An oral will fails if there were no special circumstances or no prompt report คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 891/2493
⚖️ Key Takeaway ⚖️ ประเด็นสำคัญ
There was no basis to find special circumstances preventing another form of พินัยกรรม, and the report was not made 'without delay' as section 1663 paragraph three requires, so there was no valid will.
คดีก็ขัดกับความในวรรค 3 แห่งมาตรา 1663 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ที่บัญญัติว่าให้ไปแจ้งโดยมิชักช้า
Executive Summary บทสรุปผู้บริหาร
It shows the reporting duty is enforced strictly.
Facts of the Case ข้อเท็จจริง
A woman in labour told those taking her to hospital by tricycle that if anything happened her property should go to her husband; she died in hospital and the witnesses reported to the district office seven or eight days later although they lived near it.
Court's Holding (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)
There was no basis to find special circumstances preventing another form of will, and the report was not made 'without delay' as section 1663 paragraph three requires, so there was no valid will.
คดีก็ขัดกับความในวรรค 3 แห่งมาตรา 1663 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ที่บัญญัติว่าให้ไปแจ้งโดยมิชักช้า
Full Court Decision คำพิพากษาฉบับเต็ม
The following is the full text of Supreme Court Decision No. 891/2493. Source: deka.supremecourt.or.th ต่อไปนี้คือคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 891/2493 ฉบับเต็ม แหล่งที่มา: deka.supremecourt.or.th
English translation is being prepared and will be available soon.
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่า โจทก์เป็นทายาทได้รับมรดกผู้ตายแต่ผู้เดียว ห้ามมิให้จำเลยเข้าเกี่ยวข้อง
จำเลยที่ 2 ต่อสู้ว่า จำเลยที่ 2 เป็นสามีผู้ตายก่อนผู้ตายตายผู้ตายได้ทำพินัยกรรมด้วยวาจายกมรดกให้แก่จำเลยที่ 2 แต่ผู้เดียวกับต่อสู้อย่างอื่นอีก ส่วนจำเลยที่ 1 โจทก์ขอถอนฟ้อง
ศาลชั้นต้นฟังว่า โจทก์เป็นทายาทโดยธรรมอันดับที่ 4 ส่วนจำเลยไม่ใช่ญาติพินัยกรรมที่จำเลยอ้างก็เชื่อฟังไม่ได้ จึงพิพากษาให้จำเลยส่งมอบทรัพย์พิพาทให้โจทก์กับผลประโยชน์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อที่จำเลยขอเพิ่มเติมคำให้การว่า นายสมานโจทก์มิใช่ตัวจริงนั้น จำเลยมิได้กล่าวแก้ไว้ในชั้นคำให้การต่อสู้เพิ่งมายื่นเมื่อศาลนัดวันพิจารณาแล้ว ศาลสั่งไม่อนุญาตเพราะไม่ใช่เป็นเรื่องเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน เป็นการชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 180 แล้ว
ส่วนพินัยกรรมที่จำเลยอ้างว่า ผู้ตายสั่งไว้ด้วยวาจานั้นศาลล่างวินิจฉัยไม่เชื่อแต่อย่างไรก็ดี การที่ผู้ตายเจ็บครรภ์และจะไปคลอดบุตร ไประหว่างทางได้สั่งว่า ถ้าเป็นอะไรไปให้ยกทรัพย์ให้จำเลย แล้วพยานนำความไปแจ้งแก่กรมการอำเภอในภายหลังต่อมาอีก 8 วันนั้น คดีไม่น่าปรับเข้าอยู่ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1663 เพราะไม่มีเหตุที่จะถือว่ามีพฤติการณ์พิเศษซึ่งผู้ตายไม่สามารถจะทำพินัยกรรมได้ประการหนึ่ง และการที่นางสาย นางใจผู้ได้รับคำบอกของผู้ตายไปให้ถ้อยคำต่ออำเภอ ภายหลังถึง 7-8 วันทั้ง ๆ ที่ปรากฏว่า บ้านก็อยู่ใกล้อำเภอเช่นนี้ คดีก็ขัดกับความในวรรค 3 แห่งมาตรา 1663 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ที่บัญญัติว่าให้ไปแจ้งโดยมิชักช้า จึงไม่มีเหตุที่จะถือว่าเป็นพินัยกรรมโดยชอบได้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 891/2493
นายซีมัว หรือสมาน แซ่ฉิ่น โจทก์
นายประพันธ์ ศรมณี ที่ 1 นายประมัย กาญจนดุลย์ ที่ 2 จำเลย
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง: ป.พ.พ. ม. 1663 แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา
คู่ความ: นายซีมัว หรือสมาน แซ่ฉิ่น โจทก์ นายประพันธ์ ศรมณี ที่ 1 นายประมัย กาญจนดุลย์ ที่ 2 จำเลย ป.พ.พ. ม. 1663
องค์คณะ: (ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นาถปรีชา-นนทประชา)
Code Sections Referenced มาตราที่อ้างอิง
Disclaimer: The English translations provided on this website are unofficial and for informational purposes only. The authoritative text of Thai statutes is in the Thai language as published in the Royal Thai Government Gazette (Ratchakitchanubeksa). This content does not constitute legal advice. For specific legal questions, consult a qualified Thai attorney.
Copyright © 2026 ThaiLaw Online Co. Ltd. The Thai statutory text (ตัวบทกฎหมาย) and the original Thai-language Supreme Court (Dika) decisions are in the public domain as published in the Royal Thai Government Gazette (ราชกิจจานุเบกษา) pursuant to Section 7 of the Copyright Act B.E. 2537 (1994). All other content, including English translations, Supreme Court (Dika) decision summaries, legal annotations, cross-references, commentary, and editorial analysis, is the copyrighted intellectual property of ThaiLawOnline and its editors, Sebastien H. Brousseau (LL.B.) and Wichuda Atthamethakon (LL.M.). Unauthorized reproduction or distribution is prohibited.
ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ให้ไว้ในเว็บไซต์นี้เป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการและมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ข้อมูลเท่านั้น ตัวบทกฎหมายที่เป็นทางการคือภาษาไทยตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เนื้อหานี้ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมาย สำหรับคำถามทางกฎหมายเฉพาะ กรุณาปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณสมบัติ
ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด ตัวบทกฎหมายภาษาไทยและคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับภาษาไทยดั้งเดิมเป็นสาธารณสมบัติ ตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เนื้อหาอื่นทั้งหมด ได้แก่ คำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำพิพากษาศาลฎีกา คำอธิบายกฎหมาย การอ้างอิงข้าม ข้อวิจารณ์ และบทวิเคราะห์ทางบรรณาธิการ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาอันมีลิขสิทธิ์ของ ThaiLawOnline และบรรณาธิการ เซบาสเตียง อ็อง บรูโซ (LL.B.) และ วิชุดา อรรถเมธากร (LL.M.) ห้ามทำซ้ำหรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต