153: ค่าฤชาธรรมเนียมในการบังคับคดี

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 643/2566 (2023)

   ค่าฤชาอย่างต่อเนื่องชั้นบังคับคดีเป็นค่าบริการที่เจ้าพนักงานควบคุมคดีฟ้องร้องจากคู่ความผู้ขอใช้บริการและตามมาตรา 153 วรรคสองเจ้าหนี้ผู้ขอบังคับคดีเป็นผู้รับผิดชอบกรณียึดแล้วไม่มีการขาย

   ในประเด็นว่าโจทก์ยังต้องรับผิดในค่าธรรมเนียมยึดแล้วไม่มีการขายหรือไม่ก็ตาม ศาลฎีกาเห็นค่าฤชามีอำนาจควบคุมชั้นบังคับคดีอันรวมถึงค่าป่วยการและค่าใช้จ่ายอื่น ๆ เป็นค่าบริการที่เจ้าพนักงานบังคับคดีจากผู้ขอใช้บริการซึ่งมาตรา 153 วรรคสองเจ้าหนี้ผู้ขอควบคุมคดีเป็นผู้รับผิดชอบในการเข้าถึงเนื้อหาสี่ภาค 169/2 วรรค 169/2

2. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 1046/2562 (2019)

   เจ้าหนี้ผู้ขอบังคับคดีต้องรับผิดในแฟ้มยึดทรัพย์แล้วไม่มีการขายตามอัตราในตารางท้ายกฎหมายตามมาตรา 153 วรรคสองมาตรา 149 และมาตรา 153/1

   ในกรณีที่การยึดถูกเพิกถอนอันเป็นความผิดของโจทก์เอง โจทก์ของเจ้าหนี้ผู้ขอบังคับคดีต้องพิจารณาคดีในที่ซึ่งไม่ใช่ตัวเงินแล้วไม่มีการขายหรือจำหน่ายส่วนประกอบของเครื่องเทศ 3.5 ของราคาทรัพย์ที่ยึดตามมาตรา 149 วรรคหนึ่ง มาตรา 153 วรรคสองมาตรา 153/1 และระดับ 5 ข้อ 3

3. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 3230/2560 (2017)

   ในกรณีที่ยึดทรัพย์แล้วไม่มีการขาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและเซิร์ฟเวอร์บังคับคดีเป็นค่าฤชาที่มีประสิทธิภาพสูงในการบังคับคดี ซึ่งมาตรา 153 วรรคสองให้เจ้าหนี้ผู้ขอบังคับคดีเป็นผู้รับผิดชอบในกรณีที่ไม่ชำระก็เป็นเรื่องระหว่างเจ้าพนักงานบังคับคดีกับเจ้าหนี้นั้นเกี่ยวกับไม่เป็นคู่ความอีกฝ่าย

   ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อยึดทรัพย์แล้วไม่มีการขายค่าธรรมเนียมตามระดับ 5 ข้อ 3 และอัยการบังคับคดีเป็นค่าฤชาที่รับฟังในการบังคับคดี ซึ่งมาตรา 153 วรรคสองให้เจ้าหนี้ผู้ขอบังคับคดีคือจำเลยจะชำระเจ้าพนักงานบังคับคดีชอบที่จะขอหมายบังคับคดีแก่ทรัพย์จำเลยตามมาตรา 295 ตรีส่วนคนละส่วนในการถอนคดีบังคับ

คำพิพากษาที่คัดเลือกการพิจารณาคดีจากเทคโนโลยีศาลฎีกาคำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา