333: ความผิดหมิ่นประมาทยอมความได้

คำตัดสินศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 262/2565 (2022)

   ความผิดฐานหมิ่นประมาทตามมาตรา 326 อยู่ในหมวดที่มาตรา 333 บัญญัติให้เป็นความผิดอันยอมความได้ จึงเป็นความผิดต่อส่วนตัว แต่บันทึกการไกล่เกลี่ยที่กำหนดให้จำเลยเปลี่ยนตัวผู้ค้ำประกันเงินกู้ภายในเวลาที่กำหนด และสงวนสิทธิของผู้เสียหายที่จะดำเนินคดีหากจำเลยไม่ดำเนินการ ย่อมมิใช่การยอมความตามกฎหมาย เพราะผู้เสียหายไม่ได้มีเจตนาสละสิทธิดำเนินคดีอาญาในทันที สิทธินำคดีอาญามาฟ้องจึงไม่ระงับไปตาม ป.วิ.อ. มาตรา 39 (2)

   บันทึกการไกล่เกลี่ยกำหนดให้จำเลยหาบุคคลอื่นมาเปลี่ยนเป็นผู้ค้ำประกันเงินกู้ 1,500,000 บาท แทนโจทก์ให้แล้วเสร็จภายในเดือนเมษายน 2560 และกำหนดว่าหากจำเลยไม่ดำเนินการ โจทก์จะนำคดีหมิ่นประมาทมาฟ้องภายในอายุความ ปรากฏว่าจำเลยยังไม่ได้เปลี่ยนตัวผู้ค้ำประกัน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่ายังถือไม่ได้ว่าเป็นการยอมความตามกฎหมาย สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของโจทก์จึงไม่ระงับ และคำพิพากษาลงโทษกับค่าสินไหมทดแทนย่อมคงอยู่

2. คำพิพากษาฎีกาที่ 9368/2555 (2012)

   เนื่องจากหมิ่นประมาทเป็นความผิดอันยอมความได้ตามมาตรา 333 ผู้เสียหายต้องร้องทุกข์ทุกกรรม เมื่อไม่ได้ร้องทุกข์ในกรรมใด ย่อมสอบสวนและฟ้องกรรมนั้นไม่ได้

   ศาลเห็นว่าโจทก์ร่วมไม่ได้ร้องทุกข์ในการหมิ่นประมาทกรรมหนึ่งตามฟ้อง เมื่อหมิ่นประมาทตามมาตรา 326 ยอมความได้ตามมาตรา 333 การไม่มีคำร้องทุกข์โดยชอบสำหรับกรรมนั้นย่อมห้ามสอบสวนและฟ้อง

3. คำตัดสินศาลฎีกาที่ 6644/2549 (2006)

   หมิ่นประมาทตามมาตรา 326 และ 328 ยอมความได้ตามมาตรา 333 พนักงานสอบสวนจึงสอบสวนได้ต่อเมื่อมีคำร้องทุกข์โดยชอบ การเพียงแจ้งไว้เป็นหลักฐานโดยไม่ประสงค์ให้ลงโทษผู้กระทำ ไม่เป็นคำร้องทุกข์

   ศาลวินิจฉัยว่าเมื่อหมิ่นประมาทยอมความได้ตามมาตรา 333 การสอบสวนต้องมีคำร้องทุกข์โดยชอบ ผู้เสียหายเพียงไปแจ้งไว้เป็นหลักฐาน มิได้ร้องทุกข์ให้ลงโทษจำเลย

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา