Point de repère คำพิพากษาสำคัญ Code civil et commercialป.พ.พ. Décision 6631/2568 คำพิพากษาที่ 6631/2568 2025 (BE 2568)

Refinancement avec un nouveau prêteur : les règles de cession s'appliquent et l'opposition a été rejetée sur la base des actes de procédure แปลงหนี้ใหม่โดยเปลี่ยนตัวเจ้าหนี้ต้องบังคับตามบทว่าด้วยโอนสิทธิเรียกร้องตามมาตรา 349 วรรคสาม แต่จำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้

Sections du CCC : มาตรา ป.พ.พ.: §349 §306

⚖️ Points clés à retenir ⚖️ ประเด็นสำคัญ

Rolling arrears of principal and interest into a fresh contract that substitutes a new creditor is a novation by change of creditor, and Section 349 paragraph three makes the Code's provisions on assignment of claims apply to it. It does not follow that the writing, notice and consent required by Section 306 paragraph one can be raised at any stage: a defendant who pleads only that she did not borrow from the new creditor, and that no written notice or consent passed between the old and the new creditor, has not pleaded that the transfer itself was unwritten and therefore incomplete, and no issue on that arises for decision. Separately, where the debtor signs the new hypothèque as mortgagor and also signs in the mortgagee's column as the new creditor's attorney, she has contracted with the new creditor directly and consented to the change, so the making of that mortgage is not itself an assignment requiring a further writing, notice or consent. A debtor who ignores a demand and forclusion notice allowing 60 days is in default and answerable for principal and interest under Sections 653 paragraph one and 654.

การนำเงินต้นและดอกเบี้ยค้างชำระมาทำสัญญาใหม่โดยเปลี่ยนตัวเจ้าหนี้ เป็นการแปลงหนี้ใหม่ด้วยเปลี่ยนตัวเจ้าหนี้ ซึ่ง ป.พ.พ. มาตรา 349 วรรคสาม ให้บังคับด้วยบทบัญญัติทั้งหลายว่าด้วยโอนสิทธิเรียกร้อง แต่เมื่อจำเลยให้การเพียงว่าไม่ได้กู้ยืมเงินโจทก์ และการโอนหนี้ระหว่างเจ้าหนี้เดิมกับโจทก์ไม่มีคำบอกกล่าวหรือความยินยอมเป็นหนังสือ โดยมิได้ให้การว่าการโอนหนี้ไม่ได้ทำเป็นหนังสือจึงไม่สมบูรณ์ คดีย่อมไม่มีประเด็นข้อพิพาทตามมาตรา 306 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 349 วรรคสาม อนึ่ง เมื่อจำเลยลงชื่อเป็นผู้จำนองและลงชื่อในช่องผู้รับจำนองในฐานะผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์ ย่อมแสดงว่าจำเลยตกลงทำสัญญาจำนองกับโจทก์โดยตรงและยินยอมให้เปลี่ยนตัวเจ้าหนี้แล้ว การทำสัญญาจำนองจึงไม่ใช่การโอนสิทธิเรียกร้องที่ต้องทำเป็นหนังสือหรือบอกกล่าวหรือให้ความยินยอมเป็นหนังสืออีกต่างหาก และเมื่อจำเลยเพิกเฉยต่อหนังสือบอกกล่าวบังคับจำนองซึ่งให้เวลา 60 วัน จำเลยย่อมตกเป็นผู้ผิดนัด ต้องรับผิดชำระเงินต้นพร้อมดอกเบี้ยตามมาตรา 653 วรรคหนึ่ง และมาตรา 654

Résumé exécutif บทสรุปผู้บริหาร

On 17 February 2015 (B.E. 2558) the defendant borrowed 350,000 baht from Mrs P., a director of the plaintiff company, and mortgaged her land as security. The arrears of principal and interest were later rolled up into a principal of 477,000 baht, and on 1 February 2019 the defendant discharged the mortgage to Mrs P. and mortgaged the same plot to the plaintiff company, the mortgage deed itself serving as the written evidence of a loan of 727,000 baht. The plaintiff sued for 927,173 baht with interest at 15 per cent. The trial court gave judgment for 477,000 baht with interest from 2 August 2019 and ordered the land sold if it was not paid, dismissing the further 250,000 baht the plaintiff said had been lent on the day of the mortgage; the plaintiff did not appeal that part, so it became final. The Court of Appeal Region 3, Consumer Case Division, reversed and dismissed the whole claim. The Supreme Court reversed in turn and restored the trial court's judgment. It accepted that replacing the creditor in this way is a novation by change of creditor, which Section 349 paragraph three makes subject to the Code's provisions on assignment of claims, so the Court of Appeal's starting point was not wrong in principle. The defendant, however, had pleaded only that she had not borrowed from the plaintiff and that no written notice or consent had passed between Mrs P. and the plaintiff; she never pleaded that the transfer itself was not in writing and so was incomplete, so no issue on Section 306 paragraph one with Section 349 paragraph three was before the court at all. On the facts the defendant had signed the mortgage as mortgagor and had also signed in the mortgagee's column as the plaintiff's attorney, which showed that she contracted with the plaintiff directly and agreed to the change of creditor, so the making of the mortgage was not an assignment needing a separate writing, notice or consent. She had ignored a demand and foreclosure notice dated 10 February 2021 giving her 60 days, received on 16 February 2021, so she was in default and liable for principal and interest under Sections 653 paragraph one and 654.

วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 จำเลยกู้ยืมเงินจากนาง พ. ซึ่งเป็นกรรมการของโจทก์ 350,000 บาท และจดทะเบียนจำนองที่ดินเป็นประกัน ต่อมานำเงินต้นและดอกเบี้ยค้างชำระรวมเป็นเงินต้น 477,000 บาท และวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 จำเลยจดทะเบียนไถ่ถอนจำนองจากนาง พ. แล้วจดทะเบียนจำนองที่ดินแปลงเดิมไว้แก่โจทก์ โดยถือสัญญาจำนองเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเงิน 727,000 บาท โจทก์ฟ้องเรียก 927,173 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ชำระ 477,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันที่ 2 สิงหาคม 2562 และให้ยึดที่ดินขายทอดตลาดหากไม่ชำระ ส่วนเงินต้น 250,000 บาท ที่อ้างว่ากู้เพิ่มนั้นยกฟ้อง และยุติไปเพราะโจทก์ไม่อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 3 แผนกคดีผู้บริโภคพิพากษากลับให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาพิพากษากลับให้บังคับตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยเห็นว่ากรณีเป็นการแปลงหนี้ใหม่โดยเปลี่ยนตัวเจ้าหนี้ ซึ่งมาตรา 349 วรรคสาม ให้บังคับด้วยบทบัญญัติว่าด้วยโอนสิทธิเรียกร้อง แต่จำเลยให้การเพียงว่าไม่ได้กู้เงินโจทก์และไม่มีคำบอกกล่าวหรือความยินยอมเป็นหนังสือ มิได้ให้การว่าการโอนหนี้ไม่ได้ทำเป็นหนังสือจึงไม่สมบูรณ์ คดีจึงไม่มีประเด็นตามมาตรา 306 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 349 วรรคสาม ทั้งจำเลยลงชื่อเป็นผู้จำนองและลงชื่อในช่องผู้รับจำนองในฐานะผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์ แสดงว่าตกลงทำสัญญาจำนองกับโจทก์โดยตรงและยินยอมให้เปลี่ยนตัวเจ้าหนี้แล้ว เมื่อจำเลยเพิกเฉยต่อหนังสือบอกกล่าวบังคับจำนองที่ให้เวลา 60 วัน จึงตกเป็นผู้ผิดนัดและต้องรับผิดตามมาตรา 653 วรรคหนึ่ง และมาตรา 654

Décision de la Cour (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)

Rolling arrears of principal and interest into a fresh contract that substitutes a new creditor is a novation by change of creditor, and Section 349 paragraph three makes the Code's provisions on assignment of claims apply to it. It does not follow that the writing, notice and consent required by Section 306 paragraph one can be raised at any stage: a defendant who pleads only that she did not borrow from the new creditor, and that no written notice or consent passed between the old and the new creditor, has not pleaded that the transfer itself was unwritten and therefore incomplete, and no issue on that arises for decision. Separately, where the debtor signs the new mortgage as mortgagor and also signs in the mortgagee's column as the new creditor's attorney, she has contracted with the new creditor directly and consented to the change, so the making of that mortgage is not itself an assignment requiring a further writing, notice or consent. A debtor who ignores a demand and foreclosure notice allowing 60 days is in default and answerable for principal and interest under Sections 653 paragraph one and 654.

การนำเงินต้นและดอกเบี้ยค้างชำระมาทำสัญญาใหม่โดยเปลี่ยนตัวเจ้าหนี้ เป็นการแปลงหนี้ใหม่ด้วยเปลี่ยนตัวเจ้าหนี้ ซึ่ง ป.พ.พ. มาตรา 349 วรรคสาม ให้บังคับด้วยบทบัญญัติทั้งหลายว่าด้วยโอนสิทธิเรียกร้อง แต่เมื่อจำเลยให้การเพียงว่าไม่ได้กู้ยืมเงินโจทก์ และการโอนหนี้ระหว่างเจ้าหนี้เดิมกับโจทก์ไม่มีคำบอกกล่าวหรือความยินยอมเป็นหนังสือ โดยมิได้ให้การว่าการโอนหนี้ไม่ได้ทำเป็นหนังสือจึงไม่สมบูรณ์ คดีย่อมไม่มีประเด็นข้อพิพาทตามมาตรา 306 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 349 วรรคสาม อนึ่ง เมื่อจำเลยลงชื่อเป็นผู้จำนองและลงชื่อในช่องผู้รับจำนองในฐานะผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์ ย่อมแสดงว่าจำเลยตกลงทำสัญญาจำนองกับโจทก์โดยตรงและยินยอมให้เปลี่ยนตัวเจ้าหนี้แล้ว การทำสัญญาจำนองจึงไม่ใช่การโอนสิทธิเรียกร้องที่ต้องทำเป็นหนังสือหรือบอกกล่าวหรือให้ความยินยอมเป็นหนังสืออีกต่างหาก และเมื่อจำเลยเพิกเฉยต่อหนังสือบอกกล่าวบังคับจำนองซึ่งให้เวลา 60 วัน จำเลยย่อมตกเป็นผู้ผิดนัด ต้องรับผิดชำระเงินต้นพร้อมดอกเบี้ยตามมาตรา 653 วรรคหนึ่ง และมาตรา 654

Analyse juridique การวิเคราะห์ทางกฎหมาย

It is tempting to read this case as deciding that a refinancing is a novation and therefore escapes the Section 306 formalities. It decides the opposite in principle: novation by change of creditor is expressly made subject to the assignment provisions by Section 349 paragraph three, so those formalities are in play whenever a creditor is substituted. What defeated the defendant was not the character of the transaction but the state of her pleadings and her own signature. She pleaded that she had not borrowed from the plaintiff and that no written notice or consent had passed between the old creditor and the plaintiff. She never pleaded that the transfer of the debt was itself unwritten and therefore incomplete, and a Thai court decides the issues the pleadings raise, so there was no issue under Section 306 paragraph one with Section 349 paragraph three for the Court of Appeal to decide in her favour. The Court then found that she had signed the new mortgage twice, once as mortgagor and once in the mortgagee's column as the plaintiff's attorney, which put her in direct contract with the new creditor and showed her consent to the substitution. For a lender, the lesson is to have the debtor sign the new instrument rather than rely on a transfer between creditors; for a borrower, it is that the objection has to be pleaded, and pleaded as an absence of writing, not merely as an absence of notice.

อาจเข้าใจคดีนี้ผิดได้ว่าเมื่อเป็นการแปลงหนี้ใหม่แล้วย่อมไม่ต้องด้วยแบบตามมาตรา 306 แต่ศาลฎีกาวินิจฉัยตรงกันข้ามในทางหลัก กล่าวคือ การแปลงหนี้ใหม่ด้วยเปลี่ยนตัวเจ้าหนี้นั้น มาตรา 349 วรรคสาม ให้บังคับด้วยบทบัญญัติว่าด้วยโอนสิทธิเรียกร้อง แบบดังกล่าวจึงเข้ามาเกี่ยวข้องเสมอเมื่อมีการเปลี่ยนตัวเจ้าหนี้ สิ่งที่ทำให้จำเลยแพ้คดีมิใช่ลักษณะของนิติกรรม แต่เป็นคำให้การของจำเลยและลายมือชื่อของจำเลยเอง จำเลยให้การเพียงว่าไม่ได้กู้เงินโจทก์ และการโอนหนี้ระหว่างเจ้าหนี้เดิมกับโจทก์ไม่มีคำบอกกล่าวหรือความยินยอมเป็นหนังสือ แต่มิได้ให้การว่าการโอนหนี้นั้นไม่ได้ทำเป็นหนังสือจึงไม่สมบูรณ์ เมื่อศาลวินิจฉัยได้เฉพาะประเด็นตามคำคู่ความ คดีจึงไม่มีประเด็นตามมาตรา 306 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 349 วรรคสาม และเมื่อจำเลยลงชื่อในสัญญาจำนองทั้งในฐานะผู้จำนองและในช่องผู้รับจำนองในฐานะผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์ ย่อมเป็นการทำสัญญากับเจ้าหนี้รายใหม่โดยตรงและยินยอมให้เปลี่ยนตัวเจ้าหนี้ ข้อคิดสำหรับผู้ให้กู้คือควรให้ลูกหนี้ลงนามในนิติกรรมใหม่ มิใช่อาศัยการโอนหนี้ระหว่างเจ้าหนี้ด้วยกัน ส่วนลูกหนี้ต้องยกข้อต่อสู้เรื่องแบบขึ้นในคำให้การ และต้องยกว่าไม่ได้ทำเป็นหนังสือ มิใช่เพียงว่าไม่ได้บอกกล่าว

Résumé en anglais คำพิพากษาฉบับเต็ม

The following is an English-language summary of Supreme Court Decision No. 6631/2568, not a translation of the full judgment. The authoritative text is the Thai judgment, which this page carries in full: switch this page to Thai to read it. Source: deka.supremecourt.or.th ต่อไปนี้คือคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6631/2568 ฉบับเต็ม แหล่งที่มา: deka.supremecourt.or.th

SUPREME COURT DECISION No. 6631/2568
Year: 2025 (B.E. 2568)
Relevant Code Sections: CCC, Section(s) 306, 349

RÉSUMÉ
On 17 February 2015 (B.E. 2558) the defendant borrowed 350,000 baht from Mrs P., a director of the plaintiff company, and mortgaged her land as security. The arrears of principal and interest were later rolled up into a principal of 477,000 baht, and on 1 February 2019 the defendant discharged the mortgage to Mrs P. and mortgaged the same plot to the plaintiff company, the mortgage deed itself serving as the written evidence of a loan of 727,000 baht. The plaintiff sued for 927,173 baht with interest at 15 per cent. The trial court gave judgment for 477,000 baht with interest from 2 August 2019 and ordered the land sold if it was not paid, dismissing the further 250,000 baht the plaintiff said had been lent on the day of the mortgage; the plaintiff did not appeal that part, so it became final. The Court of Appeal Region 3, Consumer Case Division, reversed and dismissed the whole claim. The Supreme Court reversed in turn and restored the trial court's judgment. It accepted that replacing the creditor in this way is a novation by change of creditor, which Section 349 paragraph three makes subject to the Code's provisions on assignment of claims, so the Court of Appeal's starting point was not wrong in principle. The defendant, however, had pleaded only that she had not borrowed from the plaintiff and that no written notice or consent had passed between Mrs P. and the plaintiff; she never pleaded that the transfer itself was not in writing and so was incomplete, so no issue on Section 306 paragraph one with Section 349 paragraph three was before the court at all. On the facts the defendant had signed the mortgage as mortgagor and had also signed in the mortgagee's column as the plaintiff's attorney, which showed that she contracted with the plaintiff directly and agreed to the change of creditor, so the making of the mortgage was not an assignment needing a separate writing, notice or consent. She had ignored a demand and foreclosure notice dated 10 February 2021 giving her 60 days, received on 16 February 2021, so she was in default and liable for principal and interest under Sections 653 paragraph one and 654.

DÉCISION DU TRIBUNAL
Rolling arrears of principal and interest into a fresh contract that substitutes a new creditor is a novation by change of creditor, and Section 349 paragraph three makes the Code's provisions on assignment of claims apply to it. It does not follow that the writing, notice and consent required by Section 306 paragraph one can be raised at any stage: a defendant who pleads only that she did not borrow from the new creditor, and that no written notice or consent passed between the old and the new creditor, has not pleaded that the transfer itself was unwritten and therefore incomplete, and no issue on that arises for decision. Separately, where the debtor signs the new mortgage as mortgagor and also signs in the mortgagee's column as the new creditor's attorney, she has contracted with the new creditor directly and consented to the change, so the making of that mortgage is not itself an assignment requiring a further writing, notice or consent. A debtor who ignores a demand and foreclosure notice allowing 60 days is in default and answerable for principal and interest under Sections 653 paragraph one and 654.

ANALYSE JURIDIQUE
It is tempting to read this case as deciding that a refinancing is a novation and therefore escapes the Section 306 formalities. It decides the opposite in principle: novation by change of creditor is expressly made subject to the assignment provisions by Section 349 paragraph three, so those formalities are in play whenever a creditor is substituted. What defeated the defendant was not the character of the transaction but the state of her pleadings and her own signature. She pleaded that she had not borrowed from the plaintiff and that no written notice or consent had passed between the old creditor and the plaintiff. She never pleaded that the transfer of the debt was itself unwritten and therefore incomplete, and a Thai court decides the issues the pleadings raise, so there was no issue under Section 306 paragraph one with Section 349 paragraph three for the Court of Appeal to decide in her favour. The Court then found that she had signed the new mortgage twice, once as mortgagor and once in the mortgagee's column as the plaintiff's attorney, which put her in direct contract with the new creditor and showed her consent to the substitution. For a lender, the lesson is to have the debtor sign the new instrument rather than rely on a transfer between creditors; for a borrower, it is that the objection has to be pleaded, and pleaded as an absence of writing, not merely as an absence of notice.

---
Note : Ceci est un résumé en anglais du jugement original thaïlandais.
Pour le texte thaï officiel, veuillez vous référer à la version thaï ci-dessus.
ou visitez deka.supremecourt.or.th.

เดิมจำเลยกู้ยืมเงินจาก พ. ต่อมามีการนำเงินต้นและดอกเบี้ยที่ค้างชำระรวมกันเป็นเงินต้นและทำสัญญาใหม่เปลี่ยนตัวเจ้าหนี้จาก พ. เป็นโจทก์ โดยมีการจดทะเบียนไถ่ถอนจำนองที่ดินที่จำเลยจดทะเบียนจำนองไว้เป็นประกันหนี้ต่อ พ. และจำเลยจดทะเบียนจำนองที่ดินแปลงดังกล่าวไว้เป็นประกันหนี้โจทก์โดยใช้สัญญาจำนองเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเงิน แสดงว่าจำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ได้ตกลงทำสัญญาจำนองกับโจทก์โดยตรง โดยจำเลยยินยอมให้เปลี่ยนตัวเจ้าหนี้จาก พ. มาเป็นโจทก์ การทำสัญญาจำนองจึงไม่ใช่การโอนสิทธิเรียกร้องที่จะต้องมีการทำเป็นหนังสือหรือทำคำบอกกล่าวหรือความยินยอมเป็นหนังสืออีกต่างหาก โจทก์ฟ้องขอให้บังคับให้จำเลยชำระเงิน 927,173 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี ของเงินต้น 727,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ หากไม่ชำระให้ยึดที่ดินโฉนดเลขที่ 42297 ออกขายทอดตลาดนำเงินมาชำระหนี้แก่โจทก์ จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 477,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 2 สิงหาคม 2562 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ หากไม่ชำระให้ยึดที่ดินโฉนดเลขที่ 42297 ออกขายทอดตลาดนำเงินมาชำระหนี้แก่โจทก์กับให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ตามทุนทรัพย์ที่โจทก์ชนะคดี โดยกำหนดค่าทนายความและค่าใช้จ่ายในการดำเนินคดี 5,000 บาท จำเลยอุทธรณ์ โดยได้รับอนุญาตให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมศาล ศาลอุทธรณ์ภาค 3 แผนกคดีผู้บริโภคพิพากษากลับให้ยกฟ้อง และให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมในศาลชั้นต้นและชั้นอุทธรณ์แทนจำเลย โดยกำหนดค่าทนายความรวม 6,000 บาท สำหรับค่าฤชาธรรมเนียมที่จำเลยได้รับการยกเว้น ให้โจทก์นำมาชำระต่อศาลในนามของจำเลย โจทก์ฎีกา โดยศาลฎีกาแผนกคดีผู้บริโภคอนุญาตให้ฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีผู้บริโภควินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงเบื้องต้นรับฟังได้ว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัด มีนาง พ. และนาย ภ. เป็นกรรมการ จำนวนหรือชื่อกรรมการซึ่งลงชื่อผูกพันบริษัทได้คือกรรมการคนใดคนหนึ่งลงลายมือชื่อและประทับตราสำคัญของบริษัท เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 จำเลยกู้ยืมเงินจากนาง พ. 350,000 บาท และจดทะเบียนจำนองที่ดินโฉนดเลขที่ เป็นประกันการชำระหนี้ ต่อมามีการนำเงินต้นและดอกเบี้ยที่ค้างชำระรวมกันเป็นเงินต้น 477,000 บาท และวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 จำเลยจดทะเบียนไถ่ถอนจำนองที่ดินจากนาง พ. และจดทะเบียนจำนองที่ดินแปลงดังกล่าวเป็นประกันการชำระหนี้ไว้แก่โจทก์ โดยถือสัญญาจำนองเป็นหลักฐานการกู้เงินโจทก์ 727,000 บาท ส่วนหนี้เงินต้น 250,000 บาท ที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกู้ยืมเงินเพิ่มไปจากโจทก์ในวันจดทะเบียนจำนองนั้น ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง เมื่อโจทก์ไม่อุทธรณ์ คดีในส่วนหนี้เงินกู้ดังกล่าวจึงเป็นอันยุติไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาโจทก์ที่ได้รับอนุญาตให้ฎีกาว่า การกู้เงินตามฟ้องเป็นแปลงหนี้ใหม่หรือโอนสิทธิเรียกร้องหรือไม่ เห็นว่า คดีนี้แม้ข้อเท็จจริงจะรับฟังได้ว่า เดิมจำเลยกู้ยืมเงินจากนาง พ. กรรมการผู้มีอำนาจของโจทก์ ต่อมาจึงมีการนำเงินต้นและดอกเบี้ยที่ค้างชำระรวมกันเป็นเงินต้นและทำสัญญาใหม่เปลี่ยนตัวเจ้าหนี้จากนาง พ. เป็นโจทก์ การตกลงกันดังกล่าวนั้นมีการจดทะเบียนไถ่ถอนจำนองที่ดินที่จำเลยจดทะเบียนจำนองไว้เป็นประกันหนี้ต่อนาง พ. และจำเลยจดทะเบียนจำนองที่ดินแปลงดังกล่าวไว้เป็นประกันหนี้ต่อโจทก์โดยใช้สัญญาจำนองเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเงิน กรณีจึงถือได้ว่าเป็นการแปลงหนี้ใหม่โดยเปลี่ยนตัวเจ้าหนี้ ซึ่งกฎหมายให้บังคับด้วยบทบัญญัติทั้งหลายแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยโอนสิทธิเรียกร้องตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 349 วรรคสาม ก็ตาม แต่จำเลยให้การต่อสู้คดีนี้แต่เพียงว่าจำเลยไม่ได้กู้ยืมเงินโจทก์ การโอนหนี้ระหว่างนาง พ. กับโจทก์เป็นการโอนหนี้อันพึงต้องชำระแก่เจ้าหนี้คนหนึ่งโดยเฉพาะเจาะจงแต่นาง พ. และโจทก์มิได้มีคำบอกกล่าวเป็นหนังสือหรือได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากจำเลย โดยจำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ว่าการโอนหนี้ระหว่างนาง พ. กับโจทก์ไม่ได้ทำเป็นหนังสือจึงไม่สมบูรณ์ คดีจึงไม่มีประเด็นข้อพิพาทเรื่องการโอนหนี้ระหว่างนาง พ. กับโจทก์ไม่ได้ทำเป็นหนังสืออันจะทำให้การโอนหนี้ไม่สมบูรณ์ตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 306 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 349 วรรคสาม แต่อย่างใด เมื่อข้อเท็จจริงจึงรับฟังได้ว่านาง พ. ในฐานะส่วนตัว โจทก์โดยนาง พ. ในฐานะกรรมการผู้มีอำนาจกระทำการแทนโจทก์ และจำเลยตกลงกันให้นำมูลหนี้เงินต้นและดอกเบี้ยค้างชำระที่จำเลยเป็นลูกหนี้นาง พ. ตามสัญญาจำนองที่ใช้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเงินระหว่างจำเลยกับนาง พ. เป็นเงินต้นตามสัญญาจำนองที่ใช้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเงินระหว่างจำเลยกับโจทก์ มูลหนี้ตามสัญญาจำนองที่ใช้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเงินระหว่างจำเลยกับโจทก์จึงชอบด้วยกฎหมาย และถือได้ว่าจำเลยได้รับเงินกู้ตามสัญญากู้ไปจากโจทก์ครบถ้วนแล้ว สัญญาจำนองที่ใช้เป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเงินระหว่างจำเลยกับโจทก์ซึ่งเป็นการแปลงหนี้ใหม่ด้วยเปลี่ยนตัวเจ้าหนี้จึงมีผลบังคับตามกฎหมาย และการแปลงหนี้ใหม่ด้วยเปลี่ยนตัวเจ้าหนี้ ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยทำสัญญาจำนองที่ดินกับโจทก์และใช้สัญญาจำนองเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมระหว่างจำเลยกับโจทก์ โดยจำเลยลงชื่อในฐานะผู้จำนองและลงชื่อในช่องผู้รับจำนองในฐานะผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์ ข้อเท็จจริงดังกล่าวแสดงว่าจำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ได้ตกลงทำสัญญาจำนองกับโจทก์โดยตรง โดยจำเลยยินยอมให้เปลี่ยนตัวเจ้าหนี้จากนาง พ. มาเป็นโจทก์แล้ว การทำสัญญาจำนองจึงไม่ใช่การโอนสิทธิเรียกร้องที่จะต้องมีการทำเป็นหนังสือหรือทำคำบอกกล่าวหรือความยินยอมเป็นหนังสืออีกต่างหาก ข้อต่อสู้ของจำเลยจึงฟังไม่ขึ้น ดังนั้นเมื่อข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระดอกเบี้ยให้แก่โจทก์ และโจทก์มอบหมายให้ทนายความมีหนังสือทวงถามและบอกกล่าวบังคับจำนองไปยังจำเลยให้ชำระหนี้และจดทะเบียนไถ่ถอนจำนองภายใน 60 วัน ตามหนังสือฉบับลงวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2564 จำเลยได้รับหนังสือเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2564 แต่จำเลยเพิกเฉย จำเลยจึงตกเป็นผู้ผิดนัดผิดสัญญาต้องรับผิดชำระเงินต้นพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคหนึ่ง และมาตรา 654 ตามที่ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษา ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายกฟ้องโจทก์นั้น ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้น พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์และชั้นฎีกาให้เป็นพับ

Articles de code cités มาตราที่อ้างอิง

Section 306, Civil and Commercial Code มาตรา 306 ป.พ.พ. Section 349, Civil and Commercial Code มาตรา 349 ป.พ.พ.

Foire aux questions คำถามที่พบบ่อย

Does Section 306 apply when a debt is refinanced with a new creditor? การเปลี่ยนตัวเจ้าหนี้โดยทำสัญญาใหม่ต้องด้วยมาตรา 306 หรือไม่

Yes, in principle. Decision 6631/2568 holds that rolling arrears into a fresh contract with a new creditor is a novation by change of creditor, and Section 349 paragraph three makes the Code's assignment provisions apply to it. The lender won anyway, because the debtor had not pleaded the absence of writing and had signed the new mortgage herself.

โดยหลักต้องด้วย ฎีกาที่ 6631/2568 วินิจฉัยว่าการนำหนี้ค้างชำระมาทำสัญญาใหม่โดยเปลี่ยนตัวเจ้าหนี้เป็นการแปลงหนี้ใหม่ด้วยเปลี่ยนตัวเจ้าหนี้ ซึ่งมาตรา 349 วรรคสาม ให้บังคับด้วยบทว่าด้วยโอนสิทธิเรียกร้อง แต่โจทก์ชนะคดีเพราะจำเลยมิได้ให้การว่าการโอนหนี้ไม่ได้ทำเป็นหนังสือ และจำเลยลงชื่อในสัญญาจำนองใหม่เอง

Why did the debtor's Section 306 argument fail? เหตุใดข้อต่อสู้เรื่องมาตรา 306 ของจำเลยจึงฟังไม่ขึ้น

Because it was not in her pleadings and her signature contradicted it. She pleaded only that she had not borrowed from the plaintiff and that no written notice or consent had passed between the creditors, never that the transfer itself was unwritten and so incomplete, so no issue on the point arose. She had also signed the new mortgage as mortgagor and in the mortgagee's column as the plaintiff's attorney.

เพราะไม่ได้ยกขึ้นในคำให้การ และขัดกับลายมือชื่อของจำเลยเอง จำเลยให้การเพียงว่าไม่ได้กู้เงินโจทก์และไม่มีคำบอกกล่าวหรือความยินยอมเป็นหนังสือ มิได้ให้การว่าการโอนหนี้ไม่ได้ทำเป็นหนังสือจึงไม่สมบูรณ์ คดีจึงไม่มีประเด็นดังกล่าว ทั้งจำเลยยังลงชื่อเป็นผู้จำนองและลงชื่อในช่องผู้รับจำนองในฐานะผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์

What did the Supreme Court order? ศาลฎีกาพิพากษาอย่างไร

It reversed the Court of Appeal Region 3, which had dismissed the claim, and restored the trial court's judgment: 477,000 baht with interest at 15 per cent a year from 2 August 2019, and sale of the mortgaged land if it is not paid. The plaintiff's separate claim for a further 250,000 baht had already been dismissed and was final.

พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3 ที่ยกฟ้อง ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น คือให้ชำระ 477,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 2 สิงหาคม 2562 หากไม่ชำระให้ยึดที่ดินที่จำนองออกขายทอดตลาด ส่วนเงินต้น 250,000 บาทที่ฟ้องเพิ่มนั้นศาลชั้นต้นยกฟ้องและยุติแล้ว

refinancement hypothécaire en Thaïlande article 306 ccc cession de créance Thaïlande Novation Thaïlande substitution hypothécaire en Thaïlande

📖 Pour en savoir plus, consultez ThaiLawOnline 📖 อ่านเพิ่มเติมที่ ThaiLawOnline

Sébastien H. Brousseau LL.B., B.Sc. Consultant juridique étranger

Wichuda Atthatmethakon LL.M. Avocat et notaire thaïlandais

Examiné et annoté par des professionnels du droit qualifiés ayant plus de 18 ans d'expérience en droit thaïlandais.

ตรวจสอบและอธิบายโดยผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายที่มีประสบการณ์การปฏิบัติงานด้านกฎหมายไทยมากกว่า 18 ปี

Clause de non-responsabilité: Les traductions anglaises fournies sur ce site Web sont non officielles et à titre informatif uniquement. Le texte faisant foi des lois thaïlandaises est en langue thaïe tel que publié dans la Gazette royale thaïlandaise (RatchakitchanubeksaCe contenu ne constitue pas un avis juridique. Pour toute question juridique spécifique, veuillez consulter un avocat thaïlandais qualifié.

Droits d'auteur © 2026 ThaiLaw Online Co. Ltd. Le texte statutaire thaïlandais (ตัวบทกฎหมาย) et les décisions originales de la Cour suprême (Dika) en langue thaïe sont dans le domaine public telles que publiées dans la Gazette du gouvernement royal thaïlandais (ราชกิจจานุเบกษา) conformément à l'article 7 de la loi sur le droit d'auteur de 2537 (1994). Tout le reste du contenu, y compris les traductions en anglais, les résumés des décisions de la Cour suprême (Dika), les annotations juridiques, les renvois, les commentaires et l'analyse éditoriale, constitue la propriété intellectuelle protégée par le droit d'auteur de ThaiLawOnline et ses rédacteurs, Sébastien H. Brousseau (LL.B.) et Wichuda Atthatmethakon (LL.M.). Toute reproduction ou distribution non autorisée est interdite.

ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ให้ไว้ในเว็บไซต์นี้เป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการและมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ข้อมูลเท่านั้น ตัวบทกฎหมายที่เป็นทางการคือภาษาไทยตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เนื้อหานี้ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมาย สำหรับคำถามทางกฎหมายเฉพาะ กรุณาปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณสมบัติ

ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด ตัวบทกฎหมายภาษาไทยและคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับภาษาไทยดั้งเดิมเป็นสาธารณสมบัติ ตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เนื้อหาอื่นทั้งหมด ได้แก่ คำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำพิพากษาศาลฎีกา คำอธิบายกฎหมาย การอ้างอิงข้าม ข้อวิจารณ์ และบทวิเคราะห์ทางบรรณาธิการ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาอันมีลิขสิทธิ์ของ ThaiLawOnline และบรรณาธิการ เซบาสเตียง อ็อง บรูโซ (LL.B.) และ วิชุดา อรรถเมธากร (LL.M.) ห้ามทำซ้ำหรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต

Commencer ici

mariage

Testaments et successions

Commencer ici

Propriété et droits immobiliers

Frais et transferts

Commencer ici

Emploi et fiscalité

Contrats et gestion

Commencer ici

Séjours de longue durée

Maintien du droit au séjour

Commencer ici

Problèmes courants

Bibliothèque juridique

Outils

⚖️ Points clés à retenir ⚖️ ประเด็นสำคัญ

Résumé exécutif บทสรุปผู้บริหาร

Décision de la Cour (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)

Analyse juridique การวิเคราะห์ทางกฎหมาย

Résumé en anglais คำพิพากษาฉบับเต็ม

Articles de code cités มาตราที่อ้างอิง

Foire aux questions คำถามที่พบบ่อย

📖 Pour en savoir plus, consultez ThaiLawOnline 📖 อ่านเพิ่มเติมที่ ThaiLawOnline

ThaiLawOnline

Domaines de pratique

Entrer en contact

Bulletin

⚖️ Points clés à retenir ⚖️ ประเด็นสำคัญ

Résumé exécutif บทสรุปผู้บริหาร

Décision de la Cour (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)

Analyse juridique การวิเคราะห์ทางกฎหมาย

Résumé en anglais คำพิพากษาฉบับเต็ม

Articles de code cités มาตราที่อ้างอิง

Foire aux questions คำถามที่พบบ่อย

Décisions connexes de la Cour suprêmeคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง

📖 Pour en savoir plus, consultez ThaiLawOnline 📖 อ่านเพิ่มเติมที่ ThaiLawOnline

ThaiLawOnline

Domaines de pratique

Entrer en contact

Bulletin