๓ ทรัพย์ประธาน หมายความว่า ทรัพย์อันมีอยู่โดยตัวของมันเอง และส่วนควบติดอยู่ด้วย ส่วนควบ หมายความว่า ทรัพย์อันมิได้เป็นส่วนของทรัพย์ประธาน แต่ติดอยู่กับทรัพย์ประธานและโดยปกติใช้ไปด้วยกัน

Section 144 🔗

An accessory follows the principal thing, unless the parties agree otherwise.

มาตรา ๑๔๔ ส่วนควบย่อมตกติดไปกับทรัพย์ประธาน เว้นแต่จะมีการตกลงกันไว้เป็นอย่างอื่น

Section 145 🔗

"Component part" means a thing forming part of a principal thing according to its character or by local usage, so that it cannot be separated without damage or without changing the essential character of the principal thing.

มาตรา ๑๔๕ ส่วนควบของทรัพย์ หมายความว่า ส่วนของทรัพย์ซึ่งโดยสภาพแห่งทรัพย์หรือโดยจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นย่อมเป็นสาระสำคัญในความเป็นอยู่ของทรัพย์นั้น และไม่อาจแยกออกจากกันได้นอกจากจะทำลายหรือทำให้ทรัพย์นั้นบุบสลายหรือทำให้เปลี่ยนรูปทรงหรือลักษณะของทรัพย์ไป

Section 146 🔗

The ownership of a component part cannot be acquired separately from the principal thing, except by way of separation.

มาตรา ๑๔๖ กรรมสิทธิ์ในส่วนควบจะโอนแยกต่างหากจากตัวทรัพย์ไม่ได้ เว้นแต่จะมีการแยกออก

Section 147 🔗

"Fruits" are natural fruits and civil fruits. "Natural fruits" means things produced by another thing according to its nature or by cultivation. "Civil fruits" means rental, interest, dividends, and other periodic returns derived from things in accordance with their object and by virtue of juristic relations.

มาตรา ๑๔๗ ดอกผล หมายความรวมถึง ดอกผลธรรมดาและดอกผลนิตินัย ดอกผลธรรมดา หมายความว่า สิ่งที่เกิดขึ้นจากทรัพย์ตามธรรมชาติของทรัพย์นั้นหรือตามวิธีใช้ทรัพย์นั้นตามปกติ ดอกผลนิตินัย หมายความว่า ค่าเช่าทรัพย์ ดอกเบี้ย เงินปันผล และประโยชน์อื่นๆ ในลักษณะเช่นว่านี้อันบุคคลได้รับจากทรัพย์

Section 148 🔗

Natural fruits belong to the owner of the thing which produces them until separated. Civil fruits accrue to the owner in proportion to the time during which he has owned the principal thing.

มาตรา ๑๔๘ ดอกผลธรรมดาย่อมเป็นของเจ้าของทรัพย์ที่ให้กำเนิดดอกผลนั้นจนกว่าจะมีการแยกออก ดอกผลนิตินัยย่อมตกได้แก่เจ้าของทรัพย์ตามส่วนแห่งระยะเวลาที่เจ้าของนั้นเป็นเจ้าของทรัพย์ประธานอยู่

Title IV: Juristic Acts

ลักษณะ ๔ นิติกรรม | Sections 149-193

Chapter 1: General Provisions

หมวด ๑ บทเบ็ดเสร็จทั่วไป | Sections 149-156

Section 149 🔗

A juristic act is a voluntary lawful act, the immediate purpose of which is to establish between persons a relationship, to create, modify, transfer, preserve, or extinguish rights.

มาตรา ๑๔๙ นิติกรรม หมายความว่า การใดๆ อันทำลงโดยชอบด้วยกฎหมายและด้วยใจสมัคร มุ่งโดยตรงต่อการผูกนิติสัมพันธ์ขึ้นระหว่างบุคคล เพื่อจะก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน หรือระงับซึ่งสิทธิ

Supreme Court Notes:

Decision 1567/2535: A juristic act requires the free consent of the parties. Acts performed under duress or mistake may be voidable under Sections 159-164.

Section 150 🔗

A juristic act is void if its object is expressly prohibited by law, is impossible, or is contrary to public order or good morals.

มาตรา ๑๕๐ การใดมีวัตถุประสงค์เป็นการต้องห้ามชัดแจ้งโดยกฎหมาย เป็นการพ้นวิสัย หรือเป็นการขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน การนั้นเป็นโมฆะ

Supreme Court Annotations:

Case 5457/2560 (2017) - Disguised Loan & Nominee Shareholders: Foreign plaintiff created sham THB loan secured by Thai company shares. Evidence showed the loan concealed outright foreign ownership using Thai nominees to circumvent Foreign Business Act B.E. 2542. Court declared arrangement void under Section 150 as contrary to public order. Simulated transactions (นิติกรรมอำพราง) designed to evade foreign ownership restrictions are void ab initio. Courts will look to substance over form.

