ตรวจสอบโดย ThaiLawOnline สำนักงานกฎหมายไทยที่ได้รับใบอนุญาตและดำเนินกิจการในประเทศไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 ทนายความผู้รับผิดชอบสำนวน: Wichuda Atthamethakon, น.ม., ใบอนุญาตให้เป็นทนายความ เลขที่ 3149/2556.
ปรับปรุงล่าสุดเมื่อ
เงินชดเชยกรณีเลิกจ้าง (ค่าชดเชย, kha chot choei, หรือสะกดว่า kha chod choey) คือเงินก้อนที่นายจ้างต้องจ่ายตามมาตรา 118 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 เมื่อเลิกจ้างลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันครบอย่างน้อย 120 วัน โดยคำนวณจากอัตราค่าจ้างอัตราสุดท้าย และเพิ่มขึ้นตามอายุงานตั้งแต่ค่าจ้าง 30 วันถึง 400 วัน เงินนี้ต้องจ่ายเพิ่มเติมจากสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าและค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีที่ยังไม่ได้ใช้ ไม่ขึ้นอยู่กับเหตุผลของนายจ้าง เว้นแต่จะเข้ามาตรา 119 และโดยปกติเป็นรายการเงินที่มากที่สุดรายการเดียวในการเลิกจ้าง ลูกจ้างชาวต่างชาติมีสิทธิได้รับค่าชดเชยนี้ในเงื่อนไขเดียวกันทุกประการกับลูกจ้างชาวไทย.
สารบัญ
อัตราค่าชดเชยตามมาตรา 118 และข้อยกเว้น
ค่าชดเชยจะคำนวณตามอัตราค่าจ้างสุดท้าย ซึ่งหมายความว่าค่าจ้างประจำขั้นสุดท้าย บวกกับค่าตอบแทนแบบคงที่ที่จ่ายเป็นค่าจ้าง และสำหรับพนักงานรายเดือนในแต่ละวันจะเท่ากับหนึ่งในสามสิบของค่าจ้างรายเดือน ระดับ 400 วันถูกเพิ่มเข้ามาตามการแก้ไขในปี 2019 การเกษียณอายุถือเป็นการเลิกจ้าง ดังนั้นพนักงานที่เกษียณอายุตามอายุที่กำหนดของนายจ้างจะได้รับเงินตามเกณฑ์เดียวกัน.
| ระยะเวลาทำงานติดต่อกัน | ค่าชดเชย |
|---|---|
| 120 วัน ถึง น้อยกว่า 1 ปี | ค่าจ้าง 30 วัน |
| 1 ปี ถึงต่ำกว่า 3 ปี | ค่าจ้าง 90 วัน |
| 3 ปี ถึงต่ำกว่า 6 ปี | ค่าจ้าง 180 วัน |
| 6 ปี ถึงต่ำกว่า 10 ปี | ค่าจ้าง 240 วัน |
| 10 ปี ถึงต่ำกว่า 20 ปี | ค่าจ้าง 300 วัน |
| 20 ปีขึ้นไป | ค่าจ้าง 400 วัน |
ไม่มีภาระผูกพันใดๆ เมื่อพนักงานลาออก หรือเมื่อนายจ้างพิสูจน์ได้ว่ามีเหตุตามมาตรา 119 หรือเมื่อสัญญาจ้างระยะเวลาที่กำหนดเป็นลายลักษณ์อักษรสำหรับโครงการพิเศษที่แท้จริง งานตามฤดูกาล หรืองานชั่วคราวที่มีระยะเวลาไม่เกินสองปีหมดอายุลง โดยการย้ายสถานที่ทำงานและการเลิกจ้างที่เกิดจากเทคโนโลยีใหม่ๆ จะมีค่าชดเชยพิเศษเพิ่มเติม.
การเรียกร้องในทางปฏิบัติ
เมื่อและวิธีที่ต้องชำระเงิน. ค่าชดเชยถึงกำหนดชำระในวันเลิกจ้าง (ค่าจ้างงวดสุดท้ายและเงินอื่นที่ต้องจ่ายตามพระราชบัญญัตินี้ต้องจ่ายภายในสามวัน ตามมาตรา 70) ค่าชดเชยที่ค้างจ่ายมีดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี และหากนายจ้างจงใจไม่จ่ายโดยปราศจากเหตุผลอันสมควร ต้องเสียเงินเพิ่มอีกร้อยละ 15 ของเงินที่ค้างจ่ายทุกระยะเวลาเจ็ดวันที่ล่าช้านับแต่วันครบกำหนด (มาตรา 9) หากนายจ้างปฏิเสธ ลูกจ้างสามารถยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงาน ณ สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัด ซึ่งมีอำนาจออกคำสั่งให้จ่ายเงิน หรือฟ้องคดีโดยตรงต่อ ศาลแรงงาน, ซึ่งไม่ต้องเสีย ค่าธรรมเนียมศาล แต่อย่างใด.
ข้อผิดพลาดทั่วไป. การลงนามในจดหมายลาออกที่ถูกจัดทำขึ้นโดยนายจ้าง ซึ่งทำให้การเลิกจ้างกลายเป็นการลาออกโดยไม่มีค่าชดเชย; การยอมรับข้อกำหนดในสัญญาที่ระบุว่าไม่มีค่าชดเชยที่จะจ่าย; และการสับสนระหว่างค่าชดเชยและค่าจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ซึ่งเป็นจำนวนเงินที่แตกต่างกันตามมาตรา 17 และ 17/1 คู่มือสิทธิลูกจ้าง ครอบคลุมสิทธิประโยชน์ทั้งหมดเมื่อลาออกจากงาน.
เงินชดเชยสามารถสละสิทธิ์ได้หรือไม่
ไม่ได้หากทำล่วงหน้า ข้อความที่ลงนามในระหว่างที่การจ้างงานยังดำเนินอยู่ ซึ่งระบุว่าไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย หรือว่าการจ่ายเงินนั้นเป็นการชำระครบถ้วนสำหรับสิทธิเรียกร้องทั้งปวง เป็นโมฆะตามมาตรา 150 แห่ง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เพราะพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานปกป้องความสงบเรียบร้อยของประชาชน.
เมื่อการจ้างงานสิ้นสุดลง สถานะทางกฎหมายก็จะเปลี่ยนไป โดยในปี 2026 ศาลฎีกา คำตัดสินที่ถูกกล่าวถึงในคู่มือ การสละสิทธิค่าชดเชยการเลิกจ้าง, ได้ยืนยันความสมบูรณ์ของหนังสือสละสิทธิที่ลูกจ้างระดับอาวุโสลงนามในวันทำงานวันสุดท้าย โดยลูกจ้างทราบจำนวนเงินตามกฎหมาย ได้รับเงินที่แจกแจงเป็นรายการ และสละสิทธิเรียกร้องอื่นเพื่อแลกกับข้อตอบแทนที่มีอยู่จริง เอกสารเช่นนี้เป็นสัญญาประนีประนอมยอมความตามมาตรา 850 และ 852 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และผูกพันลูกจ้าง เส้นแบ่งคือวันที่: หากลงนามโดยสมัครใจในหรือหลังวันสุดท้าย อาจมีผลใช้ได้ หากลงนามก่อนหน้านั้น ย่อมไม่มีผล.
ตรวจทานครั้งล่าสุด: 28 กันยายน 2569 พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 9, 70, 118, 118/1 และ 119 อ่านจากต้นฉบับภาษาไทยฉบับรวมการแก้ไขจนถึงฉบับที่ 9. คำพิพากษาศาลฎีกาปี 2026 เกี่ยวกับหนังสือสละสิทธิสรุปจากคู่มือของเราเรื่องการสละสิทธิค่าชดเชย.
คำถามที่พบบ่อย
การคำนวณเงินชดเชยการเลิกจ้างในประเทศไทยคำนวณตามระยะเวลาการทำงานติดต่อกันของลูกจ้างตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน โดยมีอัตราดังนี้: * ทำงานครบ 120 วัน แต่ไม่ครบ 1 ปี: ได้รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 30 วัน * ทำงานครบ 1 ปี แต่ไม่ครบ 3 ปี: ได้รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 90 วัน * ทำงานครบ 3 ปี แต่ไม่ครบ 6 ปี: ได้รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 180 วัน * ทำงานครบ 6 ปี แต่ไม่ครบ 10 ปี: ได้รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 240 วัน * ทำงานครบ 10 ปี แต่ไม่ครบ 20 ปี: ได้รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 300 วัน * ทำงานครบ 20 ปีขึ้นไป: ได้รับเงินชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย 400 วัน
นำอัตราค่าจ้างสุดท้าย ซึ่งรวมถึงเงินช่วยเหลือคงที่ มาคูณด้วยจำนวนวันตามเกณฑ์ตามมาตรา 118: 30, 90, 180, 240, 300 หรือ 400 วัน ขึ้นอยู่กับระยะเวลาการทำงานต่อเนื่อง สำหรับเงินเดือนรายเดือน อัตราค่าจ้างรายวันจะเท่ากับจำนวนเงินรายเดือน หารด้วย 30.
ชาวต่างชาติได้รับค่าชดเชยการเลิกจ้างในประเทศไทยหรือไม่
ใช่ กฎหมายคุ้มครองแรงงานมีผลบังคับใช้กับพนักงานทุกคนของนายจ้างเอกชนในประเทศไทย ไม่ว่าจะมีความเป็นพลเมืองของชาติใดก็ตาม ดังนั้นพนักงานชาวต่างชาติที่มีระยะเวลาการทำงานตั้งแต่ 120 วันขึ้นไปจะได้รับค่าจ้างตามเกณฑ์เดียวกับพนักงานชาวไทย.
ลูกจ้างสละสิทธิในค่าชดเชยการเลิกจ้างในประเทศไทยได้หรือไม่
ไม่ได้ในระหว่างที่การจ้างงานยังดำเนินอยู่ การสละสิทธิล่วงหน้าใดๆ เป็นโมฆะ หนังสือสละสิทธิที่ลงนามในหรือหลังวันสุดท้ายของการจ้างงาน โดยลูกจ้างทราบจำนวนเงินตามกฎหมายและได้รับสิ่งตอบแทน อาจเป็นสัญญาประนีประนอมยอมความที่สมบูรณ์ซึ่งทำให้สิทธิเรียกร้องระงับไป.
ดูเพิ่มเติม: การเลิกจ้าง, กำหนดเวลาแจ้งล่วงหน้าและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า, พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน, นิติกรรมที่เป็นโมฆะและโมฆียะ, และคำแนะนำเกี่ยวกับ การสละสิทธิค่าชดเชยการเลิกจ้าง และ สิทธิของลูกจ้างในประเทศไทย.
ข่าวสารกฎหมายไทย ฟรีทางอีเมล
อัปเดตข่าวสารกฎหมายไทยในภาษาเข้าใจง่าย ที่ส่งผลกระทบต่อชาวต่างชาติ: อสังหาริมทรัพย์, วีซ่า, การสมรส, ธุรกิจ และพินัยกรรม จดหมายข่าวสั้นเพียงฉบับเดียวต่อเดือน จากสำนักงานกฎหมายที่ดำเนินงานมาตั้งแต่ปี 2549 ไม่มีการส่งสแปม ยกเลิกรับได้ทุกเมื่อ.