มาตรา 259: นำบทบังคับคดีมาใช้กับวิธีการชั่วคราว

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3320/2550 (2007)

   ข้อยกเว้นการบังคับคดีตามมาตรา 285 (4) นำมาใช้กับวิธีการชั่วคราวก่อนพิพากษาได้โดยอนุโลมตามมาตรา 259 ทรัพย์สินของแผ่นดินที่ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดีจึงยึดหรืออายัดชั่วคราวไม่ได้

   เงินที่พิพาทเป็นทรัพย์สินของแผ่นดินซึ่งต้องห้ามยึดตาม ป.พ.พ. มาตรา 1307 และไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดีตามมาตรา 285 (4) ซึ่งนำมาใช้กับวิธีการชั่วคราวโดยอนุโลมตามมาตรา 259 ศาลฎีกาจึงเห็นว่าโจทก์ขอยึดเงินดังกล่าวก่อนพิพากษาไม่ได้

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1868/2548 (2005)

   คำสั่งระหว่างพิจารณาที่ห้ามจำเลยนำทรัพย์สินของโจทก์ออกให้บุคคลอื่นเช่าช่วงจนกว่าคดีถึงที่สุด เป็นคำสั่งที่ออกภายในขอบเขตตามความจำเป็นเพื่อคุ้มครองโจทก์มิให้เสียหายจากการผิดสัญญาเช่าต่อไป จึงชอบด้วยมาตรา 254 (2) ประกอบมาตรา 255

   โจทก์ฟ้องขับไล่ผู้เช่าที่นำทรัพย์สินไปให้เช่าช่วงและปลูกสร้างอาคารในที่ดินโดยผิดสัญญา และยื่นคำร้องขอคุ้มครองชั่วคราว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งห้ามจำเลยนำทรัพย์สินของโจทก์ออกให้บุคคลอื่นเช่าช่วงจนกว่าคดีถึงที่สุด ศาลฎีกาเห็นว่าคำสั่งดังกล่าวอยู่ในขอบเขตตามความจำเป็นเพื่อคุ้มครองโจทก์ จึงชอบด้วยมาตรา 254 (2) ประกอบมาตรา 255 ส่วนคำสั่งกักขังผู้ไม่ปฏิบัติตามตามมาตรา 297 ประกอบมาตรา 259 นั้น ศาลอุทธรณ์ภาค 5 ให้ยกและให้ศาลชั้นต้นไต่สวนใหม่ และมิได้ขึ้นมาสู่การวินิจฉัยของศาลฎีกา

3. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4344/2536 (1993)

   มาตรา 259 ให้นำบทบัญญัติการบังคับคดีในลักษณะ 2 มาใช้กับวิธีการชั่วคราวโดยอนุโลม การยึดหรืออายัดทรัพย์ของจำเลยชั่วคราวก่อนพิพากษาจึงถือเช่นเดียวกับการยึดหรืออายัดเพื่อบังคับคดีตามคำพิพากษา รวมถึงความรับผิดในค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดี

   ศาลฎีกาอธิบายว่ามาตรา 259 ซึ่งอยู่ในภาค 4 ลักษณะ 1 ให้นำบทบัญญัติการบังคับคดีในลักษณะ 2 มาใช้กับวิธีการชั่วคราวโดยอนุโลม การยึดหรืออายัดทรัพย์ของจำเลยชั่วคราวจึงต้องถือเช่นเดียวกับการยึดหรืออายัดเพื่อบังคับคดีตามคำพิพากษาและต้องเสียค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดี

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา