ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
มาตรา 310: การยึดสิทธิการเช่าและสิทธิใช้บริการ
ตัวบทกฎหมาย
การยึดสิทธิการเช่าทรัพย์สินหรือสิทธิที่จะได้ใช้บริการต่าง ๆ ซึ่งอาจมีราคาและถือเอาได้ของลูกหนี้ตามคำพิพากษา เช่น บริการโทรศัพท์หรือโทรคมนาคม หรือบริการอื่นใดที่อาจได้รับจากทรัพย์สินหรือบริการของผู้อื่น ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีกระทำโดย
(๑) แจ้งรายการสิทธิที่ยึดให้ลูกหนี้ตามคำพิพากษาและผู้ให้เช่าหรือผู้ให้บริการ แล้วแต่กรณี ทราบ ถ้าไม่สามารถกระทำได้ ให้ดำเนินการตามวิธีการที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๐๕ วรรคสอง
(๒) ในกรณีที่ได้มีการจดทะเบียนการเช่าทรัพย์สินหรือการให้บริการดังกล่าว ให้แจ้งนายทะเบียนหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นบันทึกการยึดไว้ในทะเบียนด้วย
คำแปลภาษาอังกฤษ
การยึดสิทธิการเช่าทรัพย์สินหรือสิทธิที่จะได้ใช้บริการต่าง ๆ ซึ่งอาจมีราคาและถือเอาได้ของลูกหนี้ตามคำพิพากษา เช่น บริการโทรศัพท์หรือโทรคมนาคม หรือบริการอื่นใดที่อาจได้รับจากทรัพย์สินหรือบริการของผู้อื่น ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีกระทำโดย
(๑) แจ้งรายการสิทธิที่ยึดให้ลูกหนี้ตามคำพิพากษาและผู้ให้เช่าหรือผู้ให้บริการ แล้วแต่กรณี ทราบ ถ้าไม่สามารถกระทำได้ ให้ดำเนินการตามวิธีการที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๐๕ วรรคสอง
(๒) ในกรณีที่ได้มีการจดทะเบียนการเช่าทรัพย์สินหรือการให้บริการดังกล่าว ให้แจ้งนายทะเบียนหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นบันทึกการยึดไว้ในทะเบียนด้วย
คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
มาตรานี้ในส่วนที่ 3 ถือว่าสิทธิการเช่าและสิทธิใช้บริการที่มีราคาและถือเอาได้เป็นทรัพย์ที่ยึดได้ พร้อมยกตัวอย่างชัด เช่น บริการโทรศัพท์และโทรคมนาคม วิธีการคือแจ้งลูกหนี้และคู่สัญญาผู้ให้เช่าหรือผู้ให้บริการ พร้อมบันทึกในทะเบียนหากการเช่าหรือบริการจดทะเบียนไว้ และใช้วิธีปิดประกาศตามมาตรา 305 หากแจ้งไม่ได้ คำพิพากษาเก่าที่อ้างมาตรา 310 มักเป็นเลขมาตราเดิมก่อนการแก้ไข พ.ศ. 2560 ซึ่งว่าด้วยการอายัดสิทธิเรียกร้องเป็นเงิน จึงต้องอ่านเทียบกับตัวบทปัจจุบัน
ความสำคัญในทางปฏิบัติ
สัญญาเช่าระยะยาวหรือสิทธิใช้บริการที่มีราคาอาจเป็นทรัพย์จริงในการบังคับคดี จึงควรตรวจว่าลูกหนี้มีสิทธิที่จดทะเบียนได้และคุ้มค่าแก่การยึดหรือไม่ เจ้าหนี้ควรแจ้งทั้งลูกหนี้และผู้ให้เช่าหรือผู้ให้บริการ และให้มีการบันทึกในทะเบียนหากมี ผู้ให้บริการที่ได้รับแจ้งการยึดต้องปฏิบัติตาม ข้อจำกัดในสัญญาเดิมอาจกระทบต่อมูลค่า
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 10 คดี (พ.ศ. 2494 ถึง 2554)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 3099/2530 (1987)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 621/2514 (1971)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1761/2512 (1969)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2202/2554 (2011)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 773/2549 (2006)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 586/2543 (2000)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 3149/2532 (1989)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 419/2494 (1951)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน ณ วันที่ 8 สิงหาคม 2569 จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
คำถามที่พบบ่อย
สิทธิการเช่าถูกยึดในการบังคับคดีได้หรือไม่
ได้ ตามมาตรา 310 สิทธิการเช่าหรือสิทธิที่จะได้รับบริการที่มีราคาสามารถยึดได้ โดยแจ้งลูกหนี้และผู้ให้เช่าหรือผู้ให้บริการ และบันทึกในทะเบียนหากการเช่าหรือบริการจดทะเบียนไว้
สิทธิใช้บริการประเภทใดถูกยึดได้
มาตรา 310 ยกตัวอย่างบริการโทรศัพท์และโทรคมนาคม และครอบคลุมสิทธิใช้บริการใดที่มีราคาและถือเอาได้ ซึ่งได้รับจากทรัพย์สินหรือบริการของผู้อื่น
คู่มือที่เกี่ยวข้องบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
Civil Procedure Code, s. 310 (Thailand) -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Civil Procedure Code (Thailand), s. 310. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-310/ (accessed 13 ตุลาคม 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.วิ.พ. มาตรา 310 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-310/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-310/"><p>การยึดสิทธิการเช่าทรัพย์สินหรือสิทธิที่จะได้ใช้บริการต่าง ๆ ซึ่งอาจมีราคาและถือเอาได้ของลูกหนี้ตามคำพิพากษา เช่น บริการโทรศัพท์หรือโทรคมนาคม หรือบริการอื่นใดที่อาจได้รับจากทรัพย์สินหรือบริการของผู้อื่น ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีกระทำโดย (๑) แจ้งรายการสิทธิที่ยึดให้ลูกหนี้ตามคำพิพากษาและผู้ให้เช่าหรือผู้ให้บริการ แล้วแต่กรณี ทราบ ถ้าไม่สามารถกระทำได้ ให้ดำเนินการตามวิธีการที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๐๕ วรรคสอง (๒) ในกรณีที่ได้มีการจดทะเบียนการเช่าทรัพย์สินหรือการให้บริการดังกล่าว ให้แจ้งนายทะเบียนหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นบันทึกการยึดไว้ในทะเบียนด้วย</p><footer>Civil Procedure Code, s. 310 (Thailand): <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-civil-procedure-code/section-310/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา