Point de repère คำพิพากษาสำคัญ Code pénalป.อ. Décision 2417/2540 คำพิพากษาที่ 2417/2540 1997 (BE 2540)

Là où la pénétration n'a pas lieu, l'infraction est une tentative de viol คำพิพากษาฎีกาที่ 2417/2540: พยายามกระทำชำเราตามมาตรา 277 วรรคแรก ประกอบมาตรา 80

Articles du Code criminel : มาตรา ป.อ.: §80 §277

⚖️ Points clés à retenir ⚖️ ประเด็นสำคัญ

Le tribunal a déterminé que les actions du défendeur constituaient une tentative plutôt qu'un acte accompli. râpé. The Supreme Court ruled the prosecution's evidence supported conviction under Section 277 paragraph one rather than the more severe Section 277 paragraph two, as the appellate court's conviction exceeded the plaintiff's request.

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าพยานหลักฐานสนับสนุนการลงโทษตามมาตรา 277 วรรคหนึ่ง ไม่ใช่วรรคสองที่หนักกว่า เพราะศาลอุทธรณ์ลงโทษเกินคำขอของโจทก์

Résumé exécutif บทสรุปผู้บริหาร

The case was brought as a private prosecution by two girls, both eleven, under Section 277 paragraph one. The trial court treated the conduct as indecency under Section 279 and imposed twelve years over six counts. On appeals by both sides the Court of Appeal substituted attempted rape under Section 277 paragraph two with Section 80 and imposed fourteen years over three counts. The defendant appealed again, and the Supreme Court changed the case twice more. On the facts it held penetration unproved: a forensic physician called by the defence gave evidence that at that age penetration would have ruptured the hymen and caused bleeding, and the medical report recorded neither. What the conduct did show, from the outset, was an intent to rape rather than indecency alone, so the offence was an attempt. On the law it corrected a point the defendant had not taken and which the Court may raise of its own motion as one of public order: the complainants had charged only under paragraph one, which concerns a girl not over fifteen, while the Court of Appeal had convicted under paragraph two, which concerns a girl not over thirteen and carries a heavier penalty. Convicting on the heavier paragraph went beyond what was asked for, even for an attempt. The sentence was reduced to eight years over three counts.

คดีนี้โจทก์ทั้งสองซึ่งเป็นเด็กหญิงอายุ 11 ปี ฟ้องเองขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก ศาลชั้นต้นฟังว่าเป็นความผิดฐานกระทำอนาจารตามมาตรา 279 วรรคแรก เรียงกระทงจำคุกกระทงละ 2 ปี รวม 6 กระทง เป็น 12 ปี คู่ความอุทธรณ์ทั้งสองฝ่าย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นความผิดตามมาตรา 277 วรรคสอง ประกอบมาตรา 80 จำคุกกระทงละ 4 ปี 8 เดือน รวม 3 กระทง เป็น 14 ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาแก้คดีอีกสองชั้น ในข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่ามีการล่วงล้ำ เพราะพยานผู้เชี่ยวชาญทางนิติเวชซึ่งจำเลยนำสืบยืนยันว่าเด็กอายุเท่านี้หากมีการล่วงล้ำ เยื่อพรหมจารีย่อมขาดและมีโลหิตไหล แต่ผลการตรวจชันสูตรบาดแผลปรากฏว่าเยื่อพรหมจารีเป็นปกติและไม่มีโลหิตไหล แต่พฤติการณ์ตั้งแต่เริ่มแรกแสดงเจตนาที่จะกระทำชำเรา มิใช่เจตนากระทำอนาจารเพียงอย่างเดียวดังที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัย การลงมือจึงไม่บรรลุผล เป็นความผิดฐานพยายาม ส่วนในข้อกฎหมาย ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยได้เองเพราะเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยว่า โจทก์ทั้งสองขอให้ลงโทษตามมาตรา 277 วรรคแรก ซึ่งเป็นความผิดต่อเด็กหญิงอายุไม่เกิน 15 ปี การที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษตามวรรคสองซึ่งเป็นความผิดต่อเด็กหญิงอายุไม่เกิน 13 ปี และมีโทษหนักกว่านั้นเป็นการเกินคำขอ แม้จะเป็นความผิดฐานพยายามก็ตาม จึงคงลงโทษได้เพียงวรรคแรก และพิพากษาแก้เป็นจำคุกกระทงละ 2 ปี 8 เดือน รวม 3 กระทง เป็น 8 ปี

Les faits de l'affaire ข้อเท็จจริง

Le tribunal a examiné des faits de viol présumé sur deux victimes mineures de moins de 15 ans. L'accusé a retiré leurs vêtements et tenté une pénétration, mais les preuves matérielles ont démontré qu'il n'y avait pas eu de pénétration complète. Le tribunal a conclu que les actes de l'accusé constituaient une tentative et non un viol consommé.

ศาลพิจารณาคดีข่มขืนผู้เสียหายสองคนอายุต่ำกว่า 15 ปี จำเลยถอดเสื้อผ้าและพยายามสอดใส่แต่พยานหลักฐานทางกายภาพแสดงว่าไม่สำเร็จ ศาลวินิจฉัยว่าเป็นเพียงการพยายาม

Décision de la Cour (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)

The court determined the defendant's actions constituted an attempt rather than completed rape. The Supreme Court ruled the prosecution's evidence supported conviction under Section 277 paragraph one rather than the more severe Section 277 paragraph two, as the appellate court's conviction exceeded the plaintiff's request.

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าพยานหลักฐานสนับสนุนการลงโทษตามมาตรา 277 วรรคหนึ่ง ไม่ใช่วรรคสองที่หนักกว่า เพราะศาลอุทธรณ์ลงโทษเกินคำขอของโจทก์

Analyse juridique การวิเคราะห์ทางกฎหมาย

Two separate rules decide this case and only one of them is about sexual offences. On the offence, the Court accepted that the defendant intended intercourse from the outset, rather than the indecent act the trial court had found. Intercourse nevertheless failed: on the physical evidence his organ reached only the exterior of the complainants' genitals. Under Section 80 an act carried through that does not achieve its result is an attempt, so the conviction was for attempted intercourse and not the completed offence. Intent settles which offence is in issue; result settles whether it was completed. The second rule is procedural, and it is the one that changed the sentence. The two victims, who prosecuted in their own names, asked for punishment under Section 277 paragraph 1, which covers a girl not over fifteen. The Court of Appeal convicted under paragraph 2, which covers a younger child and carries a heavier penalty. That went beyond what was asked and was improper, and the fact that the offence was only attempted made no difference. The Supreme Court treated the defect as a question of public order and raised it of its own motion, without the defendant having argued it, substituting paragraph 1 and a sentence of two years and eight months on each of three counts, eight years in all. The general point is that the paragraph pleaded is a ceiling. A court cannot convict on a graver paragraph of the same section than the one the prosecution put in issue, and where it does, an appellate court can correct it unprompted.

คดีนี้ตัดสินด้วยหลักสองข้อที่แยกจากกัน และมีเพียงข้อเดียวที่เป็นเรื่องความผิดเกี่ยวกับเพศ ในส่วนของฐานความผิด ศาลรับฟังว่าจำเลยมีเจตนากระทำชำเรามาตั้งแต่ต้น มิใช่เจตนากระทำอนาจารอย่างเดียวดังที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัย แต่การกระทำชำเราไม่บรรลุผล เพราะตามพยานหลักฐานทางกายภาพ อวัยวะเพศของจำเลยทิ่มแทงถูกเพียงบริเวณภายนอกอวัยวะเพศของผู้เสียหาย ตามมาตรา 80 การลงมือกระทำไปตลอดแล้วแต่ไม่บรรลุผลเป็นการพยายามกระทำความผิด จึงลงโทษฐานพยายามกระทำชำเรา มิใช่ความผิดสำเร็จ เจตนาเป็นตัวชี้ว่าฐานความผิดใดอยู่ในประเด็น ส่วนผลเป็นตัวชี้ว่าความผิดนั้นสำเร็จหรือไม่ หลักข้อที่สองเป็นเรื่องวิธีพิจารณา และเป็นข้อที่ทำให้โทษเปลี่ยนไป ผู้เสียหายทั้งสองซึ่งเป็นโจทก์ฟ้องเอง ขอให้ลงโทษตามมาตรา 277 วรรคแรก อันเป็นความผิดต่อเด็กหญิงอายุยังไม่เกินสิบห้าปี แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษตามวรรคสอง ซึ่งเป็นความผิดต่อเด็กที่อายุน้อยกว่าและมีโทษหนักกว่า จึงเป็นการเกินคำขอและไม่ชอบ แม้จะเป็นความผิดฐานพยายามก็ไม่ทำให้ต่างไป ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยจึงยกขึ้นวินิจฉัยได้เองโดยจำเลยมิได้ยกขึ้นอ้าง แล้วแก้เป็นลงโทษตามวรรคแรก จำคุกกระทงละสองปีแปดเดือน รวมสามกระทง เป็นจำคุกแปดปี หลักทั่วไปคือ วรรคที่โจทก์ขอมาเป็นเพดาน ศาลจะลงโทษตามวรรคที่หนักกว่าวรรคที่โจทก์ยกขึ้นเป็นประเด็นไม่ได้ และหากลงโทษเช่นนั้น ศาลสูงย่อมแก้ไขได้เองโดยไม่ต้องมีผู้ร้องขอ

Résumé en anglais คำพิพากษาฉบับเต็ม

Voici un résumé en anglais de la décision de la Cour suprême n° 2417/2540, et non une traduction du jugement complet. Le texte officiel est le jugement en thaï, que cette page reproduit dans son intégralité : basculez cette page en thaï pour le lire. Source : deka.supremecourt.or.th ต่อไปนี้คือคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2417/2540 ฉบับเต็ม แหล่งที่มา: deka.supremecourt.or.th

DÉCISION DE LA COUR SUPRÊME N° 2417/2540
Année : 1997 (BE 2540)
Articles de code pertinents : Criminel, article(s) 80, 277

RÉSUMÉ
The case was brought as a private prosecution by two girls, both eleven, under Section 277 paragraph one. The trial court treated the conduct as indecency under Section 279 and imposed twelve years over six counts. On appeals by both sides the Court of Appeal substituted attempted rape under Section 277 paragraph two with Section 80 and imposed fourteen years over three counts. The defendant appealed again, and the Supreme Court changed the case twice more. On the facts it held penetration unproved: a forensic physician called by the defence gave evidence that at that age penetration would have ruptured the hymen and caused bleeding, and the medical report recorded neither. What the conduct did show, from the outset, was an intent to rape rather than indecency alone, so the offence was an attempt. On the law it corrected a point the defendant had not taken and which the Court may raise of its own motion as one of public order: the complainants had charged only under paragraph one, which concerns a girl not over fifteen, while the Court of Appeal had convicted under paragraph two, which concerns a girl not over thirteen and carries a heavier penalty. Convicting on the heavier paragraph went beyond what was asked for, even for an attempt. The sentence was reduced to eight years over three counts.

FAITS DE L'AFFAIRE
Le tribunal a examiné des faits de viol présumé sur deux victimes mineures de moins de 15 ans. L'accusé a retiré leurs vêtements et tenté une pénétration, mais les preuves matérielles ont démontré qu'il n'y avait pas eu de pénétration complète. Le tribunal a conclu que les actes de l'accusé constituaient une tentative et non un viol consommé.

DÉCISION DU TRIBUNAL
The court determined the defendant's actions constituted an attempt rather than completed rape. The Supreme Court ruled the prosecution's evidence supported conviction under Section 277 paragraph one rather than the more severe Section 277 paragraph two, as the appellate court's conviction exceeded the plaintiff's request.

ANALYSE JURIDIQUE
Two separate rules decide this case and only one of them is about sexual offences.

On the offence, the Court accepted that the defendant intended intercourse from the outset, rather than the indecent act the trial court had found. Intercourse nevertheless failed: on the physical evidence his organ reached only the exterior of the complainants' genitals. Under Section 80 an act carried through that does not achieve its result is an attempt, so the conviction was for attempted intercourse and not the completed offence. Intent settles which offence is in issue; result settles whether it was completed.

The second rule is procedural, and it is the one that changed the sentence. The two victims, who prosecuted in their own names, asked for punishment under Section 277 paragraph 1, which covers a girl not over fifteen. The Court of Appeal convicted under paragraph 2, which covers a younger child and carries a heavier penalty. That went beyond what was asked and was improper, and the fact that the offence was only attempted made no difference. The Supreme Court treated the defect as a question of public order and raised it of its own motion, without the defendant having argued it, substituting paragraph 1 and a sentence of two years and eight months on each of three counts, eight years in all.

The general point is that the paragraph pleaded is a ceiling. A court cannot convict on a graver paragraph of the same section than the one the prosecution put in issue, and where it does, an appellate court can correct it unprompted.

IMPLICATIONS PRATIQUES
Read the charge and the judgment side by side and check that the paragraph convicted on is the paragraph charged. The paragraph pleaded is a ceiling: a court cannot convict on a graver paragraph of the same section than the one put in issue, and it makes no difference that the offence was only attempted. The defect is one of public order, so an appellate court may raise it even where the defendant has not.

---
Note : Ceci est un résumé en anglais du jugement original thaïlandais.
Pour le texte thaï officiel, veuillez vous référer à la version thaï ci-dessus.
ou visitez deka.supremecourt.or.th.

ตามพฤติการณ์ที่จำเลยกระทำมาตั้งแต่เริ่มแรกโดยจำเลยถอดกางเกงของตนและกางเกงในของโจทก์ทั้งสองออกแล้วจำเลยจับโจทก์ทั้งสองขยับขึ้นลงในขณะที่อวัยวะเพศของจำเลยแข็งตัวย่อมแสดงให้เห็นถึงเจตนาของจำเลยมาตั้งแต่เริ่มต้นว่าจะกระทำชำเราโจทก์ทั้งสองหาใช่มีเจตนากระทำอนาจารเพียงอย่างเดียวไม่แต่เนื่องจากขนาดของอวัยวะเพศของจำเลยและโจทก์ทั้งสองประกอบกับลักษณะการกระทำชำเราของจำเลยต่อโจทก์ทั้งสองอวัยวะเพศของจำเลยคงทิ่มแทงถูกบริเวณภายนอกของอวัยวะเพศของโจทก์ทั้งสองเท่านั้นการลงมือกระทำชำเราของจำเลยต่อโจทก์ทั้งสองจึงไม่บรรลุผลจำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามกระทำชำเราโจทก์ทั้งสอง โจทก์ทั้งสองฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา277วรรคแรกอันเป็นความผิดเกี่ยวกับการกระทำต่อเด็กหญิงอายุยังไม่เกิน15ปีการที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา277วรรคสองซึ่งเป็นความผิดเกี่ยวกับการกระทำต่อเด็กหญิงอายุไม่เกิน13ปีที่มีโทษหนักกว่าย่อมไม่ชอบเพราะเกินคำขอแม้จะเป็นความผิดฐานพยายามก็ตามคงลงโทษจำเลยได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา277วรรคแรกเท่านั้น
โจทก์ทั้งสองฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 277 วรรคแรก, 91
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้อง
จำเลย ให้การ ปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา279 วรรคแรก เรียงกระทงลงโทษให้จำคุกกระทงละ 2 ปี รวม 6 กระทงจำคุก 12 ปี คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก
โจทก์ทั้งสองและจำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคสอง ประกอบด้วยมาตรา 80ให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 จำคุกกระทงละ 4 ปี 8 เดือน รวม 3 กระทง จำคุก 14 ปี
จำเลย ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "พยานหลักฐานที่จำเลยนำสืบมาจึงไม่อาจฟังหักล้างพยานหลักฐานของโจทก์ทั้งสองได้ มีปัญหาต่อไปว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานใด เห็นว่า ที่โจทก์ทั้งสองเบิกความอ้างว่าขณะที่จำเลยกระทำชำเราโจทก์ทั้งสองแต่ละครั้งอวัยวะเพศของจำเลยล่วงล้ำเข้าไปในอวัยวะเพศของโจทก์ทั้งสองนั้น ยังฟังได้ไม่ถนัด เนื่องจากโจทก์ทั้งสองมีอายุเพียง 11 ปี อวัยวะเพศของโจทก์ทั้งสองย่อมมีขนาดเล็กโดยได้ความจากคำเบิกความของนายแพทย์ระพี แม้นโกศลผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงพยาบาลศิริราช พยานจำเลย ซึ่งเคยประจำอยู่ภาควิชานิติเวชศาสตร์มานาน 26 ปี เบิกความยืนยันว่า อวัยวะเพศของเด็กอายุเท่ากับโจทก์ทั้งสองสภาพของช่องคลอดจะปิดไม่สามารถจะสอดนิ้วก้อยเข้าไปได้ เพราะจะมีเยื่อพรหมจารีปิดกั้นไว้ โดยเฉพาะอวัยวะเพศของจำเลยที่มีขนาดโตเท่ากับถ่านไฟฉายก้อนใหญ่และยาว 5 นิ้วจะไม่สามารถเข้าไปในอวัยวะเพศของโจทก์ทั้งสองได้ และหากมีการล่วงล้ำเข้าไปเยื่อพรหมจารีจะขาดและมีโลหิตไหล แต่ปรากฎว่าเยื่อพรหมจารีของโจทก์ทั้งสองเป็นปกติตามผลการตรวจชั้นสูตรบาดแผลของนายแพทย์รวมพล อมติรัตน์ พยานโจทก์ทั้งสองเอกสารหมาย ล.1 และโจทก์ทั้งสองก็ยืนยันว่าขณะที่ถูกจำเลยกระทำชำเราไม่ปรากฎว่าอวัยวะเพศของโจทก์ทั้งสองมีโลหิตไหล ดังนั้น ที่โจทก์ทั้งสองอ้างว่าจำเลยสอดใส่อวัยวะเพศของตนเข้าไปในอวัยวะเพศของโจทก์ทั้งสองจึงยากจะเกิดขึ้นได้ น่าจะเป็นเรื่องที่โจทก์ทั้งสองเข้าใจเอาเองมากกว่า โจทก์เฉพาะในกรณีที่จำเลยนั่งบนเก้าอี้แล้วอุ้มตัวโจทก์ทั้งสองนั่งบนตักในลักษณะหันหน้าเข้าหาจำเลยโดยขาทั้งสองของโจทก์ทั้งสองแยกออกจากกันนั้นยิ่งไม่มีโอกาสที่อวัยวะเพศของจำเลยจะล่วงล้ำเข้าไปในอวัยวะเพศของโจทก์ทั้งสองได้ดังคำยืนยันของนายแพทย์ระพี พยานหลักฐานของโจทก์ทั้งสองนำสืบมาจึงรับฟังไม่ได้นายแพทย์ระพี พยานหลักฐานที่โจทก์ทั้งสองนำสืบมาจึงรับฟังไม่ได้ว่าอวัยวะเพศของจำเลยสามารถเข้าไปในอวัยวะเพศของโจทก์ทั้งสองแต่ตามพฤติการณ์ที่จำเลยกระทำมาตั้งแต่เริ่มแรกโดยจำเลยถอนกางเกงของตนและกางเกงในของโจทก์ทั้งสองออกแล้วจำเลยจับโจทก์ทั้งสองขยับขึ้นลงในขณะที่อวัยวะเพศของจำเลยแข็งตัวย่อมแสดงให้เห็นถึงเจตนาของจำเลยตั้งแต่เริ่มต้นว่าจะกระทำชำเราโจทก์ทั้งสองหาใช่มีเจตนากระทำอนาจารเพียงอย่างเดียวดังที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยไว้ไม่ แต่เนื่องจากขนาดของอวัยวะเพศของจำเลยและโจทก์ทั้งสองประกอบกับลักษณะการกระทำชำเราของจำเลยต่อโจทก์ทั้งสอง อวัยวะเพศของจำเลยคงทิ่มแทงถูกบริเวณภายนอกของอวัยวะเพศของโจทก์ทั้งสองเท่านั้นจนในที่สุดจำเลยสำเร็จความใคร่เอง การลงมือกระทำชำเราของจำเลยต่อโจทก์ทั้งสองจึงไม่บรรลุผล จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามกระทำชำเราโจทก์ทั้งสอง ฎีกาของจำเลยทุกข้อฟังไม่ขึ้น คดีนี้โจทก์ทั้งสองฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรกอันเป็นความผิดเกี่ยวกับการกระทำต่อเด็กหญิงอายุยังไม่เกิน 15 ปีแต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคสองซึ่งเป็นความผิดเกี่ยวกับการกระทำต่อเด็กหญิงอายุยังไม่เกิน 3 ปีที่มีโทษหนักกว่า จึงไม่ชอบ เพราะเกินคำขอแม้จะเป็นความผิดฐานพยายามก็ตาม คงลงโทษจำเลยได้ตามมาตรา 277 วรรคแรกเท่านั้นปัญหาข้อนี้เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยได้เอง"
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา277 วรรคแรก ประกอบด้วยมาตรา 80 จำคุกกระทงละ 2 ปี 8 เดือนรวม 3 กระทง จำคุก 8 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์

Articles de code cités มาตราที่อ้างอิง

Article 277 du Code criminel มาตรา 277 ป.อ. Article 80 du Code criminel มาตรา 80 ป.อ.

💡 Ce que cela signifie pour vous 💡 สิ่งที่หมายถึงสำหรับคุณ

Read the charge and the judgment side by side and check that the paragraph convicted on is the paragraph charged. The paragraph pleaded is a ceiling: a court cannot convict on a graver paragraph of the same section than the one put in issue, and it makes no difference that the offence was only attempted. The defect is one of public order, so an appellate court may raise it even where the defendant has not.

ควรอ่านคำฟ้องเทียบกับคำพิพากษา และตรวจว่าวรรคที่ศาลลงโทษตรงกับวรรคที่โจทก์ฟ้อง วรรคที่โจทก์ขอมาเป็นเพดาน ศาลจะลงโทษตามวรรคที่หนักกว่าวรรคที่ยกขึ้นเป็นประเด็นไม่ได้ และไม่ว่าจะเป็นเพียงความผิดฐานพยายามก็ไม่ทำให้ต่างไป ข้อบกพร่องเช่นนี้เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลสูงจึงยกขึ้นวินิจฉัยได้เองแม้จำเลยมิได้ยกขึ้นอ้าง

Foire aux questions คำถามที่พบบ่อย

Can a Thai court convict on a graver paragraph of a section than the one the prosecution pleaded? ศาลจะลงโทษตามวรรคที่หนักกว่าวรรคที่โจทก์ฟ้องได้หรือไม่

No. In Decision 2417/2540 the two victims prosecuted in their own names under Section 277 paragraph one, which covers a girl not over fifteen. The Court of Appeal convicted under paragraph two, which covers a younger child and carries a heavier penalty. The Supreme Court held that this went beyond what was asked and was improper, and that the offence being only an attempt made no difference. It treated the defect as a question of public order and raised it of its own motion, substituting paragraph one with Section 80 and imposing two years and eight months on each of three counts, eight years in all. On the offence itself the Court accepted that the defendant intended intercourse from the outset but found the act was not completed, so the conviction was for the attempt.

ไม่ได้ ในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2417/2540 ผู้เสียหายทั้งสองเป็นโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามมาตรา 277 วรรคแรก ซึ่งเป็นความผิดต่อเด็กหญิงอายุยังไม่เกินสิบห้าปี แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษตามวรรคสองซึ่งมีโทษหนักกว่า ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นการเกินคำขอจึงไม่ชอบ แม้เป็นความผิดฐานพยายามก็ตาม และเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยที่ศาลยกขึ้นวินิจฉัยได้เอง จึงพิพากษาแก้เป็นลงโทษตามวรรคแรกประกอบมาตรา 80 จำคุกกระทงละสองปีแปดเดือน รวมสามกระทง เป็นจำคุกแปดปี ส่วนตัวความผิด ศาลรับฟังว่าจำเลยมีเจตนากระทำชำเรามาแต่ต้น แต่การกระทำไม่บรรลุผล จึงเป็นเพียงพยายาม

viol de mineur tentative de viol Article 277 protection de l'enfance exigence de pénétration

📖 Pour en savoir plus, consultez ThaiLawOnline 📖 อ่านเพิ่มเติมที่ ThaiLawOnline

Sebastien H. Brousseau LL.B., B.Sc. Consultant juridique étranger

Wichuda Atthatmethakon LL.M. Avocat et notaire thaïlandais

Examiné et annoté par des professionnels du droit qualifiés ayant plus de 18 ans d'expérience en droit thaïlandais.

ตรวจสอบและอธิบายโดยผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายที่มีประสบการณ์การปฏิบัติงานด้านกฎหมายไทยมากกว่า 18 ปี

Clause de non-responsabilité: Les traductions anglaises fournies sur ce site Web sont non officielles et à titre informatif uniquement. Le texte faisant foi des lois thaïlandaises est en langue thaïe tel que publié dans la Gazette royale thaïlandaise (RatchakitchanubeksaCe contenu ne constitue pas un avis juridique. Pour toute question juridique spécifique, veuillez consulter un avocat thaïlandais qualifié.

