Article 142 — Deciding within the pleadings, exceptions
Texte légal (original thaï)
คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลที่ชี้ขาดคดีต้องตัดสินตามข้อหาในคำฟ้องทุกข้อ แต่ห้ามมิให้พิพากษาหรือทำคำสั่งให้สิ่งใด ๆ เกินไปกว่าหรือนอกจากที่ปรากฏในคำฟ้อง เว้นแต่
(๑) ในคดีฟ้องเรียกอสังหาริมทรัพย์ ให้พึงเข้าใจว่าเป็นประเภทเดียวกับฟ้องขอให้ขับไล่จำเลย ถ้าศาลพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี เมื่อศาลเห็นสมควรศาลจะมีคำสั่งให้ขับไล่จำเลยก็ได้ คำสั่งเช่นว่านี้ให้ใช้บังคับตลอดถึงวงศ์ญาติทั้งหลายและบริวารของจำเลยที่อยู่บนอสังหาริมทรัพย์นั้นซึ่งไม่สามารถแสดงอำนาจพิเศษให้ศาลเห็นได้
(๒) ในคดีที่โจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์ใด ๆ เป็นของตนทั้งหมด แต่พิจารณาได้ความว่าโจทก์ควรได้แต่ส่วนแบ่ง เมื่อศาลเห็นสมควร ศาลจะพิพากษาให้โจทก์ได้รับแต่ส่วนแบ่งนั้นก็ได้
(๓) ในคดีที่โจทก์ฟ้องขอให้ชำระเงินพร้อมด้วยดอกเบี้ยจนถึงวันฟ้อง เมื่อศาลเห็นสมควร ศาลจะพิพากษาให้จำเลยชำระดอกเบี้ยจนถึงวันที่ได้ชำระเสร็จตามคำพิพากษาก็ได้
(๔) ในคดีที่โจทก์ฟ้องเรียกค่าเช่าหรือค่าเสียหายอันต่อเนื่องคำนวณถึงวันฟ้อง เมื่อศาลเห็นสมควร ศาลจะพิพากษาให้ชำระค่าเช่าและค่าเสียหายเช่นว่านี้จนถึงวันที่ได้ชำระเสร็จตามคำพิพากษาก็ได้
(๕) ในคดีที่อาจยกข้อกฎหมายอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนขึ้นอ้างได้นั้น เมื่อศาลเห็นสมควรศาลจะยกข้อเหล่านั้นขึ้นวินิจฉัยแล้วพิพากษาคดีไปก็ได้
(๖) ในคดีที่โจทก์ฟ้องขอให้ชำระเงินพร้อมด้วยดอกเบี้ยซึ่งมิได้มีข้อตกลงกำหนดอัตราดอกเบี้ยกันไว้ เมื่อศาลเห็นสมควรโดยคำนึงถึงเหตุสมควรและความสุจริตในการสู้ความหรือการดำเนินคดี ศาลจะพิพากษาให้จำเลยชำระดอกเบี้ยในอัตราที่สูงขึ้นกว่าที่โจทก์มีสิทธิได้รับตามกฎหมายแต่ไม่เกินร้อยละสิบห้าต่อปีนับตั้งแต่วันฟ้องหรือวันอื่นหลังจากนั้นก็ได้
traduction anglaise
A judgment or order of the court deciding a case must decide according to every count in the complaint, but the court is prohibited from adjudging or ordering anything in excess of or beyond what appears in the complaint, except:
(1) In a case claiming immovable property, it shall be understood to be of the same class as a claim to evict the defendant; if the court gives judgment for the plaintiff, the court may, where it sees fit, order the eviction of the defendant. Such an order shall extend to all the relatives and dependents of the defendant on that immovable property who cannot show the court any special right.
(2) In a case where the plaintiff claims any property as wholly his own, but it appears on trial that the plaintiff should have only a share, the court may, where it sees fit, give judgment that the plaintiff receive only that share.
(3) In a case where the plaintiff claims payment of money together with interest up to the date of the complaint, the court may, where it sees fit, give judgment that the defendant pay interest up to the date of full payment under the judgment.
(4) In a case where the plaintiff claims rent or continuing damages calculated up to the date of the complaint, the court may, where it sees fit, give judgment that such rent and damages be paid up to the date of full payment under the judgment.
(5) In a case where a point of law relating to public order may be raised, the court may, where it sees fit, raise those points and decide the case accordingly.
(6) In a case where the plaintiff claims payment of money together with interest for which no agreed rate of interest was fixed, the court may, where it sees fit, having regard to reasonable cause and to good faith in the conduct of the litigation, give judgment that the defendant pay interest at a rate higher than that to which the plaintiff is entitled by law, but not exceeding fifteen percent per year, from the date of the complaint or a later date.
Cette traduction anglaise est fournie à titre indicatif uniquement et n'a pas encore été vérifiée de manière définitive ; référez-vous toujours à l'original thaï.
Annotation de l'entreprise
Section 142 states the rule that a judgment must decide every count but must not go beyond the complaint, then carves out six exceptions. The exceptions cover eviction of a defendant and dependents in an immovable property claim (1), awarding a share rather than the whole (2), extending interest (3) and rent or continuing damages (4) to the date of payment, the court raising a public order point of law on its own (5), and awarding an increased interest rate up to fifteen percent for bad faith litigation (6). Exception (5) is heavily litigated: it lets appellate courts, including the Supreme Court, correct interest and enforcement errors that touch public order even where no party raised them. The section is central to defining the outer limits of what a court may award.
Pourquoi cela est important en pratique
The core rule protects you from a court awarding your opponent something that was never claimed, so it is worth checking that a judgment stays within the complaint. But the exceptions matter too: a plaintiff can obtain eviction of a defendant and dependents in a property case, and interest and continuing damages can run to actual payment, not just to the filing date. Exception (5) means an appellate court can fix a public order error, such as an unlawful interest calculation, even if you did not raise it. If interest or the scope of relief is in play, get advice on how these exceptions apply to your court case in Thailand.
Décisions de la Cour suprême interprétant cette section
-
Supreme Court Judgment No. 3881/2568 (2025)
An unlawful award of mortgage priority interest exceeding one year is a point of law relating to public order, so the Supreme Court may raise and correct it on its own under Section 142(5) even though no party appealed the point.
The lower award gave the creditor mortgage priority interest beyond one year, which is unlawful because such interest cannot be paid ahead of ordinary creditors. The Supreme Court held this was a public order point and, though no party raised it, corrected it under Section 142(5) read with the Consumer Case Procedure Act.
-
Supreme Court Judgment No. 2981/2568 (2025)
The calculation of statutory interest is a point of law relating to public order, so the Supreme Court has power to raise and decide it on its own under Section 142(5).
The lower court had applied an interest rate inconsistent with the amended Civil and Commercial Code Section 224 and Section 7. The Supreme Court held the interest calculation was a public order point that it could raise on its own under Section 142(5), and corrected the rate accordingly.
-
Supreme Court Judgment No. 2710/2568 (2025)
Whether a mortgage enforcement notice gave lawful time to pay, affecting the plaintiff's standing to foreclose, is a public order point the Supreme Court may raise on its own under Section 142(5).
The enforcement notice set a payment period shorter than the law required, so the foreclosure demand was defective and the plaintiff lacked standing to foreclose against the second defendant. The Supreme Court held this was a public order point it could raise on its own under Section 142(5) even though no party had appealed it.
Décisions sélectionnées avec numéros de dossier vérifiés dans la base de données de la Cour suprême. Les versions anglaises sont des traductions éditoriales réalisées par le cabinet à des fins d'étude.
Foire aux questions
Can a court award more than what the plaintiff asked for?
Generally no. Section 142 prohibits awarding anything beyond or outside the complaint, subject to six listed exceptions such as eviction, share awards, interest to the payment date, and public order points of law.
Can a court raise a legal issue that neither party argued?
Yes, under Section 142(5), a court may on its own raise and decide a point of law relating to public order, and appellate courts often use this to correct unlawful interest or enforcement rulings.
Does an eviction judgment cover the defendant's family and dependents?
Under Section 142(1), an order to evict extends to the defendant's relatives and dependents on the property who cannot show a special right to remain.