คำตัดสินของศาลฎีกาเกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรสในประเทศไทย: คู่มือฉบับสมบูรณ์

ตรวจสอบโดย ThaiLawOnline สำนักงานกฎหมายไทยที่ได้รับใบอนุญาตและดำเนินกิจการในประเทศไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 ทนายความผู้รับผิดชอบสำนวน: Wichuda Atthamethakon, น.ม., ใบอนุญาตให้เป็นทนายความ เลขที่ 3149/2556.

ปรับปรุงล่าสุดเมื่อ 12 ตุลาคม 2569

สิ่งที่ศาลไทยพูดจริงๆ เกี่ยวกับ สัญญาก่อนสมรส, ซึ่งมีหลักฐานสนับสนุนจำนวนสิบสี่ ศาลฎีกา คำพิพากษาที่ครอบคลุมระยะเวลาหกทศวรรษ

คำพิพากษาเหล่านี้อยู่ภายในกรอบที่กว้างขึ้นซึ่งอธิบายไว้ในภาพรวมของเรา กฎหมายครอบครัวในประเทศไทย.

ตรวจทานครั้งล่าสุด: 31 สิงหาคม 2569 คำพิพากษาของศาลฎีกาทั้งสิบสี่คดีที่อ้างถึงในหน้านี้ ทุกคดีได้รับการตรวจสอบเทียบกับสำเนาคำพิพากษาของเราเองแล้ว, และทั้งสิบสี่ฉบับนั้นมีอยู่จริง มีข้อความฉบับเต็ม และได้รับการอธิบายไว้ที่นี่ตามที่ศาลได้วินิจฉัยไว้ มาตรา 1356, 1357, 1463, 1465, 1466, 1467, 1468, 1469, 1471, 1474, 1476, 1477 และ 1485 ของ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ถูกนำมาเทียบกับข้อความภาษาไทยในประมวลกฎหมายที่มีการทำคำอธิบายประกอบของเราเอง. มีการแก้ไขหนึ่งรายการในการทบทวนนี้: เลขมาตราในคำพิพากษาฎีกาที่ 4268/2562 เป็นบทบัญญัติในบรรพ 5 เดิม ซึ่งตัวคำพิพากษาได้ระบุไว้ชัดเจน (เดิม), และไม่ใช่มาตราที่ใช้เลขนั้นในปัจจุบัน ตรวจสอบอีกครั้งเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2026: ได้อ่านมาตรา 1465, 1466 และ 1467 จากตัวบทภาษาไทย ย่อหน้าแรกปัจจุบันระบุว่ามีเพียงมาตรา 1466 เท่านั้นที่กำหนดแบบของสัญญาและทำให้สัญญาที่ไม่เป็นไปตามแบบนั้นเป็นโมฆะ โดยมาตรา 1465 ว่าด้วยเนื้อหาของสัญญา และมาตรา 1467 ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสัญญาในภายหลัง; บทสรุปคดียังไม่ได้อ่านซ้ำ.

ข้อตกลงก่อนสมรสภายใต้กฎหมายไทยคืออะไร?

เอ ข้อตกลงก่อนสมรสในประเทศไทย (รู้จักกันในภาษาไทยว่า) สัญญาก่อนสมรส(การสมรส) คือสัญญาที่มีผลผูกพันทางกฎหมายระหว่างคนสองคนที่ตั้งใจจะแต่งงานกัน บางคนก็เรียกมันว่า (สัญญาการแต่งงาน) ข้อตกลงก่อนสมรสกฎระเบียบนี้ควบคุมวิธีการบริหารจัดการทรัพย์สินและการเงินในระหว่างนั้น การแต่งงาน และเมื่อ หย่า หรือความตาย

ภายใต้ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทย (CCC) บรรพ V ครอบครัวข้อตกลงก่อนสมรสช่วยให้คู่สมรสสามารถเบี่ยงเบนจากระบอบทรัพย์สินตามปกติได้ หากไม่มีข้อตกลงก่อนสมรส ทรัพย์สินทั้งหมดที่ได้มาในระหว่างการสมรสจะตกเป็นของคู่สมรส ทรัพย์สินของคู่สมรส (สินสมรส)คู่สมรสทั้งสองฝ่ายเป็นเจ้าของทรัพย์สินเหล่านี้ร่วมกันในสัดส่วนที่เท่ากัน ข้อตกลงก่อนสมรสที่ถูกต้องตามกฎหมายสามารถเปลี่ยนแปลงกฎเหล่านี้ได้ ตัวอย่างเช่น สามารถกำหนดให้ทรัพย์สินบางอย่างยังคงเป็นของคู่สมรสได้ แยกทรัพย์สิน (สินส่วนตัว)นอกจากนี้ยังสามารถกำหนดให้ทรัพย์สินก่อนสมรสเป็นทรัพย์สินร่วมกันได้ด้วย

ข้อตกลงก่อนสมรสมีความสำคัญเพิ่มมากขึ้นในประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการสมรสระหว่างคนไทยกับชาวต่างชาติ ประเทศไทย ประมวลกฎหมายที่ดิน จำกัดการถือครองที่ดินของชาวต่างชาติ สัญญาก่อนสมรสที่ร่างขึ้นอย่างถูกต้องมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในเรื่องนี้ ปกป้องผลประโยชน์ทางการเงินของทั้งสองฝ่าย.

ข้อกำหนดทางกฎหมาย: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1465, 1466 และ 1467

กฎหมายไทยกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับสัญญาก่อนสมรสไว้ในบทบัญญัติสำคัญสามมาตราของ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์. มาตรา 1465 กำหนดขอบเขตของเนื้อหา มาตรา 1466 กำหนดข้อกำหนดด้านแบบ และมาตรา 1467 กำหนดข้อห้ามมิให้เปลี่ยนแปลงหลังการสมรส การไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านแบบของมาตรา 1466 ทำให้สัญญานั้นเป็น void (โมฆะ); คำพิพากษาที่กล่าวถึงด้านล่างแสดงให้เห็นว่าศาลปรับใช้หลักดังกล่าวอย่างไร.

ความเข้าใจเกี่ยวกับ คำตัดสินของศาลฎีกาเกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรส ข้อตกลงก่อนสมรสมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการปฏิบัติตามข้อกำหนดทางกฎหมายและการปกป้องผลประโยชน์ของคุณ ความสำคัญของคำตัดสินของศาลฎีกาเกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรสไม่อาจมองข้ามได้ คำตัดสินนี้กำหนดแนวทางการตีความและการบังคับใช้ข้อตกลงก่อนสมรสในประเทศไทย

มาตรา 1465: กฎทั่วไปและข้อจำกัดด้านความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน

มาตรา ๑๔๖๕ ถ้าคู่สมรสมิได้ทำสัญญากันไว้ในเรื่องทรัพย์สินเป็นพิเศษก่อนสมรส ความสัมพันธ์ระหว่างคู่สมรสในเรื่องทรัพย์สินนั้น ให้บังคับตามบทบัญญัติในหมวดนี้ ถ้าข้อความใดในสัญญาก่อนสมรสขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน หรือระบุให้ใช้กฎหมายประเทศอื่นบังคับเรื่องทรัพย์สินนั้น ข้อความนั้น ๆ เป็นโมฆะมาตรา 1465, ถ้าสามีภริยามิได้ทำสัญญากันไว้เป็นพิเศษในเรื่องทรัพย์สินก่อนสมรส ความสัมพันธ์ระหว่างสามีภริยาในเรื่องทรัพย์สินนั้นให้เป็นไปตามบทบัญญัติแห่งหมวดนี้ ข้อสัญญาใดในสัญญาก่อนสมรสที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือ ศีลธรรมอันดีของประชาชน, หรือที่กำหนดให้ใช้กฎหมายต่างประเทศบังคับแก่เรื่องทรัพย์สินนั้น ให้ตกเป็นโมฆะ.

ส่วนนี้กำหนดว่ากฎเกณฑ์ทรัพย์สินระหว่างคู่สมรสโดยทั่วไปจะใช้บังคับ เว้นแต่จะมีข้อตกลงก่อนสมรสที่ถูกต้อง และกำหนดข้อจำกัดสำคัญสองประการ ประการแรก คือ ข้อตกลงดังกล่าว ต้องไม่ละเมิดความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของสังคมประการที่สอง มัน ไม่สามารถเลือกกฎหมายต่างประเทศที่ใช้บังคับได้ข้อความใดๆ ที่พยายามกระทำการดังกล่าวถือเป็นโมฆะ

มาตรา 1466: ข้อกำหนดอย่างเป็นทางการสำหรับความถูกต้อง

มาตรา ๑๔๖๖ สัญญาก่อนสมรสเป็นโมฆะ ถ้ามิได้จดแจ้งข้อตกลงกันเป็นสัญญาก่อนสมรสนั้นไว้ในทะเบียนสมรสพร้อมกับการจดทะเบียนสมรส หรือมิได้ทำเป็นหนังสือลงลายมือชื่อคู่สมรสและพยานอย่างน้อยสองคนแนบไว้ท้ายทะเบียนสมรสและได้จดไว้ในทะเบียนสมรสพร้อมกับการจดทะเบียนสมรสว่าได้มีสัญญานั้นแนบไว้มาตรา 1466, สัญญาก่อนสมรสเป็นโมฆะ เว้นแต่: (1) ได้มีการบันทึกข้อตกลงดังกล่าวไว้ในทะเบียนสมรสในขณะที่จดทะเบียนสมรส; หรือ (2) ทำเป็นหนังสือ ลงลายมือชื่อคู่สมรสทั้งสองฝ่ายและพยานอย่างน้อยสองคน แนบไว้กับทะเบียนสมรส และมีการจดแจ้งในทะเบียนสมรสในขณะจดทะเบียนว่ามีสัญญานั้นแนบอยู่ด้วย.

ข้อกำหนดอย่างเป็นทางการทั้งสี่ประการ:
1. ข้อตกลงจะต้องเป็น เป็นลายลักษณ์อักษร
2. มันต้องเป็น ลงนามโดยคู่สมรสทั้งสองฝ่าย
3. มันต้องเป็น ลงนามโดยพยานอย่างน้อยสอง (2) คน
4. มันต้องเป็น บันทึกไว้ในหรือแนบมากับทะเบียนสมรส ณ เวลาที่ทำการจดทะเบียนสมรส

มาตรา 1466 เป็นบทบัญญัติก่อนสมรสที่มีการฟ้องร้องมากที่สุด กฎหมายครอบครัวไทยศาลฎีกาได้ยืนยันอย่างสม่ำเสมอว่า การไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดนั้นถือเป็นความผิด ใดๆ จากข้อกำหนดทั้งสี่ข้อนี้ ทำให้ข้อตกลงก่อนสมรสมีผลบังคับใช้ ว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง. มันไม่ใช่เพียงแค่ โมฆียะ, เป็นโมฆะมาตั้งแต่ต้น (ตั้งแต่เริ่มต้น).

มาตรา 1467: ห้ามแก้ไขเปลี่ยนแปลงใดๆ หลังการสมรสโดยปราศจากคำสั่งศาล

มาตรา ๑๔๖๗ เมื่อสมรสแล้วจะเปลี่ยนแปลงเพิกถอนสัญญาก่อนสมรสนั้นไม่ได้ นอกจากจะได้รับอนุญาตจากศาล เมื่อได้มีคำสั่งของศาลถึงที่สุดให้เปลี่ยนแปลงเพิกถอนสัญญาก่อนสมรสแล้ว ให้ศาลแจ้งไปยังนายทะเบียนสมรสเพื่อจดแจ้งไว้ในทะเบียนสมรสมาตรา 1467, เมื่อได้ทำการสมรสแล้ว จะแก้ไขหรือเพิกถอนสัญญาก่อนสมรสไม่ได้ เว้นแต่จะมีคำสั่งของศาล เมื่อศาลมีคำสั่งถึงที่สุดให้แก้ไขหรือเพิกถอนแล้ว ให้ศาลแจ้งนายทะเบียนสมรสเพื่อบันทึกไว้ในทะเบียนสมรส.

หมายความว่า เมื่อคุณแต่งงานแล้ว คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่สามารถเปลี่ยนแปลงหรือยกเลิกข้อตกลงก่อนสมรสได้โดยฝ่ายเดียว มีเพียง... (ข้อความต้นฉบับไม่ชัดเจน) คำสั่งศาล สามารถแก้ไขหรือยกเลิกได้ นี่จึงเน้นย้ำถึงความสำคัญของการทำข้อตกลงก่อนแต่งงานให้ถูกต้อง ก่อน งานแต่งงาน

คุณจำเป็นต้องมีทนายความในการลงนามในสัญญาก่อนสมรสในประเทศไทยหรือไม่?

นี่เป็นหนึ่งในคำถามที่พบบ่อยที่สุดที่เราได้รับจากชาวต่างชาติที่วางแผนจะแต่งงานในประเทศไทยที่ ThaiLawOnline คำตอบสั้นๆ คือ: ไม่ กฎหมายไทยไม่ได้กำหนดให้ต้องมีทนายความอยู่ด้วย

ตามที่ได้กำหนดไว้โดย มาตรา 1466 ของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์บุคคลเพียงกลุ่มเดียวที่ต้องลงนามในข้อตกลงนี้คือ:

ผู้ลงนามที่จำเป็นตามกฎหมายไทย:
• คู่สมรสทั้งสอง (คู่สมรส)
• พยานอย่างน้อยสองคน (พยานอย่างน้อยสองคน)

ไม่ใช่ข้อกำหนดตามกฎหมาย:
• ทนายความ (ทนายความ)
• ทนายความผู้ทำคำรับรองลายมือชื่อและเอกสาร
• เจ้าหน้าที่รัฐใดๆ (ยกเว้นนายทะเบียนสมรสที่มาทำการจดทะเบียน)

ศาลฎีกาไม่เคยกำหนดให้ต้องมีทนายความเพื่อความสมบูรณ์ ในทุกคำพิพากษาที่เกี่ยวข้องกับสัญญาก่อนสมรส ศาลมุ่งเน้นไปที่ข้อกำหนดทางพิธีการสี่ประการของมาตรา 1466 เท่านั้น ได้แก่ (1) ทำเป็นหนังสือ (2) ลงลายมือชื่อคู่สมรสทั้งสองฝ่าย (3) พยานสองคน (4) การจดบันทึกในทะเบียนสมรสอย่างถูกต้อง.

คำแนะนำเชิงปฏิบัติ: แม้ว่ากฎหมายจะไม่กำหนดให้ต้องมีทนายความ แต่เราขอแนะนำอย่างยิ่งให้ปรึกษาทนายความที่มีประสบการณ์ ข้อตกลงก่อนสมรสที่เขียนไม่ดีอาจถูกท้าทายในศาล บางข้อกำหนดอาจถูกประกาศเป็นโมฆะภายใต้มาตรา 1465 หากขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดี ทนายความที่มีประสบการณ์จะช่วยคุณได้ ทนายความครอบครัวชาวไทย รับประกันว่าข้อตกลงของคุณถูกต้องสมบูรณ์ พวกเขาตรวจสอบรูปแบบที่ถูกต้องสำหรับการจดทะเบียนและปกป้องผลประโยชน์ของคุณภายใต้กฎหมายไทยและกฎหมายระหว่างประเทศ

คำตัดสินของศาลฎีกาเกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรสในประเทศไทย

ต่อไปนี้เป็นการวิเคราะห์อย่างครอบคลุมเกี่ยวกับประเด็นสำคัญที่สุด คำพิพากษาศาลฎีกา (ศาลฎีกา) เกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรส คำตัดสินเหล่านี้ครอบคลุมระยะเวลากว่าหกทศวรรษ และครอบคลุมถึงความถูกต้องตามรูปแบบ การบังคับใช้ การแก้ไข และการยอมรับข้ามพรมแดน โดยดึงมาจากฐานข้อมูลคำพิพากษาอย่างเป็นทางการของประเทศไทย

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 574/2508 (1965), การรับฟังพยานหลักฐานเกี่ยวกับสัญญาก่อนสมรส

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 574/2508

ในการตัดสินใจครั้งแรกนี้ ศาลฎีกาได้พิจารณาประเด็นเรื่อง... ข้อกำหนดด้านหลักฐาน เพื่อพิสูจน์ว่ามีข้อตกลงก่อนสมรสอยู่จริง โจทก์ได้ยื่นเอกสาร สำเนา ของข้อตกลงก่อนสมรส ต้นฉบับได้ถูกยื่นไว้ในคดีอื่นที่อยู่ระหว่างการพิจารณาในศาลอื่นแล้ว จำเลยโต้แย้งว่าสำเนาไม่สามารถใช้เป็นหลักฐานได้

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเมื่อ ผู้ลงนามต้นฉบับให้การเป็นพยานภายใต้คำสาบาน เมื่อตรวจสอบแล้วว่าสำเนาถูกต้อง จึงสามารถใช้เป็นหลักฐานได้ ศาลพิจารณาจากเนื้อหาและคำรับรองของคู่กรณีเป็นหลัก โดยไม่จำเป็นต้องมีทนายความหรือพนักงานรับรองเอกสารเข้ามาเกี่ยวข้อง

ข้อสรุปสำคัญ: ข้อตกลงก่อนสมรสสามารถพิสูจน์ได้ด้วยสำเนาที่ได้รับการรับรอง หากได้รับการยืนยันโดยคำให้การจากคู่สัญญาที่ลงนาม ซึ่งเป็นการยืนยันว่ากฎหมายไม่ได้กำหนดพิธีการใดๆ เพิ่มเติมไปกว่าที่ระบุไว้ในมาตรา 1466

2. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1082/2504 (1961), สัญญาก่อนสมรสจะลบล้างสิทธิของบุคคลภายนอกผู้สุจริตไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1082/2504

ภรรยาเป็นเจ้าของที่ดินก่อนแต่งงาน และทั้งคู่ได้ทำข้อตกลงกัน สัญญาก่อนสมรส โดยกำหนดว่าสามีจะไม่มีสิทธิใด ๆ ในทรัพย์สินของเธอ อย่างไรก็ตาม ภรรยาได้ยินยอมให้สามีจดทะเบียนที่ดินในชื่อของตนเอง ต่อมาสามีได้นำไปจำนองไว้กับบุคคลภายนอกซึ่งกระทำใน โดยสุจริต.

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้จะมีข้อตกลงก่อนสมรสอยู่ก็ตาม จำนอง มีผลสมบูรณ์และผูกพันภริยาข้อตกลงก่อนสมรส แม้จะมีผลใช้บังคับระหว่างคู่สมรสก็ตาม ไม่สามารถลบล้างสิทธิ์ของบุคคลที่สามโดยสุจริตได้ผู้รับจำนองได้เชื่อถือในเอกสารสิทธิ์ที่ดินโดยสุจริต

ข้อสรุปสำคัญ: ข้อตกลงก่อนสมรสมีผลบังคับใช้เฉพาะระหว่างคู่สมรสเท่านั้น ไม่สามารถบังคับใช้ข้อกำหนดในข้อตกลงดังกล่าวกับบุคคลที่สามซึ่งกระทำการโดยสุจริตและอ้างอิงจากเอกสารสาธารณะได้

3. ข้อสัญญานิสัยใจคอหรือความประพฤติ (ความซื่อตรง): สิ่งที่กฎหมายรองรับจริงๆ

สัญญาก่อนสมรสตามมาตรา 1465 ย่อมบังคับใช้แก่ ความสัมพันธ์ทางทรัพย์สิน ระหว่างคู่สมรส คำสัญญาเกี่ยวกับความประพฤติส่วนบุคคล เช่น ความซื่อสัตย์ ไม่ใช่ข้อกำหนดด้านทรัพย์สิน ดังนั้นจึงไม่มีผลบังคับใช้จากการถูกเขียนไว้ในสัญญาก่อนสมรสเอง.

กฎหมายไทยคุ้มครองคำมั่นเกี่ยวกับความประพฤติผ่านเครื่องมืออีกชนิดหนึ่ง นั่นคือ เอกสารที่เป็นลายลักษณ์อักษร ทัณฑ์บนเป็นหนังสือ. ภายใต้ มาตรา 1516(8) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ การผิดทัณฑ์บนที่ทำเป็นหนังสือดังกล่าวนั้นถือเป็นเหตุตามกฎหมายสำหรับการ หย่า. ศาลฎีกาตรวจสอบพันธบัตรเหล่านี้อย่างเข้มงวดตามข้อเท็จจริงใน คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5161/2538 (1995) ศาลได้วินิจฉัยข้อกล่าวหาว่ามีการผิดทัณฑ์บนที่ทำเป็นหนังสือ และวินิจฉัยว่าการกระทำที่พิสูจน์ได้ยังไม่ถือเป็นการผิดทัณฑ์บนที่ร้ายแรงพอจะเป็นเหตุฟ้องหย่า ส่วนเบี้ยปรับที่เป็นเงินใดๆ ซึ่งกำหนดไว้ในทัณฑ์บนดังกล่าวยังคงอยู่ภายใต้อำนาจของศาลที่จะลดเบี้ยปรับที่สูงเกินส่วนลงได้ (มาตรา 383).

หมายเหตุ (สิงหาคม 2026): เนื้อหาในส่วนนี้เวอร์ชันก่อนหน้าเคยอ้างอิงคำพิพากษาปี 1983 ซึ่งกล่าวกันว่ายืนยันเบี้ยปรับ 50,000 บาทกรณีผิดคำมั่นเรื่องความซื่อสัตย์ต่อคู่สมรส การอ้างอิงดังกล่าวไม่สามารถตรวจสอบได้จากฐานข้อมูลศาลฎีกา จึงถูกลบออกไปแล้ว จุดยืนข้างต้นอาศัยบทบัญญัติแห่งกฎหมายตามมาตรา 1465 และมาตรา 1516(8).

ข้อสรุปสำคัญ: เก็บสัญญาก่อนสมรสไว้สำหรับเรื่องทรัพย์สิน หากคู่รักต้องการผลทางกฎหมายสำหรับความประพฤติ ให้ทำทัณฑ์บนเป็นหนังสือเรื่องความประพฤติแยกต่างหาก ซึ่งการผิดสัญญาอาจใช้เป็น เหตุฟ้องหย่า ภายใต้มาตรา 1516(8).

4. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3838/2528 (1985), สัญญาก่อนสมรสเมื่อทำการสมรสใหม่

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3838/2528

คู่สามีภรรยาคู่หนึ่งหย่าร้างกัน จากนั้นก็กลับมาคืนดีและแต่งงานใหม่โดยทำข้อตกลงก่อนสมรสฉบับใหม่ ฝ่ายสามีได้ใส่เงื่อนไขบางอย่างไว้ในข้อตกลงนั้นด้วย ความผูกพันทางพฤติกรรม (ทัณฑ์บน) เขาให้สัญญาว่าจะไม่ติดต่อกับอดีตคนรักอีก แต่เขาผิดสัญญา และภรรยาจึงขอให้ศาลสั่งหย่า

ศาลฎีกายืนยันว่า ข้อตกลงก่อนสมรสเมื่อแต่งงานใหม่ยังคงมีผลบังคับใช้ได้อย่างสมบูรณ์ต้องเป็นไปตามข้อกำหนดของมาตรา 1466 พันธะทางพฤติกรรมนั้นสามารถใช้เป็นเหตุผลในการหย่าได้ ศาลยังวินิจฉัยด้วยว่า คู่สมรสที่ปฏิเสธที่จะดำเนินการหย่าตามข้อตกลงเป็นลายลักษณ์อักษรนั้น สามารถถูกบังคับโดยคำสั่งศาลได้

ข้อสรุปสำคัญ: คู่รักที่หย่าร้างและแต่งงานใหม่สามารถทำข้อตกลงก่อนสมรสฉบับใหม่ได้ ข้อผูกพันด้านพฤติกรรมยังคงมีผลใช้บังคับต่อไป

5. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3346/2532 (1989), สัญญาก่อนสมรสเป็นโมฆะเพราะไม่ได้จดแจ้งไว้ในทะเบียนสมรส

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3346/2532 VOID

นี่เป็นหนึ่งในคำตัดสินที่ถูกอ้างถึงมากที่สุดเกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรสในประเทศไทย คู่สมรสตกลงกันว่าทรัพย์สินก่อนสมรสจะกลายเป็นทรัพย์สินร่วมกัน อย่างไรก็ตาม พวกเขา ไม่ได้บันทึกข้อตกลงดังกล่าวในทะเบียนสมรสพวกเขาไม่ได้ผนวกเอกสารนั้นด้วยลายเซ็นที่ถูกต้อง

ศาลฎีกาประกาศให้ข้อตกลงก่อนสมรสมีผลบังคับใช้ เป็นโมฆะตามมาตรา 1466 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ภรรยาไม่สามารถเรียกร้องส่วนแบ่งในทรัพย์สินก่อนสมรสของสามีที่ถูกเจ้าหนี้ยึดไปได้ ศาลได้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า:

ข้อตกลงก่อนสมรสไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในทะเบียนสมรสในขณะที่ทำการจดทะเบียนสมรส และไม่ได้ทำเป็นลายลักษณ์อักษรพร้อมลายเซ็นของคู่สมรสทั้งสองฝ่ายและพยานอย่างน้อยสองคนแนบมากับทะเบียน ดังนั้น ข้อตกลงดังกล่าวจึงเป็นโมฆะตามมาตรา 1466

ข้อสรุปสำคัญ: นี่คือคดีสำคัญที่ยืนยันว่า การปฏิบัติตามมาตรา 1466 อย่างเคร่งครัดเป็นสิ่งจำเป็นแม้แต่ข้อตกลงที่แท้จริงระหว่างคู่สัญญา ก็อาจเป็นโมฆะหากไม่ปฏิบัติตามขั้นตอนการจดทะเบียน

6. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6711/2537 (1994), สัญญาก่อนสมรสที่จดแจ้งไว้ในทะเบียนสมรสขณะจดทะเบียนสมรสมีผลสมบูรณ์

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6711/2537 VALID

สามีตกลงในขณะที่ทำการจดทะเบียนสมรสว่าบ้านและที่ดินของเขา (ซึ่งเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของเขา) จะกลายเป็นทรัพย์สินร่วมกันของคู่สมรส บันทึกไว้โดยตรงในทะเบียนสมรส ในขณะลงทะเบียน

ศาลฎีกาได้ยืนยันคำตัดสินนี้ ข้อตกลงก่อนสมรสที่ถูกต้องตามมาตรา 1466. การบันทึกข้อตกลงลงในทะเบียนสมรสในขณะจดทะเบียนนั้นเพียงพอแล้ว ข้อสัญญาดังกล่าวไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชนตามมาตรา 1465 วรรคสอง ดังนั้นจึงสามารถบังคับใช้ได้.

ข้อสรุปสำคัญ: ข้อตกลงก่อนสมรสไม่จำเป็นต้องเป็นเอกสารลายลักษณ์อักษรแยกต่างหาก สามารถทำได้โดยถูกต้องตามกฎหมายโดย บันทึกข้อตกลงโดยตรงลงในทะเบียนสมรสนี่เป็นวิธีที่ง่ายกว่าในสองวิธีที่อนุญาตภายใต้มาตรา 1466

7. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2497/2552 (2009), ข้อตกลงที่ทำหลังจดทะเบียนสมรสไม่ใช่สัญญาก่อนสมรส

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2497/2552

ในตอนแรกคู่บ่าวสาวแจ้งกับเจ้าหน้าที่ทะเบียนสมรสว่าพวกเขาไม่ประสงค์จะบันทึกข้อตกลงเรื่องทรัพย์สินใดๆ ต่อมา วันเดียวกันพวกเขาจึงกลับไปและขอให้เจ้าหน้าที่ทะเบียนเพิ่มหมายเหตุลงไป โดยหมายเหตุนั้นระบุว่าสามีจะโอนที่ดินให้แก่ภรรยา

ศาลฎีกาได้วินิจฉัยว่านี่คือ ไม่ใช่ข้อตกลงก่อนสมรสตามมาตรา 1466. ไม่ได้บันทึก “ในเวลาที่จดทะเบียนสมรส” แต่เพิ่มเข้ามาภายหลัง แต่ศาลจัดประเภทให้เป็น ข้อตกลงเกี่ยวกับทรัพย์สินของคู่สมรสภายใต้มาตรา 1469คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสามารถเพิกถอนข้อตกลงนี้ได้ในระหว่างการสมรส หรือภายในหนึ่งปีหลังจากที่การสมรสสิ้นสุดลง

ข้อสรุปสำคัญ: จังหวะเวลาเป็นสิ่งสำคัญ ต้องมีการบันทึกสัญญาซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ไว้ หลังจาก การจดทะเบียนสมรสไม่ใช่ข้อตกลงก่อนสมรส การจดทะเบียนสมรสอยู่ภายใต้กฎระเบียบที่แตกต่างกัน รวมถึงสามารถเพิกถอนได้

8. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1523/2565 (2022), สัญญาก่อนสมรสข้ามพรมแดน (ไทย-สวีเดน)

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1523/2565

ผู้หญิงไทยและชายชาวสวีเดนอาศัยอยู่ด้วยกันและทำธุรกิจร้านอาหารในสวีเดน. ลำดับของเหตุการณ์เป็นตัวตัดสินคดีนี้. ที่ดินและบ้านในประเทศไทยถูกซื้อเมื่อ 14 มีนาคม 2011, โดยใช้เงินที่ทั้งคู่ได้ร่วมกันสร้างขึ้นมาในระหว่างการอยู่ร่วมกัน พวกเขาจึงจดทะเบียนสมรสในประเทศสวีเดนหลังจากนั้นเท่านั้น 7 ธันวาคม 2014, และ ทำสัญญาก่อนสมรสตามกฎหมายสวีเดน ในตอนนั้นมีการกำหนดว่าธุรกิจร้านอาหารเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของสามี เนื่องจากเป็นการซื้อก่อนจึงไม่ถือเป็นทรัพย์สินร่วมที่ได้มาจากการแต่งงาน ดังนั้นระเบียบการครอบครองร่วมจึงไม่ครอบคลุมถึงทรัพย์สินดังกล่าว แต่ระเบียบการครอบครองร่วมครอบคลุมถึงทรัพย์สินที่ได้มาจากการแต่งงาน ดังนั้นสามีซึ่งเป็นชาวต่างชาติจึงไม่สามารถถือครองกรรมสิทธิ์ในที่ดินของไทยได้ ดังนั้นเขาจึงโอนกรรมสิทธิ์ดังกล่าวให้แก่ภรรยา.

ศาลฎีกาได้ตรวจสอบเนื้อหาของข้อตกลงทางการเงิน ตรวจสอบการไหลเวียนของเงินทุนและเจตนาที่แท้จริงของคู่กรณี แม้ว่าข้อตกลงก่อนสมรสจะระบุว่าธุรกิจเป็นทรัพย์สินส่วนตัว แต่ศาลพบว่าเงินที่ใช้ซื้ออสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทยนั้นมาจาก รายได้ที่ได้รับร่วมกันระหว่างการอยู่ร่วมกัน. นี่ทำให้ภรรยาเป็นผู้ถือหุ้นร่วมในหนึ่งในครึ่งหนึ่งตามมาตรา 1356 และ 1357 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์.

ผลลัพธ์คือคู่ค้าจากสวีเดนแพ้ในทุกระดับและไม่ได้รับอะไรกลับคืนมาเลย. ​ สัญญาเงินกู้ คำตัดสินที่เขาขอให้เธอเซ็นชื่อ ซึ่งเป็นคำตัดสินที่เขาฟ้องเพื่อเรียกเงินค่าซื้อคืนนั้น ถูกระบุว่าเป็นการฉ้อโกงและไม่มีผลตามมาตรา 155 วรรค 1 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ซึ่งคำตัดสินนี้มักถูกนำมาใช้ในทางกลับกันว่าเป็นคำพิพากษาที่ระบุว่าผู้ให้ทุนจากต่างประเทศสามารถเรียกเงินคืนได้ และไม่เป็นเช่นนั้น.

ข้อสรุปสำคัญ: ศาลไทยจะตรวจสอบเรื่องนี้ สาระสำคัญของข้อตกลงทางการเงิน แม้ว่าจะมีข้อตกลงก่อนสมรสที่ทำไว้ในต่างประเทศก็ตาม ข้อตกลงก่อนสมรสที่ทำขึ้นในต่างประเทศไม่ได้กำหนดสิทธิในทรัพย์สินในประเทศไทยโดยอัตโนมัติ ศาลไทยใช้หลักการกฎหมายทรัพย์สินของไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งจะพิจารณาจากแหล่งที่มาของเงินทุน

9. Dika หมายเลข 416/2538 (1995) การจัดการร่วมโดยไม่มีข้อตกลงก่อนแต่งงาน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 416/2538

ศาลได้ยืนยันหลักการทั่วไปภายใต้ประมวลกฎหมายแพ่งฉบับแก้ไขเพิ่มเติม เล่ม 5 (ค.ศ. 1976) ว่า เว้นแต่ว่า ข้อตกลงก่อนสมรสระบุไว้เป็นอย่างอื่น, คู่สมรสทั้งสองฝ่ายต้องจัดการสินสมรสร่วมกัน ซึ่งเป็นไปตามมาตรา 1476 และ 1477 และรวมถึงอำนาจในการจำหน่ายสินสมรสด้วย การขายสินสมรสโดยคู่สมรสฝ่ายหนึ่งโดยไม่ได้รับความยินยอมจากอีกฝ่ายหนึ่งไม่เป็นโมฆะโดยอัตโนมัติ คู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งอาจขอให้ศาลเพิกถอนการขายนั้นได้ เว้นแต่จะได้รับการให้สัตยาบัน หรือผู้ซื้อได้กระทำโดยสุจริตและเสียค่าตอบแทน (มาตรา 1480).

ข้อสรุปสำคัญ: หากไม่มีข้อตกลงก่อนสมรส กฎหมายไทยกำหนดไว้ว่า การจัดการทรัพย์สินร่วมกันระหว่างสามีภรรยาข้อตกลงก่อนสมรสสามารถกำหนดให้คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นผู้จัดการทรัพย์สินเฉพาะอย่างแต่เพียงผู้เดียวได้

10. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 101/2510 (1967) สิทธิจัดการสินสมรสแต่เพียงฝ่ายเดียวต้องมีสัญญาก่อนสมรส

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 101/2510

สามีได้ยื่นคำร้องต่อศาลเพื่อขอแต่งตั้งตนเองเป็นผู้จัดการทรัพย์สินร่วมสมรสแต่เพียงผู้เดียว โดยอ้างว่าภรรยาเข้ามาแทรกแซง ศาลวินิจฉัยว่า ในกรณีที่ไม่มีข้อตกลงก่อนสมรสที่ให้ภรรยามีอำนาจในการจัดการทรัพย์สินร่วมสมรส สามี (ตามกฎหมายเดิม) มีสิทธิ์ตามกฎหมายในการบริหารจัดการอยู่แล้วดังนั้นคำร้องของเขาจึงไม่จำเป็น

ข้อสรุปสำคัญ: ภายใต้กฎหมายก่อนปี 1976 สามีจะเป็นผู้จัดการทรัพย์สินโดยปริยาย แต่ภายใต้กฎหมายปัจจุบัน (หลังปี 1976) การจัดการทรัพย์สินจะเป็นแบบแบ่งปันกัน เว้นแต่ว่า... สัญญาก่อนสมรส ให้ไว้เป็นอย่างอื่น

การตัดสินใจที่สำคัญเพิ่มเติม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3445/2524 (1981)

ศาลยืนยันว่าภายใต้ประมวลกฎหมายแพ่งฉบับแก้ไข หลักการทั่วไปคือ การบริหารจัดการร่วมกันโดยคู่สมรสทั้งสองฝ่ายหลักการนี้ใช้ได้เว้นแต่จะมีข้อตกลงก่อนสมรสหรือ ข้อตกลงหลังการแต่งงาน กรณีที่คู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งไม่ต้องการให้มีการจัดการทรัพย์สินที่มีค่าเป็นไปตามข้อกำหนดของสัญญาจดทะเบียนสมรส หรือไม่สามารถทำได้ตามข้อกำหนดของสัญญาจดทะเบียนสมรส ทั้งคู่สามารถยื่นคำร้องต่อศาลตามมาตรา 1485 ซึ่งเป็นกรณีที่คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีสิทธิในการจัดการทรัพย์สินที่มีค่าเฉพาะอย่างใดอย่างหนึ่ง โดยไม่คำนึงถึงข้อกำหนดในสัญญาจดทะเบียนสมรส.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3092/2530 (1987)

ภายใต้มาตรา 1468 เดิม สามีมีอำนาจแต่เพียงผู้เดียวในการจัดการทรัพย์สินสมรส เว้นแต่ว่า... ข้อตกลงก่อนสมรสที่กำหนดไว้เป็นอย่างอื่นศาลตัดสินว่าสัญญาจำนองที่สามีทำขึ้นโดยลำพังกับทรัพย์สินร่วมสมรสมีผลสมบูรณ์และผูกพันภรรยา เนื่องจากไม่มีข้อตกลงก่อนสมรสใดเปลี่ยนแปลงอำนาจการจัดการทรัพย์สินตามที่กำหนดไว้แต่แรก

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4268/2562 (2019)

ศาลได้พิจารณาว่า เมื่อคู่รักอยู่ร่วมกันก่อนแต่งงานโดยไม่มีข้อตกลงก่อนแต่งงาน และต่อมาทั้งคู่ก็แต่งงานกันแล้ว ทรัพย์สินที่ทั้งคู่ได้มาด้วยกันก่อนแต่งงานนั้นก็ถือเป็นกรรมสิทธิ์ร่วมกันแล้ว และเมื่อแต่งงานกันแล้วก็กลายเป็นกรรมสิทธิ์ร่วมกัน สินเดิม(ทรัพย์สินเดิม) ตาม มาตรา 1463 (1) ของกฎหมาย FORMER Book V, ซึ่งคำพิพากษานี้อ้างถึง (เดิม). มันไม่ใช่ทรัพย์สินส่วนตัวของคู่สมรส. อย่าดูตัวเลขดังกล่าวในกฎหมายที่อยู่ในปัจจุบัน: คู่รักได้แต่งงานกันในปี 1974 และคดีนี้ถูกตัดสินตามบทบัญญัติก่อนปี 1976 มาตรา 1463 ในปัจจุบันเกี่ยวข้องกับการดูแลบุตรของคู่สมรสที่ถูกตัดสินว่าไม่สมประกอบ ในแนวคิดที่เทียบเท่าในกฎหมายฉบับปัจจุบันคือ สินส่วนตัว ตามมาตรา 1471 (1) ทรัพย์สินที่ทั้งคู่เป็นเจ้าของก่อนแต่งงาน การที่ไม่มีข้อตกลงก่อนแต่งงานถูกระบุว่าเป็นข้อเท็จจริง.

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1704/2527 (1984)

ในกรณีที่ไม่มีข้อตกลงก่อนสมรสเกี่ยวกับการจัดการทรัพย์สิน สามี (ภายใต้บทบัญญัติชั่วคราว) ยังคงมีอำนาจแต่เพียงผู้เดียว เขาสามารถจัดการและจำหน่ายทรัพย์สินร่วมกันได้ รวมถึงอำนาจในการขายที่ดิน แม้ว่าชื่อของภรรยาจะปรากฏอยู่ในโฉนดที่ดินก็ตาม

ตารางสรุป: คำตัดสินสำคัญของศาลฎีกาเกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรส

การตัดสินใจ	ปี	ประเด็นหลัก	ผลลัพธ์	ส่วนสำคัญ
574/2508	1965	การยอมรับสำเนาสัญญาก่อนสมรสเป็นหลักฐาน	สำเนาสามารถใช้เป็นหลักฐานประกอบคำให้การของคู่ความได้	,
1082/2504	1961	ข้อตกลงก่อนสมรสเทียบกับบุคคลที่สามที่สุจริต	สินเชื่อจำนองของบุคคลที่สามยังคงมีผลบังคับใช้ แม้จะมีข้อตกลงก่อนสมรสก็ตาม	,
101/2510	1967	การบริหารจัดการโดยลำพังโดยไม่มีข้อตกลงก่อนสมรส	สามีมีสิทธิ์ในการบริหารจัดการโดยปริยายอยู่แล้ว	มาตรา 1468 (ฉบับเก่า)
5161/2538	1995	การละเมิดข้อตกลงการปฏิบัติตัวอย่างดีตามบันทึกข้อตกลง	การรับรองความสัมพันธ์; การปรากฏข้อบกพร่องไม่ได้ถูกพิสูจน์ตามข้อเท็จจริง	มาตรา 1516(8)
3838/2528	1985	ข้อตกลงก่อนสมรสในกรณีแต่งงานใหม่ที่มีพันธะผูกพันทางพฤติกรรม	มีผลบังคับใช้ได้จริงและมีผลบังคับใช้ได้เต็มที่	มาตรา 1466, มาตรา 1514
3346/2532	1989	สัญญาก่อนสมรสไม่ได้จดทะเบียนกับสำนักทะเบียนสมรส	VOID ไม่ผ่านการพิจารณาตามมาตรา 1466	ส.1466
6711/2537	1994	ข้อตกลงจะถูกบันทึกไว้โดยตรงในทะเบียนสมรส	ถูกต้องตามกฎหมาย มาตรา 1466 ได้รับการปฏิบัติตาม	มาตรา 1465, มาตรา 1466
416/2538	1995	หลักการจัดการร่วมกันโดยไม่ต้องมีข้อตกลงก่อนสมรส	คู่สมรสทั้งสองฝ่ายต้องบริหารจัดการร่วมกัน	มาตรา 1476, มาตรา 1477
2497/2552	2009	เพิ่มข้อตกลงหลังจากลงทะเบียน (ในวันเดียวกัน)	ไม่ใช่สัญญาฉบับสมรส แต่เป็นข้อตกลงตามกฎหมายหมายเลข S.1469	มาตรา 1466, มาตรา 1469
1523/2565	2022	สัญญาสมรสก่อนแต่งงานข้ามพรมแดน (สวีเดน); ทรัพย์สินในประเทศไทย	ศาลไทยใช้กฎหมายทรัพย์สินของไทย และตรวจสอบแหล่งที่มาของเงินทุน	มาตรา 1356, มาตรา 1357
3445/2524	1981	การจัดการร่วมกันเป็นกฎพื้นฐาน	สัญญาก่อนสมรสสามารถเปลี่ยนแปลงสิทธิ์ในการบริหารจัดการได้	มาตรา 1476, มาตรา 1485
3092/2530	1987	ภายใต้กฎหมายเดิม สามีเป็นผู้จัดการแต่เพียงผู้เดียว	ไม่มีข้อตกลงก่อนสมรส = สามีบริหารจัดการทุกอย่างด้วยตนเอง (ก่อนปี 1976)	มาตรา 1468 (ฉบับเก่า)
4268/2562	2019	ไม่มีข้อตกลงก่อนสมรส; การจัดประเภททรัพย์สินก่อนสมรส	ทรัพย์สินที่ได้มาร่วมกันก่อนสมรส = เป็นเจ้าของร่วม	มาตรา s.1463(1) (เดิม) ปัจจุบันเป็นมาตรา s.1471(1)
1704/2527	1984	การจำหน่ายทรัพย์สินระหว่างคู่สมรสโดยไม่มีข้อตกลงก่อนสมรส	ภายใต้กฎหมายเดิม สามีสามารถขายที่ดินได้โดยลำพัง	มาตรา 1476, มาตรา 1477

เหตุผลทั่วไปที่ทำให้สัญญาก่อนสมรสเป็นโมฆะในประเทศไทย

จากคำพิพากษาของศาลฎีกาที่ได้วิเคราะห์ไว้ข้างต้น มีเหตุผลหลัก 4 ประการที่ศาลไทยประกาศให้สัญญาก่อนสมรสเป็นโมฆะ:

1. ไม่ลงทะเบียนในขณะทำการจดทะเบียนสมรส

นี่เป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของการเป็นหมัน ดังที่ระบุไว้ใน คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3346/2532, หากข้อตกลงไม่ถูกบันทึกไว้ในทะเบียนสมรส จะถือว่าไม่มีผลบังคับ มีระยะเวลาพักผ่อนไม่กำหนด คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2497/2552แม้จะกลับมาในวันเดียวกันก็สายเกินไปแล้ว

2. ขาดลายเซ็น (คู่สมรสหรือพยาน)

มาตรา 1466 กำหนดให้ต้องมีลายเซ็นของทั้งคู่สมรสและพยานอย่างน้อยสองคนในข้อตกลงเป็นลายลักษณ์อักษร หากเอกสารที่แนบมาขาดลายเซ็นใดลายเซ็นหนึ่ง ข้อตกลงนั้นจะเป็นโมฆะ

3. ข้อความที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของสังคม

ภายใต้มาตรา 1465 ข้อความใดๆ ที่ละเมิด ความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน (ระเบียบเรียบร้อยหรือศีลธรรมที่ดี) ไม่เป็นโมฆะ หลักการที่ปลอดภัยที่สุดคือการหลีกเลี่ยงการระบุข้อผูกพันด้านพฤติกรรมในสัญญาซื้อขายอสังหาริมทรัพย์โดยสิ้นเชิง และบันทึกข้อผูกพันดังกล่าว หากต้องการ ก็สามารถทำได้ในหนังสือบันทึกข้อผูกพันด้านพฤติกรรมที่ดีแยกต่างหาก ซึ่งได้รับการยอมรับตามมาตรา 1516(8).

4. การพยายามนำกฎหมายต่างประเทศมาใช้

มาตรา 1465 ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า ข้อตกลงใดๆ ที่อ้างว่าใช้กฎหมายต่างประเทศมาควบคุมทรัพย์สินระหว่างสามีภรรยาในประเทศไทยนั้นเป็นโมฆะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคู่สมรสชาวต่างชาติที่มีข้อตกลงก่อนสมรสจากประเทศบ้านเกิดของตน

ข้อตกลงก่อนสมรส กับ ข้อตกลงแบ่งทรัพย์สินหลังสมรส

กฎหมายไทยรับรองข้อตกลงเกี่ยวกับทรัพย์สินระหว่างคู่สมรสไว้ 2 ประเภท โดยศาลฎีกาได้ให้ความสำคัญและแยกแยะความแตกต่างระหว่างสองประเภทนี้อย่างชัดเจน:

คุณสมบัติ	ข้อตกลงก่อนสมรส (มาตรา 1465-1467)	ข้อตกลงหลังการสมรส (มาตรา 1469)
จังหวะเวลา	ต้องดำเนินการในวันหรือก่อนการจดทะเบียนสมรส	สร้างขึ้นหลังการแต่งงาน
การลงทะเบียน	ต้องมีชื่ออยู่ในทะเบียนสมรส ณ เวลาที่ทำการจดทะเบียน	ไม่ต้องลงทะเบียน
เพิกถอนได้	ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้หากไม่มีคำสั่งศาล (มาตรา 1467)	คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสามารถเพิกถอนได้ตลอดเวลาในระหว่างการสมรสหรือภายใน 1 ปีหลังจากนั้น (มาตรา 1469)
แรงยึดเหนี่ยว	สัญญาที่ไม่อาจเพิกถอนได้ระหว่างคู่สมรส	เพิกถอนได้; บังคับใช้ได้ไม่เข้มแข็ง
เคสกุญแจ	คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3346/2532, 6711/2537	คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2497/2552

เช่น คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2497/2552 ดังที่ศาลฎีกาได้แสดงให้เห็น ศาลฎีกาตีความเรื่องระยะเวลาอย่างเคร่งครัด ข้อตกลงที่ทำขึ้นแม้เพียงไม่กี่ชั่วโมงหลังจากการจดทะเบียนสมรสก็ถือว่าไม่ถูกต้อง ไม่ ข้อตกลงก่อนสมรส ดังนั้นจึงสามารถเพิกถอนได้ตามมาตรา 1469 แทน

ข้อตกลงก่อนแต่งงานระหว่างประเทศและข้ามพรมแดน

สำหรับชาวต่างชาติที่แต่งงานกับพลเมืองไทย ความสามารถในการบังคับใช้ข้อตกลงก่อนสมรสที่ทำขึ้นในต่างประเทศเป็นประเด็นสำคัญ โดยอ้างอิงจากคำพิพากษาของศาลฎีกา:

สัญญาก่อนสมรสที่ทำกับต่างประเทศอาจได้รับการยอมรับในประเทศไทยแต่ศาลไทยจะใช้กฎหมายไทยในการพิจารณาตัดสินสิทธิในทรัพย์สินที่ตั้งอยู่ในประเทศไทย เรื่องนี้ได้รับการชี้แจงอย่างชัดเจนแล้วใน... คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1523/2565ศาลยอมรับข้อตกลงก่อนสมรสที่ทำขึ้นภายใต้กฎหมายสวีเดน อย่างไรก็ตาม ในท้ายที่สุด ศาลได้นำหลักการกรรมสิทธิ์ที่ดินของไทย (การวิเคราะห์แหล่งที่มาของเงินทุน) มาใช้ในการพิจารณากรรมสิทธิ์ที่ดินในประเทศไทย

นอกจากนี้ ภายใต้ มาตรา 1465ข้อตกลงก่อนสมรสใดๆ ที่ระบุให้ใช้กฎหมายต่างประเทศในการควบคุมเรื่องทรัพย์สินถือเป็นโมฆะ แม้ว่าข้อตกลงก่อนสมรสของคุณจะทำขึ้นอย่างถูกต้องตามกฎหมายในต่างประเทศ ศาลไทยก็จะไม่บังคับใช้ข้อตกลงเรื่องการเลือกใช้กฎหมายนี้ ซึ่งรวมถึงเรื่องทรัพย์สินในประเทศไทยด้วย

คำแนะนำที่เป็นประโยชน์สำหรับคู่รักชาวต่างชาติ: หากคุณเป็นเจ้าของหรือวางแผนที่จะซื้ออสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย เราขอแนะนำให้คุณใช้บริการของเรา สัญญาก่อนสมรสแบบไทยแยกต่างหากข้อตกลงนี้ควรเป็นไปตามมาตรา 1466 ลงนามควบคู่กับข้อตกลงก่อนสมรสใดๆ จากประเทศของคุณ วิธีการทำข้อตกลงสองฉบับนี้จะให้การคุ้มครองที่แข็งแกร่งที่สุดภายใต้ระบบกฎหมายทั้งสองระบบ นอกจากนี้ยังสามารถแก้ไขปัญหาสำคัญๆ เช่น... การซื้อคอนโดมิเนียม หรือการปกป้องผลประโยชน์ของชาวต่างชาติในดินแดนไทย

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรสในประเทศไทย

แล้วคุณล่ะ จะเป็นอย่างไรต่อไป

ศาลฎีกาของไทยได้สร้างกฎหมายที่ละเอียดและมีประโยชน์เกี่ยวกับข้อตกลงก่อนแต่งงานขึ้นมา โดยคำตัดสินในฐานข้อมูลของเราครอบคลุมประเด็นต่างๆ ตั้งแต่ข้อกำหนดในการจดทะเบียนไปจนถึงข้อพิพาทเกี่ยวกับทรัพย์สินระหว่างประเทศ รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างเพศเดียวกัน โดยรวมแล้วคำตัดสินเหล่านั้นให้ภาพที่ชัดเจนเกี่ยวกับสิ่งที่ศาลไทยคาดหวัง ปฏิบัติตาม และปฏิเสธ.

ประเด็นสำคัญในคำตัดสินเหล่านี้คือ ศาลไทยเคารพข้อตกลงก่อนสมรส แต่จะเคารพก็ต่อเมื่อมีการปฏิบัติตามขั้นตอนที่กำหนดไว้ ข้อตกลงต้องครอบคลุมเฉพาะทรัพย์สินเท่านั้น และคู่สมรสทั้งสองฝ่ายต้องปฏิบัติตามข้อตกลงนั้น ศาลจะไม่ช่วยเหลือข้อตกลงที่ร่างขึ้นอย่างไม่รอบคอบ และจะไม่บังคับใช้ข้อตกลงที่คู่สมรสเองละเลย

หากคุณกำลังพิจารณาทำข้อตกลงก่อนแต่งงานในประเทศไทย คุณอาจต้องการคำแนะนำทางกฎหมาย ด้วยประสบการณ์ 20 ปีในกฎหมายครอบครัวของไทย ThaiLawOnline ได้ช่วยคู่รักชาวต่างชาติและชาวไทยหลายร้อยคู่ในการร่าง ตรวจสอบ และลงทะเบียนข้อตกลงก่อนแต่งงานที่แข็งแกร่งตามกฎหมาย.

ทีมกฎหมายสองภาษาของเรารับรองว่าบันทึกข้อตกลงสมรสฉบับก่อนแต่งงานของคุณสอดคล้องกับมาตรา 1465-1467 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค และได้รับการจดทะเบียนที่อำเภออย่างถูกต้อง พร้อมทั้งปกป้องทรัพย์สินของคุณตามกฎหมายไทยและกฎหมายระหว่างประเทศ.

• กระทรวงการต่างประเทศของประเทศไทย (ภาษาอังกฤษ)