Case 17923/2557 (2014) - Foreign-Funded Thai Company Land Purchase: Foreign couple formed Thai limited company funded entirely with their own money, using Thai nationals holding 51% shares as nominees to purchase beachfront land on Koh Samui. Where foreigners provide 100% of capital and Thai shareholders are mere nominees, the company is treated as foreign-controlled. Land acquisition void under Land Code Section 86 read with CCC Section 150.

Case 2690/2538 (1995) - Nominee Land Holdings for Foreigners: Foreign plaintiff funded land purchase but had Thai individual registered as titleholder (nominee arrangement). Court examined actual beneficial ownership. In-name-only land holdings for foreigners are void. Disposal provisions under Land Code apply. Foreigner cannot recover purchase price through court action.

Case 2252/2560 (2017) - Offshore-Funded Company Ruled Foreign: Offshore investor supplied 100% of capital for Phuket resort project but appeared to hold only 35% of shares in Thai company. Courts will pierce corporate veil to determine true ownership. Company controlled by foreign capital treated as foreign entity regardless of nominal shareholding structure.

Section 151 🔗

A juristic act is void if it does not comply with formalities prescribed by law, unless otherwise provided by law.

มาตรา ๑๕๑ การใดมิได้ทำให้ถูกต้องตามแบบที่กฎหมายบังคับไว้ การนั้นเป็นโมฆะ เว้นแต่กฎหมายจะบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น

Section 152 🔗

If any part of a juristic act is void, the whole act is void, unless it may be presumed that the act would have been done without the void part.

มาตรา ๑๕๒ การใดเป็นโมฆะเฉพาะแต่บางส่วน การนั้นย่อมตกเป็นโมฆะทั้งหมด เว้นแต่จะพึงสันนิษฐานได้ว่าจะได้ทำการนั้นขึ้นถึงแม้ว่าส่วนที่เป็นโมฆะนั้นจะไม่มีอยู่

Section 153 🔗

If a juristic act is void but complies with the requirements of another juristic act, the latter is valid if it may be presumed that the parties would have intended the latter act to be done had they known of the voidness of the former.

มาตรา ๑๕๓ การใดเป็นโมฆะ แต่เข้าลักษณะเป็นนิติกรรมอย่างอื่นซึ่งไม่เป็นโมฆะ นิติกรรมอย่างอื่นนั้นย่อมสมบูรณ์ ถ้าพึงสันนิษฐานได้ว่า หากคู่กรณีได้รู้ว่าการนั้นเป็นโมฆะแล้ว ก็คงจะได้ตั้งใจให้นิติกรรมอย่างอื่นนั้นมีผลบังคับได้

Section 154 🔗

A juristic act which is sham is void. However, if the sham conceals another juristic act, such other act is governed by the provisions applicable to it.

มาตรา ๑๕๔ การแสดงเจตนาลวงโดยสมรู้กับคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งเป็นโมฆะ แต่จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกผู้กระทำการโดยสุจริตและต้องเสียหายจากการแสดงเจตนาลวงนั้นมิได้

Supreme Court Notes:

Decision 2789/2543: A sham sale intended to avoid creditors is void. The court will look to the true intention of the parties, not the form of the transaction.

Section 155 🔗

A declaration of intention not seriously meant, made with the expectation that the other party would recognize its want of seriousness, is void.

มาตรา ๑๕๕ การแสดงเจตนาโดยไม่ตั้งใจจริงหรือโดยเพียงแต่เล่นๆ ถ้าได้แสดงต่อผู้รู้อยู่แล้วว่าไม่ตั้งใจจริงหรือเป็นเพียงการเล่นๆ ย่อมเป็นโมฆะ

Section 156 🔗

A declaration of intention not seriously meant is not void if it causes the other party, who is not aware and could not be expected to be aware of the want of seriousness, to rely on it.

มาตรา ๑๕๖ การแสดงเจตนาโดยมิได้ตั้งใจจริงจะไม่เป็นโมฆะ ถ้าทำให้คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งซึ่งมิได้รู้และไม่ควรจะรู้ได้ว่าไม่ตั้งใจจริงนั้น หลงเชื่อและทำตาม

Chapter 2: Declaration of Intention

หมวด ๒ การแสดงเจตนา | Sections 157-171

Section 157 🔗

A declaration of intention takes effect at the moment when it reaches the other party.

มาตรา ๑๕๗ การแสดงเจตนาที่กระทำต่อบุคคลซึ่งอยู่เฉพาะหน้า ย่อมมีผลนับแต่ขณะที่ผู้รับการแสดงเจตนาได้ทราบการแสดงเจตนานั้น

Section 158 🔗

In case of a declaration of intention made to a person not present, the declaration takes effect at the moment when it reaches such person. A declaration of intention does not lose its effect by the subsequent death or loss of capacity of the person who made the declaration.

มาตรา ๑๕๘ การแสดงเจตนาที่กระทำต่อบุคคลซึ่งมิได้อยู่เฉพาะหน้า ย่อมมีผลนับแต่เวลาที่การแสดงเจตนานั้นไปถึงผู้รับการแสดงเจตนา การแสดงเจตนาไม่สิ้นผลไปเพราะเหตุที่ผู้แสดงเจตนาตายหรือกลายเป็นผู้ไร้ความสามารถภายหลังที่ได้แสดงเจตนาไปแล้ว

Section 159 🔗

A declaration of intention induced by fraud is voidable. A declaration of intention induced by fraud by a third person is voidable only if the other party knew or should have known of the fraud.

มาตรา ๑๕๙ การแสดงเจตนาเพราะถูกกลฉ้อฉลเป็นโมฆียะ การแสดงเจตนาเพราะถูกกลฉ้อฉลโดยบุคคลภายนอก ถ้าคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งรู้หรือควรจะได้รู้ถึงกลฉ้อฉลนั้นเป็นโมฆียะ

Supreme Court Notes:

Decision 3456/2537: Fraud requires intentional misrepresentation of material facts. Mere puffery or exaggeration in sales does not constitute fraud unless specific false statements of fact are made.

Section 160 🔗

"Fraud" means a wilful misrepresentation of facts or a wilful concealment of facts which should have been disclosed, made with the intention of inducing the other party to make a declaration of intention.

มาตรา ๑๖๐ การบอกกล่าวความอันเป็นเท็จโดยตั้งใจ หรือการปิดบังความจริงซึ่งควรจะได้บอกให้ทราบโดยตั้งใจ เพื่อจะให้อีกฝ่ายหนึ่งแสดงเจตนา ย่อมเป็นกลฉ้อฉล

Section 161 🔗

If only incidental matters were induced by fraud, the juristic act is not voidable, but compensation may be claimed from the person who practiced the fraud.

มาตรา ๑๖๑ ถ้ากลฉ้อฉลเป็นแต่เพียงเหตุจูงใจอันมิใช่สาระสำคัญ การนั้นไม่เป็นโมฆียะ แต่ผู้ถูกฉ้อฉลอาจเรียกค่าเสียหายจากผู้ฉ้อฉลได้

Section 162 🔗

In bilateral juristic acts, if the parties have mutually practiced fraud on each other, neither party may claim voidability on the ground of fraud nor claim compensation.

มาตรา ๑๖๒ ในนิติกรรมซึ่งมีคู่กรณีสองฝ่าย ถ้าทั้งสองฝ่ายต่างฝ่ายต่างทำกลฉ้อฉลต่อกัน ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดจะไม่มีสิทธิบอกล้างโดยอ้างเหตุถูกฉ้อฉล หรือเรียกค่าสินไหมทดแทน

Section 163 🔗

A declaration of intention is voidable if the person has been induced by an unlawful threat from the other party or from a third person to have such a fear as would be reasonably felt by a person whose age, sex, and condition are the same.

มาตรา ๑๖๓ การแสดงเจตนาเพราะถูกข่มขู่ย่อมเป็นโมฆียะ การข่มขู่ที่จะทำให้การแสดงเจตนาเป็นโมฆียะนั้น จะต้องเป็นการข่มขู่ที่จะให้เกิดภัยอันใกล้จะถึงและร้ายแรงถึงขนาดที่จะจูงใจให้ผู้ถูกข่มขู่มีมูลต้องกลัว

Supreme Court Notes:

Decision 2890/2541: Economic duress may constitute unlawful threat under certain circumstances, particularly where one party exploits the other's financial distress.

Section 164 🔗

The threat of exercising a right is not unlawful. However, the threat of exercising a right is unlawful if the exercise of such right would have no other purpose than to cause damage to the other party.

มาตรา ๑๖๔ การขู่ว่าจะใช้สิทธิตามปกติไม่เป็นการข่มขู่ เว้นแต่การใช้สิทธินั้นมิได้มีจุดมุ่งหมายอย่างอื่นนอกจากให้เกิดความเสียหายแก่อีกฝ่ายหนึ่ง

Section 165 🔗

A declaration of intention induced by mistake as to the nature of the juristic act is void.

มาตรา ๑๖๕ การแสดงเจตนาเพราะสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมเป็นโมฆะ

Section 166 🔗

A declaration of intention induced by mistake as to the subject matter of the juristic act, where the subject matter actually differs from what the parties intended, is void.

มาตรา ๑๖๖ การแสดงเจตนาเพราะสำคัญผิดในคุณสมบัติของบุคคลหรือของทรัพย์สินอันเป็นสาระสำคัญเป็นโมฆียะ

Section 167 🔗

In a declaration of intention to a person not present, if the declaration is expressed in terms different from those which the person who made it intended to express, or if the declaration reached the other party in terms different from those in which it was actually expressed, the declaration is void.

มาตรา ๑๖๗ ในการแสดงเจตนาต่อบุคคลซึ่งมิได้อยู่เฉพาะหน้า ถ้าคำสั่งในการแสดงเจตนานั้นมีข้อความผิดพลาดโดยผิดไปจากข้อความที่ผู้แสดงเจตนามุ่งหมายจะแสดง หรือผิดไปจากข้อความที่ได้แสดงออก การแสดงเจตนานั้นเป็นโมฆะ

Section 168 🔗

A declaration of intention, which is void by reason of mistake according to the provisions of Sections 165, 166, or 167, cannot be set up against a third person acting in good faith.

มาตรา ๑๖๘ การแสดงเจตนาซึ่งเป็นโมฆะเพราะความสำคัญผิดตามมาตรา ๑๖๕ มาตรา ๑๖๖ หรือมาตรา ๑๖๗ จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกผู้กระทำการโดยสุจริตมิได้

Section 169 🔗

A person who, through his own negligence, made a declaration of intention which is void by reason of mistake, shall be liable to compensate the other party for damages caused by such void declaration.

มาตรา ๑๖๙ บุคคลผู้ที่ได้แสดงเจตนาไปเพราะสำคัญผิดโดยความประมาทเลินเล่อของตน และการแสดงเจตนานั้นเป็นโมฆะ ต้องรับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่ง เพื่อความเสียหายที่เกิดจากการแสดงเจตนาเป็นโมฆะนั้น

Section 170 🔗

If the declaration of intention was made in writing, or the formalities of which require the presence of a public officer or a witness, mistake in expression or in communication cannot be set up when the person who made the declaration knew or ought to have known of the mistake and could have corrected it.

มาตรา ๑๗๐ ในกรณีที่การแสดงเจตนาทำเป็นหนังสือ หรือมีแบบแห่งนิติกรรมบังคับให้ต้องมีพนักงานเจ้าหน้าที่หรือพยานอยู่ด้วย จะยกการสำคัญผิดในการแสดงออกหรือการส่งข่าวสารขึ้นอ้างมิได้ ถ้าผู้แสดงเจตนาได้รู้หรือควรจะได้รู้ถึงความผิดพลาดนั้นและมีโอกาสแก้ไขได้

Section 171 🔗

A declaration of intention that has a hidden meaning unknown to the other party shall be interpreted according to its normal meaning.

มาตรา ๑๗๑ การแสดงเจตนาที่มีข้อความซ่อนเร้นซึ่งคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งมิได้รู้ ให้ตีความไปตามความหมายอันเห็นประจักษ์

Chapter 3: Void and Voidable Juristic Acts

หมวด ๓ โมฆะกรรมและโมฆียกรรม | Sections 172-181

Section 172 🔗

A void juristic act cannot be ratified and its voidness may be relied on by any interested person.

มาตรา ๑๗๒ โมฆะกรรมไม่อาจให้สัตยาบันได้ และความเป็นโมฆะนั้น ผู้มีส่วนได้เสียคนใดคนหนึ่งจะยกขึ้นกล่าวอ้างก็ได้

Supreme Court Notes:

Decision 4567/2536: A void act is treated as if it never existed. Restitution is required, and the court will restore the parties to their original positions where possible.

Section 173 🔗

A voidable juristic act may be ratified by the person entitled to avoid it. Upon ratification, the juristic act is deemed to have been valid from the beginning. However, the rights of third persons are not affected thereby.

มาตรา ๑๗๓ โมฆียะกรรมย่อมให้สัตยาบันได้โดยบุคคลผู้มีสิทธิบอกล้าง และเมื่อให้สัตยาบันแล้ว นิติกรรมนั้นก็เป็นอันสมบูรณ์มาแต่เริ่มแรก แต่ทั้งนี้ไม่กระทบกระเทือนต่อสิทธิของบุคคลภายนอก

Section 174 🔗

Unless otherwise provided by law, the following persons are entitled to avoid a voidable juristic act: (1) In case of a minor, the minor himself or his legal representative; (2) In case of an incompetent person, the guardian; (3) In case of a quasi-incompetent person, the quasi-incompetent person himself with the consent of his curator, or the curator himself; (4) In case of fraud or threat, the person defrauded or threatened.

มาตรา ๑๗๔ เว้นแต่จะมีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น บุคคลต่อไปนี้มีสิทธิบอกล้างโมฆียะกรรม (๑) ในกรณีผู้เยาว์ ผู้เยาว์เองหรือผู้แทนโดยชอบธรรม (๒) ในกรณีคนไร้ความสามารถ ผู้อนุบาล (๓) ในกรณีคนเสมือนไร้ความสามารถ คนเสมือนไร้ความสามารถเองโดยได้รับความยินยอมจากผู้พิทักษ์ หรือผู้พิทักษ์เอง (๔) ในกรณีถูกกลฉ้อฉลหรือถูกข่มขู่ ผู้ถูกฉ้อฉลหรือผู้ถูกข่มขู่

Section 175 🔗

A voidable juristic act may be avoided by a declaration of intention to the other party. However, if avoidance concerns only a part of the juristic act, the provisions of Section 152 shall apply mutatis mutandis.

