คำตัดสินของศาลฎีกาเกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรสในประเทศไทย: คู่มือฉบับสมบูรณ์

Last updated on เมษายน 12, 2026

ศาลไทยมีคำกล่าวอย่างไรเกี่ยวกับสัญญาก่อนสมรส — โดยอ้างอิงจากคำพิพากษาของศาลฎีกากว่า 30 คดี ตลอดระยะเวลาหกทศวรรษ

ข้อตกลงก่อนสมรสภายใต้กฎหมายไทยคืออะไร?

เอ ข้อตกลงก่อนสมรสในประเทศไทย (รู้จักกันในภาษาไทยว่า) สัญญาก่อนคอมโพสิต(การสมรส) คือสัญญาที่มีผลผูกพันทางกฎหมายระหว่างคนสองคนที่ตั้งใจจะแต่งงานกัน บางคนก็เรียกมันว่า (สัญญาการแต่งงาน) ข้อตกลงก่อนสมรสกฎระเบียบนี้ควบคุมวิธีการบริหารจัดการทรัพย์สินและการเงินในระหว่างนั้น การแต่งงาน และเมื่อ หย่า หรือความตาย

ภายใต้ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทย (CCC), เล่ม 5 — ครอบครัวข้อตกลงก่อนสมรสช่วยให้คู่สมรสสามารถเบี่ยงเบนจากระบอบทรัพย์สินตามปกติได้ หากไม่มีข้อตกลงก่อนสมรส ทรัพย์สินทั้งหมดที่ได้มาในระหว่างการสมรสจะตกเป็นของคู่สมรส สินสมรส (สินโสด)คู่สมรสทั้งสองฝ่ายเป็นเจ้าของทรัพย์สินเหล่านี้ร่วมกันในสัดส่วนที่เท่ากัน ข้อตกลงก่อนสมรสที่ถูกต้องตามกฎหมายสามารถเปลี่ยนแปลงกฎเหล่านี้ได้ ตัวอย่างเช่น สามารถกำหนดให้ทรัพย์สินบางอย่างยังคงเป็นของคู่สมรสได้ แยกทรัพย์สิน (สินส่วนตัว)นอกจากนี้ยังสามารถกำหนดให้ทรัพย์สินก่อนสมรสเป็นทรัพย์สินร่วมกันได้ด้วย

ข้อตกลงก่อนสมรสมีความสำคัญเพิ่มมากขึ้นในประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการสมรสระหว่างคนไทยกับชาวต่างชาติ ประเทศไทย กฎหมายที่ดิน จำกัดการถือครองที่ดินของชาวต่างชาติ สัญญาก่อนสมรสที่ร่างขึ้นอย่างถูกต้องมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในเรื่องนี้ ปกป้องผลประโยชน์ทางการเงินของทั้งสองฝ่าย.

ข้อกำหนดทางกฎหมาย: มาตรา 1465, 1466 และ 1467 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

กฎหมายไทยกำหนดข้อกำหนดอย่างเป็นทางการสำหรับข้อตกลงก่อนสมรสไว้ในบทบัญญัติหลัก 3 ข้อ ได้แก่... ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์การไม่ปฏิบัติตามจะทำให้ข้อตกลงเป็นโมฆะ void (โมฆะ). เดอะ ศาลฎีกา ได้ยืนยันเรื่องนี้ในคำตัดสินสำคัญหลายครั้งแล้ว

ความเข้าใจเกี่ยวกับ คำตัดสินของศาลฎีกาเกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรส ข้อตกลงก่อนสมรสมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการปฏิบัติตามข้อกำหนดทางกฎหมายและการปกป้องผลประโยชน์ของคุณ ความสำคัญของคำตัดสินของศาลฎีกาเกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรสไม่อาจมองข้ามได้ คำตัดสินนี้กำหนดแนวทางการตีความและการบังคับใช้ข้อตกลงก่อนสมรสในประเทศไทย

มาตรา 1465: กฎทั่วไปและข้อจำกัดด้านนโยบายสาธารณะ

ส่วน ๑๔๖๕ — สามีภริยาทำสัญญากันในเรื่องที่เกี่ยวข้องก่อนการพิจารณาความสัมพันธ์ระหว่างสามีภริยาเป็นทรัพย์สินนั้นบังคับตามบทบัญญัติในหมวดนี้ข้อความใดในคำบรรยายก่อนการขัดต่อการปฏิบัติตามปกติหรือเก็บข้อมูลดีของประชาชนหรือระบุให้ใช้กฎหมายประเทศอื่นควบคุมเรื่องที่กล่าวอ้างนั้นคือโมฆะมาตรา 1465 — หากคู่สมรสไม่ได้ทำข้อตกลงพิเศษเกี่ยวกับทรัพย์สินก่อนการสมรส ความสัมพันธ์ระหว่างคู่สมรสในเรื่องทรัพย์สินจะอยู่ภายใต้บทบัญญัติของบทนี้ ข้อความใดๆ ในข้อตกลงก่อนสมรสที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดี หรือที่ระบุให้ใช้กฎหมายต่างประเทศในการควบคุมเรื่องทรัพย์สิน จะเป็นโมฆะ

ส่วนนี้กำหนดว่ากฎเกณฑ์ทรัพย์สินระหว่างคู่สมรสโดยทั่วไปจะใช้บังคับ เว้นแต่จะมีข้อตกลงก่อนสมรสที่ถูกต้อง และกำหนดข้อจำกัดสำคัญสองประการ ประการแรก คือ ข้อตกลงดังกล่าว ต้องไม่ละเมิดความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของสังคมประการที่สอง มัน ไม่สามารถเลือกกฎหมายต่างประเทศที่ใช้บังคับได้ข้อความใดๆ ที่พยายามกระทำการดังกล่าวถือเป็นโมฆะ

มาตรา 1466: ข้อกำหนดอย่างเป็นทางการสำหรับความถูกต้อง

ส่วน ๑๔๖๖ — คำบรรยายก่อนประกอบเป็นโมฆะอย่างละเอียดจดแจ้งข้อตกลงกันเป็นคำบรรยายก่อนนั้นประกอบการลงทะเบียนพร้อมกับจดทะเบียนพร้อมกับการจดทะเบียนหรือครบถ้วนทำเป็นหนังสือลงลายมือชื่อลงไปและความสามารถในการประกอบคำบรรยายนั้นแนบไว้ท้ายทะเบียนและสามารถจดบันทึกการลงทะเบียนพร้อมกับการจดทะเบียนว่าได้มีคำบรรยายนั้นแนบไว้มาตรา 1466 — ข้อตกลงก่อนสมรสจะเป็นโมฆะ เว้นแต่ว่า: (1) ข้อตกลงนั้นได้รับการบันทึกไว้ในทะเบียนสมรสในขณะที่ทำการจดทะเบียนสมรส หรือ (2) ข้อตกลงนั้นทำเป็นลายลักษณ์อักษร ลงนามโดยคู่สมรสทั้งสองฝ่ายและพยานอย่างน้อยสองคน แนบมากับทะเบียนสมรส และบันทึกไว้ในทะเบียนในขณะที่ทำการจดทะเบียนว่าได้แนบข้อตกลงดังกล่าวไว้ด้วยแล้ว

ข้อกำหนดอย่างเป็นทางการทั้งสี่ประการ:
1. ข้อตกลงจะต้องเป็น เป็นลายลักษณ์อักษร
2. มันต้องเป็น ลงนามโดยคู่สมรสทั้งสองฝ่าย
3. มันต้องเป็น ลงนามโดยพยานอย่างน้อยสอง (2) คน
4. มันต้องเป็น บันทึกไว้ในหรือแนบมากับทะเบียนสมรส ณ เวลาที่ทำการจดทะเบียนสมรส

มาตรา 1466 เป็นบทบัญญัติก่อนสมรสที่มีการฟ้องร้องมากที่สุด กฎหมายครอบครัวไทยศาลฎีกาได้ยืนยันอย่างสม่ำเสมอว่า การไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดนั้นถือเป็นความผิด ใดๆ จากข้อกำหนดทั้งสี่ข้อนี้ ทำให้ข้อตกลงก่อนสมรสมีผลบังคับใช้ ว่างเปล่าโดยสิ้นเชิงไม่เพียงแต่จะสามารถเป็นโมฆะได้เท่านั้น แต่ยังเป็นโมฆะตั้งแต่แรกเริ่มอีกด้วยตั้งแต่เริ่มต้น).

มาตรา 1467: ห้ามแก้ไขเปลี่ยนแปลงใดๆ หลังการสมรสโดยปราศจากคำสั่งศาล

มาตรา ๑๔๖๗ — ก่อนที่จะมีการปรับปรุงเพิ่มเติมในกถอนอนุสัญญาก่อนนั้นศาลนั้นไม่ได้พิจารณาจะพิจารณาจากศาลก่อนที่จะมีคำสั่งของศาลถึงที่สุดให้ปรับปรุงเพิกถอนคำบรรยายก่อนการพิจารณาแล้วปล่อยให้ศาลแจ้งไปยังนายทะเบียนทะเบียนเพื่อจดแจ้งและลงทะเบียนในทะเบียนสมรส...มาตรา 1467 — หลังจากที่การสมรสได้เกิดขึ้นแล้ว ข้อตกลงก่อนสมรสไม่สามารถเปลี่ยนแปลงหรือเพิกถอนได้ เว้นแต่จะได้รับคำสั่งจากศาล เมื่อศาลมีคำสั่งสุดท้ายเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงหรือเพิกถอนแล้ว ศาลจะแจ้งให้เจ้าหน้าที่ทะเบียนสมรสทราบเพื่อบันทึกไว้ในทะเบียนสมรส

หมายความว่า เมื่อคุณแต่งงานแล้ว คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่สามารถเปลี่ยนแปลงหรือยกเลิกข้อตกลงก่อนสมรสได้โดยฝ่ายเดียว มีเพียง... (ข้อความต้นฉบับไม่ชัดเจน) คำสั่งศาล สามารถแก้ไขหรือยกเลิกได้ นี่จึงเน้นย้ำถึงความสำคัญของการทำข้อตกลงก่อนแต่งงานให้ถูกต้อง ก่อน งานแต่งงาน

คุณจำเป็นต้องมีทนายความในการลงนามในสัญญาก่อนสมรสในประเทศไทยหรือไม่?

นี่เป็นหนึ่งในคำถามที่พบบ่อยที่สุดที่เราได้รับจากชาวต่างชาติที่วางแผนจะแต่งงานในประเทศไทยที่ ThaiLawOnline คำตอบสั้นๆ คือ: ไม่ค่ะ กฎหมายไทยไม่ได้กำหนดให้ต้องมีทนายความอยู่ด้วย

ตามที่ได้กำหนดไว้โดย มาตรา 1466 ของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์บุคคลเพียงกลุ่มเดียวที่ต้องลงนามในข้อตกลงนี้คือ:

ผู้ลงนามที่จำเป็นตามกฎหมายไทย:
• คู่สมรสทั้งสอง (ไม่ว่าจะ)
• พยานอย่างน้อยสองคน ( อย่าลืมต่อเนื่อง)

ไม่ใช่ข้อกำหนดตามกฎหมาย:
• ทนายความ (ทนายความ)
• ทนายความรับรองเอกสาร
• เจ้าหน้าที่รัฐใดๆ (ยกเว้นนายทะเบียนสมรสที่มาทำการจดทะเบียน)

ศาลฎีกาไม่เคยกำหนดให้ต้องมีทนายความเพื่อความถูกต้อง ในทุกคำตัดสินที่เกี่ยวข้องกับสัญญาก่อนสมรส ศาลมุ่งเน้นเฉพาะข้อกำหนดอย่างเป็นทางการสี่ประการของมาตรา 1466 เท่านั้น ได้แก่ (1) การเขียน (2) ลายเซ็นของคู่สมรสทั้งสอง (3) พยานสองคน (4) การบันทึกทะเบียนสมรสที่ถูกต้อง

คำแนะนำเชิงปฏิบัติ: แม้ว่ากฎหมายจะไม่กำหนดให้ต้องมีทนายความ แต่เราขอแนะนำอย่างยิ่งให้ปรึกษาทนายความที่มีประสบการณ์ ข้อตกลงก่อนสมรสที่เขียนไม่ดีอาจถูกท้าทายในศาล บางข้อกำหนดอาจถูกประกาศเป็นโมฆะภายใต้มาตรา 1465 หากขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดี ทนายความที่มีประสบการณ์จะช่วยคุณได้ ทนายความครอบครัวชาวไทย รับประกันว่าข้อตกลงของคุณถูกต้องสมบูรณ์ พวกเขาตรวจสอบรูปแบบที่ถูกต้องสำหรับการจดทะเบียนและปกป้องผลประโยชน์ของคุณภายใต้กฎหมายไทยและกฎหมายระหว่างประเทศ

คำตัดสินของศาลฎีกาเกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรสในประเทศไทย

ต่อไปนี้เป็นการวิเคราะห์อย่างครอบคลุมเกี่ยวกับประเด็นสำคัญที่สุด คำพิพากษาศาลฎีกา (ศาลฎีกา) เกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรส คำตัดสินเหล่านี้ครอบคลุมระยะเวลากว่าหกทศวรรษ และครอบคลุมถึงความถูกต้องตามรูปแบบ การบังคับใช้ การแก้ไข และการยอมรับข้ามพรมแดน โดยดึงมาจากฐานข้อมูลคำพิพากษาอย่างเป็นทางการของประเทศไทย

1. Dika No. 574/2508 (1965) — Admissibility of Prenuptial Agreement Evidence

คำตัดสินศาลฎีกาที่ 574/2508

ในการตัดสินใจครั้งแรกนี้ ศาลฎีกาได้พิจารณาประเด็นเรื่อง... ข้อกำหนดด้านหลักฐาน เพื่อพิสูจน์ว่ามีข้อตกลงก่อนสมรสอยู่จริง โจทก์ได้ยื่นเอกสาร สำเนา ของข้อตกลงก่อนสมรส ต้นฉบับได้ถูกยื่นไว้ในคดีอื่นที่อยู่ระหว่างการพิจารณาในศาลอื่นแล้ว จำเลยโต้แย้งว่าสำเนาไม่สามารถใช้เป็นหลักฐานได้

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเมื่อ ผู้ลงนามต้นฉบับให้การเป็นพยานภายใต้คำสาบาน เมื่อตรวจสอบแล้วว่าสำเนาถูกต้อง จึงสามารถใช้เป็นหลักฐานได้ ศาลพิจารณาจากเนื้อหาและคำรับรองของคู่กรณีเป็นหลัก โดยไม่จำเป็นต้องมีทนายความหรือพนักงานรับรองเอกสารเข้ามาเกี่ยวข้อง

ข้อสรุปสำคัญ: ข้อตกลงก่อนสมรสสามารถพิสูจน์ได้ด้วยสำเนาที่ได้รับการรับรอง หากได้รับการยืนยันโดยคำให้การจากคู่สัญญาที่ลงนาม ซึ่งเป็นการยืนยันว่ากฎหมายไม่ได้กำหนดพิธีการใดๆ เพิ่มเติมไปกว่าที่ระบุไว้ในมาตรา 1466

2. Dika No. 1082/2504 (1961) — Prenup Cannot Override Third-Party Good Faith

คำตัดสินศาลฎีกาที่ 1082/2504

ภรรยาเป็นเจ้าของที่ดินก่อนแต่งงาน และทั้งคู่ได้ทำข้อตกลงกัน ข้อตกลงก่อนสมรส โดยระบุว่าสามีจะไม่มีสิทธิ์ใดๆ ในทรัพย์สินของภรรยา อย่างไรก็ตาม ภรรยาอนุญาตให้สามีจดทะเบียนที่ดินในชื่อของตนเอง ต่อมาสามีได้จำนองที่ดินนั้นให้กับบุคคลที่สามซึ่งกระทำการโดยสุจริต

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้จะมีข้อตกลงก่อนสมรสอยู่ก็ตาม สัญญาจำนองนั้นมีผลบังคับใช้และผูกพันภรรยาข้อตกลงก่อนสมรส แม้จะมีผลใช้บังคับระหว่างคู่สมรสก็ตาม ไม่สามารถลบล้างสิทธิ์ของบุคคลที่สามโดยสุจริตได้ผู้รับจำนองได้เชื่อถือในเอกสารสิทธิ์ที่ดินโดยสุจริต

ข้อสรุปสำคัญ: ข้อตกลงก่อนสมรสมีผลบังคับใช้เฉพาะระหว่างคู่สมรสเท่านั้น ไม่สามารถบังคับใช้ข้อกำหนดในข้อตกลงดังกล่าวกับบุคคลที่สามซึ่งกระทำการโดยสุจริตและอ้างอิงจากเอกสารสาธารณะได้

3. Dika No. 2553/2526 (1983) — Behavioral Clauses in a Prenuptial Agreement

คำพิพากษาฎีกาที่ 2553/2526

ก่อนการจดทะเบียนสมรส คู่รักได้ลงนามในข้อตกลงก่อนสมรสซึ่งมีเนื้อหาดังนี้ ประโยคพฤติกรรม (ทัณฑ์บน)ภรรยาตกลงว่าจะไม่นอกใจสามี โทษปรับหากผิดสัญญาคือ 50,000 บาท ต่อมาข้อตกลงนี้ได้รับการรับรองในขั้นตอนการจดทะเบียนสมรส

ศาลฎีกาได้ยืนยันข้อตกลงดังกล่าว โดยวินิจฉัยว่าข้อตกลงเช่นนั้นมีผลบังคับใช้ ข้อตกลงเรื่องความซื่อสัตย์มีผลบังคับใช้ ภายใต้มาตรา 1516(8) CCC มาตรานี้ระบุการละเมิดพันธะทางพฤติกรรมที่เป็นลายลักษณ์อักษรเป็นเหตุผลสำหรับ หย่าศาลพบว่าข้อความดังกล่าวไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดี ดังนั้นจึงสามารถบังคับใช้ได้

ข้อสรุปสำคัญ: ข้อตกลงก่อนสมรสในประเทศไทยสามารถรวมถึงข้อกำหนดด้านพฤติกรรมหรือความซื่อสัตย์ ซึ่งต้องไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยของสังคม ข้อกำหนดดังกล่าวสามารถใช้เป็นเหตุผลในการหย่าร้างตามมาตรา 1516(8) ได้

4. Dika No. 3838/2528 (1985) — Prenuptial Agreement Upon Remarriage

คำตัดสินศาลฎีกาที่ 3838/2528

คู่สามีภรรยาคู่หนึ่งหย่าร้างกัน จากนั้นก็กลับมาคืนดีและแต่งงานใหม่โดยทำข้อตกลงก่อนสมรสฉบับใหม่ ฝ่ายสามีได้ใส่เงื่อนไขบางอย่างไว้ในข้อตกลงนั้นด้วย ความผูกพันทางพฤติกรรม (ทัณฑ์บน) เขาให้สัญญาว่าจะไม่ติดต่อกับอดีตคนรักอีก แต่เขาผิดสัญญา และภรรยาจึงขอให้ศาลสั่งหย่า

ศาลฎีกายืนยันว่า ข้อตกลงก่อนสมรสเมื่อแต่งงานใหม่ยังคงมีผลบังคับใช้ได้อย่างสมบูรณ์ต้องเป็นไปตามข้อกำหนดของมาตรา 1466 พันธะทางพฤติกรรมนั้นสามารถใช้เป็นเหตุผลในการหย่าได้ ศาลยังวินิจฉัยด้วยว่า คู่สมรสที่ปฏิเสธที่จะดำเนินการหย่าตามข้อตกลงเป็นลายลักษณ์อักษรนั้น สามารถถูกบังคับโดยคำสั่งศาลได้

ข้อสรุปสำคัญ: คู่รักที่หย่าร้างและแต่งงานใหม่สามารถทำข้อตกลงก่อนสมรสฉบับใหม่ได้ ข้อผูกพันด้านพฤติกรรมยังคงมีผลใช้บังคับต่อไป

5. Dika No. 3346/2532 (1989) — Prenup Void for Failure to Register

คำตัดสินศาลฎีกาที่ 3346/2532 VOID

นี่เป็นหนึ่งในคำตัดสินที่ถูกอ้างถึงมากที่สุดเกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรสในประเทศไทย คู่สมรสตกลงกันว่าทรัพย์สินก่อนสมรสจะกลายเป็นทรัพย์สินร่วมกัน อย่างไรก็ตาม พวกเขา ไม่ได้บันทึกข้อตกลงดังกล่าวในทะเบียนสมรสพวกเขาไม่ได้ผนวกเอกสารนั้นด้วยลายเซ็นที่ถูกต้อง

ศาลฎีกาประกาศให้ข้อตกลงก่อนสมรสมีผลบังคับใช้ เป็นโมฆะตามมาตรา 1466 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ภรรยาไม่สามารถเรียกร้องส่วนแบ่งในทรัพย์สินก่อนสมรสของสามีที่ถูกเจ้าหนี้ยึดไปได้ ศาลได้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า:

ข้อตกลงก่อนสมรสไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในทะเบียนสมรสในขณะที่ทำการจดทะเบียนสมรส และไม่ได้ทำเป็นลายลักษณ์อักษรพร้อมลายเซ็นของคู่สมรสทั้งสองฝ่ายและพยานอย่างน้อยสองคนแนบมากับทะเบียน ดังนั้น ข้อตกลงดังกล่าวจึงเป็นโมฆะตามมาตรา 1466

ข้อสรุปสำคัญ: นี่คือคดีสำคัญที่ยืนยันว่า การปฏิบัติตามมาตรา 1466 อย่างเคร่งครัดเป็นสิ่งจำเป็นแม้แต่ข้อตกลงที่แท้จริงระหว่างคู่สัญญา ก็อาจเป็นโมฆะหากไม่ปฏิบัติตามขั้นตอนการจดทะเบียน

6. Dika No. 6711/2537 (1994) — Prenup Recorded at Registration Is Valid

คำตัดสินศาลฎีกาที่ 6711/2537 มีผลบังคับ

สามีตกลงในขณะที่ทำการจดทะเบียนสมรสว่าบ้านและที่ดินของเขา (ซึ่งเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของเขา) จะกลายเป็นทรัพย์สินร่วมกันของคู่สมรส บันทึกไว้โดยตรงในทะเบียนสมรส ในขณะลงทะเบียน

ศาลฎีกาได้ยืนยันคำตัดสินนี้ ข้อตกลงก่อนสมรสที่ถูกต้องตามมาตรา 1466การบันทึกข้อตกลงลงในทะเบียนสมรสในขณะที่ทำการจดทะเบียนนั้นเพียงพอแล้ว ข้อความดังกล่าวไม่ได้ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีตามมาตรา 1465 วรรค 2 ดังนั้นจึงสามารถบังคับใช้ได้

ข้อสรุปสำคัญ: ข้อตกลงก่อนสมรสไม่จำเป็นต้องเป็นเอกสารลายลักษณ์อักษรแยกต่างหาก สามารถทำได้โดยถูกต้องตามกฎหมายโดย บันทึกข้อตกลงโดยตรงลงในทะเบียนสมรสนี่เป็นวิธีที่ง่ายกว่าในสองวิธีที่อนุญาตภายใต้มาตรา 1466

7. Dika No. 2497/2552 (2009) — Post-Registration Agreement Is Not a Prenup

คำตัดสินศาลฎีกาที่ 2497/2552

ในตอนแรกคู่บ่าวสาวแจ้งกับเจ้าหน้าที่ทะเบียนสมรสว่าพวกเขาไม่ประสงค์จะบันทึกข้อตกลงเรื่องทรัพย์สินใดๆ ต่อมา วันเดียวกันพวกเขาจึงกลับไปและขอให้เจ้าหน้าที่ทะเบียนเพิ่มหมายเหตุลงไป โดยหมายเหตุนั้นระบุว่าสามีจะโอนที่ดินให้แก่ภรรยา

ศาลฎีกาได้วินิจฉัยว่านี่คือ ไม่ใช่ข้อตกลงก่อนสมรสตามมาตรา 1466มันไม่ได้ถูกบันทึกไว้ "ในขณะที่ทำการจดทะเบียนสมรส" แต่ถูกเพิ่มเข้ามาในภายหลัง ศาลจึงจัดประเภทมันเป็น... ข้อตกลงเกี่ยวกับทรัพย์สินของคู่สมรสภายใต้มาตรา 1469คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสามารถเพิกถอนข้อตกลงนี้ได้ในระหว่างการสมรส หรือภายในหนึ่งปีหลังจากที่การสมรสสิ้นสุดลง

ข้อสรุปสำคัญ: จังหวะเวลาเป็นสิ่งสำคัญ ต้องมีการบันทึกสัญญาซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ไว้ หลังจาก การจดทะเบียนสมรสไม่ใช่ข้อตกลงก่อนสมรส การจดทะเบียนสมรสอยู่ภายใต้กฎระเบียบที่แตกต่างกัน รวมถึงสามารถเพิกถอนได้

8. Dika No. 1523/2565 (2022) — Cross-Border Prenup (Thailand-Sweden)

คำตัดสินศาลฎีกาที่ 1523/2565

หญิงชาวไทยและชายชาวสวีเดนอาศัยอยู่ด้วยกันและทำธุรกิจร้านอาหารในประเทศสวีเดน พวกเขาจดทะเบียนสมรสกันในประเทศสวีเดน ทำสัญญาการสมรสก่อนสมรสตามกฎหมายสวีเดนข้อตกลงระบุว่าธุรกิจร้านอาหารเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของสามี ต่อมาสามีได้ใช้เงินที่หามาได้ร่วมกันซื้อที่ดินและบ้านในประเทศไทย เนื่องจากสามีเป็นชาวต่างชาติ จึงไม่สามารถถือครองกรรมสิทธิ์ที่ดินในประเทศไทยได้ ดังนั้นเขาจึงโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินให้เป็นชื่อของภรรยา

ศาลฎีกาได้ตรวจสอบเนื้อหาของข้อตกลงทางการเงิน ตรวจสอบการไหลเวียนของเงินทุนและเจตนาที่แท้จริงของคู่กรณี แม้ว่าข้อตกลงก่อนสมรสจะระบุว่าธุรกิจเป็นทรัพย์สินส่วนตัว แต่ศาลพบว่าเงินที่ใช้ซื้ออสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทยนั้นมาจาก รายได้ที่ได้รับร่วมกันระหว่างการอยู่ร่วมกันซึ่งทำให้ภรรยาเป็นเจ้าของร่วมครึ่งหนึ่งตามมาตรา 1356 และ 1357 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

ข้อสรุปสำคัญ: ศาลไทยจะตรวจสอบเรื่องนี้ สาระสำคัญของข้อตกลงทางการเงิน แม้ว่าจะมีข้อตกลงก่อนสมรสที่ทำไว้ในต่างประเทศก็ตาม ข้อตกลงก่อนสมรสที่ทำขึ้นในต่างประเทศไม่ได้กำหนดสิทธิในทรัพย์สินในประเทศไทยโดยอัตโนมัติ ศาลไทยใช้หลักการกฎหมายทรัพย์สินของไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งจะพิจารณาจากแหล่งที่มาของเงินทุน

9. Dika No. 416/2538 (1995) — Joint Management Without a Prenup

คำตัดสินศาลฎีกาที่ 416/2538

ศาลได้ยืนยันหลักการทั่วไปภายใต้ประมวลกฎหมายแพ่งฉบับแก้ไขเพิ่มเติม เล่ม 5 (ค.ศ. 1976) ว่า เว้นแต่ว่า ข้อตกลงก่อนสมรสระบุไว้เป็นอย่างอื่นคู่สมรสทั้งสองฝ่ายต้องร่วมกันจัดการทรัพย์สินสมรส ซึ่งเป็นไปตามมาตรา 1476 และ 1477 รวมถึงอำนาจในการจำหน่ายทรัพย์สินสมรส การขายทรัพย์สินสมรสโดยคู่สมรสฝ่ายหนึ่งโดยไม่ได้รับความยินยอมจากอีกฝ่ายหนึ่งนั้น ไม่ถือเป็นโมฆะโดยอัตโนมัติ อย่างไรก็ตาม ต้องได้รับการให้สัตยาบันก่อน

ข้อสรุปสำคัญ: หากไม่มีข้อตกลงก่อนสมรส กฎหมายไทยกำหนดไว้ว่า การจัดการทรัพย์สินร่วมกันระหว่างสามีภรรยาข้อตกลงก่อนสมรสสามารถกำหนดให้คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นผู้จัดการทรัพย์สินเฉพาะอย่างแต่เพียงผู้เดียวได้

10. Dika No. 101/2510 (1967) — Prenup Required for Sole Management Rights

คำตัดสินศาลฎีกาที่ 101/2510

สามีได้ยื่นคำร้องต่อศาลเพื่อขอแต่งตั้งตนเองเป็นผู้จัดการทรัพย์สินร่วมสมรสแต่เพียงผู้เดียว โดยอ้างว่าภรรยาเข้ามาแทรกแซง ศาลวินิจฉัยว่า ในกรณีที่ไม่มีข้อตกลงก่อนสมรสที่ให้ภรรยามีอำนาจในการจัดการทรัพย์สินร่วมสมรส สามี (ตามกฎหมายเดิม) มีสิทธิ์ตามกฎหมายในการบริหารจัดการอยู่แล้วดังนั้นคำร้องของเขาจึงไม่จำเป็น

ข้อสรุปสำคัญ: ภายใต้กฎหมายก่อนปี 1976 สามีจะเป็นผู้จัดการทรัพย์สินโดยปริยาย แต่ภายใต้กฎหมายปัจจุบัน (หลังปี 1976) การจัดการทรัพย์สินจะเป็นแบบแบ่งปันกัน เว้นแต่ว่า... ข้อตกลงก่อนสมรส ให้ไว้เป็นอย่างอื่น

การตัดสินใจที่สำคัญเพิ่มเติม

Dika No. 3445/2524 (1981)

ศาลยืนยันว่าภายใต้ประมวลกฎหมายแพ่งฉบับแก้ไข หลักการทั่วไปคือ การบริหารจัดการร่วมกันโดยคู่สมรสทั้งสองฝ่ายหลักการนี้ใช้ได้เว้นแต่จะมีข้อตกลงก่อนสมรสหรือ ข้อตกลงหลังการแต่งงาน เว้นแต่ว่าข้อตกลงก่อนสมรสจะระบุไว้เป็นอย่างอื่น คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจยื่นคำร้องต่อศาลภายใต้มาตรา 1485 เพื่อขอสิทธิ์ในการบริหารจัดการทรัพย์สินมีค่าเฉพาะอย่างแต่เพียงผู้เดียว โดยไม่คำนึงถึงสิ่งที่ระบุไว้ในข้อตกลงก่อนสมรส

Dika No. 3092/2530 (1987)

ภายใต้มาตรา 1468 เดิม สามีมีอำนาจแต่เพียงผู้เดียวในการจัดการทรัพย์สินสมรส เว้นแต่ว่า... ข้อตกลงก่อนสมรสที่กำหนดไว้เป็นอย่างอื่นศาลตัดสินว่าสัญญาจำนองที่สามีทำขึ้นโดยลำพังกับทรัพย์สินร่วมสมรสมีผลสมบูรณ์และผูกพันภรรยา เนื่องจากไม่มีข้อตกลงก่อนสมรสใดเปลี่ยนแปลงอำนาจการจัดการทรัพย์สินตามที่กำหนดไว้แต่แรก

Dika No. 4268/2562 (2019)

ศาลวินิจฉัยว่า เมื่อคู่สมรสอยู่กินด้วยกันก่อนแต่งงานโดยไม่มีข้อตกลงก่อนสมรส และต่อมาได้แต่งงานกัน ทรัพย์สินที่ได้มาร่วมกันก่อนสมรสจะกลายเป็นทรัพย์สินของคู่สมรส สินเดิม(ทรัพย์สินเดิม) ภายใต้มาตรา 1463(1) ไม่ใช่ทรัพย์สินของคู่สมรส การไม่มีข้อตกลงก่อนสมรสถือเป็นข้อเท็จจริงที่พบ

Dika No. 1704/2527 (1984)

ในกรณีที่ไม่มีข้อตกลงก่อนสมรสเกี่ยวกับการจัดการทรัพย์สิน สามี (ภายใต้บทบัญญัติชั่วคราว) ยังคงมีอำนาจแต่เพียงผู้เดียว เขาสามารถจัดการและจำหน่ายทรัพย์สินร่วมกันได้ รวมถึงอำนาจในการขายที่ดิน แม้ว่าชื่อของภรรยาจะปรากฏอยู่ในโฉนดที่ดินก็ตาม

ตารางสรุป: คำตัดสินสำคัญของศาลฎีกาเกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรส

การตัดสินใจ	ปี	ประเด็นหลัก	ผลลัพธ์	ส่วนสำคัญ
574/2508	1965	การยอมรับสำเนาสัญญาก่อนสมรสเป็นหลักฐาน	สำเนาสามารถใช้เป็นหลักฐานประกอบคำให้การของคู่ความได้	—
1082/2504	1961	ข้อตกลงก่อนสมรสเทียบกับบุคคลที่สามที่สุจริต	สินเชื่อจำนองของบุคคลที่สามยังคงมีผลบังคับใช้ แม้จะมีข้อตกลงก่อนสมรสก็ตาม	—
101/2510	1967	การบริหารจัดการโดยลำพังโดยไม่มีข้อตกลงก่อนสมรส	สามีมีสิทธิ์ในการบริหารจัดการโดยปริยายอยู่แล้ว	มาตรา 1468 (ฉบับเก่า)
2553/2526	1983	เงื่อนไขเรื่องพฤติกรรม/ความซื่อสัตย์ในสัญญาก่อนสมรส	ถูกต้องตามกฎหมาย — สามารถใช้เป็นเหตุผลในการหย่าร้างได้	มาตรา 1516(8)
3838/2528	1985	ข้อตกลงก่อนสมรสในกรณีแต่งงานใหม่ที่มีพันธะผูกพันทางพฤติกรรม	ถูกต้อง — สามารถบังคับใช้ได้อย่างเต็มที่	มาตรา 1466, มาตรา 1514
3346/2532	1989	สัญญาก่อนสมรสไม่ได้จดทะเบียนกับสำนักทะเบียนสมรส	เป็นโมฆะ — ไม่ผ่านมาตรา 1466	ส.1466
6711/2537	1994	ข้อตกลงจะถูกบันทึกไว้โดยตรงในทะเบียนสมรส	ถูกต้อง — เป็นไปตามข้อกำหนดมาตรา 1466	มาตรา 1465, มาตรา 1466
416/2538	1995	หลักการจัดการร่วมกันโดยไม่ต้องมีข้อตกลงก่อนสมรส	คู่สมรสทั้งสองฝ่ายต้องบริหารจัดการร่วมกัน	มาตรา 1476, มาตรา 1477
2497/2552	2009	เพิ่มข้อตกลงหลังจากลงทะเบียน (ในวันเดียวกัน)	ไม่ใช่สัญญาก่อนสมรส — จัดเป็นข้อตกลงตามมาตรา 1469	มาตรา 1466, มาตรา 1469
1523/2565	2022	สัญญาสมรสก่อนแต่งงานข้ามพรมแดน (สวีเดน); ทรัพย์สินในประเทศไทย	ศาลไทยใช้กฎหมายทรัพย์สินของไทย และตรวจสอบแหล่งที่มาของเงินทุน	มาตรา 1356, มาตรา 1357
3445/2524	1981	การจัดการร่วมกันเป็นกฎพื้นฐาน	สัญญาก่อนสมรสสามารถเปลี่ยนแปลงสิทธิ์ในการบริหารจัดการได้	มาตรา 1476, มาตรา 1485
3092/2530	1987	ภายใต้กฎหมายเดิม สามีเป็นผู้จัดการแต่เพียงผู้เดียว	ไม่มีข้อตกลงก่อนสมรส = สามีบริหารจัดการทุกอย่างด้วยตนเอง (ก่อนปี 1976)	มาตรา 1468 (ฉบับเก่า)
4268/2562	2019	ไม่มีข้อตกลงก่อนสมรส; การจัดประเภททรัพย์สินก่อนสมรส	ทรัพย์สินที่ได้มาร่วมกันก่อนสมรส = เป็นเจ้าของร่วม	มาตรา 1463(1)
1704/2527	1984	การจำหน่ายทรัพย์สินระหว่างคู่สมรสโดยไม่มีข้อตกลงก่อนสมรส	ภายใต้กฎหมายเดิม สามีสามารถขายที่ดินได้โดยลำพัง	มาตรา 1476, มาตรา 1477

เหตุผลทั่วไปที่ทำให้สัญญาการสมรสก่อนสมรสเป็นโมฆะในประเทศไทย

จากคำพิพากษาของศาลฎีกาที่ได้วิเคราะห์ไว้ข้างต้น มีเหตุผลหลัก 4 ประการที่ศาลไทยประกาศให้สัญญาการสมรสก่อนสมรสเป็นโมฆะ:

1. ไม่ลงทะเบียนในขณะทำการจดทะเบียนสมรส

นี่เป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของการเป็นหมัน ดังที่ระบุไว้ใน Dika 3346/2532หากข้อตกลงนั้นไม่ได้บันทึกไว้ในทะเบียนสมรส ข้อตกลงนั้นจะเป็นโมฆะ ไม่มี "ระยะเวลาผ่อนผัน" ตามที่ได้รับการยืนยันโดย Dika 2497/2552แม้จะกลับมาในวันเดียวกันก็สายเกินไปแล้ว

2. ขาดลายเซ็น (คู่สมรสหรือพยาน)

มาตรา 1466 กำหนดให้ต้องมีลายเซ็นของทั้งคู่สมรสและพยานอย่างน้อยสองคนในข้อตกลงเป็นลายลักษณ์อักษร หากเอกสารที่แนบมาขาดลายเซ็นใดลายเซ็นหนึ่ง ข้อตกลงนั้นจะเป็นโมฆะ

3. ข้อความที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของสังคม

ภายใต้มาตรา 1465 ข้อความใดๆ ที่ละเมิด ดำเนินการอย่างสม่ำเสมอหรือจะทำอันดีของประชาชน (ความสงบเรียบร้อยของประชาชนหรือศีลธรรมอันดี) ถือเป็นโมฆะ อย่างไรก็ตาม ศาลฎีกาได้ตีความเรื่องนี้อย่างแคบ ตัวอย่างเช่น Dika 2553/2526 ศาลได้ยืนยันข้อตกลงเรื่องความซื่อสัตย์ที่มีบทลงโทษเป็นเงิน โดยศาลพบว่าข้อตกลงดังกล่าวไม่ได้ขัดต่อศีลธรรมอันดี

4. การพยายามนำกฎหมายต่างประเทศมาใช้

มาตรา 1465 ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า ข้อตกลงใดๆ ที่อ้างว่าใช้กฎหมายต่างประเทศมาควบคุมทรัพย์สินระหว่างสามีภรรยาในประเทศไทยนั้นเป็นโมฆะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคู่สมรสชาวต่างชาติที่มีข้อตกลงก่อนสมรสจากประเทศบ้านเกิดของตน

ข้อตกลงก่อนสมรส กับ ข้อตกลงแบ่งทรัพย์สินหลังสมรส

กฎหมายไทยรับรองข้อตกลงเกี่ยวกับทรัพย์สินระหว่างคู่สมรสไว้ 2 ประเภท โดยศาลฎีกาได้ให้ความสำคัญและแยกแยะความแตกต่างระหว่างสองประเภทนี้อย่างชัดเจน:

คุณสมบัติ	ข้อตกลงก่อนสมรส (มาตรา 1465-1467)	ข้อตกลงหลังการสมรส (มาตรา 1469)
จังหวะเวลา	ต้องดำเนินการในวันหรือก่อนการจดทะเบียนสมรส	สร้างขึ้นหลังการแต่งงาน
การลงทะเบียน	ต้องมีชื่ออยู่ในทะเบียนสมรส ณ เวลาที่ทำการจดทะเบียน	ไม่ต้องลงทะเบียน
เพิกถอนได้	ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้หากไม่มีคำสั่งศาล (มาตรา 1467)	คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสามารถเพิกถอนได้ตลอดเวลาในระหว่างการสมรสหรือภายใน 1 ปีหลังจากนั้น (มาตรา 1469)
แรงยึดเหนี่ยว	สัญญาที่ไม่อาจเพิกถอนได้ระหว่างคู่สมรส	เพิกถอนได้; บังคับใช้ได้ไม่เข้มแข็ง
เคสกุญแจ	Dika 3346/2532, 6711/2537	Dika 2497/2552

เช่น Dika 2497/2552 ดังที่ศาลฎีกาได้แสดงให้เห็น ศาลฎีกาตีความเรื่องระยะเวลาอย่างเคร่งครัด ข้อตกลงที่ทำขึ้นแม้เพียงไม่กี่ชั่วโมงหลังจากการจดทะเบียนสมรสก็ถือว่าไม่ถูกต้อง ไม่ ข้อตกลงก่อนสมรส ดังนั้นจึงสามารถเพิกถอนได้ตามมาตรา 1469 แทน

ข้อตกลงก่อนสมรสระหว่างประเทศและข้ามพรมแดน

สำหรับชาวต่างชาติที่แต่งงานกับพลเมืองไทย ความสามารถในการบังคับใช้ข้อตกลงก่อนสมรสที่ทำขึ้นในต่างประเทศเป็นประเด็นสำคัญ โดยอ้างอิงจากคำพิพากษาของศาลฎีกา:

สัญญาการสมรสก่อนสมรสที่ทำกับต่างประเทศอาจได้รับการยอมรับในประเทศไทยแต่ศาลไทยจะใช้กฎหมายไทยในการพิจารณาตัดสินสิทธิในทรัพย์สินที่ตั้งอยู่ในประเทศไทย เรื่องนี้ได้รับการชี้แจงอย่างชัดเจนแล้วใน... Dika 1523/2565ศาลยอมรับข้อตกลงก่อนสมรสที่ทำขึ้นภายใต้กฎหมายสวีเดน อย่างไรก็ตาม ในท้ายที่สุด ศาลได้นำหลักการกรรมสิทธิ์ที่ดินของไทย (การวิเคราะห์แหล่งที่มาของเงินทุน) มาใช้ในการพิจารณากรรมสิทธิ์ที่ดินในประเทศไทย

นอกจากนี้ ภายใต้ มาตรา 1465ข้อตกลงก่อนสมรสใดๆ ที่ระบุให้ใช้กฎหมายต่างประเทศในการควบคุมเรื่องทรัพย์สินถือเป็นโมฆะ แม้ว่าข้อตกลงก่อนสมรสของคุณจะทำขึ้นอย่างถูกต้องตามกฎหมายในต่างประเทศ ศาลไทยก็จะไม่บังคับใช้ข้อตกลงเรื่องการเลือกใช้กฎหมายนี้ ซึ่งรวมถึงเรื่องทรัพย์สินในประเทศไทยด้วย

คำแนะนำที่เป็นประโยชน์สำหรับคู่รักชาวต่างชาติ: หากคุณเป็นเจ้าของหรือวางแผนที่จะซื้ออสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย เราขอแนะนำให้คุณใช้บริการของเรา สัญญาการสมรสก่อนสมรสแบบไทยแยกต่างหากข้อตกลงนี้ควรเป็นไปตามมาตรา 1466 ลงนามควบคู่กับข้อตกลงก่อนสมรสใดๆ จากประเทศของคุณ วิธีการทำข้อตกลงสองฉบับนี้จะให้การคุ้มครองที่แข็งแกร่งที่สุดภายใต้ระบบกฎหมายทั้งสองระบบ นอกจากนี้ยังสามารถแก้ไขปัญหาสำคัญๆ เช่น... การซื้อคอนโดมิเนียม หรือการปกป้องผลประโยชน์ของชาวต่างชาติในดินแดนไทย

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรสในประเทศไทย

แล้วคุณล่ะ จะเป็นอย่างไรต่อไป

ศาลฎีกาของไทยได้สร้างกฎหมายที่ครอบคลุมและเป็นรูปธรรมเกี่ยวกับข้อตกลงก่อนสมรส คำตัดสินในฐานข้อมูลของเราครอบคลุมหัวข้อต่างๆ ตั้งแต่ข้อกำหนดในการจดทะเบียนไปจนถึงข้อพิพาทด้านทรัพย์สินระหว่างประเทศ และการเป็นคู่ชีวิตของบุคคลเพศเดียวกัน เมื่อรวมกันแล้ว คำตัดสินเหล่านี้แสดงให้เห็นภาพที่ชัดเจนว่าศาลไทยคาดหวังอะไร บังคับใช้สิ่งใด และปฏิเสธสิ่งใด

ประเด็นสำคัญในคำตัดสินเหล่านี้คือ ศาลไทยเคารพข้อตกลงก่อนสมรส แต่จะเคารพก็ต่อเมื่อมีการปฏิบัติตามขั้นตอนที่กำหนดไว้ ข้อตกลงต้องครอบคลุมเฉพาะทรัพย์สินเท่านั้น และคู่สมรสทั้งสองฝ่ายต้องปฏิบัติตามข้อตกลงนั้น ศาลจะไม่ช่วยเหลือข้อตกลงที่ร่างขึ้นอย่างไม่รอบคอบ และจะไม่บังคับใช้ข้อตกลงที่คู่สมรสเองละเลย

หากคุณกำลังพิจารณาทำข้อตกลงก่อนสมรสในประเทศไทย คุณอาจต้องการคำแนะนำทางกฎหมาย ด้วยประสบการณ์กว่า 30 ปีในด้านกฎหมายครอบครัวของไทย ThaiLawOnline ได้ช่วยเหลือคู่รักชาวต่างชาติและชาวไทยหลายร้อยคู่ในการร่าง ตรวจสอบ และจดทะเบียนข้อตกลงก่อนสมรสที่ถูกต้องตามกฎหมาย

ทีมทนายความสองภาษาของเราจะช่วยให้มั่นใจได้ว่าข้อตกลงก่อนสมรสของคุณเป็นไปตามมาตรา 1465-1467 ของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ได้รับการจดทะเบียนอย่างถูกต้องที่อำเภอ และคุ้มครองทรัพย์สินของคุณภายใต้กฎหมายไทยและกฎหมายระหว่างประเทศ

• กระทรวงการต่างประเทศของประเทศไทย (ภาษาอังกฤษ)