ตรวจสอบโดย ThaiLawOnline สำนักงานกฎหมายไทยที่ได้รับใบอนุญาตและดำเนินกิจการในประเทศไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 ทนายความผู้รับผิดชอบสำนวน: วิชุดา อรรถเมธากุล, น.ม., ใบอนุญาตเนติบัณฑิตไทย เลขที่ 3149/2556.
ปรับปรุงล่าสุดเมื่อ
เอ สิทธิอาศัย (สิทธิอาศัย, สิทธิ อาศัย, บางครั้ง สิทธิอัธยาศัย) เป็นทรัพยสิทธิภายใต้มาตรา 1402 ถึง 1409 แห่ง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ซึ่งอนุญาตให้บุคคลตามที่ระบุชื่อสามารถอาศัยอยู่ในอาคารได้โดยไม่ต้องเสียค่าเช่า ตลอดชีวิตหรือตามกำหนดเวลาสูงสุด 30 ปี สิทธิสัญญานี้ได้รับการจดทะเบียนที่สำนักงานที่ดินบนโฉนดที่ดินของเจ้าของและเป็นสิทธิเฉพาะตัวอย่างเคร่งครัด: ไม่สามารถขาย ให้เช่าช่วง หรือตกทอดเป็นมรดกได้ ชาวต่างชาติใช้สิทธินี้ร่วมกับสิทธิเก็บกินและสิทธิเหนือพื้นดิน เพื่อ secured บ้านบนที่ดินที่เป็นของคู่สมรสหรือญาติชาวไทย.
สารบัญ
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์บัญญัติไว้อย่างไร
สิทธิ์ดังกล่าวครอบคลุมถึงตัวอาคาร ไม่ใช่ที่ดินในลักษณะนั้น. เจ้าของบ้านให้สิทธิบุคคลอื่นอยู่อาศัยที่นั่นโดยไม่ต้องเสียค่าเช่า สิทธิดังกล่าวอาจมีกำหนดเวลาแน่นอนสูงสุด 30 ปี ตลอดชีวิตของผู้ทรงสิทธิ หรือไม่มีกำหนดเวลา ซึ่งในกรณีหลังนี้เจ้าของสามารถบอกเลิกได้โดยบอกกล่าวล่วงหน้าในเวลาอันสมควร เว้นแต่ข้อตกลงจะกำหนดไว้เป็นอย่างอื่น ครอบครัวของผู้ทรงสิทธิก็สามารถอยู่อาศัยที่นั่นได้ด้วย และผู้ทรงสิทธิอาจนำดอกผลตามธรรมชาติของที่ดินไปใช้สอยในครัวเรือนได้.
สิทธิถูกสร้างขึ้นโดยสัญญาที่เป็นลายลักษณ์อักษรที่จดทะเบียน ณ สำนักงานที่ดิน ซึ่งทรัพย์สินนั้นตั้งอยู่ นายทะเบียนบันทึกไว้ที่ด้านหลังของโฉนดที่ดินว่าเป็น ภาระผูกพัน, ดังนั้น ผู้ซื้อหรือผู้รับจำนองในภายหลังจึงได้บ้านไปโดยติดภาระผูกพันนั้นด้วย คำมั่นที่ไม่ได้จดทะเบียนให้อยู่อาศัยในบ้านเป็นเพียงสัญญาหว่างบุคคลสองคนที่ลงชื่อร่วมกันเท่านั้น.
เนื่องจากเป็นการให้เปล่า ผู้ถือจึงไม่สามารถนำบ้านออกให้เช่าได้ และเนื่องจากเป็นสิทธิเฉพาะตัว สิทธินี้จึงสิ้นสุดลงเมื่อผู้ถือเสียชีวิตและไม่สามารถโอนได้โดยการขายหรือโดยพินัยกรรม.
ในกรณีที่คนต่างชาติใช้สิทธิอาศัย
กรณีทั่วไปคือบ้านที่สร้างบนที่ดินของคู่สมรสชาวไทย. คู่สมรสชาวต่างชาติไม่สามารถถือครองที่ดินได้และมักไม่ต้องการความยุ่งยากในการเช่า สิทธิอาศัยที่จดทะเบียนตลอดชีพรับประกันว่าจะมีบ้านอยู่แม้ว่าการสมรสจะสิ้นสุดลงหรือคู่สมรสชาวไทยเสียชีวิต เนื่องจากทายาทจะรับโอนที่ดินพร้อมภาระผูกพันตามสิทธิที่จดทะเบียนไว้ พ่อแม่สูงอายุและบุตรบรรลุนิติภาวะของเจ้าของมักเป็นผู้รับประโยชน์กลุ่มอื่น ๆ บ่อยครั้ง.
การจดทะเบียนใช้เวลาเดินทางไปสำนักงานที่ดินหนึ่งครั้งโดยทั้งเจ้าผู้ถือกรรมสิทธิ์และผู้รับประโยชน์ หรือโดยตัวแทนภายใต้เงื่อนไข ทอร์ ดอร์ 21 หนังสือมอบอำนาจ. เอกสารเหล่านี้เป็นต้นฉบับ โฉนด หรือ น.ส. 3 ก., บัตรประจำตัวประชาชนหรือหนังสือเดินทาง ทะเบียนบ้าน และในกรณีที่เจ้าของสัญชาติไทยจดทะเบียนสมรสแล้ว ให้ใช้หนังสือให้ความยินยอมของคู่สมรส ในกรณีที่มีการโอนสิทธิโดยไม่มีการชำระเงิน ค่าธรรมเนียมการจดทะเบียนจะเป็นจำนวนเงินคงที่จำนวนเล็กน้อยต่อโหน่งที่ดินแทนที่จะคิดเป็นร้อยละ.
ข้อผิดพลาดทั่วไปคือการจดทะเบียนสิทธิอาศัยในขณะที่ชาวต่างชาติแท้จริงแล้วต้องการปล่อยเช่าบ้าน เปิดเกสต์เฮาส์ หรือยกบ้านให้บุตร ซึ่งสิ่งเหล่านี้ไม่สามารถทำได้ด้วยสิทธินี้ แต่จำเป็นต้องใช้สิทธิเก็บกินหรือสิทธิเหนือพื้นดินแทน.
สิทธิอาศัยเปรียบเทียบกับสิทธิเก็บกินและสิทธิเหนือพื้นดิน
สิทธิ์ทั้งสามประเภทนี้ได้รับการจดทะเบียนบนโฉนดที่ดินและชาวต่างชาติสามารถถือครองได้ทั้งสามสิทธิ์ โดยมีความแตกต่างกันในเรื่องที่ผู้ถือสิทธิ์สามารถทำอะไรกับทรัพย์สินได้บ้าง และสิทธิ์ใดบ้างที่จะยังคงอยู่หลังความตายของผู้ถือสิทธิ์.
| ขวา | สิ่งที่ผู้ถืออาจทำได้ | การโอนย้ายและความตาย |
|---|---|---|
| สิทธิอาศัย (มาตรา 1402 ถึง 1409) | อาศัยอยู่ในบ้านโดยไม่ต้องเสียค่าเช่ากับครอบครัว | ไม่สามารถโอนสิทธิ์ได้ สิ้นสุดลงเมื่อเสียชีวิต |
| สิทธิเก็บกิน (มาตรา 1417 ถึง 1428) | เข้าครอบครอง ใช้ประโยชน์ และให้เช่าที่ดินและอาคาร พร้อมทั้งเก็บรักษาหรือรับรายได้ไว้ | สิทธิในการออกกำลังกายอาจถูกโอนสิทธิ์ได้ และจะสิ้นสุดลงเมื่อเสียชีวิต |
| พื้นผิว (1410 ถึง 1416) | เป็นเจ้าของสิ่งปลูกสร้างบนที่ดินของผู้อื่น | ที่โอนย้ายได้และตกทอดได้ |
ในทางปฏิบัติแล้ว สิทธิเก็บกิน ได้รับการเลือกบ่อยกว่ามาก เนื่องจากครอบคลุมทั้งที่ดินและตัวบ้าน และอนุญาตให้ผู้ถือสิทธิสามารถปล่อยเช่าทรัพย์สินได้ สิทธิเหนือพื้นดินยังคงมีประโยชน์ในกรณีที่เจ้าต้องการให้ที่อยู่อาศัยเท่านั้นและไม่มีอย่างอื่น เช่น ให้ญาติที่ไม่ควรจะสามารถเปลี่ยนบ้านให้กลายเป็นแหล่งรายได้.
คำถามที่พบบ่อย
ชาวต่างชาติสามารถมีสิทธิอาศัยในประเทศไทยได้หรือไม่
ใช่ ชาวต่างชาติไม่สามารถถือครองกรรมสิทธิ์ที่ดินได้ แต่ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ไม่ได้จำกัดว่าใครสามารถถือสิทธิอาศัยได้ และสำนักงานที่ดินก็รับจดทะเบียนสิทธิอาศัยในชื่อของชาวต่างชาติ โดยทั่วไปมักจะมีการจดทะเบียนสิทธิอาศัยให้กับคู่สมรสชาวต่างชาติบนบ้านที่ตั้งอยู่บนที่ดินของคู่สมรสชาวไทย.
ความแตกต่างระหว่างสิทธิอาศัยและสิทธิเก็บกินคืออะไร
สิทธิอาศัยให้เพียงสิทธิอาศัยในอาคารโดยไม่ต้องเสียค่าเช่า และผู้ทรงสิทธิไม่สามารถนำออกให้เช่าหรือโอนสิทธิไปยังผู้อื่นได้ ส่วนสิทธิเก็บกินครอบคลุมทั้งที่ดินและอาคาร ช่วยให้ผู้ทรงสิทธิสามารถเก็บเกี่ยวค่าเช่าและรายได้ รวมถึงสามารถนำทรัพย์สินนั้นออกให้ผู้อื่นเช่าได้ ทั้งสองสิทธิสิ้นสุดลงเมื่อผู้ทรงสิทธิเสียชีวิต.
สิทธิอาศัยมีกำหนดเวลาได้นานเท่าใด
มีกำหนดตลอดชีวิตของผู้ถือสิทธิ์ หรือตามกำหนดเวลาคงที่สูงสุดไม่เกิน 30 ปี หากไม่มีการระบุระยะเวลาไว้ เจ้าของทรัพย์สินสามารถบอกเลิกสิทธิ์ได้โดยการบอกกล่าวล่วงหน้าในระยะเวลาที่สมเหตุสมผล ดังนั้น ระยะเวลาตลอดชีวิตจึงควรระบุไว้อย่างชัดเจนในสัญญาที่จะนำไปจดทะเบียน ณ สำนักงานที่ดิน.
ดูเพิ่มเติม: สิทธิเก็บกิน, สิทธิ์เหนือพื้นดิน, ภาระจำยอม, สิทธิอาศัยในประเทศไทย, สิทธิเก็บกินในประเทศไทย และ ชาวต่างชาติสามารถเป็นเจ้าของบ้านในประเทศไทยได้หรือไม่.
ข่าวสารกฎหมายไทย ฟรีทางอีเมล
อัปเดตข่าวสารกฎหมายไทยในภาษาเข้าใจง่าย ที่ส่งผลกระทบต่อชาวต่างชาติ: อสังหาริมทรัพย์, วีซ่า, การสมรส, ธุรกิจ และพินัยกรรม จดหมายข่าวสั้นเพียงฉบับเดียวต่อเดือน จากสำนักงานกฎหมายที่ดำเนินงานมาตั้งแต่ปี 2549 ไม่มีการส่งสแปม ยกเลิกรับได้ทุกเมื่อ.