มาตรา 274: เลียนเครื่องหมายการค้าจดทะเบียน
ตัวบทกฎหมาย
ผู้ใดเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นซึ่งได้จดทะเบียนแล้ว ไม่ว่าจะได้จดทะเบียนภายในหรือนอกราชอาณาจักร เพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นนั้น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]
คำแปลภาษาอังกฤษ
ผู้ใดเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นซึ่งได้จดทะเบียนแล้ว ไม่ว่าจะได้จดทะเบียนภายในหรือนอกราชอาณาจักร เพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นนั้น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
คำแปลนี้ยังไม่ได้ตรวจสอบโดยสำนักงาน โปรดอ้างอิงตัวบทภาษาไทยเป็นหลัก
หมายเหตุของสำนักงาน
การเลียนเป็นความผิดที่เบากว่าการปลอมตามมาตรา 273 การปลอมคือการทำให้เหมือน ส่วนการเลียนคือการทำให้เพียงคล้ายกับของแท้ องค์ประกอบสำคัญที่เพิ่มขึ้นคือเจตนา กล่าวคือ ต้องเลียนเพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายของผู้อื่นนั้น โทษจึงเบากว่า คือจำคุกไม่เกินหนึ่งปีและปรับไม่เกินสองหมื่นบาท เทียบกับสามปีและหกหมื่นบาทของการปลอม เช่นเดียวกับมาตรา 273 มาตรานี้ได้รับการเสริมด้วยมาตรา 275 ที่ครอบคลุมการนำเข้า จำหน่าย หรือเสนอจำหน่ายสินค้าที่มีเครื่องหมายเลียนตามมาตรานี้ และมักฟ้องควบคู่กับพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534
ความสำคัญในทางปฏิบัติ
ประเด็นชี้ขาดในคดีเลียนส่วนใหญ่คือ ผู้ถูกกล่าวหามีเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายของแท้หรือไม่ ซึ่งเป็นเส้นแบ่งระหว่างการเลียนที่เป็นความผิดกับเครื่องหมายที่เพียงคล้ายกันโดยสุจริต เนื่องจากโทษตามมาตรานี้ไม่สูง ผู้เสียหายมักดำเนินคดีตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าและเรียกค่าเสียหายทางแพ่งไปพร้อมกัน เจ้าของแบรนด์ที่ไม่แน่ใจว่าความคล้ายถึงขั้นเป็นการเลียนหรือไม่ ควรปรึกษาทนายความ
มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 48 คดี (พ.ศ. 2501 ถึง 2558)
ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง
- คำพิพากษาฎีกาที่ 3377/2558 (2015)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1255/2552 (2009)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 269/2549 (2006)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 4150/2539 (1996)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 3307/2529 (1986)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2213/2529 (1986)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2621/2523 (1980)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 422/2522 (1979)
รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน
มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ
มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี
นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน ณ วันที่ 8 สิงหาคม 2569 จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ
คำถามที่พบบ่อย
การเลียนตามมาตรา 274 ต่างจากการปลอมตามมาตรา 273 อย่างไร
การปลอมคือการทำเครื่องหมายให้เหมือนของจริง ส่วนการเลียนคือการทำให้คล้ายโดยมีเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นของแท้ และมีโทษเบากว่า
โจทก์ต้องพิสูจน์เจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อหรือไม่
ต้องพิสูจน์ มาตรา 274 กำหนดว่าการเลียนต้องกระทำเพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายของผู้อื่น เจตนาให้หลงเชื่อจึงเป็นองค์ประกอบความผิด
คู่มือที่เกี่ยวข้องบน ThaiLawOnline
วิธีอ้างอิงมาตรานี้
-
อ้างอิงแบบทั่วไป
Penal Code, s. 274 (Thailand) -
อ้างอิงแบบวิชาการ
Penal Code (Thailand), s. 274. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-274/ (accessed 17 ตุลาคม 2026). -
อ้างอิงแบบไทย
ป.อ. มาตรา 274 -
ลิงก์ถาวร
https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-274/ -
โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น
<blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-274/"><p>ผู้ใดเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นซึ่งได้จดทะเบียนแล้ว ไม่ว่าจะได้จดทะเบียนภายในหรือนอกราชอาณาจักร เพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นนั้น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]</p><footer>Penal Code, s. 274 (Thailand): <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-274/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>
ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา