308: ทอดทิ้งเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย
ตัวบทกฎหมาย
ถ้าการกระทำความผิดตามมาตรา ๓๐๖ หรือมาตรา ๓๐๗ เป็นเหตุให้ผู้ถูกทอดทิ้งถึงแก่ความตาย หรือรับอันตรายสาหัส ผู้กระทำต้องระวางโทษดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๙๐ มาตรา ๒๙๗ หรือมาตรา ๒๙๘ นั้น
คำแปลภาษาอังกฤษ
If the commission of an offence under Section 306 or Section 307 causes the person abandoned to die or to receive grievous bodily harm, the offender shall be liable to the punishment prescribed in Section 290, Section 297, or Section 298, as the case may be.
คำแปลโดย ThaiLawOnline แปลจากต้นฉบับภาษาไทยและตรวจสอบแล้ว
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 308 มิได้กำหนดอัตราโทษของตนเอง แต่ให้ใช้โทษของมาตราอื่น มาตรา 306 ลงโทษการทอดทิ้งเด็กอายุยังไม่เกินเก้าปีโดยประการที่ทำให้เด็กนั้นปราศจากผู้ดูแล ส่วนมาตรา 307 ลงโทษการทอดทิ้งผู้ซึ่งพึ่งตนเองมิได้และผู้กระทำมีหน้าที่ตามกฎหมายหรือตามสัญญาต้องดูแล เมื่อการทอดทิ้งเช่นว่านั้นเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตายหรือรับอันตรายสาหัส มาตรานี้ให้ลงโทษดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 290 มาตรา 297 หรือมาตรา 298 แล้วแต่กรณี มาตรา 290 ซึ่งเป็นเรื่องทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย มีโทษจำคุกตั้งแต่สามปีถึงสิบห้าปี และเพิ่มเป็นสามปีถึงยี่สิบปีถ้าความผิดมีลักษณะตามมาตรา 289 มาตรา 297 ซึ่งเป็นเรื่องทำร้ายจนรับอันตรายสาหัส มีโทษจำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงสิบปี และปรับตั้งแต่หนึ่งหมื่นบาทถึงสองแสนบาท ส่วนมาตรา 298 มีโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงสิบปี และปรับตั้งแต่สี่หมื่นบาทถึงสองแสนบาท ในกรณีที่ความผิดมีลักษณะตามมาตรา 289 โจทก์จึงต้องพิสูจน์ทั้งความผิดฐานทอดทิ้งและความสัมพันธ์ระหว่างการทอดทิ้งกับผลที่เกิดขึ้น
ความสำคัญในทางปฏิบัติ
โครงสร้างที่ให้ยืมโทษของมาตราอื่นมีผลสองประการ ประการแรก อัตราโทษถูกกำหนดโดยมาตราที่ยืมมา มิใช่โดยมาตรานี้ กรณีถึงแก่ความตายจึงกำหนดโทษตามอัตราสามปีถึงสิบห้าปีของมาตรา 290 ส่วนกรณีอันตรายสาหัสกำหนดโทษตามอัตราหกเดือนถึงสิบปีของมาตรา 297 ประการที่สอง ทั้งสองกรณีอาศัยความสัมพันธ์ระหว่างการกระทำกับผล ประเด็นชี้ขาดจึงมักอยู่ที่ว่าความตายหรืออันตรายเกิดจากการทอดทิ้ง หรือเกิดจากโรคหรือเหตุอื่นที่แยกต่างหาก พยานหลักฐานทางการแพทย์จึงเป็นตัวตัดสินคดี ความผิดนี้ยอมความไม่ได้ การเจรจากับครอบครัวผู้เสียหายจึงมีผลต่อการกำหนดโทษ ไม่ทำให้คดีระงับ
เลย
หากการทอดทิ้งเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตายมีโทษนั้น
มาตรา 308 ให้ใช้โทษตามมาตรา 290 คือจำคุกตั้งแต่สามปีถึงสิบห้าปี และสามปีถึงยี่สิบปีถ้าความผิดมีลักษณะตามมาตรา 289 มาตรา 308 มิได้กำหนดอัตราโทษของตนเองไว้
ถ้าผู้ถูกทอดทิ้งรับอันตรายสาหัสจะมีโทษเท่าใด
ใช้โทษตามมาตรา 297 คือจำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงสิบปี และปรับตั้งแต่หนึ่งหมื่นบาทถึงสองแสนบาท หรือโทษตามมาตรา 298 คือจำคุกตั้งแต่สองปีถึงสิบปี และปรับตั้งแต่สี่หมื่นบาทถึงสองแสนบาท ถ้าความผิดมีลักษณะตามมาตรา 289
มาตรา 308 ใช้กับความผิดฐานทอดทิ้งตามมาตราใด
มาตรา 306 คือการทอดทิ้งเด็กอายุยังไม่เกินเก้าปีโดยประการที่ทำให้เด็กนั้นปราศจากผู้ดูแล และมาตรา 307 คือการทอดทิ้งผู้ซึ่งพึ่งตนเองมิได้ซึ่งผู้กระทำมีหน้าที่ตามกฎหมายหรือตามสัญญาต้องดูแล
ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
การอ้างอิงแบบทั่วไป
Penal Code, s. 308 (Thailand) -
การอ้างอิงทางวิชาการ
Penal Code (Thailand), s. 308. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-308/ (accessed 21 สิงหาคม 2026). -
การอ้างอิงแบบไทย
ป.อ. มาตรา 308 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-308/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-308/"><p>ถ้าการกระทำความผิดตามมาตรา ๓๐๖ หรือมาตรา ๓๐๗ เป็นเหตุให้ผู้ถูกทอดทิ้งถึงแก่ความตาย หรือรับอันตรายสาหัส ผู้กระทำต้องระวางโทษดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๙๐ มาตรา ๒๙๗ หรือมาตรา ๒๙๘ นั้น</p><footer>Penal Code, s. 308 (Thailand) — <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-308/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา