ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
มาตรา 250: ข้อกำหนดประธานศาลฎีกาว่าด้วยการฎีกา
ตัวบทกฎหมาย
หลักเกณฑ์และวิธีการในการยื่นคำร้อง การพิจารณาวินิจฉัยและระยะเวลาในการพิจารณาคำร้องตามมาตรา ๒๔๗ การตรวจรับฎีกา การแก้ฎีกา การพิจารณา และการพิพากษาคดี รวมทั้งการสั่งคืนค่าฤชาธรรมเนียม ให้เป็นไปตามข้อกำหนดของประธานศาลฎีกา
ข้อกำหนดของประธานศาลฎีกาตามวรรคหนึ่ง เมื่อได้รับความเห็นชอบจากที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาและประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้
คำแปลภาษาอังกฤษ
The rules and procedures for filing the application, for considering and deciding it, and the time limits for considering the application under Section 247, together with the examination and acceptance of the dika, the response to the dika, the hearing, and the judgment of the case, including the ordering of a refund of court fees, shall be in accordance with the regulations of the President of the Supreme Court.
The regulations of the President of the Supreme Court under paragraph one shall come into force once they have been approved by the plenary session of the Supreme Court and published in the Government Gazette.
คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรา 250 มอบให้ข้อกำหนดของประธานศาลฎีกาเป็นผู้วางวิธีปฏิบัติของระบบฎีกาโดยการอนุญาต โดยให้ตัวประมวลกฎหมายคงไว้ในระดับหลักการ ครอบคลุมเส้นทางของการฎีกาทั้งหมด คือ การยื่นคำร้องขออนุญาต กำหนดเวลาในการวินิจฉัย การตรวจรับฎีกา การแก้ฎีกา การพิจารณา การพิพากษา และการคืนค่าฤชาธรรมเนียม ข้อกำหนดจะมีผลต่อเมื่อที่ประชุมใหญ่เห็นชอบและประกาศในราชกิจจานุเบกษา ซึ่งสอดคล้องกับหลักประกันในมาตรา 249 (6) ผู้ปฏิบัติจึงต้องอ่านมาตรานี้ประกอบกับข้อกำหนดของประธานศาลฎีกาที่ใช้อยู่ ไม่ใช่เพียงตัวประมวลกฎหมาย
ความสำคัญในทางปฏิบัติ
ก่อนเตรียมฎีกา ควรตรวจข้อกำหนดของประธานศาลฎีกาที่ใช้อยู่ เพราะข้อกำหนดเหล่านี้ ไม่ใช่ตัวประมวลกฎหมาย ที่วางกฎในทางปฏิบัติว่าจะยื่นอย่างไรและเมื่อใด ฎีกาจะถูกตรวจอย่างไร และจะคืนค่าฤชาธรรมเนียมได้อย่างไร รายละเอียดเหล่านี้เปลี่ยนโดยข้อกำหนดมิใช่โดยกฎหมาย การใช้แบบหรือกำหนดเวลาที่ล้าสมัยจึงอาจทำให้เสียคดี ควรปรึกษาทนายความไทยที่ติดตามแนวปฏิบัติปัจจุบันของศาลฎีกา
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 2 คดี (พ.ศ. 2495 ถึง 2498)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1500/2498 (1955)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 234/2495 (1952)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
คำถามที่พบบ่อย
รายละเอียดวิธีการฎีกาอยู่ที่ใด
ตามมาตรา 250 กำหนดโดยข้อกำหนดของประธานศาลฎีกา ครอบคลุมการยื่น กำหนดเวลา การตรวจรับฎีกา การพิจารณา การพิพากษา และการคืนค่าฤชาธรรมเนียม ไม่ใช่ตัวประมวลกฎหมาย
ข้อกำหนดของประธานศาลฎีกามีผลเมื่อใด
มีผลใช้บังคับเมื่อที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาเห็นชอบและประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว
ผู้จัดการฝ่ายบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 250 -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Civil Procedure Code (Thailand), s. 250. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-250/ (accessed 1 กันยายน 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.วิ.พ. มาตรา 250 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-250/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-250/"><p>หลักเกณฑ์และวิธีการในการยื่นคำร้อง การพิจารณาวินิจฉัยและระยะเวลาในการพิจารณาคำร้องตามมาตรา ๒๔๗ การตรวจรับฎีกา การแก้ฎีกา การพิจารณา และการพิพากษาคดี รวมทั้งการสั่งคืนค่าฤชาธรรมเนียม ให้เป็นไปตามข้อกำหนดของประธานศาลฎีกา ข้อกำหนดของประธานศาลฎีกาตามวรรคหนึ่ง เมื่อได้รับความเห็นชอบจากที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาและประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้</p><footer>ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 250: <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-250/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา