มาตรา 155: สิทธิขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาล

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1932/2568 (2025)

   การยกเว้นตามมาตรา 155 และมาตรา 156 มีได้เฉพาะค่าธรรมเนียมศาลเท่านั้น ไม่รวมถึงเงินค่าธรรมเนียมซึ่งต้องใช้แทนคู่ความอีกฝ่ายตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ซึ่งไม่ใช่ค่าธรรมเนียมศาล

   ในคดีผู้บริโภคที่จำเลยไม่ต้องเสียค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์ แต่ต้องวางเงินค่าธรรมเนียมซึ่งต้องใช้แทนโจทก์ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่าการยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลตามมาตรา 155 และมาตรา 156 ที่นำมาใช้โดยอนุโลม มีได้เฉพาะค่าธรรมเนียมศาล ไม่รวมเงินที่ต้องใช้แทนโจทก์นั้น

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2070/2562 (2019)

   มาตรา 155 และมาตรา 156 ว่าด้วยการขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาล ไม่อาจนำมาใช้บังคับโดยอนุโลมเพื่อยกเว้นการวางเงินตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 125 วรรคสาม ที่นายจ้างต้องวางก่อนฟ้องขอเพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน และนายจ้างจะขอนำที่ดินมาวางเป็นประกันแทนไม่ได้

   นายจ้างซึ่งฟ้องขอเพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานขอให้ยกเว้นการวางเงินตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 125 วรรคสาม โดยอ้างมาตรา 155 และมาตรา 156 มาใช้โดยอนุโลม และขอนำที่ดินมาวางเป็นประกันแทน ศาลฎีกาไม่เห็นด้วย โดยวินิจฉัยว่าจะนำบทบัญญัติว่าด้วยการยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลมาใช้ยกเว้นการวางเงินดังกล่าวไม่ได้ ส่วนข้ออ้างว่ามาตรา 125 วรรคสาม ขัดรัฐธรรมนูญก็ตกไป เพราะนายจ้างขอให้ศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษกลับหรือแก้คำสั่ง มิได้ขอให้ส่งความเห็นต่อศาลรัฐธรรมนูญเพื่อวินิจฉัยตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 212

คำพิพากษาที่คัดสรรและตรวจสอบเลขคดีจากฐานข้อมูลศาลฎีกา คำแปลภาษาอังกฤษโดยสำนักงานเพื่อการศึกษา