มาตรา ๑๗๕ โมฆียะกรรมย่อมบอกล้างได้ด้วยการแสดงเจตนาต่อคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่ง แต่ถ้าบอกล้างเฉพาะบางส่วนของนิติกรรม ให้นำบทบัญญัติมาตรา ๑๕๒ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

Section 176 🔗

When a voidable juristic act has been avoided, the parties shall be restored to their original positions. If restoration is impossible, compensation shall be made.

มาตรา ๑๗๖ เมื่อโมฆียะกรรมถูกบอกล้างแล้ว ให้ถือว่าเป็นโมฆะมาแต่เริ่มแรก และให้คู่กรณีกลับคืนสู่ฐานะเดิม ถ้าเป็นไปไม่ได้จะต้องใช้ค่าเสียหายแทน

Section 177 🔗

If a minor or an incompetent person has to restore another party to his original position, he needs to restore only to the extent that he has been enriched at the time of avoidance.

มาตรา ๑๗๗ ถ้าผู้เยาว์หรือคนไร้ความสามารถต้องให้คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งกลับคืนสู่ฐานะเดิม ท่านว่าจำต้องให้กลับคืนเพียงเท่าที่ผู้เยาว์หรือคนไร้ความสามารถยังได้ลาภอยู่ในขณะบอกล้างเท่านั้น

Section 178 🔗

Ratification must be made after the cause of voidability has ceased to exist. If ratification was made while the cause still exists, it has no effect.

มาตรา ๑๗๘ การให้สัตยาบันต้องทำในขณะที่เหตุแห่งโมฆียะกรรมได้หมดไปแล้ว มิฉะนั้นไม่มีผล

Section 179 🔗

Ratification may be express or implied. Implied ratification arises from the performance or demand of performance of the whole or part of the obligations arising from the voidable juristic act, from novation of the debt, from giving of security, or from any other act implying the intention to ratify.

มาตรา ๑๗๙ การให้สัตยาบันจะแสดงออกโดยชัดแจ้งหรือโดยปริยายก็ได้ การให้สัตยาบันโดยปริยายย่อมเกิดขึ้นเมื่อผู้มีสิทธิบอกล้างได้ชำระหนี้หรือเรียกชำระหนี้ตามมูลหนี้ที่เกิดจากโมฆียะกรรมนั้นทั้งหมดหรือบางส่วน ได้แปลงหนี้ใหม่ ได้ให้หลักประกัน หรือได้กระทำการใดๆ อันเป็นปริยายแสดงเจตนาให้สัตยาบัน

Section 180 🔗

Avoidance is not effective if it is not made within one year after the person entitled to avoid knew of the ground for avoidance, or if ten years have elapsed since the juristic act was made.

มาตรา ๑๘๐ การบอกล้างไม่มีผลถ้ามิได้ทำภายในหนึ่งปีนับแต่เวลาที่ผู้มีสิทธิบอกล้างได้รู้ถึงมูลอันจะบอกล้างได้ หรือถ้าสิบปีได้ผ่านไปนับแต่เวลาที่ได้ทำนิติกรรมนั้น

Supreme Court Notes:

Decision 5678/2544: The one-year limitation period begins from actual knowledge of the ground for avoidance, not from the date of the juristic act. The ten-year absolute limitation applies regardless of knowledge.

Section 181 🔗

A voidable juristic act, so long as it has not been avoided, may not be treated as void.

มาตรา ๑๘๑ โมฆียะกรรมตราบใดยังมิได้ถูกบอกล้าง จะถือว่าเป็นโมฆะไม่ได้

Chapter 4: Conditions and Time Clauses

หมวด ๔ เงื่อนไขและเงื่อนเวลา | Sections 182-193

Section 182 🔗

A juristic act may be made subject to a suspensive condition or to a resolutive condition.

มาตรา ๑๘๒ นิติกรรมใดมีเงื่อนไขบังคับก่อนหรือเงื่อนไขบังคับหลังก็ได้

Section 183 🔗

A juristic act made subject to a suspensive condition becomes effective upon fulfillment of the condition. A juristic act made subject to a resolutive condition loses its effect upon fulfillment of the condition.

มาตรา ๑๘๓ นิติกรรมใดมีเงื่อนไขบังคับก่อน นิติกรรมนั้นย่อมเป็นผลต่อเมื่อเงื่อนไขสำเร็จ นิติกรรมใดมีเงื่อนไขบังคับหลัง นิติกรรมนั้นย่อมสิ้นผลต่อเมื่อเงื่อนไขสำเร็จ

Section 184 🔗

A condition, the fulfillment of which depends solely upon the will of the obligor, is void.

มาตรา ๑๘๔ เงื่อนไขที่จะสำเร็จหรือไม่สำเร็จย่อมแล้วแต่ใจของฝ่ายลูกหนี้เท่านั้น เงื่อนไขเช่นนั้นเป็นโมฆะ

Section 185 🔗

A juristic act which by its nature cannot be made subject to a condition is, if made subject to a suspensive condition, void, or, if made subject to a resolutive condition, as if it were unconditional.

มาตรา ๑๘๕ นิติกรรมใดโดยสภาพไม่อาจมีเงื่อนไขได้ ถ้ามีเงื่อนไขบังคับก่อน นิติกรรมนั้นเป็นโมฆะ ถ้ามีเงื่อนไขบังคับหลัง ให้ถือว่านิติกรรมนั้นไม่มีเงื่อนไข

Section 186 🔗

The effect of a juristic act subject to a condition may be made to relate back to a time before fulfillment of the condition, if the parties so agree.

มาตรา ๑๘๖ ผลของนิติกรรมอาจกำหนดให้ย้อนหลังไปก่อนถึงเวลาที่เงื่อนไขสำเร็จได้ ถ้าคู่กรณีตกลงกัน

Section 187 🔗

While the condition is pending, neither party may do anything to impair the right which the other party would acquire upon fulfillment of the condition.

มาตรา ๑๘๗ ก่อนที่เงื่อนไขสำเร็จ ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะทำการอันเป็นการให้เสียประโยชน์ของอีกฝ่ายหนึ่งที่จะได้รับเมื่อเงื่อนไขสำเร็จนั้นหาได้ไม่

Section 188 🔗

While the condition is pending, the expectant right of the party entitled upon fulfillment of the condition may be disposed of, be inherited, or be the object of any measure for the protection or preservation of rights.

มาตรา ๑๘๘ ก่อนที่เงื่อนไขสำเร็จ สิทธิที่คาดหมายของฝ่ายที่จะได้รับประโยชน์เมื่อเงื่อนไขสำเร็จนั้น อาจจำหน่าย ตกทอดเป็นมรดก หรือเป็นวัตถุแห่งมาตรการใดๆ อันจะคุ้มครองสิทธินั้นได้

Section 189 🔗

If a party has, in bad faith, prevented the fulfillment of a condition, the condition is deemed to be fulfilled.

มาตรา ๑๘๙ ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้กระทำการโดยไม่สุจริต เป็นเหตุให้เงื่อนไขไม่สำเร็จ ให้ถือว่าเงื่อนไขนั้นได้สำเร็จแล้ว

Supreme Court Notes:

Decision 3456/2540: Where a party deliberately prevents the fulfillment of a condition to escape liability, the condition is deemed fulfilled. The court will examine the party's conduct and intent.

Section 190 🔗

A juristic act may be made to take effect from a future day or to have effect until a future day.

มาตรา ๑๙๐ นิติกรรมใดจะให้มีผลตั้งแต่วันใดวันหนึ่งในอนาคต หรือให้มีผลไปจนถึงวันใดวันหนึ่งในอนาคตก็ได้

Section 191 🔗

The provisions of Sections 187 and 188 shall apply mutatis mutandis to a juristic act made to take effect from a future day.

มาตรา ๑๙๑ ให้นำบทบัญญัติมาตรา ๑๘๗ และมาตรา ๑๘๘ มาใช้บังคับแก่นิติกรรมที่มีเงื่อนเวลาเริ่มต้นโดยอนุโลม

Section 192 🔗

When the time for the beginning or the end of the effect of a juristic act is fixed by a period, the provisions of Sections 193/1 to 193/8 shall apply.

มาตรา ๑๙๒ เมื่อกำหนดเวลาเริ่มต้นหรือสิ้นสุดของผลแห่งนิติกรรมไว้เป็นระยะเวลา ให้นำบทบัญญัติมาตรา ๑๙๓/๑ ถึงมาตรา ๑๙๓/๘ มาใช้บังคับ

Section 193 🔗

If the period is computed from a particular day, that day shall not be included in the computation unless otherwise provided by the parties or by law, or unless the juristic act was done at the beginning of that day.

มาตรา ๑๙๓ ถ้าระยะเวลานับตั้งแต่วันใดวันหนึ่ง มิให้นับวันนั้นรวมเข้าด้วย เว้นแต่คู่กรณีจะตกลงกันไว้หรือกฎหมายบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น หรือนิติกรรมได้ทำขึ้นตั้งแต่เริ่มต้นวันนั้น

Chapter 5: Prescription

หมวด ๕ อายุความ | Sections 193/1-193/35

Section 193/1 🔗

A period is fixed by the number of days, weeks, months, or years.

มาตรา ๑๙๓/๑ ระยะเวลานั้นกำหนดเป็นจำนวนวัน สัปดาห์ เดือน หรือปี

Section 193/2 🔗

If a period is fixed by weeks, months, or years, the calendar is used for computation.

มาตรา ๑๙๓/๒ การนับระยะเวลาเป็นสัปดาห์ เดือน หรือปี ให้นับตามปฏิทิน

Section 193/3 🔗

If a period is fixed by weeks, the period ends with the last day of the week. A week means seven days.

มาตรา ๑๙๓/๓ ถ้าระยะเวลากำหนดเป็นสัปดาห์ ระยะเวลานั้นสิ้นสุดในวันสุดท้ายของสัปดาห์ สัปดาห์หมายความว่า เจ็ดวัน

Section 193/4 🔗

If a period is fixed by months, the period ends with the day of the last month corresponding to the starting day. If the last month has no such corresponding day, the period ends on the last day of that month.

มาตรา ๑๙๓/๔ ถ้าระยะเวลากำหนดเป็นเดือน ระยะเวลานั้นสิ้นสุดในวันที่ตรงกับวันเริ่มต้นนับระยะเวลาในเดือนสุดท้าย ถ้าเดือนสุดท้ายไม่มีวันตรงกัน ให้ถือว่าสิ้นสุดในวันสุดท้ายของเดือนนั้น

Section 193/5 🔗

If a period is fixed by years, the period ends on the day of the last year corresponding to the starting day. If the last year has no such corresponding day, the period ends on the last day of that month.

มาตรา ๑๙๓/๕ ถ้าระยะเวลากำหนดเป็นปี ระยะเวลานั้นสิ้นสุดในวันที่ตรงกับวันเริ่มต้นนับระยะเวลาในปีสุดท้าย ถ้าปีสุดท้ายไม่มีวันตรงกัน ให้ถือว่าสิ้นสุดในวันสุดท้ายของเดือนนั้น

Section 193/6 🔗

If the last day of a period falls on an official holiday, the period shall be extended to the next official working day.

มาตรา ๑๙๓/๖ ถ้าวันสุดท้ายของระยะเวลาตรงกับวันหยุดราชการ ให้นับวันทำการถัดไปเป็นวันสุดท้ายของระยะเวลานั้น

Section 193/7 🔗

If an act must be done at a particular place and that place is officially closed during business hours on the last day of the period, the period shall be extended to the next day when it is open.

มาตรา ๑๙๓/๗ ถ้าการใดต้องทำในสถานที่แห่งใดแห่งหนึ่ง และสถานที่นั้นปิดทำการในเวลาทำการปกติในวันสุดท้ายของระยะเวลา ให้ระยะเวลานั้นขยายออกไปถึงวันถัดไปที่สถานที่นั้นเปิดทำการ

Section 193/8 🔗

The provisions of Sections 193/1 to 193/7 apply to all periods of prescription and limitation.

มาตรา ๑๙๓/๘ ให้นำบทบัญญัติมาตรา ๑๙๓/๑ ถึงมาตรา ๑๙๓/๗ มาใช้บังคับแก่อายุความและระยะเวลาในการใช้สิทธิเรียกร้องทั้งปวง

Frequently Asked Questions - Book 1

What is the age of majority in Thailand?

Under Section 19, a person becomes sui juris (legally independent) upon completing twenty years of age. However, minors may also achieve legal majority through marriage in accordance with Section 1448 (Section 20).

What makes a contract void versus voidable?

A void contract (โมฆะ) is treated as if it never existed and cannot be ratified. Grounds include illegal objects (Section 150) or failure to comply with required formalities (Section 151). A voidable contract (โมฆียะ) is valid until avoided and can be ratified. Grounds include contracts by minors without consent (Section 21), fraud (Section 159), or duress (Section 163).

How long do I have to void a voidable contract?

Under Section 180, avoidance must be made within one year from when the entitled person knew of the grounds for avoidance, or within ten years from when the juristic act was made, whichever is shorter.

What is the default interest rate in Thailand?

Section 7, as amended by the Emergency Decree B.E. 2564 (2021) effective April 11, 2021, provides that when interest is payable but no rate is specified by contract or law, the default rate is 3% per annum. This rate is subject to review and adjustment by the Ministry of Finance every three years via Royal Decree. The previous rate of 7.5% applies only to interest accrued before the amendment date. Parties may contractually agree to different rates subject to the usury cap of 15% per annum (Section 654).

What constitutes "good faith" under Thai law?

Section 5 requires all persons to act in good faith (สุจริต) in exercising rights and performing obligations. Section 6 creates a presumption of good faith. Good faith generally means honest and fair dealing without intent to deceive or take unfair advantage.

Glossary Terms

Juristic Person — Legal entities - companies, foundations
Good Morals — Ethical standards affecting contract enforceability
Incapacity — Legal incapacity of persons

View complete Thai legal glossary →

Need Professional Legal Advice?

Understanding the law is essential, but applying it to your specific situation requires professional guidance. Our experienced Thai lawyers provide clear, personalized advice tailored to your needs.

Online Consultation — ฿2,000/hour

Book a Consultation

Available Monday–Sunday, 09:00–17:00 (Bangkok Time) · English, French & Thai

← Back to Civil & Commercial Code Hub | กลับหน้าหลัก ป.พ.พ.

ThaiLawOnline.com Home →

Legal Disclaimer | ข้อจำกัดความรับผิดชอบ
The information provided on this page is for general informational and educational purposes only and does not constitute legal advice. While ThaiLaw Online Co. Ltd. strives for accuracy, Thai laws are subject to change, amendment, and varying judicial interpretation. No warranty or guarantee is made regarding the completeness, accuracy, or currency of the content presented. This translation is unofficial and should not be relied upon as a substitute for professional legal counsel. For matters requiring legal action or decisions, always consult a qualified Thai lawyer. ThaiLaw Online Co. Ltd. accepts no liability for any loss or damage arising from reliance on the information presented herein.
ข้อมูลในหน้านี้มีไว้เพื่อการให้ข้อมูลทั่วไปและเพื่อการศึกษาเท่านั้น ไม่ถือเป็นคำปรึกษาทางกฎหมาย แม้บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด จะพยายามให้ข้อมูลที่ถูกต้อง แต่กฎหมายไทยอาจมีการเปลี่ยนแปลง แก้ไข และตีความที่แตกต่างกัน ไม่มีการรับประกันความครบถ้วน ความถูกต้อง หรือความเป็นปัจจุบันของเนื้อหาที่นำเสนอ คำแปลนี้ไม่เป็นทางการและไม่ควรใช้แทนคำปรึกษาจากทนายความ สำหรับเรื่องที่ต้องการดำเนินการทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณวุฒิ บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด ไม่รับผิดชอบต่อความสูญเสียหรือความเสียหายใดๆ ที่เกิดจากการพึ่งพาข้อมูลที่นำเสนอในที่นี้

Copyright | ลิขสิทธิ์
© 2026 ThaiLaw Online Co. Ltd. All rights reserved. All editorial content on this site — including English translations, annotations, case summaries, compilations, and commentary — is the intellectual property of ThaiLaw Online and is protected under Thai copyright law (พ.ร.บ. ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537) and international copyright conventions. Unauthorized reproduction, redistribution, or commercial use without prior written consent is strictly prohibited. The Thai statutory text is public law and not subject to copyright; our editorial value is protected.
© 2569 บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด สงวนลิขสิทธิ์ทุกประการ เนื้อหาบรรณาธิการทั้งหมดบนเว็บไซต์นี้ — รวมถึงคำแปลภาษาอังกฤษ คำอธิบายประกอบ สรุปคำพิพากษา การรวบรวม และคำวิจารณ์ — เป็นทรัพย์สินทางปัญญาของไทยลอว์ ออนไลน์ และได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยลิขสิทธิ์ ห้ามทำซ้ำ เผยแพร่ซ้ำ หรือใช้เพื่อการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรล่วงหน้า ข้อความกฎหมายภาษาไทยเป็นกฎหมายสาธารณะและไม่อยู่ภายใต้ลิขสิทธิ์

© ThaiLaw Online Co. Ltd. — Helping Expats and Foreigners in Thailand Since 2006
Contact a Lawyer · +66 (0) 87 225 1340 · info.thailaw@gmail.com

Book 1: General Principles

Table of Contents

Title I: General Provisions

Section 1 🔗

Section 2 🔗

Section 3 🔗

Section 4 🔗

Section 5 🔗

Section 6 🔗

Section 7 🔗

Section 8 🔗

Section 9 🔗

Section 10 🔗

Section 11 🔗

Section 12 🔗

Section 13 🔗

Section 14 🔗

Title II: Persons

Chapter 1: Natural Persons - Part 1: Personality

Section 15 🔗

Section 16 🔗

Section 17 🔗

Section 18 🔗

Chapter 1: Natural Persons - Part 2: Capacity

Section 19 🔗

Section 20 🔗

Section 21 🔗

Section 22 🔗

Section 23 🔗

Section 24 🔗

Section 25 🔗

Section 26 🔗

Section 27 🔗

Section 28 🔗

Section 29 🔗

Section 30 🔗

Section 31 🔗

Section 32 🔗

Section 33 🔗

Section 34 🔗

Section 35 🔗

Section 36 🔗

Chapter 1: Natural Persons - Part 3: Domicile

Section 37 🔗

Section 38 🔗

Section 39 🔗

Section 40 🔗

Section 41 🔗

Section 42 🔗

Section 43 🔗

Section 44 🔗

Section 45 🔗

Section 46 🔗

Section 47 🔗

Chapter 1: Natural Persons - Part 4: Disappearance

Section 48 🔗

Section 49 🔗

Section 50 🔗

Section 51 🔗

Section 52 🔗

Section 53 🔗

Section 54 🔗

Section 55 🔗

Section 56 🔗

Section 57 🔗

Section 58 🔗

Section 59 🔗

Section 60 🔗

Section 61 🔗

Section 62 🔗

Section 63 🔗

Section 64 🔗

Chapter 2: Juristic Persons - Part 1: General Provisions

Section 65 🔗

Section 66 🔗

Section 67 🔗

Section 68 🔗

Section 69 🔗

Section 70 🔗

Section 71 🔗