ตรวจสอบโดย ThaiLawOnline สำนักงานกฎหมายไทยที่ได้รับใบอนุญาตและดำเนินกิจการในประเทศไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 ทนายความผู้รับผิดชอบสำนวน: Wichuda Atthamethakon, น.ม., ใบอนุญาตให้เป็นทนายความ เลขที่ 3149/2556.
ปรับปรุงล่าสุดเมื่อ
การเข้าสู่ความสัมพันธ์ (การหมั้น, ชาย, ในภาษาอังกฤษ การหมั้น) คือคำสัญญาที่ได้รับการยอมรับทางกฎหมายว่าต้องแต่งงานกัน และ ไม่เป็นไร (ของหมั้น), ซึ่งเขียนว่า ของหมั้น) คือทรัพย์สินที่ผู้ชายมอบให้แก่ผู้หญิงเพื่อเป็นหลักฐานถึงคำสัญญาอันนั้น มาตรา 1435 ถึง 1447 ของกฎหมาย ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ทั้งสองฝ่ายมีสิทธิ์ควบคุมกันได้ภายใต้มาตรา 1437 การสมรสจะสมบูรณ์ได้ก็ต่อเมื่อชายหนุ่มมอบตัวให้แก่หญิงสาว และทรัพย์สินของหญิงสาวก็จะกลายเป็นกรรมสิทธิ์ของหญิงสาวทันที กฎหมายไทยจะไม่บังคับให้ใครต้องแต่งงานกัน แต่จะควบคุมเรื่องที่เกิดขึ้นกับชายหนุ่มที่ยังไม่แต่งงานกัน ส่วยและค่าใช้จ่ายในการจัดงานแต่งงานเมื่อการสมรสถูกยุติลง.
สารบัญ
สิ่งที่มาตรา 1435 ถึง 1447 บัญญัติไว้
การจัดตั้ง. มาตรา 1435 กำหนดให้ทั้งสองฝ่ายต้องมีอายุครบ 18 ปีบริบูรณ์ ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก 17 ปี ตามพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ 24) พ.ศ. 2567 ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 23 มกราคม 2025 มาตรา 1437 กำหนดให้การส่งมอบของหมั้นเป็นการกระทำที่ทำให้การหมั้นเกิดขึ้น และมาตราเดียวกันก็กล่าวถึง สินสอด, หรือทรัพย์สินที่มอบให้แก่ผู้ปกครองของหญิงคนนั้น ผู้ปกครอง เป็นผลตอบแทนที่เธอแต่งงาน โดยไม่มีชายคนใดเป็นผู้ค้ำประกัน ก็ไม่ถือว่าเป็นการแต่งงานตามกฎหมาย.
การละเมิด. มาตรา 1438 บัญญัติกฎที่ชาวต่างชาติมักแปลกใจ: การหมั้นไม่ก่อให้เกิดสิทธิฟ้องร้องบังคับให้สมรส และข้อตกลงใดที่กำหนดให้ชำระเบี้ยปรับเมื่อผิดสัญญาหมั้นเป็นโมฆะ ทางเยียวยาอยู่ในมาตรา 1439 และ 1440 คือ การคืนของหมั้นในกรณีที่ผู้รับหมั้นผิดสัญญาหมั้น และ ค่าเสียหาย สำหรับความเสียหายต่อกายหรือชื่อเสียง ค่าใช้จ่ายในการเตรียมการสมรสที่ได้ใช้ไปโดยสมควร และความเสียหายจากการจัดการทรัพย์สินหรือการเปลี่ยนงานโดยคาดหมายว่าจะได้สมรส ตามมาตรา 1447/1 และ 1447/2 สิทธิเรียกร้องค่าทดแทนและสิทธิเรียกคืนของหมั้นต้องใช้ภายในหกเดือนนับแต่วันผิดสัญญาหมั้น นับตั้งแต่มีกฎหมายสมรสเท่าเทียม ประมวลกฎหมายใช้คำว่าผู้หมั้นและผู้รับหมั้น แทนคำว่าชายและหญิง.
ข้อควรปฏิบัติสำหรับชาวต่างชาติในการหมั้นหมาย
พิธีหมั้นในประเทศไทยมักจะจัดขึ้นในเช้าวันแต่งงาน โดยมี khong man หรือที่เรียกว่าทองคำ ซึ่งมักเป็นทองคำแท้ และ sin sod ที่ประดับอยู่บนจาน ไม่มีหลักฐานใดๆ หน่วยงานในเขตจะบันทึกการสมรส ไม่ใช่การหมั้น การมีผลทางกฎหมายขึ้นอยู่กับหลักฐาน: ภาพถ่าย รายชื่อทองคำและเงินสดที่ผู้ใหญ่กล่าวต่อหน้า และการโอนเงินผ่านธนาคาร การเขียนจดหมายสั้นๆ ว่า khong man คืออะไร sin sod คืออะไร และของขวัญที่มอบให้คู่บ่าวสาวเป็นของอะไร จะช่วยหลีกเลี่ยงการโต้เถียงในภายหลัง.
ความผิดพลาดทั่วไปคือการมองว่ากรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินเป็นสิ่งคืนได้ โดยกรรมสิทธิ์ดังกล่าวเป็นของพ่อแม่เมื่อมอบให้ไปแล้ว และหากคู่สมรสแต่งงานกันกรรมสิทธิ์ดังกล่าวก็ยังคงเป็นของพวกเขาอยู่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในภายหลัง หากการแต่งงานไม่เกิดขึ้นเลยตามมาตรา 1437 ก็อนุญาตให้คืนได้เฉพาะในกรณีที่ระบุไว้เท่านั้น การจัดพิธีแต่งงานโดยไม่ผ่านการจดทะเบียนที่อำเภอจะทำให้ไม่มีผลใดๆ ทรัพย์สินของคู่สมรส ระบอบการปกครอง; การสมรสมีอยู่เพียงแค่การลงทะเบียนเท่านั้น.
ของหมั้น สินสอด และของขวัญธรรมดา เมื่อเทียบกัน
การโอนย้ายสามครั้งที่เกิดขึ้นในช่วงงานแต่งงานของชาวไทยมีเจ้าของที่แตกต่างกันและมีชะตากรรมที่แตกต่างกัน.
| โอนย้าย | มอบให้แก่ | สถานะทางกฎหมาย | ถ้าความสัมพันธ์แตกสลาย |
|---|---|---|---|
| คนงอก | ผู้รับ (ตามประเพณีคือผู้หญิง) | ทรัพย์สินของเธอจากการจัดส่ง (มาตรา 1437) | ต้องคืนหากผู้รับหมั้นผิดสัญญาหมั้น; ผู้รับหมั้นเก็บไว้ได้หากผู้หมั้นผิดสัญญาหมั้น |
| สินสอด | พ่อแม่หรือผู้ปกครองของเธอ | ทรัพย์สินของพ่อแม่ และการให้ความสำคัญกับเรื่องการแต่งงาน | สามารถคืนได้เฉพาะในกรณีตามมาตรา 1437 เท่านั้น ไม่เคยคืนหลังจากแต่งงาน |
| ของขวัญแต่งงาน | คู่รัก | ของขวัญตามปกติตามมาตรา 521 | ไม่สามารถเรียกคืนได้; การให้เนื่องในการสมรสไม่อาจถอนคืนได้แม้เพราะเหตุเนรคุณ (มาตรา 535) |
จำนวนเงินเป็นเรื่องของครอบครัวและสถานะ ไม่ใช่กฎหมาย การจ่ายสินบน 100,000 ถึง 300,000 บาท เป็นเรื่องปกติสำหรับเจ้าสาวในชนชั้นกลาง และ 500,000 ถึง 1,000,000 บาท หรือมากกว่านั้นสำหรับครอบครัวที่ร่ำรวย ไม่มีศาลใดสามารถสั่งให้ชาวต่างชาติจ่ายเงินใดๆ ได้เลย.
ตรวจทานครั้งล่าสุด: 28 กันยายน 2569 มาตรา 1435-1440, 1442, 1447, 1447/1 และ 1447/2 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ได้รับการอ่านจากตัวบทภาษาไทยตามถ้อยคำปัจจุบันที่เป็นกลางทางเพศ.
คำถามที่พบบ่อย
การหมั้นมีผลผูกพันทางกฎหมายในประเทศไทยหรือไม่
ส่วนหนึ่ง การหมั้นเกิดขึ้นตามกฎหมายเมื่อมีการส่งมอบของหมั้นตามมาตรา 1437 แต่มาตรา 1438 ห้ามมิให้คู่ฝ่ายใดฟ้องร้องเพื่อบังคับให้ทำการสมรสและให้ถือว่าข้อตกลงเบี้ยปรับเป็นอันไร้ผล การเยียวยาสำหรับการผิดสัญญาหมั้นคือการคืนของหมั้นและค่าเสียหายตามมาตรา 1439 และ 1440 โดยต้องฟ้องร้องภายในกำหนดหกเดือน.
ชาวต่างชาติสามารถเรียกสินสอดหรือของหมั้นคืนได้หรือไม่หากงานแต่งงานถูกยกเลิก
ของหมั้นต้องคืนหากผู้รับหมั้นผิดสัญญาหมั้น หรือมีเหตุสำคัญอันเกิดแก่ผู้รับหมั้น (มาตรา 1439 และ 1442) หากผู้หมั้นเป็นฝ่ายผิดสัญญาหมั้น ผู้รับหมั้นไม่ต้องคืนของหมั้น สินสอดเรียกคืนได้เฉพาะในกรณีที่มาตรา 1437 บัญญัติไว้ และการเรียกคืนมีอายุความจำกัด เมื่อจดทะเบียนสมรสแล้ว ทั้งสินสอดและของหมั้นเรียกคืนไม่ได้ แม้จะหย่ากันก็ตาม.
ความแตกต่างระหว่างของหมั้นและสินสอดคืออะไร
ของขวัญมงคลคือของที่มอบให้แก่ผู้หญิงเองและกลายเป็นกรรมสิทธิ์ของเธอ; นี่คือสิ่งที่ทำให้การแต่งงานสมบูรณ์แบบ Sin sod เป็นของที่มอบให้แก่ผู้ปกครองหรือผู้ดูแลของเธอเพื่อแลกกับการที่เธอจะแต่งงาน และกลายเป็นกรรมสิทธิ์ของพวกเขา ของขวัญแต่งงานสำหรับคู่บ่าวสาวทั้งสองไม่ใช่สิ่งใดทั้งสิ้น และต้องอยู่ภายใต้กฎหมายปกติเกี่ยวกับการมอบของ.
ดูเพิ่มเติม: สินสอด, ใบทะเบียนสมรส, สัญญาก่อนสมรส, ของขวัญตามกฎหมายไทย, และคู่มือฉบับเต็มสำหรับ สินสอดในประเทศไทย และ การแต่งงานในประเทศไทย.
ข่าวสารกฎหมายไทย ฟรีทางอีเมล
อัปเดตข่าวสารกฎหมายไทยในภาษาเข้าใจง่าย ที่ส่งผลกระทบต่อชาวต่างชาติ: อสังหาริมทรัพย์, วีซ่า, การสมรส, ธุรกิจ และพินัยกรรม จดหมายข่าวสั้นเพียงฉบับเดียวต่อเดือน จากสำนักงานกฎหมายที่ดำเนินงานมาตั้งแต่ปี 2549 ไม่มีการส่งสแปม ยกเลิกรับได้ทุกเมื่อ.