ตั้งแต่ปี 2006 เป็นต้นมา · ใบอนุญาตทนายความเลขที่ 3149/2556 +66 87 225 1340 (EN/FR) +66 87 414 9288 (TH) WhatsApp

ประมวลกฎหมายอาญา

มาตรา 307: ทอดทิ้งผู้ซึ่งพึ่งตนเองมิได้โดยน่าจะเป็นอันตรายแก่ชีวิต

ตัวบทกฎหมาย

ผู้ใดมีหน้าที่ตามกฎหมายหรือตามสัญญาต้องดูแลผู้ซึ่งพึ่งตนเองมิได้ เพราะอายุ ความป่วยเจ็บ กายพิการหรือจิตพิการ ทอดทิ้งผู้ซึ่งพึ่งตนเองมิได้นั้นเสียโดยประการที่น่าจะเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่ชีวิต ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]

คำแปลภาษาอังกฤษ

Whoever, having a duty under the law or under a contract to take care of a person who is unable to take care of themselves by reason of age, illness, physical disability, or mental disability, abandons that person in a manner likely to endanger that person's life shall be liable to imprisonment not exceeding three years, or a fine not exceeding sixty thousand baht, or both.

ตรวจสอบกับตัวบทภาษาไทยแล้ว

ต้องการทนายความ? หากมาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของท่าน ปรึกษาสำนักงานกฎหมายของเราได้ทางออนไลน์ เป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษ นัดปรึกษาออนไลน์ →

หมายเหตุของสำนักงาน

มาตรา 307 มิใช่บทฉกรรจ์ของมาตรา 306 แต่เป็นฐานความผิดของตนเอง องค์ประกอบคือ (๑) มีหน้าที่ตามกฎหมายหรือตามสัญญาต้องดูแล (๒) ผู้ซึ่งพึ่งตนเองมิได้เพราะอายุ ความป่วยเจ็บ กายพิการ หรือจิตพิการ (๓) ทอดทิ้งผู้นั้นเสีย (๔) โดยประการที่น่าจะเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่ชีวิต หน้าที่ดูแลเป็นรากฐานของความผิด บุคคลภายนอกที่ไม่มีหน้าที่จึงไม่ต้องรับผิดตามมาตรานี้ แม้อาจมีความผิดตามมาตรา 374 หากเห็นผู้อื่นตกอยู่ในภยันตรายแห่งชีวิตซึ่งตนอาจช่วยได้แล้วไม่ช่วยตามความจำเป็น หน้าที่นั้นอาจเกิดจากกฎหมาย เช่น บิดามารดา หรือจากสัญญา เช่น สถานพยาบาลหรือผู้รับจ้างดูแล องค์ประกอบข้อที่สี่เป็นเกณฑ์ภาวะวิสัยที่พิจารณาจากลักษณะของการทอดทิ้ง ไม่จำต้องเกิดอันตรายขึ้นจริง โทษคือจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หากการทอดทิ้งเป็นเหตุให้ผู้ถูกทอดทิ้งถึงแก่ความตายหรือรับอันตรายสาหัส มาตรา 308 ให้ลงโทษตามมาตรา 290 มาตรา 297 หรือมาตรา 298 แล้วแต่กรณี ส่วนมาตรา 306 เป็นคนละฐานความผิด คือไม่ต้องมีหน้าที่ดูแล แต่จำกัดเฉพาะเด็กอายุยังไม่เกินเก้าปี และต้องกระทำเพื่อให้เด็กนั้นพ้นไปเสียจากตน

ความสำคัญในทางปฏิบัติ

โทษตามมาตรานี้คือจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ บางครั้งมีการอ้างตัวเลขเจ็ดปีสำหรับมาตรานี้ ซึ่งไม่ถูกต้อง เพราะเป็นคนละเส้นทาง กล่าวคือ ถ้าการทอดทิ้งเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตายหรือรับอันตรายสาหัส มาตรา ๓๐๘ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๙๐ มาตรา ๒๙๗ หรือมาตรา ๒๙๘ ซึ่งหนักกว่ามาก ส่วนตามมาตรา ๓๐๗ เองไม่จำต้องเกิดอันตรายขึ้นเลย เพียงลักษณะของการทอดทิ้งน่าจะเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่ชีวิตก็พอ องค์ประกอบที่ชี้ขาดคือหน้าที่ดูแล ซึ่งต้องเกิดจากกฎหมายหรือจากสัญญา คำถามแรกจึงอยู่ที่ว่าจำเลยมีหน้าที่นั้นหรือไม่ มิใช่ว่าผู้เสียหายถูกละเลยจริงหรือไม่ คำถามที่สอง หากมีการกล่าวอ้างผลตามมาตรา ๓๐๘ คือความสัมพันธ์ระหว่างการกระทำและผล ว่าอันตรายเกิดจากการทอดทิ้งหรือจากสภาพเดิมของผู้เสียหาย ความผิดนี้ยอมความไม่ได้ การเจรจากับครอบครัวผู้เสียหายจึงมีผลเพียงในทางบรรเทาโทษ

มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 1 คดี (พ.ศ. 2502 ถึง 2502)

ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง

  • คำพิพากษาฎีกาที่ 1190/2502 (1959)

รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน

นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน ณ วันที่ 8 สิงหาคม 2569 จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ

คู่มือที่เกี่ยวข้องบน ThaiLawOnline

วิธีอ้างอิงมาตรานี้

  • อ้างอิงแบบทั่วไป ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 307
  • อ้างอิงแบบวิชาการ Penal Code (Thailand), s. 307. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-307/ (accessed 6 พฤศจิกายน 2026).
  • อ้างอิงแบบไทย ป.อ. มาตรา 307
  • ลิงก์ถาวร https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-307/
  • โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น <blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-307/"><p>ผู้ใดมีหน้าที่ตามกฎหมายหรือตามสัญญาต้องดูแลผู้ซึ่งพึ่งตนเองมิได้ เพราะอายุ ความป่วยเจ็บ กายพิการหรือจิตพิการ ทอดทิ้งผู้ซึ่งพึ่งตนเองมิได้นั้นเสียโดยประการที่น่าจะเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่ชีวิต ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]</p><footer>ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 307 <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-307/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>

ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา

เนื้อหานี้จัดทำเพื่อการศึกษา ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนนำไปใช้กับกรณีจริง

เลื่อนขึ้น
WhatsApp LINE โทร จอง