ตั้งแต่ปี 2006 เป็นต้นมา · ใบอนุญาตทนายความเลขที่ 3149/2556 +66 87 225 1340 (EN/FR) +66 87 414 9288 (TH) WhatsApp

ประมวลกฎหมายอาญา

มาตรา 146: สวมเครื่องแบบหรือใช้ยศโดยไม่มีสิทธิ

ตัวบทกฎหมาย

ผู้ใดไม่มีสิทธิที่จะสวมเครื่องแบบหรือประดับเครื่องหมายของเจ้าพนักงาน สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งรัฐ สมาชิกสภาจังหวัดหรือสมาชิกสภาเทศบาล หรือไม่มีสิทธิใช้ยศ ตำแหน่ง เครื่องราชอิสริยาภรณ์หรือสิ่งที่หมายถึงเครื่องราชอิสริยาภรณ์ กระทำการเช่นนั้นเพื่อให้บุคคลอื่นเชื่อว่าตนมีสิทธิ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]

คำแปลภาษาอังกฤษ

ผู้ใดไม่มีสิทธิที่จะสวมเครื่องแบบหรือประดับเครื่องหมายของเจ้าพนักงาน สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งรัฐ สมาชิกสภาจังหวัดหรือสมาชิกสภาเทศบาล หรือไม่มีสิทธิใช้ยศ ตำแหน่ง เครื่องราชอิสริยาภรณ์หรือสิ่งที่หมายถึงเครื่องราชอิสริยาภรณ์ กระทำการเช่นนั้นเพื่อให้บุคคลอื่นเชื่อว่าตนมีสิทธิ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

ตรวจสอบกับตัวบทภาษาไทยแล้ว

ต้องการทนายความ? หากมาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของท่าน ปรึกษาสำนักงานกฎหมายของเราได้ทางออนไลน์ เป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษ นัดปรึกษาออนไลน์ →

หมายเหตุของสำนักงาน

องค์ประกอบคือ (1) สวมเครื่องแบบหรือประดับเครื่องหมาย หรือใช้ยศ ตำแหน่ง เครื่องราชอิสริยาภรณ์ (2) โดยไม่มีสิทธิ และ (3) โดยเจตนาให้ผู้อื่นเชื่อว่าตนมีสิทธิ ต่างจากมาตรา 145 ตรงที่มาตรา 146 มุ่งที่การแสดงสถานะภายนอก มิใช่การกระทำการเป็นเจ้าพนักงาน ความผิดสำเร็จเมื่อมีการแสดงพร้อมเจตนาดังกล่าว เนื่องจากเจตนาเป็นเรื่องภายในจิตใจ จึงวินิจฉัยจากพฤติการณ์ เช่น การแสดงตนต่อสาธารณะโดยประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่ตนไม่มีสิทธิ.

ความสำคัญในทางปฏิบัติ

โทษสูงสุดจำกัดที่หนึ่งปี และเป็นความผิดอาญาแผ่นดินที่ยอมความไม่ได้ อายุความเท่ากับห้าปีตามโทษสูงสุดหนึ่งปี ในทางปฏิบัติมักถูกฟ้องควบคู่กับความผิดฐานปลอมเอกสารตามมาตรา 264 ถึง 265 เมื่อมีใบรับรองหรือหลักฐานปลอมมาสนับสนุนสถานะเท็จ ซึ่งบทปลอมเอกสารมีโทษหนักกว่า ประเด็นสำคัญในการพิสูจน์คือเจตนา โจทก์ต้องแสดงว่าการแสดงตนนั้นมุ่งให้ผู้อื่นเชื่อว่าสถานะเป็นจริง.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ตีความมาตรานี้

  1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8688/2555 (2012)

    การอุปโลกน์ยศทหารที่ตนไม่มี เพื่อให้การกระทำของตนดูน่าเชื่อถือแก่ผู้อื่น เป็นการใช้ยศโดยไม่มีสิทธิตามกฎหมาย และเป็นความผิดตามมาตรา 146.

    จำเลยอุปโลกน์ยศทหารของตนขึ้นเพื่อให้การชักชวนสมัครสมาชิกดูน่าเชื่อถือ ศาลเห็นว่าเป็นการใช้ยศโดยไม่มีสิทธิตามมาตรา 146 ฟ้องควบคู่กับความผิดฐานปลอมเอกสารราชการ.

  2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8621/2553 (2010)

    การนำภาพถ่ายขนาดใหญ่ของตนที่ประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไปติดในห้องรับแขกซึ่งไม่ใช่ที่ลับ แสดงเจตนาให้ผู้อื่นเห็นและเชื่อว่าตนมีสิทธิใช้เครื่องราชอิสริยาภรณ์นั้น จึงเป็นความผิดตามมาตรา 146 โดยเจตนาวินิจฉัยได้จากพฤติการณ์ของการแสดง.

    จำเลยนำภาพถ่ายขนาดใหญ่ของตนที่ประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไปติดในห้องรับแขก เมื่อห้องดังกล่าวไม่ใช่ที่ลับ ศาลจึงวินิจฉัยว่าจำเลยประสงค์ให้ผู้อื่นเห็นและเชื่อว่ามีสิทธิใช้เครื่องราชอิสริยาภรณ์ จึงเป็นความผิดตามมาตรา 146.

บทสรุปคำพิพากษาที่คัดเลือกจากคลังข้อมูลวิจัยของสำนักงาน ลิงก์แหล่งที่มาระบุเอกสารที่ใช้ แต่การมีลิงก์เพียงอย่างเดียวไม่ได้ยืนยันว่าได้ตรวจสอบตรงกับต้นฉบับทางการของศาลแล้ว

มีคำพิพากษาศาลฎีกาอ้างถึงมาตรานี้ 10 คดี (พ.ศ. 2503 ถึง 2555)

ตัวอย่างคำพิพากษาที่อ้างถึง

  • คำพิพากษาฎีกาที่ 8621/2553 (2010)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 102/2516 (1973)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 204/2510 (1967)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 3/2510 (1967)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 11/2522 (1979)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 2752/2519 (1976)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 8688/2555 (2012)
  • คำพิพากษาฎีกาที่ 363/2529 (1986)

รายการนี้คัดเลือกโดยระบบ โดยให้น้ำหนักกับคำพิพากษาที่ยกมาตรานี้ขึ้นวินิจฉัย มากกว่าคำพิพากษาที่เพียงอ้างถึงตอนพิพากษาลงโทษ ยังไม่ผ่านการตรวจทานโดยสำนักงาน

มักถูกอ้างถึงพร้อมกับ

มาตราที่ปรากฏร่วมกับมาตรานี้บ่อยที่สุดในคำพิพากษาเดียวกัน ตัวเลขคือจำนวนคดี

นับจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกาของสำนักงาน ณ วันที่ 8 สิงหาคม 2569 จำนวน 83,652 คดี (พ.ศ. 2464 ถึง 2569) จำนวนคดีนับครบถ้วน ส่วนช่วงปีที่แสดงได้ตัดปีที่มีคดีน้อยผิดปกติออก เพื่อให้สะท้อนช่วงเวลาที่มีการอ้างถึงจริง ตัวเลขนี้คำนวณโดยสำนักงานเอง ไม่ใช่สถิติทางการของศาล วิธีการนับและตรวจสอบ

คำถามที่พบบ่อย

การใช้ยศทหารปลอมเป็นความผิดหรือไม่?

เป็นความผิด ตามมาตรา 146 การใช้ยศที่ตนไม่มีสิทธิเพื่อให้ผู้อื่นเชื่อว่าตนมีสิทธิ มีโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี.

มาตรา 145 กับ 146 ต่างกันอย่างไร?

มาตรา 145 ลงโทษการกระทำการเป็นเจ้าพนักงานโดยไม่มีอำนาจ ส่วนมาตรา 146 ลงโทษเพียงการแสดงเครื่องแบบ ยศ หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่ไม่มีสิทธิเพื่อหลอกให้เชื่อ.

ต้องพิสูจน์เจตนาหลอกลวงหรือไม่?

ต้อง โจทก์ต้องแสดงว่าการแสดงตนนั้นทำเพื่อให้ผู้อื่นเชื่อว่าผู้กระทำมีสิทธิในสถานะนั้น.

คู่มือที่เกี่ยวข้องบน ThaiLawOnline

วิธีอ้างอิงมาตรานี้

  • อ้างอิงแบบทั่วไป ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 146
  • อ้างอิงแบบวิชาการ ประมวลกฎหมายอาญา (ประเทศไทย), มาตรา 146. ThaiLawOnline, https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-146/ (เข้าถึงเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2026).
  • อ้างอิงแบบไทย ป.อ. มาตรา 146
  • ลิงก์ถาวร https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-146/
  • โค้ดสำหรับฝังในเว็บอื่น <blockquote cite="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-146/"><p>ผู้ใดไม่มีสิทธิที่จะสวมเครื่องแบบหรือประดับเครื่องหมายของเจ้าพนักงาน สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งรัฐ สมาชิกสภาจังหวัดหรือสมาชิกสภาเทศบาล หรือไม่มีสิทธิใช้ยศ ตำแหน่ง เครื่องราชอิสริยาภรณ์หรือสิ่งที่หมายถึงเครื่องราชอิสริยาภรณ์ กระทำการเช่นนั้นเพื่อให้บุคคลอื่นเชื่อว่าตนมีสิทธิ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หมายเหตุ: [อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ ๒๖) พ.ศ. ๒๕๖๐]</p><footer>ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 146 <a href="https://www.thailawonline.com/th/thai-penal-code/section-146/">ไทยลอว์ออนไลน์</a></footer></blockquote>

ตัวบทภาษาไทยเป็นฉบับที่ใช้บังคับ คำแปลภาษาอังกฤษเป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการโดย ThaiLawOnline เผยแพร่ให้นำไปใช้ต่อได้โดยอ้างที่มา

เนื้อหานี้จัดทำเพื่อการศึกษา ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนนำไปใช้กับกรณีจริง

เลื่อนขึ้น
WhatsApp LINE โทร จอง