ตรวจสอบโดย ThaiLawOnline สำนักงานกฎหมายไทยที่ได้รับใบอนุญาตและดำเนินกิจการในประเทศไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 ทนายความผู้รับผิดชอบสำนวน: Wichuda Atthamethakon, น.ม., ใบอนุญาตให้เป็นทนายความ เลขที่ 3149/2556.
ปรับปรุงล่าสุดเมื่อ
เอ ข้อตกลงการหย่าร้าง (บันทึกข้อตกลงการหย่า, บันธ์เฮค โกโตกลง คันยา, หรือที่เรียกว่า ข้อตกลงการหย่าร้าง หรือ ข้อตกลงการหย่าร้าง) คือสัญญาที่เขียนขึ้นโดยคู่สมรสเพื่อกำหนดเงื่อนไขการหย่าร้าง เช่น การแบ่งทรัพย์สิน การดูแลบุตร, การเข้าเยี่ยม, ค่าเลี้ยงดูบุตรและค่าเลี้ยงดูคู่สมรส ตามมาตรา 1514 แห่ง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ การหย่าโดยยินยอมต้องเป็นลายลักษณ์อักษรและได้รับการรับรองจากพยานสองคน และข้อตกลงดังกล่าวจึงเป็นเอกสารที่สอดคล้องกับกฎข้อนี้ โดยการจดทะเบียนการหย่าที่สำนักงานอำเภอจะทำให้ข้อตกลงดังกล่าวเป็นหลักฐานที่ทุกคนต้องยึดถือ.
สารบัญ
สิ่งที่ประมวลกฎหมายอนุญาตให้คู่สมรสตัดสินใจได้
คุณสมบัติ มาเป็นอันดับแรก คู่สมรสสามารถแบ่งทรัพย์สินของตนได้ สินสมรส อย่างไรก็ตาม การแบ่งทรัพย์สินตามมาตรา 1533 เป็นค่าเริ่มต้นที่ศาลใช้ ไม่ใช่ข้อจำกัดว่าผู้ใหญ่ที่ยินยอมจะตกลงกันอย่างไร ส่วนมาตรา 1532 กำหนดจำนวนทรัพย์สินที่ผู้รับมรดกแต่ละคนจะได้รับเมื่อมีการจดทะเบียนมรดก ข้อตกลงควรระบุรายการทรัพย์สินแต่ละรายการว่าใครเป็นผู้เก็บรักษา และใครเป็นผู้รับภาระหนี้ใดบ้าง และควรระบุถึงทรัพย์สินที่อยู่ต่างประเทศ แม้ว่าผู้จดทะเบียนในประเทศไทยจะไม่สามารถโอนทรัพย์สินเหล่านั้นได้ก็ตาม.
เด็ก เป็นเรื่องที่ต้องพิจารณาตามมาตรา 1520 ซึ่งอนุญาตให้คู่สมรสตกลงกันว่าใครจะทำหน้าที่ใด อำนาจปกครอง, และมาตรา 1522 ซึ่งอนุญาตให้คู่สมรสตกลงกันว่าจะให้ค่าเลี้ยงลูกและในอัตราเท่าใด การจ่ายค่าเลี้ยงลูกตามกำหนดการจะระบุไว้ในแบบฟอร์ม การจ่ายค่าเลี้ยงลูกตามกำหนดการอาจเป็นเงินก้อนเดียวหรือเป็นเงินรายเดือน หลังจากหย่าโดยยินยอมกันแล้ว ค่าเลี้ยงลูกจะยังคงมีอยู่เพียงเมื่อมีการตกลงกันเท่านั้น สิ่งที่คู่สมรสไม่สามารถทำได้คือการแลกเปลี่ยนสิทธิ์ในการเลี้ยงลูกของลูก และในภายหลังผู้ใดในคู่สมรสก็สามารถขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ปกครองรายใดรายหนึ่งรับผิดชอบค่าเลี้ยงลูกได้ ศาลเยาวชนและครอบครัว เพื่อปรับเปลี่ยนค่าเลี้ยงดูบุตรตามสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป.
การร่างและการจดทะเบียนในฐานะชาวต่างชาติ
ข้อตกลงนี้จะถูกลงนามโดยคู่สมรสทั้งสองและพยานอีกสองคนที่สำนักงานอัมฟูร์ และเจ้าหน้าที่ผู้ทำบัญชีจะบันทึกข้อกำหนดของข้อตกลงดังกล่าวลงในทะเบียนหย่า (Kor Ror 6) เมื่อมีการทำเรื่องหย่า การหย่าร้างโดยไม่มีข้อโต้แย้ง คู่สมรสชาวต่างชาติมักจะลงนามในเอกสารที่เขียนเป็นภาษาไทยและภาษาอังกฤษสองภาษา; ส่วนคำแปลภาษาไทยนั้นจะเป็นสิ่งที่เจ้าหน้าที่ทะเบียนจะอ่านและเป็นที่ศาลไทยใช้เป็นหลักฐานในการพิจารณาคดี การจัดทำข้อตกลงที่เหมาะสมต้องใช้เวลาไม่กี่วัน และการลงทะเบียนจะเสร็จสิ้นในครั้งเดียว หากการสมรสถูกจดทะเบียนในต่างประเทศและไม่เคยมีการบันทึกในประเทศไทย สำนักงานเขตไม่มีบันทึกการสมรสภาษาไทยเพื่อใช้ในการยื่นคำร้องขอหย่า และกฎหมายการลงทะเบียนในมาตรา 1515 ถูกกำหนดขึ้นเพื่อใช้กับคู่สมรสที่ได้รับการจดทะเบียนภายใต้พระราชบัญญัตินี้ ดังนั้น วิธีการที่คู่สมรสดังกล่าวจะหย่ากัน และผลลัพธ์จะได้รับการยอมรับในประเทศบ้านเกิดนั้นขึ้นอยู่กับประเทศที่เกี่ยวข้อง และจำเป็นต้องมีการปรึกษาหารือก่อนที่จะลงนามใดๆ.
ข้อผิดพลาดทั่วไปคือการใช้คำที่คลาดเคลื่อน (“บ้านเป็นของภรรยา” โดยไม่มีเลขโฉนดที่ดิน) การลืมเรื่องเงินกู้ยืม การมอบที่ดินให้กับคู่สมรสชาวต่างชาติที่ไม่มีสิทธิ์ครอบครองตามกฎหมายที่ดิน และการมอบเงินค่าเลี้ยงดูบุตรตาม “สิ่งที่สมเหตุสมผล” อีกข้อหนึ่งคือการเซ็นชื่อที่สำนักงานอำเภอภายใต้แรงกดดันในวันนั้น โดยเจ้าหน้าที่ทะเบียนไม่ตรวจสอบความยุติธรรม.
การบังคับใช้และการแตกต่างจากสัญญาก่อนสมรสอย่างไร
ข้อตกลงหย่าที่จดทะเบียนเป็นสัญญา หากคู่สมรสใดไม่จ่ายเงินหรือไม่โอนทรัพย์สินไปให้กันอีกฝ่ายจะฟ้องข้อตกลงดังกล่าวต่อศาลเยาวชนและครอบครัว และบังคับใช้คำพิพากษาที่กำหนดไว้กับทรัพย์สินของฝ่ายผิดนัด หากเป็นคำพิพากษาของศาลแล้วก็ไม่ใช่คำสั่งศาลในตัวเอง ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่คู่สมรสบางคู่เลือกใช้ทางศาลมากกว่า โดยจะมีการบรรจุข้อกำหนดดังกล่าวไว้ในคำพิพากษาชะลอต่อนั่นเอง การรับรองในต่างประเทศก็มีรูปแบบเดียวกัน คือ สัญญาอำเภอมีผลบังคับน้อยกว่าคำพิพากษา และต้องมีการแปลและลงนามรับรองเป็นลายลักษณ์อักษรทั้งสองกรณี.
เอ สัญญาก่อนสมรส สัญญาอื่นที่คนมักเข้าใจผิดกันคือสัญญาฉบับก่อนแต่งงาน ซึ่งจะถูกลงนามก่อนการแต่งงาน จองทะเบียนกับกรมทะเบียนฯ และควบคุมทรัพย์สินระหว่างการแต่งงาน ส่วนสัญญาหย่าจะถูกลงนามในตอนท้าย และควบคุมการแยกตัวออกจากกัน สัญญาฉบับก่อนแต่งงานที่ถูกต้องจะกำหนดว่าข้อตกลงการหย่าจะต้องแบ่งทรัพย์สินอย่างไร ไม่สามารถแทนที่กันได้.
มีการตรวจสอบล่าสุดเมื่อวันที่ 27 กันยายน 2026. มาตรา 1514, 1515, 1520, 1522, 1526, 1532, 1533 และ 1598/41 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ได้รับการอ่านจากตัวบทภาษาไทย.
คำถามที่พบบ่อย
บันทึกข้อตกลงการหย่าต้องจดทะเบียนในประเทศไทยหรือไม่
ใช่ มีผลเป็นการหย่าร้าง ตามมาตรา 1514 กำหนดให้การยินยอมต้องทำเป็นหนังสือและมีพยานสองคน และตามมาตรา 1515 การหย่าจะสมบูรณ์ก็ต่อเมื่อได้จดทะเบียนที่สำนักงานเขตแล้ว ข้อตกลงที่ลงลายมือชื่อไว้แต่ไม่เคยนำไปจดทะเบียนอย่างดีที่สุดก็เป็นเพียงสัญญาฉบับหนึ่งระหว่างสามีภรรยาเท่านั้น แต่มันไม่ได้ทำให้การสมรสสิ้นสุดลง.
ข้อตกลงหย่าในประเทศไทยสามารถสละสิทธิ์ค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรได้หรือไม่
ไม่ ไม่ได้ ท่านทั้งสองสามารถตกลงกันได้ว่าจะใครเป็นผู้จ่ายค่าเลี้ยงดูและในอัตราเท่าใดตามมาตรา 1522 แต่สิทธิ์ของเด็กในการรับค่าเลี้ยงดูไม่สามารถละทิ้งได้ และศาลเยาวชนและครอบครัวสามารถเปลี่ยนแปลงจำนวนเงินดังกล่าวในภายหลังได้ หากสถานการณ์เปลี่ยนแปลง การจ่ายค่าเลี้ยงดูของคู่สมรสทำงานแตกต่างกัน หลังจากหย่าโดยยินยอมไม่มีสิทธิ์ตามกฎหมายจึงมีอยู่ได้ก็ต่อเมื่อข้อตกลงระบุไว้เท่านั้น การเรียกร้องตามมาตรา 1526 เกิดขึ้นเฉพาะในกรณีหย่าที่เกิดจากความผิดของคู่สมรสเท่านั้น ต้องยื่นคำร้องในคดีหย่านั้น และเช่นเดียวกับการจ่ายค่าเลี้ยงดูเด็ก การไม่จ่ายค่าเลี้ยงดูนั้นไม่สามารถเพิกถอนได้ (มาตรา 1598/41 ใช้บังคับผ่านมาตรา 1526).
จะเกิดอะไรขึ้นหากอดีตคู่สมรสของฉันไม่ปฏิบัติตามข้อตกลงการหย่าร้าง
ข้อตกลงดังกล่าวมีผลบังคับใช้ในลักษณะของสัญญา คู่สมรสที่ได้รับเงินหรือทรัพย์สินใดๆ ต้องยื่นคำร้องต่อศาลเยาวชนและครอบครัวเกี่ยวกับข้อตกลงที่ลงทะเบียนไว้ โดยได้รับคำตัดสิน และบังคับใช้ตามกฎหมายผ่านฝ่ายบังคับคดีต่อทรัพย์สินหรือรายได้ของเจ้าหนี้.
ดูเพิ่มเติม: การหย่าร้างโดยไม่มีข้อโต้แย้ง, สินสมรส, การดูแลบุตร, ค่าเลี้ยงดูบุตร, และคู่มือเกี่ยวกับ การหย่าร้างในประเทศไทย และ การแบ่งทรัพย์สินในกรณีหย่าร้างในประเทศไทย.
ข่าวสารกฎหมายไทย ฟรีทางอีเมล
อัปเดตข่าวสารเป็นภาษาอังกฤษที่เข้าใจง่ายเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของกฎหมายไทยที่ส่งผลกระทบต่อชาวต่างชาติ: อสังหาริมทรัพย์, วีซ่า, การสมรส, ธุรกิจ และพินัยกรรม จดหมายข่าวสั้นเพียงฉบับเดียวต่อเดือน จากสำนักงานกฎหมายที่ดำเนินงานมาตั้งแต่ปี 2549 ไม่มีการส่งสแปม ยกเลิกรับได้ทุกเมื่อ.