270 — ขอบเขตการใช้บทคำขอในเหตุฉุกเฉิน
คนบทกฎหมาย
บทบัญญัติในหมวดนี้ ให้ใช้บังคับแก่คำขออื่น ๆ นอกจากคำขอตามมาตรา ๒๕๔ ได้ต่อเมื่อประมวลกฎหมายนี้หรือกฎหมายอื่นบัญญัติไว้โดยชัดแจ้ง
คำแปลภาษาไทย
The provisions of this Chapter shall apply to applications other than an application under Section 254 only where this Code or another law expressly so provides.
คำแปลนี้ยังไม่เป็นที่ทราบจากสำนักงาน — กรุณาอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุสำนักงาน
มาตรา 270 เป็นบทปิดท้ายภาค 4 ลักษณะ 1 หมวด 2 โดยกำหนดขอบเขตของวิธีพิจารณาในเหตุฉุกเฉิน การใช้หมวดนี้โดยหลักคือใช้กับวิธีการชั่วคราวที่โจทก์ขอตามมาตรา 254 ส่วนเรื่องอื่นจะใช้ช่องทางเร่งด่วนได้ก็ต่อเมื่อมีบทบัญญัติในประมวลกฎหมายนี้หรือกฎหมายอื่นขยายให้ใช้ไว้โดยชัดแจ้ง ผลคือจำกัดช่องทางฉุกเฉินซึ่งอาจผูกพันคู่ความก่อนการไต่สวนเต็มรูปแบบ ให้อยู่เฉพาะกรณีที่กฎหมายเปิดช่องไว้โดยเฉพาะ และป้องกันการเปลี่ยนคำขอระหว่างพิจารณาธรรมดาให้กลายเป็นคำขอฉุกเฉินโดยไม่มีฐานทางกฎหมายที่ชัดเจน
ความสำคัญต่อ
ก่อนขอให้ศาลพิจารณาเรื่องใดเป็นการด่วน ควรตรวจว่ามีบทกฎหมายเปิดช่องไว้โดยชัดแจ้งหรือไม่ หากคำขอไม่ใช่วิธีการชั่วคราวตามมาตรา 254 และไม่มีบทบัญญัติในประมวลกฎหมายนี้หรือกฎหมายอื่นเปิดช่องทางฉุกเฉินไว้ ศาลย่อมไม่อาจพิจารณาตามหมวดนี้ได้ ต้องดำเนินการตามวิธีธรรมดา การอ้างเป็นเหตุฉุกเฉินโดยไม่มีฐานเช่นนี้เสียเวลาเปล่าและเสี่ยงถูกยกคำขอ เมื่อเรื่องเร่งด่วน การปรึกษาแต่เนิ่น ๆ เพื่อเลือกช่องทางที่ถูกต้องย่อมมีค่ากว่าการรีบยื่น
เลย
คำขอเร่งด่วนทุกเรื่องยื่นเป็นคำขอในเหตุฉุกเฉินได้หรือไม่?
ไม่ได้ ตามมาตรา 270 วิธีพิจารณาฉุกเฉินใช้กับวิธีการชั่วคราวตามมาตรา 254 เป็นหลัก ส่วนคำขออื่นใช้ได้ต่อเมื่อประมวลกฎหมายนี้หรือกฎหมายอื่นบัญญัติไว้โดยชัดแจ้ง หากไม่มีบทเช่นนั้นต้องดำเนินการตามวิธีธรรมดา
เหตุใดมาตรา 270 จึงจำกัดวิธีพิจารณาฉุกเฉินเช่นนี้?
เพราะคำสั่งฉุกเฉินอาจกระทบคู่ความก่อนการไต่สวนเต็มรูปแบบ ประมวลกฎหมายจึงจำกัดช่องทางเร่งด่วนไว้เฉพาะกรณีที่กฎหมายเปิดช่องไว้ ป้องกันการนำคำขอระหว่างพิจารณาธรรมดามาใช้เป็นเหตุฉุกเฉินโดยไม่มีฐานทางกฎหมายที่ชัดเจน