Droits d'auteur © 2026 ThaiLaw Online Co. Ltd. Le texte statutaire thaïlandais (ตัวบทกฎหมาย) et les décisions originales de la Cour suprême (Dika) en langue thaïe sont dans le domaine public telles que publiées dans la Gazette du gouvernement royal thaïlandais (ราชกิจจานุเบกษา) conformément à l'article 7 de la loi sur le droit d'auteur de 2537 (1994). Tout le reste du contenu, y compris les traductions en anglais, les résumés des décisions de la Cour suprême (Dika), les annotations juridiques, les renvois, les commentaires et l'analyse éditoriale, constitue la propriété intellectuelle protégée par le droit d'auteur de ThaiLawOnline et ses rédacteurs, Sebastien H. Brousseau (LL.B.) et Wichuda Atthatmethakon (LL.M.). Toute reproduction ou distribution non autorisée est interdite.

ข้อสงวนสิทธิ์: คำแปลภาษาอังกฤษที่ให้ไว้ในเว็บไซต์นี้เป็นคำแปลอย่างไม่เป็นทางการและมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ข้อมูลเท่านั้น ตัวบทกฎหมายที่เป็นทางการคือภาษาไทยตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เนื้อหานี้ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมาย สำหรับคำถามทางกฎหมายเฉพาะ กรุณาปรึกษาทนายความไทยที่มีคุณสมบัติ

ลิขสิทธิ์ © 2026 บริษัท ไทยลอว์ ออนไลน์ จำกัด ตัวบทกฎหมายภาษาไทยและคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับภาษาไทยดั้งเดิมเป็นสาธารณสมบัติ ตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 เนื้อหาอื่นทั้งหมด ได้แก่ คำแปลภาษาอังกฤษ บทสรุปคำพิพากษาศาลฎีกา คำอธิบายกฎหมาย การอ้างอิงข้าม ข้อวิจารณ์ และบทวิเคราะห์ทางบรรณาธิการ เป็นทรัพย์สินทางปัญญาอันมีลิขสิทธิ์ของ ThaiLawOnline และบรรณาธิการ เซบาสเตียง อ็อง บรูโซ (LL.B.) และ วิชุดา อรรถเมธากร (LL.M.) ห้ามทำซ้ำหรือเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต

Là où la pénétration n'a pas lieu, l'infraction est une tentative de viol คำพิพากษาฎีกาที่ 2417/2540: พยายามกระทำชำเราตามมาตรา 277 วรรคแรก ประกอบมาตรา 80

⚖️ Points clés à retenir ⚖️ ประเด็นสำคัญ

Résumé exécutif บทสรุปผู้บริหาร

Les faits de l'affaire ข้อเท็จจริง

Décision de la Cour (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)

Analyse juridique การวิเคราะห์ทางกฎหมาย

Résumé en anglais คำพิพากษาฉบับเต็ม

Articles de code cités มาตราที่อ้างอิง

💡 Ce que cela signifie pour vous 💡 สิ่งที่หมายถึงสำหรับคุณ

Foire aux questions คำถามที่พบบ่อย

📖 Pour en savoir plus, consultez ThaiLawOnline 📖 อ่านเพิ่มเติมที่ ThaiLawOnline

ThaiLawOnline

Domaines de pratique

Entrer en contact

Bulletin

⚖️ Points clés à retenir ⚖️ ประเด็นสำคัญ

Résumé exécutif บทสรุปผู้บริหาร

Les faits de l'affaire ข้อเท็จจริง

Décision de la Cour (Ratio Decidendi) คำวินิจฉัยของศาล (หลักกฎหมาย)

Analyse juridique การวิเคราะห์ทางกฎหมาย

Résumé en anglais คำพิพากษาฉบับเต็ม

Articles de code cités มาตราที่อ้างอิง

💡 Ce que cela signifie pour vous 💡 สิ่งที่หมายถึงสำหรับคุณ

Foire aux questions คำถามที่พบบ่อย

Décisions connexes de la Cour suprêmeคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง

📖 Pour en savoir plus, consultez ThaiLawOnline 📖 อ่านเพิ่มเติมที่ ThaiLawOnline

ThaiLawOnline

Domaines de pratique

Entrer en contact

Bulletin