มาตรา 683

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4863/2537 (1994)

   ข้อความกว้าง ๆ ในสัญญาค้ำประกันที่ว่าผู้ค้ำประกันยอมค้ำประกันผู้กู้ในเงินที่กู้พร้อมดอกเบี้ย ค่าธรรมเนียม ค่าเสียหาย และค่าใช้จ่ายในการบังคับชำระหนี้ ไม่ว่ายอดหนี้ตามบัญชีจะต่ำกว่าหรือสูงขึ้นจากที่ระบุไว้ในสัญญาก็ตาม มีความหมายแต่เพียงว่าผู้ค้ำประกันจะต้องร่วมรับผิดกับลูกหนี้ในวงเงินที่กู้เท่านั้น หาทำให้กลายเป็นการค้ำประกันอย่างไม่จำกัดซึ่งครอบคลุมการเพิ่มวงเงินในภายหลังไม่ เมื่อผู้ค้ำประกันทำสัญญาค้ำประกันใหม่ทุกคราวที่มีการเพิ่มวงเงิน และมอบสมุดเงินฝากประจำไว้เป็นประกันในแต่ละคราว ย่อมมีเจตนาให้เป็นหลักประกันในการทำสัญญาค้ำประกันคราวนั้น ความรับผิดจึงจำกัดอยู่เพียงวงเงินที่ระบุไว้ในสัญญาค้ำประกันที่ทำในคราวนั้น

   จำเลยที่ 1 ทำบันทึกเพิ่มวงเงินกู้เบิกเงินเกินบัญชีและเพิ่มหลักประกันเป็น 320,000 บาท โดยจำเลยที่ 3 ทำสัญญาค้ำประกันและมีสมุดเงินฝากประจำเป็นประกัน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 3 มีเจตนาทำสัญญาค้ำประกันการกู้เบิกเงินเกินบัญชีตามวงเงินครั้งหลังจำนวน 320,000 บาท แม้สัญญาค้ำประกันจะมีข้อความว่าผู้ค้ำประกันตกลงยอมค้ำประกันผู้กู้ที่ได้กู้เงินจำนวน 320,000 บาท และดอกเบี้ยกับค่าธรรมเนียม ค่าเสียหาย และค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่ต้องจ่ายไปในการบังคับชำระหนี้ ไม่ว่ายอดหนี้ตามบัญชีจะต่ำกว่าหรือสูงขึ้นจากที่ระบุไว้ และผู้ค้ำประกันยอมรับผิดอย่างลูกหนี้ร่วมก็ตาม ก็มีความหมายเพียงว่าผู้ค้ำประกันต้องร่วมรับผิดกับลูกหนี้ในวงเงินที่กู้ และการมอบสมุดเงินฝากประจำไว้ในแต่ละคราวก็ด้วยเจตนาให้เป็นหลักประกันในการทำสัญญาค้ำประกันคราวนั้นเท่านั้น ความรับผิดจึงจำกัดอยู่ที่ 320,000 บาท และไม่ขยายไปถึงการเพิ่มวงเงินในภายหลังโดยอัตโนมัติ

   อ่านคำพิพากษาฉบับเต็ม (deka.in.th)

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา